Кіріспе
Америкалық тарихшы (1922–2020)
Бернард Бейлин (10 қыркүйек 1922 – 7 тамыз 2020) – американдық тарихшы, автор және ғалым, АҚШ-тың отарлық және революциялық дәуірінің тарихы саласында маманданған. 1953 жылдан бастап Гарвард университетінде профессор болып жұмыс істеді. Бейлин тарих саласындағы Пулитцер сыйлығын екі рет жеңіп алды (1968 және 1987 жылдары). 1998 жылы Ұлттық гуманитарлық қор оны Джефферсон лекциясына шақырды. 2010 жылы Ұлттық гуманитарлық медальмен марапатталды. Ол американдық отарлық және революциялық дәуір тарихын зерттеді, саудагерлер, демографиялық тенденциялар, лоялистер, Атлант мұхиты арқылы халықаралық байланыстар, және әсіресе патриоттарды ынталандырған саяси идеяларға назар аударды. Ол республикалық идеология және Атлант тарихы саласындағы зерттеулерімен танымал болды, бұл зерттеулер осы салалардағы ғылыми еңбектерді өзгертіп, жаңа деңгейге көтерді. 1963 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, ал 1971 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Ерте өмір және білім
Бейлин 1922 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында Эстер (Шлосс) және Чарльз Мануэль Бейлиннің ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы еврей болған. Бейлин 1945 жылы Уильямс колледжінде бакалавр дәрежесін алды, ал 1953 жылы Гарвард университетінде Ph.D. дәрежесін қорғады. Ол өмірінің соңына дейін Гарвард университетімен байланыста болды. Гарвардта аспирант ретінде ол Перри Миллер, Самуэль Элиот Морисон және Оскар Хэндлиннің шәкірттерімен оқыды. 1961 жылы толық профессор, ал 1993 жылы зейнеткер профессор атанды.
Тарих кітаптары
Бернард Бейлин 1967 жылы жарық көрген "Американ революциясының идеологиялық бастаулары" кітабының авторы, ол 1968 жылы тарих саласындағы Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Ол "Роберт Кейннің қорғаны" (1965) және "Конституция жөніндегі пікірсайыс" (1993) екі томдық кітабының редакторы болды. Ол "Ұлы республика" (1977) американдық тарих оқулығының бір авторы еді, сондай-ақ "Интеллектуалдық көші-қон: Еуропа мен Америка, 1930–1960" (1969), "Америка тарихындағы құқық" (1972), "Баспа және Американ революциясы" (1980) және "Империя шебіндегі жат адамдар: Бірінші британдық империяның мәдени шеттері" (1991) кітаптарының редакторы болды.
Әлеуметтік тарих
1980 жылдары Бейлин саяси және интеллектуалдық тарихтан әлеуметтік және демографиялық тарихқа көшті. Оның колониялық Солтүстік Американы қоныстандыру тарихы иммиграция, мәдени қарым-қатынас және қоныстану мәселелерін зерттеді, бұл мәселелерді оның ұстазы Хэндлин ондаған жылдар бұрын зерттеген болатын. Бейлин сандықталдыру, ұжымдық биография және туыстық байланыстарды талдау сияқты жаңа зерттеу әдістерінде үлкен жаңашыл болды.
Атлантика тарихы
Атлантика тарихының белгілі бір жақтасы ретінде Бейлин 1980 жылдардың ортасынан бастап "Атлантика әлемінің тарихы" тақырыбында жыл сайынғы халықаралық семинар ұйымдастырды. Семинар арқылы ол әлеуметтік және демографиялық зерттеулерді, әсіресе Американың отарлық аймақтарына халық ағынына қатысты зерттеулерді қолдады. Бейлиннің "Атлантика тарихы: тұжырымдамалар мен шеңберлер" (2005) еңбектері Америка тарихын зерттейтін дәстүрлі тарихнамада көбінесе назардан тыс қалған немесе жеке қарастырылған космополиттік және көпмәдени элементтерге баса назар аудара отырып, дамып келе жатқан жаңа саланың шекаралары мен мазмұнын зерттейді.