Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық тарихшы Джозеф Риз Страйер (1904–1987) – американдық орта ғасырлар тарихын зерттеуші. Ол Чарльз Гомер Хаскинстің шәкірті болды.
American historian
Joseph Reese Strayer (1904–1987) was an American medievalist. He was a student of Charles Homer Haskins.
Өмір
Стрейер Принстон университетін (BA) және Гарвард университетін (PhD) бітірді. 1930 жылдары басталған Стрейер Принстон университетінде көптеген онжылдықтар бойы сабақ берді. Ол тарих кафедрасының төрағасы (1941–1961 жж.) және 1971 жылы Америка тарихшылар қауымдастығының президенті болды. Стрейер америкалық ортағасырлық тарихшылардың көп бөлігін либералды ұстанымда тәрбиелегенімен белгілі; оның көптеген шәкірттері әлі де сабақ беріп, ғылыми қызметпен айналысып жүр. Атақты шәкірттерінің қатарында Томас Н. Биссон, Джон Ф. Бентон, Теофило Руиз, Уильям Честер Джордан және Ричард В. Каупер бар. Норман Ф. Кантор өзінің Стрейердің шәкірті болғанын жиі айтатын. Стрейердің басқа шәкірттері Кантор мен Стрейердің арасындағы академиялық байланыс болмағанын жоққа шығарғанына қарамастан, Кантор «Англиядағы шіркеу, монархия және діни қызметтер» кітабының алғы сөзінде Стрейерді өзінің докторлық жетекшісі деп атады. Принстонда ортағасырлық тарихты оқытпаған кезде Стрейер ЦРУ-да, Ұлттық бағалау басқармасының мүшесі ретінде жұмыс істеді. Оның қатысу деңгейі, ЦРУ әлемдегі үкіметтерді тұрақсыздандыру үшін жасырын операциялар жүргізген кезде (Иран, Бразилия, Конго, Доминикан Республикасы, Гайана және Чили), толыққанды бағаланған немесе расталған емес. Норман Кантор Стрейердің мұрасы үшін үш кітапты ең маңызды деп санайды: «Феодализм» (1965), онда ол осы тақырыптағы үш онжылдық зерттеулері мен ойларын жинақтады; «Заманауи мемлекеттің ортағасырлық тамырлары» (1970), онда ол ортағасырлық тарихи институттардың қазіргі заманғы мемлекеттік институттармен байланысын көрсетеді; және «Филипп Әділдің билігі» (1980), ол 30 жылдан астам мұрағаттық зерттеулердің нәтижесі және Жан Фавьердің «Филипп ле Бел» (1978) ең толық жұмысынан басқа, кез келген тілдегі тақырып бойынша ең жанды еңбек. Стрейер «Орта ғасырлар сөздігінің» редакторы болды, ол ағылшын тіліндегі тақырып бойынша ең ірі және ең толық энциклопедия. Стрейер Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі болды.
Strayer graduated from Princeton University (BA) and Harvard University (PhD). Strayer taught at Princeton University for many decades, starting in the 1930s. He was chair of the history department (1941–1961) and president of the American Historical Association in 1971. Strayer has been credited with training a large percentage of the American medievalist profession with liberal fashion; many of his students are still teaching and active. Notable students include Thomas N. Bisson, John F. Benton, Teofilo Ruiz, William Chester Jordan, and Richard W. Kaeuper. Norman F. Cantor often highlighted his status as a student of Strayer's; in spite of anonymous denials by several of Strayer's other pupils of any academic relationship between Cantor and Strayer whatsoever, Cantor names Strayer as his doctoral supervisor in the preface of "Church, Kingship, and Lay Investiture in England". When not teaching medieval history at Princeton, Strayer was involved with the CIA, as a member of the CIA's Office of National Estimates. The extent of his involvement, at a time when the CIA was running covert operations to destabilize governments around the world (Iran, Brazil, Congo, Dominican Republic, Guyana and Chile), has never been fully assessed or verified. Norman Cantor recognized three books as most important to Strayer's legacy: Feudalism (1965), which summarized three decades of his research and thinking on the topic; On the Medieval Origins of the Modern State (1970), in which he shows the relevance of medieval historical institutions to modern governmental institutions; and The Reign of Philip the Fair (1980), representing over 30 years of archival research and the most comprehensive work on the topic in any language – other than Jean Favier's Philippe le Bel (1978). Strayer was editor of the Dictionary of the Middle Ages, the largest and most comprehensive encyclopedia on the subject in the English language. Strayer was an elected member of both the American Academy of Arts and Sciences and the American Philosophical Society.