Ритц Бауырлары: Америкалық комедиялық трио

Кіріспе

Америкалық комедиялық трио

Ритц ағайындылары – 1925 жылдан 1970 жылдардың соңына дейін сахнада, түнгі клубтарда және кинода белсенді өнер көрсеткен Аль (1901-1965), Джимми (1904-1985) және Гарри Ритц (1907-1986) ағайындыларынан құралған американдық отбасылық комедиялық дуэт. Төртінші ағасы, Джордж, олардың менеджері болған.

Ерте өмір

Төрт ағайынды Ньюарк, Нью-Джерсиде австриялық еврей тігінші Макс Йоахим мен оның әйелі Паулиннің отбасында дүниеге келді. Олардың Гертруда есімді қарындасы да болды. Гарри Джо Франклин телеинтервьюсында отбасының аты "joe ACK him" деп айтылатынын, ал ең үлкен ағасы Аль, водевиль бишісі, кір жуу машинасының қабырғасында "Ритц" деген жазуды көргеннен кейін жаңа сахналық есім қабылдағанын айтты. Джимми мен Гарри де бауырластар команда құрғанда осылай жасады. "Ритцтер" өнер көрсетулерінде нақтылыққа ерекше мән берді және уақыт өте келе комедиялық элементтерді қосты. 1930 жылдардың басына қарай олар сахнадағы басты жұлдыздарға айналды.

Кинодағы мансабы

1934 жылы Educational Pictures компаниясы, қысқаметражды фильмдер өндірушісі, Нью-Йоркте "Үш Риц ағайындысын" алты екі рулеткалық комедия сериясын түсіру үшін жалдады. Алғашқысы, "Hotel Anchovy" фильмі, дистрибьюторы 20th Century Fox үшін білім беру шартын бұзуға және команданы Голливудта түсірілетін толық метражды мюзиклдерге арнайы актерлер ретінде жалдауға жеткілікті болды. 1935 жылдан 1937 жылға дейін ағайындар бірнеше музыкалық комедияларда ойнады, соның ішінде "Sing, Baby, Sing", "One in a Million" және Ирвинг Берлиннің "On the Avenue" мюзиклі. 1937 жылы Fox Риц ағайындыларына "Өмір колледжде басталады" фильмінен бастап жеке басты рөлдер берді. Ағайындардың үлкен жанкүйерлері болды, ал кейбіреулер оларды Маркс ағайындарымен салыстырды, бірақ Рицтер Маркс сияқты қарама-қарсы кейіпкерлерді ойнамады, керісінше, бірдей көңілді мінез-құлықты қабылдады, бұл көрермендерге оларды ажыратуды қиындатты. Лидер әрқашан резеңке бетті, сөйлеуге жақын Гарри болды, ал Джимми мен Ал оның басшылығын ынтамен ұстанды. Олар жиі әндер мен билерге комедиялық фильмдерінің барысында кірісіп, танымал тұлғаларды міміктейтін (соның ішінде Тед Льюис, Питер Лорр, Тони Мартин және тіпті Элис Фэй мен Кэтрин Хепберн). Ағайындар 1937 жылғы Warner Bros. қысқаметражды фильмі "A Sunbonnet Blue" және 1939 жылғы Walt Disney қысқаметражды фильмі "The Autograph Hound" мультфильмдерінде пародияланды. Олардың талантын Сэмюэл Голдуин да байқады, ол оларды Fox-тан Technicolor-дегі "The Goldwyn Follies" шоуына қарызға алды, онда олар сол кездегі басқа да жұлдыздармен, соның ішінде Эдгар Бергенмен және Чарли Маккартимен бірге ойнады. Осы кезеңдегі ең табысты фильмдерінің бірі - Дон Амеше қатысқан 1939 жылғы Fox-тың "Үш мушкетер" мюзиклді комедиясы болды. Fox басшысы Даррил Ф. Занук Гарри Рицті актерлік тобының жұлдызы деп есептеді, ал Ал мен Джиммиді артық жүк деп қарады. Зануктың Риц сценарийлеріндегі қолжазбалары Гарридің рөлдері мен диалогтарын дамыту қажеттігін талап етті. Занук тіпті Гарриге ағаларын тастап кетсе, ол қандай үлкен жұлдыз болатынын айтты. Гарри бірден әңгімені тоқтатты, актерлік тобын бөлуді қарастырудан бас тартты. Занук Ральф Спенстің ескі "The Gorilla" пьесасын (1925 жылы қойылған) сатып алып, Рицтерді 1939 жылғы фильмге түсірді. Рицтер сценарийдің нашар сапасына наразылық білдіріп, көпшілікке жарияланған шеру ұйымдастырды. Занук "The Gorilla" фильмін аяқтады, Рицтердің жеке басты рөлдерін тоқтатып, оларды "Б" фильміне: Джейн Уизерс ойнаған "Pack Up Your Troubles" фильміне алды. Содан кейін Занук бауырластарды батыс фильмдері мен сериалдарымен танымал "бюджеттік" студиясы Republic Pictures-ке қарызға беруге келісті. Риц ағайындары келісімнен бас тартып, 1939 жылдың соңында Fox-тан толығымен кетіп қалды. 1940 жылы олар Universal Pictures-ке көшіп, онда "The Boys from Syracuse" фильмінде ойнауға жоспарланған, бірақ олар осы өндірістен алынып, музыкамен "Б" комедияларын жасауға тағайындалды. Үштің соңғы фильмі "Never a Dull Moment" (1943) болды.

In 1934 Educational Pictures, producers of short subjects, hired "The Three Ritz Brothers" to make a series of six two reel comedies in New York. The first, Hotel Anchovy, did well enough for the film's distributor, 20th Century Fox, to void the Educational contract and hire the team as a specialty act for feature length musicals, to be filmed in Hollywood. From 1935 to 1937 the brothers barged in on the action in several musical comedies, including Sing, Baby, Sing, One in a Million, and the Irving Berlin musical On the Avenue. In 1937 Fox gave the Ritz Brothers their own starring series, beginning with Life Begins in College. The brothers had a large following, and some fans compared them to the Marx Brothers, but the Ritzes did not play contrasting characters like the Marxes did, instead adopting the same boisterous behavior, making it harder for audiences to tell them apart. The ringleader was always rubber faced, mouthy Harry, with Jimmy and Al enthusiastically following his lead. They frequently broke into songs and dances during their feature comedies, and often did celebrity impersonations (among them Ted Lewis, Peter Lorre, Tony Martin, and even Alice Faye and Katharine Hepburn). The brothers were caricatured in animated cartoons, including the 1937 Warner Bros. short A Sunbonnet Blue and the 1939 Walt Disney short The Autograph Hound. Their talent was also noted by Samuel Goldwyn, who borrowed them from Fox for his Technicolor variety show, The Goldwyn Follies, where they appeared with other headliners of the day including Edgar Bergen and Charlie McCarthy. Perhaps their most successful film during this period was Fox's 1939 musical comedy version of The Three Musketeers, co starring Don Ameche. Fox chief Darryl F. Zanuck always viewed Harry Ritz as the star of the act, with Al and Jimmy as excess baggage. Zanuck's handwritten notes on Ritz scripts insisted that Harry's roles and dialogue should be built up. Zanuck even told Harry what a big star he could be if he only got rid of his brothers. Harry ended the conversation immediately, refusing to consider splitting the act. Zanuck bought an old Ralph Spence play, The Gorilla (staged in 1925), and pushed the Ritzes into a 1939 film version. The Ritzes complained about the low quality of the script and staged a highly publicized walkout. Zanuck responded by completing The Gorilla anyway, terminating the Ritzes' starring series, and casting them in a B picture: Pack Up Your Troubles starring Jane Withers. Zanuck then arranged to loan the brothers out to Republic Pictures, a minor league "budget" studio known for westerns and serials. The Ritz Brothers refused the deal and left Fox for good in late 1939. In 1940 they moved to Universal Pictures, where they were scheduled to star in The Boys from Syracuse but were removed from that production and reassigned to make brash B comedies with music. Their final film as a trio was Never a Dull Moment (1943).

Түнгі клубтар мен теледидар

1943 жылы Риц ағайындары Голливудты қалдырып, түнгі клубтардағы өнерлері мен жеке кештеріне назар аударды. 1950 жылдары олар телеарналарда қонақ ретінде көрінді (соның ішінде 1952 жылы тікелей эфирде көрсетілген «All Star Revue» комедиялық сағаты, онда Рицтер басты рөлде болды және мақтауға ие болды). Олар тез арада Лас-Вегаста кең танылды. 1958 жылы Гарри «Хиларти в Голливуде» (немесе «Хиларти в Хай Фи») атты эскиздерден тұратын комедиялық пластинкаға қатысты. Рицтер 1965 жылдың желтоқсан айында Нью-Орлеандағы Рузвельт қонақүйінде өнер көрсетіп жүргенде, Ал кенеттен жүрек талмасынан қайтыс болды. Гарри мен Джиммиге бұл оқиға ауыр тиді, себебі үшеуі әрқашан жақын болған. Қалған екі ағасы актерлық қызметін жалғастырып, бірнеше фильмде бірге түсті. Риц ағайындарының команда ретінде соңғы пайда болуы (Алсыз) 1970-ші жылдардың ортасында «Жанды стюардессалар» және «Вон Тон Тон, Голливудты құтқарған иттің» фильмдерінде болды. «Жанды стюардессалар» фильмінде Рицтер «The Three Stooges» тобының орнына түсті, олар Мо Ховардтың денсаулығы нашарлағандықтан фильмнен бас тартты. (Көптеген мәліметтерге қарамастан, Мо 1975 жылдың наурыз айында «Жанды стюардессалар» түсірілімі кезінде тірі болған, бірақ жұмыс істеуге тым нашар болды. Мо сол жылдың мамыр айының басында қайтыс болды, ал «Жанды стюардессалар» бір айдан кейін, 1975 жылдың маусымында көрсетілді.) Гарри мен Джимми 1970 жылы қайта жаңғырған «Сіз бұдан да жақсы жасай аласыз ба?» комедиялық ойын-шоуында жиі пайда болды және Дик Каветттің PBS ток-шоуында қонақ ретінде сәнді өнер көрсетті. 1979 жылы теледидар продюсері Гарри Маршалл («Happy Days», «Laverne & Shirley») британдық «Сізге қызмет көрсетілуде ме?» комедиялық сериалының американдық нұсқасын дайындады. Британдық сериал қарт мырза Грейстің (Гарольд Беннетт) иелігіндегі құрметті «Grace Bros» универмагында өтті. Американдық бейімделу «Beane's of Boston» деп аталды және Гарри Риц иесі, мырза Бин рөлінде түсті. Пилоттық серия сатылған жоқ, онда Том Постон рөл ойнады, ал Гарри Риц қатыспады. Гарридің соңғы айлары Альцгеймер ауруымен күресіп өтті; Джимми Риц 1985 жылы Гарриден аз уақыт бұрын қайтыс болды, бірақ Гарридің денсаулығы соншалықты нашар болғандықтан, оған ағасының өлімі туралы ешқашан хабарланбады. Гарри бес айдан кейін қайтыс болды. Ағалар Голливудтағы (Калифорния штаты) Голливуд мәңгілік зиратына жерленді. Олар Дәуіт мавзолейінің залында бір-біріне жақын жерленген.

The Ritz Brothers left Hollywood in 1943 to concentrate on their nightclub act and personal appearances. In the 1950s they made guest appearances on network television (including All Star Revue, a 1952 comedy hour broadcast live, in which the Ritzes dominated the action and earned rave reviews). They soon became a top Las Vegas attraction. In 1958 Harry participated in a sketch comedy LP, Hilarity in Hollywood (also known as Hilarity in Hi Fi). The Ritzes were appearing at New Orleans Roosevelt Hotel in December 1965 when Al died of a sudden heart attack. Harry and Jimmy were devastated, as the trio had always been close. The two surviving brothers continued the act and appeared together in several films. The last appearances of the Ritz Brothers as a team (minus Al) were in the mid 1970s films Blazing Stewardesses and Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood, a spoof of the old Rin Tin Tin and Lassie movies. In Blazing Stewardesses the Ritzes were cast as replacements for The Three Stooges, who dropped out of the film when Moe Howard's declining health forced the trio to cancel. (Contrary to many accounts, Moe was still alive when Blazing Stewardesses filmed in March 1975; he was too ill to work. Moe died in early May of that year; Blazing Stewardesses opened a month later in June 1975.) Harry and Jimmy made semi regular appearances on the 1970 television revival of the comedy themed game show, Can You Top This? and made a lively encore appearance on television, as guests on Dick Cavett's PBS talk show. In 1979, television producer Garry Marshall (Happy Days, Laverne & Shirley) prepared an American version of the British sitcom Are You Being Served?. The British series was set in the venerable Grace Bros. department store, owned by the elderly Mr. Grace (Harold Bennett). The American adaptation, retitled Beane's of Boston, cast Harry Ritz as the owner, Mr. Beane. In the pilot, which did not sell, Tom Poston plays the role and Harry Ritz does not appear. Harry's final months were plagued by Alzheimer's disease; Jimmy Ritz died in 1985 shortly before Harry, but Harry's health was so delicate that he was never told of his brother's death. Harry died five months later. The brothers were entombed in Hollywood Cemetery, now called the Hollywood Forever Cemetery in Hollywood, California. They are entombed near each other in the Hall of David Mausoleum.

Құрметтеулер

Риц ағайындарының ықпалы олардың кино мансабынан да зор болды, бұл олардың түнгі клубтардағы ұзақ мансабының нәтижесінде болды. Олар Дэнни Кей, Джерри Льюис және Сид Цезарь сияқты актерлерге әсер етті. 1976 жылғы «Үнсіз фильмде» Мел Брукс Гарриге эпизодтық рөл беріп, Риц ағайындарына құрмет көрсетті (ол тігінші дүкенінен шығып келе жатқан адам). Бұл актер үшін соңғы рөл болды. 1976 жылғы Esquire журналында Гарри Стейн көптеген танымал комедианттардың Гарри Рицтен әсерленгенін және тіпті одан кейбір элементтер алғанын айтады. Playboy журналына берген сұхбатында Джордж Карлин Гарри Рицтің "бір буын" комедианттары үшін қозғалыстарды ойлап тапқанын мәлімдеді. Оларға көрсетілген басқа да құрметтер: «Симпсондар» («Ақылы жоғалған тау» бөлімі), M*A*S*H («Көмек станциясы» бөлімі), «Сабын» (телесериал) (48-бөлім) және «Сұлу әйел», «Сенбілік мырза» және «Менің сүйікті жылым» фильмдері: «Күлкілі жағынан алғанда, Маркс ағайындары бар, Зепподан басқа, Риц ағайындары, ешқандай ерекшелік жоқ, Лорел мен Харди және Вуди Вудпекер». Риц ағайындарына тағы бір құрмет «Бейверге сеніп тапсыр» (6-маусым, 30-бөлім, «Кітап есебі») сериалында көрсетілді, онда Бивер (Теодор Кливер) Риц ағайындарының осы аттас фильміне негізделген «Үш мушкетер» туралы кітап есебін жазады. 1987 жылы комедианттар Ян Мюррей, Ред Баттонс, Милтон Берл және Филис Диллер бастаған науқанның нәтижесінде олар Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызға ие болды. 1996 жылы Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласындағы Жұлдыздар аллеясында оларға арналған Алтын пальма жұлдызы ашылды. Олар неміс еврей ақыны Эльза Ласкер-Шюлердің сүйікті музыкалық клоундары болды және олар оның соңғы пьесасында, «Мен және мен» (Ich und Ich) кейіпкерлері ретінде пайда болды. Норман Лир Гарри Риц және Риц ағайындары туралы былай деді: «Гарри Риц комедияда болсын, болмасын, мен кездескен кез келген адам сияқты күлкілі болды, ол керемет ортадағы қазына болды, ал оның ағайындары – сол орта».