Кіріспе

Американдық тарихшы Реймонд Сидней Джинджер (16 қазан 1924 – 3 қаңтар 1975) – американдық тарихшы, автор және кең ауқымды зерттеулер жүргізген, еңбек тарихы, экономикалық тарих және көбінесе «Алтын ғасыр» деп аталатын дәуірге ерекше назар аударған өмірбаяншы. Оның американдық еңбек қозғалысының көшбасшысы және социалисті Юджин Виктор Дебс туралы өмірбаяндық еңбегі шешуші деп есептеледі, ал Скопс процесі туралы есебі де жоғары бағаланған. Екі кітап та қазірге дейін басылып келеді және олардың екеуі де, оның көптеген басқа да еңбектерімен бірге АҚШ-тағы жоғары оқу орындарында кеңінен қолданылады.

Ерте өмір

Джинджер Теннесси штатының Мемфис қаласында дүниеге келді, оңтүстіктегі бай отбасының төртінші ұлы және соңғыға екінші баласы. Олар Джинджер өте кішкентай кезінде Индианаға (Дэбстің туған штаты) көшіп келді. Ұлы депрессия кезінде отбасы тез арада шұғыл кедейлікке түсті. Гринкастлдегі бірнеше бос үйлерде төрт жыл "қоныстанудан" кейін, ең үлкен ұлы ДеПау колледжінде оқып жатқанда, Джинджер отбасы Индианаполиске қоныс аударды, жағдай әлі де өте қиын болды. Бұл оқиғалар Рей Джинджердің саяси нанымына және оның тарихи еңбектерінің көп бөлігіне терең әсер етті: кейінірек ол бала кезіндегі ұялуын, қоғамдық көмектің жалғыз түрі болған ұн қаптарын алуға жіберілгендегі сезімін жиі еске алды, сондай-ақ жастық шағында басынан өткен күшті ашуды айтты.

Білім

Балалық шағы ауыр, мінез-құлқы да қиын болғанмен, ол 17 жасқа толғанға дейін Гарвард колледжі мен Чикаго университетіне қабылданды. Кейін ол Чикагоны таңдағанын, себебі "Чикаго сияқты үлкен қалада Кембридж сияқты шағын қалада емес, жарты күндік жұмыспен стипендиясын толықтыру оңайырақ болады" деп әзілдеді. Ол картаға қарауды ойламады, тіпті кеңес сұрауға да батыл болмады. Чикагода ол сол кездегі басты арманына – спорт журналисі болуға қадам жасады, "Чикаго Трибьюн" газетінде көшірмеші болып жұмысқа орналасты. "Әкем тек сонда ғана маған қатты риза болды". АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқанда, көптеген тілшілер шетелдік корреспонденттерге айналды, ал Джинджер қалалық редакцияда жазу жұмысына көтерілді. Оның журналистік мансабы әскери шақыру арқылы тоқталды, бірақ академиялық білімін тоқтату уақытша болды. Базалық дайыннан кейін, әскери барлау оны Мичиган университетіне жапон тілін оқуға жіберді, онда ол болашақ азаматтық құқықтар адвокаты Энн Фаган Джинджермен танысты. Джинджер Вашингтон маңында кодты бұзушы болып жұмыс істеді, онда тіл білімінен гөрі статистикалық талдау білімі көбірек қажет еді. Соғыстың соңғы күндерінде ол революцияның бетке жыққандай болғанын ойлап, Коммунистік партияға қосылды. Оның Юджин Дебске деген қызығушылығы оның өмірбаянын жазуға деген ниетіне ұласты, ол үшін мұрағаттық деректерді және Дебсті жақсы білген көптеген адамдармен сұхбаттасуды жоспарлады. Құдайға шүкір, жақында қабылданған GI заңы осы жобаны қолдаудың оңай жолын ұсынды. Энн Арбор, әйелінің туған үйіне жақын және ол жапон тілін оқығанда академиялық кредиттер жинаған қала, бастау үшін ең қолайлы орын болды; ол онда бакалавр дәрежесін аяқтады, содан кейін (кітап аяқталмағандықтан) экономика бойынша магистр дәрежесін алды. GI артықшылықтарын әдебиет жолында пайдалана отырып, ол Огайо штатының Кливленд қаласындағы Батыс резерв университетінде (қазір Кейс-Вестрен резерв университеті) американдық зерттеулер бойынша докторлық диссертациясын қорғады, нәтижесінде "Бүгілген крест" (Rutgers University Press, 1949) атты еңбегі жарық көрді. Бұл классикалық өмірбаян сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, соның ішінде көрнекті американдық тарихшы Генри Стил Коммагер оны "Дебстің ең жақсы өмірбаяны" деп атады. Ол содан бері көптеген жылдар бойы басылымнан шықпай келеді, ал Haymarket Books 2006 жылы оның ең соңғы басылымын шығарды.

Академиялық мансап және қара тізімге ену

Батыс резервінің докторлық дәрежесін алғаннан кейін, 1951 жылы жарияланған өмірбаяны диссертация ретінде қабылданған соң, Джинджер Гарвард бизнес мектебінде «Бизнес тарихы» журналының редакторы қызметін атқарып, қатар сабақ берді. Ол жерде редакторлық міндеттерін атқарумен қатар, экономика, еңбек тарихы және бизнес тарихы салаларында көптеген ғылыми мақалалар жазды, Кларенс Дарроудың жобаланған өмірбаянын зерттеді және жарқын академиялық мансапқа ие болу мүмкіндігіне қуанды. Маккарти дәуірі Гарвардтағы қызметін аяқтады. 1954 жылдың 16 маусымында Джинджер мен оның әйелі АҚШ-тың «Америкаға қарсы қызмет» комитетінің Массачусетс штатындағы филиалынан сотқа шақырылуы мүмкін деген қауіп болғанда, Гарвард университетінің өкілдері, егер ол коммунистік партияның мүшесі емес екенін растайтын антқа қол қоймаса, үш жылдық келісімшарты бар болса да, дереу жұмыстан босататындарын ескертті. Олар оның әйелінен де осындай ант беруді талап етті, бірақ оның университетпен ешқандай байланысы болмаған еді. Джинджер орнынан бас тартқанда, Гарвард оның қолдағы екі апталық жалақысын алу үшін дереу штаттан кетуін талап етті. Джинджер, жүкті әйелі және кішкентай ұлы екі күннің ішінде Нью-Йоркке, ешқашан кездеспеген туыстарына барып тұрды. Энн Джинджер қайырымдылықпен емделген науқас ретінде бала дүниеге келді, ал көп ұзамай олардың некесі ажырасып кетті. Джинджер келесі алты жыл бойы Нью-Йоркте жұмыс істеді, алдымен жарнама саласында, содан кейін Альфред А. Кнопф және Генри Холт кітап баспаларында редактор болып қызмет етті. 1956 жылы ол қайтадан үйленді және «Олтгельдтің Америкасы» және «Алты күн немесе мәңгілік?» атты екі тарихи еңбегі жарық көрді. Ол академиялық ортадан қуылғаны және кейіннен қара тізімге енгізілгеніне ашуланып, ренжіді.

Кейінгі мансап

1960 жылы Брандейс университеті оған тарих кафедрасында ассистент профессорлық қызмет ұсынды. Ол он алты жыл бойы сол жерде жұмыс істеді, штатты профессор атағын алды, Америка өркениеті комитетінің төрағасы болды, бірнеше кітап жазды, теннис командасын жаттықтырды және ерекше педагогикалық қабілеттерін дамытты. Оның осы ерекше дарыны оның қайтыс болғаннан кейін көп жылдар өткен соң, бұрынғы студенті (Уильям Фридман, Брандейс '65) университетте Рэй Джинджер атындағы тарих профессурасын құру үшін 2,5 миллион доллар жинағанда мойындалды. 1966 жылы Брандейстен кеткеннен кейін Джинджер Стэнфорд университетінде қысқа уақыт оқытты, содан кейін Детройттегі Уэйн мемлекеттік университетінде және Альберта провинциясындағы Калгари университетінде тұрақты профессорлық қызметке өтті. Ол 1975 жылы Бостонда ауыр алкоголизм салдарынан туған аурулардан қайтыс болды. Одан соң үшінші әйелі және бірінші некесінен туған екі ұлы қалды. Оның көптеген қолжазбалары Уэйн мемлекеттік университетінің Еңбек тарихы мұражайына тапсырылды, онда олар ғылыми зерттеулер үшін қолжетімді.

Дауылдың жалғасуы

Гинджердің Гарвардтан шығарылуының толық мән-жайлары әлі де анық емес. 2000 жылдың қыркүйегінде Энн Фаган Джинджер Гарвардтың Бақылау кеңесіне хат жолдап, Гарвардтың іс-әрекеттері үшін өтініш айтты. Ол сондай-ақ ФБР-дің Гинджердің ант беруге міндеттелгені туралы есептерін жариялады. Гарвардтың мұндай талап қойған алғашқы ресми жағдайы осы болды. Гарвард коммунистік партия мүшелерін жұмыстан шығаратынын, бірақ партиялық байланысы туралы сұрақтарға жауап бермегендерді емес екенін жариялаған еді. Энн Джинджер бұл жауапты жеткіліксіз деп танып, Гарвардқа болған істері үшін шындықты анықтап, кешірім сұрау үшін татуласу комиссиясы қажет екенін мәлімдеді. Иллинойс университетінің заң профессоры және 1976 жылы Гарвард заң мектебін бітірген Фрэнсис Бойл Гарвардты қоғамдық сауалнама жүргізуге, мағыналы кешірім сұрауға және Гинджерлердің есімімен бейбітшілік, әділдік және адам құқықтарын зерттейтін орталық құруға шақыру үшін ұлттық науқанға жетекшілік етеді.