Оқшауланған "Reading" темір жол компаниясы

Кіріспе

Өшірілген көлік компаниясы

The Reading Company (/r/ɛ/d/ɪŋ/ REDing) – Филадельфияда штаб-квартирасы орналасқан темір жол компаниясы. 1924 жылдан бастап 1976 жылы Conrail компаниясы сатып алғанға дейін Шығыс Пенсильванияда және көршілес штаттарда жолаушылар мен жүк тасымалдарын жүзеге асырды. Көбінесе Reading Railroad деп аталатын және Reading Lines логотипімен танылатын Reading Company компаниясы өмір сүрген кезеңінің көп бөлігінде темір жол холдингі болды, ал кейінгі жылдары жеке темір жол ретінде жұмыс істеді. Ол Reading Railway System ретінде қызмет көрсетті және 1833 жылы құрылған Филадельфия және Reading Railway Company компаниясының мұрагері болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Солтүстік-Шығыс Пенсильваниядағы көмір аймағынан антрацит тасымалының азаюына дейін ол АҚШ-тағы ең табысты корпорациялардың бірі болды. 1956 жылы федералды қаржыландырылған штаттағы тас жолдар жүйесінің енгізілуі қазіргі заманғы жүк тасымалы индустриясымен бәсекелестікке әкелді, олар тауарларды қысқа қашықтыққа тасымалдау үшін тас жолдарды пайдаланды, бұл компанияның көлік бизнесі үшін бәсекелестігін күшейтіп, 1971 жылы банкротқа ұшыратты. 1976 жылы оның теміржол операциялары Conrail компаниясына біріктірілді, ал корпорацияның қалған бөлігі Reading International деп қайта аталды.

Филадельфия мен Рединг темір жолы: 18331893

Филадельфия және Рединг темір жолы (P&R) – АҚШ-тағы ең алғашқы темір жолдардың бірі. Little Schuylkill темір жолымен бірге, ол Schuylkill өзені аңғарындағы атпен жүргізілетін темір жолдың құрамына кіріп, Reading Company компаниясының бастапқы бөлігін құрады. P&R бастапқыда Солтүстік-Шығыс Пенсильваниядағы Көмір аймағының шахталарынан Филадельфияға антрацит көмірін тасымалдау үшін салынған. P&R магистральдық желісі Поттсвилл кенші қаласынан оңтүстіске қарай, Рединг арқылы, содан кейін Филадельфияға дейін созылды. Желі 93 мильдік (150 км) сапардың басым бөлігін, Schuykill өзенінің көлбеу жағалауымен өтті. 1843 жылы құрылғаннан бастап, бастапқы Reading магистралі екі жолмен салынған. P&R дерлік бірден табысқа ие болды. 1810 жылдардан бері бизнесте және үйлерде ағаш отынының орнына энергиясы жоғары көмір, антрацит қолданыла бастады, ал P&R жеткізген көмір 1820 жылдардан бері Lehigh Coal & Navigation Company компаниясының дерлік монополиясына қарсы бірінші балама болып табылды. P&R Schuylkill өзені аңғарындағы көптеген темір жолдарды сатып алды немесе жалға алды және Сускеханна өзені бойымен Көмір аймағының оңтүстік бөлігіне қарай батысқа және солтүстікке қарай кеңейді. Филадельфияда Reading "дүниедегі ең ірі жекеменшік теміржол терминалы" деп аталатын Port Richmond құрылысын жүзеге асырды, ол P&R-дың табыстылығын арттырды, өйткені антрацит көмірін экспорт үшін кемелерге және баржаларға тиеуге мүмкіндік берді. 1871 жылы Reading Philadelphia and Reading Coal and Iron Company еншілес компаниясын құрды, ол Көмір аймағындағы антрацит көмір шахталарын сатып алуға кірісті. Бұл тік интеграция P&R-ға аймақтың антрацит көмір нарығын, оның ішінде кен өндіру мен тасымалдауды толық бақылауға беруге мүмкіндік берді, бұл Lehigh Coal and Navigation Company және Delaware and Hudson Canal Company сияқты бәсекелестермен сәтті бәсекелесуге оның мүмкіндіктерін арттырды. Компанияның антрацит көміріне салған ауыр инвестициясы тез арада өтеленді. 1871 жылы Reading 170 миллион долларлық капитализациясымен әлемдегі ең ірі компания болды (1871 жылғы 170 миллион доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең), және мүмкін, әлемдегі алғашқы конгломерат болды. 1879 жылы Reading Лехай аңғарындағы дамып келе жатқан болат өнеркәсібіне қол жеткізген North Pennsylvania Railroad темір жолын бақылауға алды. Reading өзінің көмір империясын Нью-Йоркке дейін кеңейтті, 1879 жылы Delaware and Bound Brook Railroad темір жолын бақылауға алып, 1892 жылы Порт Рединг тармағын салды, ол Артур Киллден Порт Рединг тоғысынан Порт Редингке дейін созылды. Бұл теміржол және баржа арқылы Нью-Йорк және Нью-Джерси порттарына, сондай-ақ Нью-Джерсидегі өнеркәсіптерге көмірді тікелей жеткізуге мүмкіндік берді, бұл Порт Ричмондтан Кейп-Мэй айналып өтуге қарағанда ыңғайлырақ болды. Теміржол желісін кеңейтудің орнына, Reading 19-ғасырдың ортасында өзінің зор байлығын антрацитке және оны тасымалдауға жұмсады. Бірақ 1890 жылы Reading президенті Арчибальд МакЛеод компанияның теміржол желісін кеңейту және магистральдық теміржолға айналу антрацит кенінен гөрі тиімдірек болады деп қорытынды жасады. Келесі жылы, 1891 жылы МакЛеод көрші теміржолдарды бақылауға алуға тырысып, Lehigh Valley Railroad, Central Railroad of New Jersey және Boston and Maine Railroad теміржолдарының бақылауын сәтті алды. Reading магистральдық теміржол болу мақсатына жақындады, бірақ келісім J. P. Morgan және солтүстік-шығыс теміржол бизнесінде қосымша бәсекелестікке ұшырағысы келмеген басқа теміржол магнаттарымен бұзылды. Reading өзінің тарихының соңына дейін аймақтық теміржол ретінде қалды.

The Philadelphia and Reading Railroad (P&R) was one of the first railroads in the United States. Along with the Little Schuylkill, a horse drawn railroad in the Schuylkill River Valley, it formed the earliest components of what became the Reading Company. The P&R was constructed initially to haul anthracite coal from the mines of the Coal Region in Northeastern Pennsylvania to Philadelphia. The original P&R mainline extended south from the mining town of Pottsville to Reading and then to Philadelphia. The lline followed the gently graded banks of the Schuylkill River for nearly all of the 93 mile (150 km) journey. From its founding in 1843, the original Reading mainline was a double track line. The P&R became profitable almost immediately. Energy dense coal, known as anthracite, had been replacing increasingly scarce wood as fuel in businesses and homes since the 1810s, and P&R delivered coal was one of the first alternatives to the near monopoly held by Lehigh Coal & Navigation Company since the 1820s. The P&R bought or leased many of the railroads in the Schuylkill River Valley and extended westward and north along the Susquehanna River into the southern portion of the Coal Region. In Philadelphia, the Reading built Port Richmond, the self proclaimed "largest privately owned railroad tidewater terminal in the world", which burnished the P&R's bottom lines by allowing anthracite coal to be loaded onto ships and barges for export. In 1871, the Reading established a subsidiary, the Philadelphia and Reading Coal and Iron Company, which set about buying anthracite coal mines throughout the Coal Region. This vertical expansion gave the P&R almost full control of the region's anthracite coal market, including both its mining and transport, allowing it to compete successfully with competitors such as the Lehigh Coal and Navigation Company and the Delaware and Hudson Canal Company. The company's heavy investment in anthracite coal paid off quickly. By 1871, the Reading was the largest company in the world with $170,000,000 in market capitalization (equal to $170000000.0 in 1871 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today), and may have been the first conglomerate in the world. In 1879, the Reading gained control of the North Pennsylvania Railroad, which provided access to the burgeoning steel industry in the Lehigh Valley. The Reading further expanded its coal empire into New York City by gaining control of the Delaware and Bound Brook Railroad in 1879, and building the Port Reading Branch in 1892 with a line from Port Reading Junction to Port Reading, New Jersey on the Arthur Kill. This allowed direct delivery of coal to industries to the Port of New York and New Jersey in North Jersey and New York City by rail and barge instead of the longer trip by ships from Port Richmond around Cape May. Instead of broadening its rail network, the Reading invested its vast wealth in anthracite and the transport of it in the mid 19th century. In 1890, however, Reading president Archibald A. McLeod concluded that expanding the company's rail network and becoming a trunk railroad would prove more lucrative than anthracite mining. The following year, in 1891, McLeod began attempting to seize control of neighboring railroads, and successfully gained control of the Lehigh Valley Railroad, Central Railroad of New Jersey, and the Boston and Maine Railroad. The Reading almost achieved its goal of becoming a trunk railroad, but the deal was scuttled by J. P. Morgan and other rail barons who did not want more competition in the northeastern railroad business. The Reading was relegated to being a regional railroad for the rest of its history.

1833-1873: кеңейту

Филадельфия және Рединг темір жолы 1833 жылдың 4 сәуірінде Филадельфия мен Рединг арасындағы Скуилкил өзені бойындағы желі құру үшін ресми түрде құрылды. Редингтен Норристаунға дейінгі бөлік 1838 жылдың 16 шілдесінде, ал толық желі 1839 жылдың 9 желтоқсанында ашылды. Оның Филадельфиядағы терминалы штатқа тиесілі Филадельфия және Колумбия темір жолында (P&C) Скуилкил өзенінің батыс жағында орналасқан. Одан ол P&C арқылы Колумбия көпіріне және қалалық темір жолға шығысқа қарай, Филадельфияның орталық бөлігіндегі Broad және Cherry көшелерінің оңтүстік-шығыс бұрышындағы депоға дейін жүрді. 1842 жылдың 13 қаңтарында Редингтен Маунт Карбонға дейін солтүстік-батысқа қарай жаңа тармақ ашылды. Маунт Карбонда ол бұрынғы Маунт Карбон темір жолымен байланысты, Поттсвилл арқылы бірнеше шахталарға дейін жалғасты, және ақырында Уильямспортқа дейін ұзартылды. 1842 жылдың 17 мамырында Филадельфияның солтүстігіндегі Делавэр өзенінің жағасындағы Вест-Фоллс станциясынан Порт-Ричмондқа жүк тасымалдау тармағы ашылды. Кейін Порт-Ричмонд ірі көмір терминалына айналды. 1851 жылдың 1 қаңтарында Филадельфия және Колумбия темір жолындағы Белмонт жазықтығы, Редингтің қосылысынан батысқа қарай, жаңа айналма жол пайдасына тоқтатылды, ал оның шығысындағы желі бөлігі Редингке сатылды – ескі бағытты пайдаланған жалғыз компания. Либан аңғары темір жолы 1836 жылы Редингтен батысқа қарай Харрисбургке желі салу үшін құрылды. Рединг PRR-дің жақын маңдағы Enola Yard-ымен бәсекелесу үшін Ратерфорд Ярдының құрылысын қаржылады. Рединг 1854 жылы құрылысын бастап, 1856 жылы желіні ашты. Бұл Редингке Филадельфиядан Харрисбургке бағыт берді, Пенсильвания темір жолымен тікелей бәсекелесуге мүмкіндік берді, ол оның басты қарсыласы болды. 1859 жылы Рединг Бриджпорттан батысқа қарай Даунингтаунға дейінгі тармақты қамтамасыз еткен Честер аңғары темір жолын жалға алды. Бұрын оны Филадельфия, Германтаун және Норристоун темір жолы басқарған. Филадельфиядағы жаңа терминал 1859 жылдың 24 желтоқсанында Broad және Callowhill көшелерінде, Черри көшесіндегі ескі терминалдан солтүстікке қарай ашылды. Рединг және Колумбия темір жолы 1857 жылы Редингтен оңтүстік-батысқа қарай Сускехана өзенінің бойындағы Колумбияға дейін желі салу үшін құрылды. Ол 1864 жылы ашылды, Либан аңғары темір жолынан Сынкинг Спрингтен Редингке дейін шығысқа қарай пайдаланылды. Рединг оны 1870 жылы жалға алды. Филадельфия және Рединг темір жолының алғашқы кезеңдерінде барлық локомотивтеріне Уинона немесе Джефферсон сияқты есімдер берілді, британдық дәстүрді ұстанған көптеген американдық темір жолдары да солай істеді, бірақ 1871 жылдың желтоқсанында P&R барлық есімдерді нөмірлермен ауыстырды. Порт Кеннеди темір жолы, Порт Кеннедидегі тас карьерлеріне дейінгі қысқа тармақ, 1870 жылы жалға алынды. Сол жылы Рединг Пикеринг аңғары темір жолын жалға алды, ол 1871 жылы ашылған, Финиксвиллден Баярға дейін батысқа қарай жүретін тармақ болды. 1870 жылдың 1 желтоқсанында Рединг Филадельфия, Германтаун және Норристоун темір жолын жалға алды, осылайша Филадельфиядан Норристоунға дейінгі Скуилкил өзенінің шығыс жағалауындағы компанияның бағытын, сондай-ақ оның Честнат Хиллге дейінгі тармағын алды.

The Philadelphia and Reading Rail Road was chartered April 4, 1833, to build a line along the Schuylkill River between Philadelphia and Reading. The portion from Reading to Norristown opened July 16, 1838, and the full line opened December 9, 1839. Its Philadelphia terminus was at the state owned Philadelphia and Columbia Railroad (P&C) on the west side of the Schuylkill River from where it ran east on the P&C over the Columbia Bridge and onto the city owned City Railroad to a depot at the southeast corner of Broad and Cherry Streets in Center City Philadelphia. An extension northwest from Reading to Mount Carbon, also on the Schuylkill River, opened on January 13, 1842, allowing the railroad to compete with the Schuylkill Canal. At Mount Carbon, it connected with the earlier Mount Carbon Railroad, continuing through Pottsville to several mines, and would eventually be extended to Williamsport. On May 17, 1842, a freight branch from West Falls to Port Richmond on the Delaware River north of downtown Philadelphia opened. Port Richmond later became a very large coal terminal. On January 1, 1851, the Belmont Plane on the Philadelphia and Columbia Railroad, just west of the Reading's connection, was abandoned in favor of a new bypass, and the portion of the line east of it was sold to the Reading, the only company that continued using the old route. The Lebanon Valley Railroad was chartered in 1836 to build from Reading west to Harrisburg. Reading financed the construction of the Rutherford Yard to compete with the PRR's nearby Enola Yard. The Reading took it over and began construction in 1854, opening the line in 1856. This gave the Reading a route from Philadelphia to Harrisburg, for the first time competing directly with the Pennsylvania Railroad, which became its major rival. In 1859, the Reading leased the Chester Valley Railroad, providing a branch from Bridgeport west to Downingtown. It had formerly been operated by the Philadelphia, Germantown and Norristown Railroad. A new Philadelphia terminal opened on December 24, 1859, at Broad and Callowhill Streets, north of the old one at Cherry Street. The Reading and Columbia Railroad was chartered in 1857 to build from Reading southwest to Columbia on the Susquehanna River. It opened in 1864, using the Lebanon Valley Railroad from Sinking Spring east to Reading. The Reading leased it in 1870. The early Philadelphia and Reading Railroad named all of its locomotives with names such as Winona or Jefferson, as did most American railroads following in the British precedent, but in December 1871 the P&R replaced all the names with numbers. The Port Kennedy Railroad, a short branch to quarries at Port Kennedy, was leased in 1870. Also that year, the Reading leased the Pickering Valley Railroad, a branch running west from Phoenixville to Byers, Pennsylvania, which opened in 1871. On December 1, 1870, the Reading leased the Philadelphia, Germantown and Norristown Railroad, thereby gaining that company's route along the east bank of the Schuylkill from Philadelphia to Norristown, as well as its branch to Chestnut Hill.

1873: Честер филиалы

1873 жылы P&R Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолынан 10,2 мильдік жолды жалға алып, оңтүстікке қарай кеңейді. Филадельфия және Честер тармағы деп аталған бұл желі, Батыс Филадельфиядағы Грейс-Ферри көпірінен Шкуилкил өзені арқылы Делавэр округінің Ридли Парк қаласындағы Ридли Крикке дейін созылды. Бұл учаскеде 4,9 миль екі жол және 16,7 миль бір жол, оның ішінде қосымша жолдар мен бұрылыстар болды. Бұл учаске 1838 жылғы PW&B темір жолының бастапқы желісінің бір бөлігі еді, ол 1872 жылы халық тығыз қоныстанған аймақтарды қамтамасыз ету және су тасқынын азайту мақсатында ішкі аймаққа жаңа учаске салды. 1873 жылдың 1 шілдесінде PW&B компаниясы P&R компаниясына жүк тасымалы құқығын "жалға алу шарты жасалған кезде төленетін 350 000 доллар және одан кейін жылына 1 доллар" төлеммен жалға беруге келісті. Reading компаниясы бұл желіні, сондай-ақ бірнеше жалғау жолдарын Филадельфия және Честер тармағы деп атады. Оңтүстікке бағытталған пойыздар PW&B, Reading және PRR компаниялары бірлесіп басқаратын Junction темір жолы арқылы өтіп, содан кейін Честер және Делавэр өзені темір жолына жалғасты.

1875-1893: Бәсекелестік

1875 жылы Камден және Атлантик темір жолының төрт директоры Каментон арқылы Нью-Джерси штатының Камден қаласынан Атлантик-Сити қаласына екінші темір жол құру үшін қызметтен кетті. 24 жыл бойы C&A компаниясында қызметкер болған Сэмюэл Ричардстың жетекшілігімен олар 1876 жылдың 24 наурызында Филадельфия және Атлантик-Сити темір жолын (P&AC) құрды. 3 фут 6 дюймдік тар темір жол таңдалды, себебі ол рельстер төсеу және пайдалану шығындарын төмендетуге мүмкіндік береді. Жұмыс 1877 жылдың сәуір айында басталды және рекордты 90 күн ішінде аяқталды. 1877 жылдың 7 шілдесінде соңғы шеге қағылып, 88 километрлік (54.67 миль) желі жазғы туристік маусымға дейін ашылды. Алайда, 1878 жылдың 12 шілдесінде P&AC темір жолы банкротқа ұшырады. 1883 жылдың 20 қыркүйегінде Нью-Джерсидің Орталық темір жолы (CNJ) және Филадельфия мен Рединг темір жолы оны бірлесіп 1 миллион долларға сатып алды. 1883 жылдың 4 желтоқсанында компанияның атауы Филадельфия және Атлантик-Сити темір жолы деп өзгертілді. Бірінші маңызды міндет – барлық рельстерді стандартты өлшемге келтіру болды, ол 1884 жылдың 5 қазанында аяқталды. Филадельфия және Рединг темір жолы 1885 жылдың 4 желтоқсанында толық бақылауға ие болды. 1879 жылдың 14 мамырында Рединг Солтүстік Пенсильвания темір жолын жалға алды. Бұл оған Филадельфиядан солтүстікке қарай Бейтлехем қаласына дейін жететін жолды, сондай-ақ Ұлттық темір жол жобасының мұрагері – Делавэр және Боунд Брук темір жолын берді, бұл Нью-Йорк қаласына Пенсильвания темір жолының Біріккен Нью-Джерси темір жолы және канал компаниясымен тікелей бәсекелестікке мүмкіндік берді. Нью-Йорк жағынан ол Нью-Джерсидің Джерси-Сити терминалын пайдаланды, онда жолаушылар Либерти Стрит паромдық терминалына, Стейтен-Айленд паромдық Уайтхолл терминалына және Төменгі Манхэттендегі Батыс 23-ші көшеге баруға болатын паромдарға отыра алатын. Филадельфияда Reading терминалы 1893 жылы ашылды. 29 мамырда Рединг Нью-Джерсидің Орталық темір жолын жалға алды. Соңында, 1901 жылы Reading CNJ акцияларының көп бөлігін сатып алды. 1889 жылдың 1 сәуірінде Филадельфия және Рединг темір жолы Филадельфия және Атлантик-Сити темір жолын, Уильямстаун және Делавэр өзені темір жолын, Глассборо темір жолын, Камден, Глостер және Маунт-Эфрейм темір жолын, сондай-ақ Нью-Джерси штатының оңтүстігіндегі Кайнс Пойнт терминалдық темір жолын біріктіріп, Атлантик-Сити темір жолын құрды. Порт-Ридинг темір жолы 1890 жылы құрылып, 1892 жылы ашылды, ол Нью-Йорк магистралімен Боунд Брук маңындағы тоғысқан жерден шығысқа қарай Перт-Амбой маңындағы Артур шығанағындағы Порт-Ридингке дейін созылды. Lehigh Valley темір жолы 1891 жылдың 1 желтоқсанында Арчибальд А. МакЛеодтың президенттігі кезінде жалға алынды, бірақ бұл жалға алу 1893 жылдың 8 тамызында тоқтатылды, осы кезде Reading банкротқа ұшырады, бұл оқиға 1893 жылғы экономикалық дағдарыспен байланысты болды. Сонымен қатар, Reading Орталық Жаңа Англия темір жолы мен Бостон және Мэн темір жолының бақылауын жоғалтты. 1893 жылғы экономикалық дағдарыстың салдарынан Джозеф Смит Харрис президент болып сайланды. Оның басшылығымен Reading Company құрылды және P&R 30 қарашада оған қосылды. Сондай-ақ 1893 жылы Филадельфия және Рединг темір жолы өзінің ең танымал құрылысын, Филадельфиядағы Reading терминалын салды, ол Филадельфияға келіп-кетіп жүретін көптеген пойыздар үшін аялдама ретінде және компанияның бас кеңсесі ретінде қызмет етті.

During 1875, four members of the Camden and Atlantic Railroad board of directors resigned to build a second railroad from Camden, New Jersey, to Atlantic City by way of Clementon. Led by Samuel Richards, an officer of the C&A for 24 years, they established the Philadelphia and Atlantic City Railway (P&AC) on March 24, 1876. A 3 foot 6 inch narrow gauge was selected because it would lower track laying and operating costs. Work began in April 1877, and the track work was completed in a remarkable 90 days. On July 7, 1877, the final spike was driven and the 54.67 mile (88 km) line was opened in time for summer tourism season. However, on July 12, 1878, the P&AC Railway slipped into bankruptcy; on September 20, 1883, it was jointly acquired by the Central Railroad of New Jersey (CNJ) and the Philadelphia and Reading Railway for $1 million. The name was changed to Philadelphia and Atlantic City Railroad on December 4, 1883. The first major task was to convert all track to standard gauge, which was completed on October 5, 1884. The Philadelphia and Reading Railway acquired full control on December 4, 1885. The Reading leased the North Pennsylvania Railroad on May 14, 1879. This gave it a line from Philadelphia north to Bethlehem, and also the valuable Delaware and Bound Brook Railroad, the descendant of the National Railway project, providing a route to New York City in direct competition with the Pennsylvania Railroad's United New Jersey Railroad and Canal Company. At the New York end, it used the Central Railroad of New Jersey's Jersey City Terminal from which passengers could board ferries to Liberty Street Ferry Terminal, Staten Island Ferry Whitehall Terminal, and West 23rd Street in Lower Manhattan. The Reading Terminal opened in Philadelphia in 1893. On May 29 the Reading leased the Central Railroad of New Jersey. The Reading eventually bought a majority of the CNJ's stock in 1901. On April 1, 1889, the Philadelphia and Reading Railway consolidated the Philadelphia and Atlantic City Railway, Williamstown & Delaware River Railroad, Glassboro Railroad, Camden, Gloucester and Mt. Ephraim Railway, and the Kaighn's Point Terminal Railroad in southern New Jersey into The Atlantic City Railroad. The Port Reading Railroad was chartered in 1890 and opened in 1892, running east from a junction from the New York main line near Bound Brook to the Port Reading on the Arthur Kill near Perth Amboy. The Lehigh Valley Railroad was leased on December 1, 1891, under the presidency of Archibald A. McLeod, but that lease was canceled on August 8, 1893, when the Reading went into receivership, an event associated with the Panic of 1893. The Reading also relinquished control of the Central New England Railway and the Boston and Maine Railroad. Amid the turmoil of the Panic of 1893, Joseph Smith Harris was elected president. Under his leadership, the Reading Company was formed and the P&R was absorbed into it on November 30. Also in 1893, the Philadelphia and Reading Railroad built its most famous structure, Reading Terminal in Philadelphia, which served as the terminus for most of its Philadelphia bound trains, and also the company's headquarters.

1877: Рединг теміржол қазағы

1877 жылғы 22 шілдеде Филадельфия және Рединг компаниясы ереуілдерді және кәсіби одақтарды жаншудан кейін, сондай-ақ 1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілдерінің үлгісімен, Пенсильвания штатындағы Рединг қаласында Рединг компаниясының қаржылық мүдделеріне қарсы бүлігішілік әрекеттер басталды. Аймақтағы кен өндірісімен айналысатын филиалы – Филадельфия және Рединг көмір және темір компаниясы, мемлекеттік органдар емес, милиция және көмір-темір полициясын көтеріліс пен наразылықты басу үшін шақырды. Милиция мен көмір-темір полициясы теміржол бойында тоқтап тұрған көмір тасымалдайтын пойызды қайтаруға барғанда, көтерілісшілер мен наразылық білдірушілерге оқ атып, кем дегенде 10 адамды қаза қылды және 40-тан астам адамды жарақаттады.

Филадельфия және Рединг темір жолы: 18961923

1893 жылғы үрейден кейін және Арчибальд А. МакЛеодтың Редингті маңызды магистральдық желіге айналдыру әрекеттері сәтсіз аяқталғаннан кейін, Рединг монополиялық құрылым деген күдікпен қайта ұйымдастыруға мәжбүр болды. Reading компаниясы Reading темір жолы мен көмір кенін өндіруші компаниялардың холдингі ретінде құрылды: Филадельфия және Reading темір жолы, және Филадельфия және Reading көмір және темір компаниясы. Алайда, 1906 жылы Рузвельт әкімшілігінің қолдауымен Хепберн заңы қабылданды. Бұл заң барлық темір жолдардың кен байлықтарынан және олармен байланысты операциялардан бас тартуын талап етті, сондықтан Reading компаниясы P&R көмір және темір компаниясын сатуға мәжбүр болды. Монополия болған-болмағанына қарамастан, компанияның бір ғасырдан астам тарихы, Reading темір жолы ретінде, түпнұсқа Монополия ойын тақтасындағы ерекшелік ретінде мәңгілікке сақталды. Көмірді тасымалдау және өндіру оның негізгі қызметі болғанымен, P&R көптеген желілік өндірістерді дамыту арқылы әртараптандырылды, бір кезде негізгі желінің бір миліне шамамен бес өндіріс орналасқан, сонымен қатар Редингтің көпірлік маршрут ретіндегі рөлі кеңейді. Бұл оның маңызды рөлін қамтыды – Бостон мен Нью-Йорк қалаларынан Чикагоға дейінгі Әліппе маршрутында, Лехи алқабы темір жолы мен Нью-Джерсидің орталық темір жолынан Аллентаундағы Рединг жүйесіне кіретін пойыздар, Шығыс Пенн тармағы арқылы Редингке дейін, онда пойыздар батысқа қарай Ливан алқабы тармағымен Харрисбургке, содан кейін Филадельфия, Харрисбург және Питтсбург тармағымен немесе PH&P арқылы Шиппенсбургке қарай жол тартатын. Сол жерде пойыздар Батыс Мэриленд темір жолымен байланысып, батысқа қарай сапарды жалғастыратын. Бұл маршрут Crossline деп аталды, ал Reading жүк пен жолаушыларды үздіксіз жеткізу үшін локомотивтік қуатты байланысты темір жолдармен біріктіре бастады. Рединг 1870 жылдардағы күшті позициясын толығымен қалпына келтіре алмаса да, ол өте табысты және маңызды темір жол болып қала берді. 20 ғасырдың басынан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде Рединг ең заманауи және тиімді темір жолдардың біріне жатты. Ірі темір жолдардың стандарттарына сәйкес, Reading көптеген жақсарту жобаларын жүзеге асырды, мұндай жобалар көбінесе кіші темір жолдарда қолға алынбады. Бұл оның маңызды бағыттарының көп бөлігін үш және төрт рельстік желіге дейін жеткізуді, сигнал беру және жол сапасын жақсартуды, сондай-ақ жүйелік қуаттылықты және станциялардың инфрақұрылымын кеңейтуді қамтыды. Reading Пенсильвания темір жолының төменгі деңгейлі желілері мен Лаккавана кесуіне ұқсас жаңа кесулер, айналма жолдар мен қосылымдарды салуға инвестиция жасады. 1902 жылы аяқталған Reading белдеуі, Рединг қаласының орталығын айналып өтетін 7,2 мильдік батыс айналма жолы, қаладағы темір жол қаупін азайтты. Бриджпортта 1903 жылы Скуилкил өзенінің үстінен жаңа көпір салынды. Көпір өзеннің батыс (оңтүстік) жағалауындағы P&R магистралін қарама-қарсы жақтағы Манайунк/Норристаун желісімен байланыстырды, бұл Норристаунға жолаушылар қызметін ұсынып, ескі магистральды айналып өтуге мүмкіндік берді, ол West Side Freight line деп белгіленді. "Рединг терминалына" кіретін басты магистраль – Ninth Street Branch та жақсартылды. 1907-1914 жылдар аралығында ескі қос рельстік және көше деңгейіндегі маршрут үлкен сыйымдылық пен қауіпсіздік ұсынатын жоғарылатылған төрт рельстік маршрутқа ауыстырылды. 1901 жылы Reading Нью-Джерсидің Орталық темір жолының бақылау үлесіне ие болды, бұл Reading-ке Филадельфиядағы Рединг терминалынан Нью-Джерсидің Орталық терминалына дейін үздіксіз, бір орындықта сапар жасауға мүмкіндік берді. Балтимор және Огайо темір жолы да Нью-Йорк нарығына қол жеткізуді іздеді, ал 1903 жылы ол Reading-тің бақылауына ие болды және Рединг пен Орталық Нью-Джерси арқылы Джерси-Ситиге дейін жол құқығын қамтамасыз етті. Солтүстікте Нью-Йорк қысқа желісі 1906 жылы аяқталды, бұл Нью-Йорк қаласына бағытталған жүк пойыздары мен Балтимор және Огайоның Royal Blue пойыздары үшін кесу жолы болды.

After the Panic of 1893, and the failure of Archibald A. McLeod's efforts to turn the Reading into a major trunk line, the Reading was forced to reorganize under suspicions of monopoly. The Reading Company was created to serve as a holding company for the Reading's rail and coal subsidiaries: the Philadelphia and Reading Railway, and the Philadelphia and Reading Coal and Iron Company, respectively. However, in 1906, with the support of the Roosevelt Administration, the Hepburn Act was passed. This required all railroads to disinvest themselves of all mining properties and operations, and so the Reading Company was forced to sell the P&R Coal and Iron Company. Whether an actual monopoly or not, the company's history as the Reading Railroad over a century ultimately became immortalized as a featured property on the original Monopoly game board. Even though moving and mining of coal was its primary business, the P&R eventually became more diversified through the development of many on line industries, averaging almost five industries per mile of main line at one point, and the expanding role of the Reading as a bridge route. This included its important role on the Alphabet Route, from Boston and New York City to Chicago with traffic from the Lehigh Valley Railroad and Central Railroad of New Jersey entering the Reading System in Allentown, traveling over the East Penn Branch to Reading, where trains then traveled west over the Lebanon Valley Branch to Harrisburg and then onward over the Philadelphia, Harrisburg and Pittsburgh branch, or PH&P to Shippensburg, Pennsylvania. There trains connected with the Western Maryland Railroad to continue westward. This route became known as the Crossline, and the Reading started to pool locomotive power between its connecting railroads to provide a more seamless transfer of freight and passengers. Even though the Reading was never again to regain its powerful position of the 1870s, it still was a very profitable and important railroad. From the turn of the 20th century to the outbreak of World War I, the Reading was among the most modern and efficient railroads. In keeping with the standards of much larger railroads, The Reading embarked on many improvement projects which typically were not attempted by smaller railroads. This included triple and quadruple tracking many of its major routes, improving signaling and track quality, as well as expanding system capacity and station facilities. The Reading invested in the construction of new cut offs, bypasses, and connections, much like the Pennsylvania Railroad's low grade lines and the Lackawanna Cut off. The completion of the Reading belt line in 1902, a 7.2 mile long westerly bypass of downtown Reading, alleviated the heavy rail congestion in the busy city. In Bridgeport, a new bridge was constructed over the Schuylkill River in 1903. The bridge connected the P&R main line on the west (south) bank of the river with the Manayunk/Norristown Line on the opposite side, allowing passenger service to Norristown and a bypass of the old main line, known as the West Side Freight line. The Ninth Street Branch—the main thoroughfare into Reading Terminal—was also improved. Between 1907 and 1914 the old double track and street level route was replaced by an elevated quadruple track route that offered greater capacity and safety. In 1901, the Reading gained a controlling interest in the Central Railroad of New Jersey, allowing the Reading to offer seamless, one seat rides from Reading Terminal in Philadelphia to the Central New Jersey's Jersey City Communipaw Terminal by way of Bound Brook onto the Central New Jersey mainline. The Baltimore and Ohio Railroad was also looking for access to the New York City market, and in 1903 it gained control over the Reading and ensured track rights over the Reading and Central New Jersey to Jersey City. To the north, the New York Short Line was completed in 1906, and was a cut off for New York City bound trains through freights and the Baltimore and Ohio's Royal Blue.

Кітапханалар

1850 жылы Рединг (Пенсильвания) қаласында алғашқы локомотивтер мен вагондарды жөндеу шеберханалары салынды. Олар екі жабық дөңгелек деподан және машина жасау шеберханасынан тұрды. 1902 жылы Рединг шеберханалары кеңейтіліп, Рединг локомотивтерінің ауласы мен Солтүстік 6-шы көшесінің бойындағы жаңа жерге жаңадан орналастырылды, бұл локомотивтер мен вагондар паркін күтіп ұстау және құрастыруды жеңілдетті. Шеберханалар төрт жылдан кейін аяқталды; еңсергіш кірпіш сәулетімен олар АҚШ-тағы ең ірі теміржол шеберханаларының бірі болды. Көптеген теміржолдардан өзгеше, Рединг шеберханалары локомотивтерді, жүк вагондарын және жолаушылар вагондарын да жасауға қабілетті болды, сондай-ақ жүйелі жөндеулер мен күтіп ұстау жұмыстарын жүргізді. Локомотивтер бөлімінде шамамен 2000 жұмысшы жұмыс істеді, оның ішінде 70 құрастыру шұңқыры бар машина жасау шеберханасы бар еді, ал вагондар бөлімінде тағы 1000 жұмысшы жұмыс істеді. Жүк вагондарының көп санына байланысты, Уэйн-Джанкшн (Филадельфия), Сент-Клэр/Поттсвилл, Тамаква, Ньюберри-Джанкшн (Уильямспорт) және Харрисбургтен тыс жердегі Резерфордта басқа вагондарды жөндеу орындары да жұмыс істеді. Бұрынғы Рединг шеберханаларының көпшілігі бүгінгі күнге дейін теміржолмен байланыссыз қолданыста болып келеді. Көліктің артуына байланысты үлкен бу локомотивтері пайдалануға енгізілді, соның ішінде алып N1 класты 2-8-8-2 (Чесапик) Маллет локомотивтері, ал Рединг бір M1 класты 2-8-2 жүк локомотивін жасады; қалғандары Болдуин локомотивтер зауытында салынды. Үлкен жүк локомотивтері – K класты 1-2-10-2 локомотивтері болды; олардың кейбіреулері Маллет локомотивтерінен Редингте, Пенсильванияда, ал қалғандары Болдуинде салынды. G1 класты 4-6-2 локомотивтері жолаушылар локомотивтері болды. Бұл класс локомотивтері Редингтің локомотив паркінің дәстүрін бұзған маңызды өзгеріс болды. M1 локомотивтері – Reading локомотивтерінің алғашқылары, оларға артқы жүк көлігі және Вуттен оттық камерасының артында орналасқан кабинасы енгізілді. Атауында "lessor" деген сөз бар локомотивтердің бу машинасының бір бөлігі екінші тарапқа тиесілі болып, P&R компаниясына жалға берілді. G1 локомотивтері үш біріктірілген жетек доңғалағы бар Reading жолаушылар локомотивтерінің алғашқылары болды. 1945-1947 жылдар аралығында компания 30 I класты 10-2-8-0 локомотивтерін алып, оларды 6-шы көшедегі зауытта 6 миллион долларға қайта жаңартып, қазіргі заманғы T1 класты 4-8-4 локомотивтеріне айналдырды. Бұл EMD FT дизель локомотивтерін (Reading басшылығының бірінші таңдауы) алудың қиындығына байланысты жасалды, сондай-ақ жылдам және заманауи қуатты қамтамасыз ету мақсатында болды. Бұл бу машиналары бұл үлкен инвестицияны өтеуге жеткілікті ұзақ жұмыс істемеді және бірқатар мәселелер тудырды, бірақ олар адамдарды жұмыспен қамтыды. 2023 жылдың қазіргі күніне дейін төрт дана сақталған, ал 2102 Reading, Blue Mountain және Northern темір жолымен туристік қызметтерде пайдаланылуда. Reading өзінің паркі үшін көптеген кіші 4-4-0, 2-8-0 және маневрлік локомотивтерді салған немесе сатып алған.

The first locomotive and car repair shops were built in 1850 at Reading, Pennsylvania, consisting of two enclosed roundhouses and a machine shop. In 1902, the Reading Shops were materially expanded and overhauled into new property on the north side along the Reading yards and North 6th Street, facilitating the maintenance and construction of a greater locomotive and rolling stock fleet. The shops were completed four years later; with their imposing brick architecture, they were among the largest railroad shops in the US. Unlike most railroads, the Reading Shops were able to fabricate locomotives, freight cars, and passenger cars in addition to regular overhauls and repairs. The locomotive department employed an average of 2,000 workers, featuring a machine shop that contained 70 erecting pits, while the car department employed an additional 1,000. Due to the large number of freight cars, other car shops were kept busy at Wayne Junction (Philadelphia), St. Clair/Pottsville, Tamaqua, Newberry Junction (Williamsport), and Rutherford, outside of Harrisburg. Most of the former Reading shops still stand today in non railroad use. Larger steam locomotives were introduced to haul the increasing traffic, including the massive N1 class 2 8 8 2 (Chesapeake) Mallet, and Reading made one M1 class 2 8 2 freight hauler; Baldwin Locomotive Works built the rest. Big freight haulers were the massive K 1 2 10 2 locomotives; some were built in Reading, Pennsylvania from the Mallets, others were built by Baldwin. The G1 class 4 6 2 were passenger locomotives. These classes were an important break of tradition of the Reading's motive power fleet. The M1s were the first Reading locomotives to include a trailing truck, and the first engine with the cab behind the Wootten firebox. Engines with the name "lessor" in its title meant some steam power was owned by a second party and leased to the P&R. The G1s were the first Reading passenger locomotives with three coupled driving wheels. Between 1945 and 1947, the company took 30 class I 10 2 8 0 locomotives and rebuilt them at the 6th Street facility into the modern T1 class 4 8 4 locomotives at a cost of 6 million dollars. This was a move to offset the fact that EMD FT diesel locomotives (first choice of Reading management) were very hard to obtain, and in order to have faster, up to date modern power. The steamers never ran long enough to pay back this major investment, and had some major problems, but it did keep men employed. As of 2023, four examples have survived, and the 2102 is in active tourist service with the Reading, Blue Mountain and Northern Railroad. The Reading built or bought numerous smaller 4 4 0s, 2 8 0s and switchers for its fleet.

Жолаушылармен жұмыс

Reading компаниясы ұзақ қашықтыққа жолаушылар пойызымен кеңінен жұмыс істемеді, бірақ ол бірнеше атаулы пойыздарды іске қосты, олардың ең танымал – Филадельфия мен Джерси-Ситиді байланыстыратын жылдамдықты Crusader. Флоттағы басқа пойыздарға Гаррисбург Специал (Джерси-Сити мен Гаррисбург, Пенсильвания арасында), King Coal (Филадельфия мен Шамокин, Пенсильвания арасында), North Penn (Филадельфия мен Бейтлехем, Пенсильвания арасында), Queen of the Valley (Джерси-Сити мен Гаррисбург арасында), Schuylkill (Филадельфия мен Поттсвилл, Пенсильвания арасында) және Wall Street (Филадельфия мен Джерси-Сити арасында) кіреді. Reading, New Jersey орталық теміржол компаниясы және Delaware, Lackawanna & Western Railroad компанияларымен бірлесіп, Филадельфия мен Сиракуза, Нью-Йорк арасындағы Interstate Express пойызын іске қосты. Reading сонымен қатар Lehigh Valley Railroad компаниясымен Бейтлехемдегі байланыс арқылы жолаушылар тасымалын ұсынды. Көптеген теміржолдар сияқты, Reading АҚШ поштасымен поштаны тасымалдау және жол бойында сұрыптау бойынша келісімшарттар жасады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Reading пошта тасымалын тоқтатуды қарастырды және 1961 жылы үкіметке жолаушылар пойыздарында пошта қызметін тоқтату ниеті туралы хабарлады. 1963 жылдың 1 шілдесінде пошта кеңсесі оларды 2,137,000 долларлық келісімшарттардан босатты, 1963 жылғы шамамен 2137000.0 доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең, содан кейін теміржол ақшаны үнемдеу үшін локомотивтермен жүретін жолаушылар пойыздарының орнына Budd RDC өзі жүретін вагондарына көшті. Camden Atlantic City жылдамдығы: 1904 жылдың 20 шілдесінде, тұрақты кесте бойынша No. 25 пойыз, New Jersey штатындағы Camden қаласының Kaighn's Point аймағынан Atlantic City қаласына, Philadelphia and Reading Railway компаниясының P 4c 4-4-2 (Atlantic класындағы кабинасы қазаннан жоғары орналасқан) No. 334 локомотивімен және 5 жолаушы вагонымен жылдамдық рекордын орнатты. Ол 55,5 мильді 43 минутта, орташа жылдамдығы 77,4 миль/сағат болды. Winslow Jct мен Meadows Tower арасындағы 29,3 миль (Atlantic City сыртында) 20 минутта 87,9 миль/сағат жылдамдықпен жүріп өтті. Egg Harbor мен Brigantine Junction арасындағы қысқа бөлікте пойыздың жылдамдығы 115 миль/сағатқа жеткені хабарланды. Reading, Philadelphia қаласындағы Reading Terminal-дан кең ауқымды қала маңындағы пойыздар желісін іске қосты. 1920 жылдардың соңында қала маңындағы жүйелердің көпшілігі электрлендірілді (алғашқы электрлендірілген желілер Тоғызыншы көшедегі филиал, New Hope филиалы Hatboro станциясына дейін, ал 1974 жылы Warminster станциясына дейін, Bethlehem филиалы Lansdale станциясына дейін, Doylestown филиалы және New York филиалы West Trenton станциясына дейін). Reading, Bethlehem Steel компаниясынан 150 электрлік көп бірліктерді тапсырыс берді, олар 1931 жылдың 26 шілдесінде электрлендірілген қызметпен жабдықталған жиырма қозғалтқышсыз вагондармен толықтырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең Reading компаниясы үшін ең жақсы кезең болуы мүмкін, Reading-тегі көлік қозғалысы бейбіт уақыттағы ең жоғары деңгейге жетті. Жылдық көлемі шамамен 15 миллион тонна антрацит, 25 миллион тонна битумды көмір және тағы 30 миллион тонна өнеркәсіптік тасымал құрады. Reading антрацитке тәуелділіктен арылу үшін үлкен қадамдар жасады, бірақ ол әлі де көмірден түскен табысқа қатты сүйенді, ал Пенсильваниядағы антрацит өндірісі 1917 жылы 99,7 миллион тоннаға жетті. + Кірістер Жүк тоннасы Миль (миллиондар) Reading Cornwall B&S 1925 6,775 9 0,8 1933 3,943 3 (RDG-ге кіреді) 1944 9,303 13 1960 5,685 8 1970 4,329 (RDG-ге кіреді) + Кірістер Жолаушылар Миль (миллиондар) Reading Cornwall B&S 1925 418 0,6 0,6 1933 150 0,01 (RDG-ге кіреді) 1944 541 0 1960 173 0 1970 195 (RDG-ге кіреді) 1925 жылғы "Reading" жиынтықтарына барлық еншілес компаниялар (C&F, G&H, P&CV және т.б.) кіреді, олар 1925 жылы жұмыс істеп тұрған, бірақ 1929 жылдан кейін Reading-тің жиынтық есебіне енгізілген жолдар. Жалпы есептерде Atlantic City RR немесе PRSL кірмейді.

The Reading Company did not operate extensive long distance passenger train service, but it did field a number of named trains, most famous of which was the streamlined Crusader, which connected Philadelphia and Jersey City, New Jersey. Other trains in the fleet included the Harrisburg Special (between Jersey City and Harrisburg, Pennsylvania), King Coal (between Philadelphia and Shamokin, Pennsylvania), North Penn (between Philadelphia and Bethlehem, Pennsylvania), Queen of the Valley (between Jersey City and Harrisburg), Schuylkill (between Philadelphia and Pottsville, Pennsylvania), and Wall Street (between Philadelphia and Jersey City). The Reading participated in the joint operation of The Interstate Express with the Central Railroad Company of New Jersey and the Delaware, Lackawanna & Western Railroad, with service between Philadelphia and Syracuse, New York. Reading also offered through passenger car service with the Lehigh Valley Railroad via their connection at Bethlehem. Like most railroads, the Reading had contracts with the U. S. Post Office to haul and sort mail en route. After World War II, the Reading looked at dropping the mail and in 1961 notified the government that it intended to stop mail service on its passenger trains. On July 1, 1963, the post office let them out of the contracts, where were valued at $2,137,000, equal to $2137000.0 in 1963 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today, and the railroad switched to Budd RDC self propelled cars, instead of locomotive hauled passenger trains, to save money. Camden Atlantic City speed: On July 20, 1904, regularly scheduled train no. 25, running from Kaighn's Point in Camden, New Jersey to Atlantic City with Philadelphia and Reading Railway class P 4c 4 4 2 (Atlantic class cab over boiler) locomotive No.334 and 5 passenger cars, set a speed record. It ran the 55.5 miles in 43 minutes at an average speed of 77.4 mph. The 29.3 miles between Winslow Jct and Meadows Tower (outside of Atlantic City) were covered in 20 minutes at a speed of 87.9 mph. During the short segment between Egg Harbor and Brigantine Junction, the train was reported to have reached 115 mph. The Reading operated an extensive commuter network out of Reading Terminal in Philadelphia. In the late 1920s, most of the suburban system was electrified (the first lines electrified were the Ninth Street Branch, New Hope Branch as far as the Hatboro station and extended to Warminster station in 1974, the Bethlehem Branch as far as Lansdale, the Doylestown Branch, and the New York Branch to West Trenton). Reading ordered 150 electric multiple units from Bethlehem Steel which were supplemented by twenty unpowered coach trailers converted from existing coaches and electrified services began on July 26, 1931. The period just after World War I may have been the Reading Company's best with traffic on the Reading at its peacetime high. Annual volume was about 15 million tons of anthracite, 25 million tons of bituminous coal with a further 30 million tons of industrial traffic. The Reading had taken great strides to wean itself of anthracite dependency but it still relied heavily on coal revenue, and Pennsylvania anthracite production had peaked in 1917 with 99.7 million tons produced. + Revenue Freight Ton Miles (Millions) Reading Cornwall B&S 1925 6,775 9 0.8 1933 3,943 3 (incl in RDG) 1944 9,303 13 1960 5,685 8 1970 4,329 (incl in RDG)
+ Revenue Passenger Miles (Millions) Reading Cornwall B&S 1925 418 0.6 0.6 1933 150 0.01 (incl in RDG) 1944 541 0 1960 173 0 1970 195 (incl in RDG)

The 1925 "Reading" totals above include all the subsidiaries (C&F, G&H, P&CV etc.) that were operating roads in 1925 but whose totals were included in Reading's after 1929. None of the totals include Atlantic City RR or PRSL.

Жолға дейінгі желілер

1920 жылдары Рединг теміржолы тоғызыншы көше филиалынан таралатын қалың қалалық желілерді пайдаланды, олар көбінесе кішкентай 4-4-0, 4-4-2 және 4-6-0 "түйеқұйрықты" локомотивтермен жұмыс істеді.

Банкроттан қорғау

1971 жылы "Рединг компаниясы" банкроттықтан қорғануға мәжбүр болды. Банкроттыққа көмір тасымалынан түсетін табыстың азаюы, жүк тасымалын автокөлік компанияларының магистральдарға бұруы, сондай-ақ теміржолдарға баға белгілеуге тыйым салатын, жоғары салықтар жүктеген және теміржолдарды ақшадан шығын көріп отырған бағыттарды жалпы тасымалдаушы ретінде сақтап тұруға міндеттейтін қатаң мемлекеттік реттеулер себеп болды.

Темір жолдан кейінгі кезең: 1976 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1976 жылғы 1 сәуірде Reading Company өзінің теміржол активтерін жаңа құрылған Consolidated Railroad Corporation (Conrail) компаниясына сатты, нәтижесінде оған 650 жылжымайтын мүлік, бірқатар көмір кен орындары және 52 пайдаланылмаған теміржол учаскесі қалды. 1999 жылдан бастап, бұрынғы Reading желілерінің көп бөлігі Norfolk Southern Railway (NS) компаниясының құрамына кірді, бұл NS және CSX Transportation арасындағы Conrail-дің бөлінуінің нәтижесінде болды. 1980 жылы банкроттықтан шығар алдында 350 жылжымайтын мүлік учаскесін сатты. 1980-ші жылдардың соңында Лос-Анджелестегі заңгер Джеймс Коттер өзінің Craig Corporation холдинг компаниясы арқылы компанияны бақылауға алды және оның активтерін Пуэрто-Рико, Австралия және Жаңа Зеландиядағы кинотеатрлар желілерін қаржыландыру үшін пайдаланды. 1991 жылы компания теміржол саласына қатысты соңғы активтерінің бірі – Reading Terminal Headhouse ғимаратын сатты. Бес жыл өткен соң, 1996 жылы Коттер компанияны Reading Entertainment деп қайта ұйымдастырды. 2001 жылғы 31 желтоқсанда Reading Entertainment және Craig Corporation компаниялары Citadel Holding Corporation компаниясымен бірікті, ол да Коттерге тиесілі болатын. Жаңадан құрылған компания Reading International Inc. деп аталды және екі түрлі акция класына ие болды: дауыс беру құқығы жоқ А класы акциялары (NASDAQ: RDI) және дауыс беру құқығы бар В класы акциялары (NASDAQ: RDIB).

Сақталған локомотивтер

Компанияға қызмет еткен тоғыз бу локомотиві әлі күнге дейін сақталған. 0-4-0-1 "Rocket" 1838 жылы Лондондағы Braithwaite, Milner and Company компаниясы жасаған. Бұл теміржолдың ең көне сақталған локомотиві. Қазіргі уақытта ол Стресбургтегі Пенсильвания теміржол мұражайында орналасқан. 4-4-0-3 1842 жылы Eastwick және Harrison компаниясы салған. Бұл – Reading компаниясының тірі қалған жалғыз 4-4-0 локомотиві. Қазіргі уақытта ол Филадельфиядағы Франклин институтында сақталған. 2-2-2 танк "Қара алмаз" 1889 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған. Бұл АҚШ-та сақталған жалғыз инспекциялық локомотив. Қазіргі уақытта Сент-Луис, Миссуридегі Ұлттық көлік мұражайына уақытша берілген. 0-4-0 "түйелік" 1187 1903 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған. Бұл – соңғы аман қалған Reading "түйелік" локомотиві. Қазіргі уақытта ол Огайо штатының Шугаркрик қаласындағы Age of Steam Roundhouse-да орналасқан. 0-6-0 танк 1251 1918 жылы Reading-тің локомотив цехында салынған. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Reading паркіне қосылған жалғыз танк локомотиві болды. Қазіргі уақытта ол Стресбургтегі Пенсильвания теміржол мұражайында орналасқан. 4-8-4 2100 1923 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған, 1945 жылы Reading қайта жаңартылған. Бұл Reading-тің T1 класының прототипі. Қазіргі уақытта ол Кливлендтегі Ex Baltimore and Ohio roundhouse-да орналасқан, онда ол қазір қалпына келтірілуде. 4-8-4 2101 1923 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған, 1945 жылы Reading қайта жаңартылған. Қазіргі уақытта Балтимордағы B&O теміржол мұражайында орналасқан. 4-8-4 2102 1923 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған, 1945 жылы Reading қайта жаңартылған. Қазіргі уақытта ол Порт Клинтондағы Reading Blue Mountain және Northern Railroad-да орналасқан. Ол жұмыс жағдайына қалпына келтірілді және жұмыс істеуде. 4-8-4 2124 1924 жылы Baldwin локомотивтер зауытында салынған, 1947 жылы Reading қайта жаңартылған. Қазіргі уақытта Скрантондағы Steamtown ұлттық тарихи орнында орналасқан. EMD FP7A 902 1950 жылы EMD компаниясы жасаған. Қазіргі уақытта Скрантондағы Steamtown ұлттық тарихи орнында орналасқан. EMD FP7A 903 1950 жылы EMD компаниясы салған. Қазіргі уақытта Скрантондағы Steamtown ұлттық тарихи орнында орналасқан.

A total of nine steam locomotives that once served the company are still preserved. 0 4 0 1 Rocket Built by the Braithwaite, Milner and Company in London in 1838. It is the oldest preserved locomotive of the railroad. It currently resides at the Railroad Museum of Pennsylvania in Strasburg. 4 4 0 3 Built by the Eastwick and Harrison Company in 1842. It is the only surviving 4 4 0 of the Reading Company. It currently resides at the Franklin Institute in Philadelphia. 2 2 2 tank Black Diamond Built by the Baldwin Locomotive Works in 1889. It is the only known surviving inspection locomotive in the United States. Currently on loan to the National Museum of Transportation in St. Louis, Missouri. 0 4 0 camelback 1187 Built by the Baldwin Locomotive Works in 1903. It is the last surviving Reading camelback locomotive. It currently resides at the Age of Steam Roundhouse in Sugarcreek, Ohio. 0 6 0 tank 1251 Built by the Reading's own locomotive shops in 1918. It was the only tank engine to be rostered by the Reading after World War I. It currently resides at the Railroad Museum of Pennsylvania in Strasburg. 4 8 4 2100 Built by the Baldwin Locomotive Works in 1923, rebuilt by the Reading in 1945. It is the prototype engine of the Reading's T 1 class. It currently resides at the Ex Baltimore and Ohio roundhouse in Cleveland, where it is currently being restored to operation. 4 8 4 2101 Built by the Baldwin Locomotive Works in 1923, rebuilt by the Reading in 1945. It currently resides at the B&O Railroad Museum in Baltimore. 4 8 4 2102 Built by the Baldwin Locomotive Works in 1923, rebuilt by the Reading in 1945. It currently resides at the Reading Blue Mountain and Northern Railroad in Port Clinton. It was restored to running condition and is in operation
4 8 4 2124 Built by the Baldwin Locomotive Works in 1924, rebuilt by the Reading in 1947. It currently resides at Steamtown National Historic Site in Scranton. EMD FP7A 902 Built by EMD in 1950. It currently resides at Steamtown National Historic Site in Scranton. EMD FP7A 903 Built by EMD in 1950. It currently resides at Steamtown National Historic Site in Scranton.

Мұралық бірлік

2012 жылы Норфолк Саузерн компаниясының 30 жылдығына орай, компания 20 жаңа локомотивті бұрынғы схемаларымен бояды. NS #1067 нөміріндегі EMD SD70ACe локомотиві Reading компаниясының Bee Line Service бояу схемасына боялды. 2023 жылы оған жаңа бояу жағылды.

Танымал мәдениетте

"Монополия" ойынының бастапқы нұсқасында сатып алуға болатын төрт темір жолдың бірі – Reading Railroad.