Кіріспе
Адамның көру жүйесіндегі нейрондық жол. Нейроанатомияда көру жолы – мидағы көру жүйесінің бір бөлігі. Ол көру нервінің жалғасы болып табылады және ақпаратты көру хиазмасынан сол жаққа (ипсилатеральді) бүйірлік тізелі ядроға (LGN), претектальді ядроларға және жоғарғы төбешікке (superior colliculus) жеткізеді. Ол екі жеке жолдан тұрады: сол жақ көру жолы және оң жақ көру жолы. Олардың әрқайсысы көру өрісінің қарама-қарсы жартысына тән көру ақпаратын жеткізеді. Бұл жолдардың әрқайсысы екі көздің уақытша және мұрындық торлық талшықтарының комбинациясынан құралған, бұл көру өрісінің жартысына сәйкес келеді. Нақтырақ айтқанда, көру жолы сол жақ уақытша гемиретинадан (temporal hemiretina) және қарама-қарсы мұрындық гемиретинадан (nasal hemiretina) талшықтардан тұрады.
In neuroanatomy, the optic tract is a part of the visual system in the brain. It is a continuation of the optic nerve that relays information from the optic chiasm to the ipsilateral lateral geniculate nucleus (LGN), pretectal nuclei, and superior colliculus. It is composed of two individual tracts, the left optic tract and the right optic tract, each of which conveys visual information exclusive to its respective contralateral half of the visual field. Each of these tracts is derived from a combination of temporal and nasal retinal fibers from each eye that corresponds to one half of the visual field. In more specific terms, the optic tract contains fibers from the ipsilateral temporal hemiretina and contralateral nasal hemiretina.
Автономиялық
Бірнеше автономды көз қозғалысы жауаптары консенсуалды болып келеді. Оптикалық жол негізінен визуалды ақпаратты LGN-ге жеткізуге жауапты, бірақ бұл екі жақты автономды рефлекстерді, оның ішінде оқушының жарыққа және қараңғылыққа реакциясын жүзеге асыруға да жауапты.
Көздеген сәуле рефлексі
Шәкірттің жарық рефлексі – бұл көздің тора қабығымен қабылданатын жарықтың күшеюіне бейімделу үшін шәкірттің диаметрін реттейтін автономды рефлекс. Жарықтың күшті болуы шәкірттің тарылуына себеп болады, ал бір көздің жарыққа тітіркенуінің күшеюі екі көздің шәкірттерінің де тарылуына әкеледі. Шәкірттің жарық рефлексінің нейрондық тізбегіне оптикалық жол кіреді, ол көру нервін жоғарғы колликулдың брахиумымен қосады.
Көздегеннің қара рефлексі
Шәкірттің жарық рефлексіне ұқсас, шәкірттің қараңғы рефлексі – бұл ретина қабылдаған жарық мөлшерінің азаюына байланысты шәкірттің диаметрін реттейтін автономды рефлекс. Жарық интенсивтілігі төмендегенде шәкірт кеңейеді, ал бір көздің жарыққа реакциясының азаюы екі көздің шәкірттерін де кеңейтеді. Осылайша, қараңғы рефлекстің нейрондық тізбегіне көру жолы кіреді, ол көру нервін гипоталамусқа жалғастырады.
Зақымданулар
Көру жолының зақымдануы тік орта сызықтың сол немесе оң жартысында көру өрісінің жоғалуына алып келеді, бұл гомонимді гемианопсия деп аталады. Сол жақ көру жолының зақымдануы оң жақты гомонимді гемианопсияны тудырады, ал оң жақ көру жолының зақымдануы сол жақты гомонимді гемианопсияны тудырады. Инсульт, туа біткен кемістіктер, ісіктер, инфекция және хирургиялық араласу көру жолының зақымдануына себеп болуы мүмкін. Көру өрісінің жоғалғанын емдеу үшін перифериялық призма кеңейткіштері және көруді қалпына келтіру терапиясы қолданылуы мүмкін.
Бөлінген ми
Ауыр эпилепсияны емдеу үшін корпус каллозотомиясы жасалған кейбір миы бөлінген науқастарда бір оптикалық жол арқылы алынған ақпарат екі ми жарты шарына да жеткізілмейді. Мысалы, миы бөлінген науқасқа сол көру өрісінде сурет көрсетілсе, ол көргенін ауызша атауға шамасы келмейді, себебі сөйлеуді басқару орталығы мидың сол жарты шарында орналасқан.
Көздеген рефлекстері
Шәкірт рефлекстері, әсіресе жарыққа реакция рефлексі, клиникалық және шұғыл медициналық тәжірибеде жиі қолданылатын күшті диагностикалық құрал болып табылады. Жарық тітіркендіргішіне тең консенсуалды шәкірт тарылуының болмауы, әсіресе Маркус Ганн шәкірті сияқты, көру нервінің зақымдануын, ми сабасының өлімін немесе аралық көру жолының зақымдануын көрсете алады.