«Royal Enfield» тарихы және бренд атауының шығу тегі

Кіріспе

Еуропалық автомобиль компаниясы қолданған бренд атауы – бұл Англияның Ворстершир графтығындағы Реддитч қаласындағы The Enfield Cycle Company Limited компаниясы өндірген мотоциклдер, велосипедтер, газон шабу машиналары және стационарлық қозғалтқыштарды сату үшін пайдаланған атау. Enfield Cycle Company компаниясы "Royal" сөзісіз "Enfield" брендін де қолданды. Алғашқы "Royal Enfield" мотоциклі 1901 жылы жасалды. Enfield Cycle Company компаниясының Royal Enfield Bullet мотоциклінің дизайны – тарихтағы ең ұзақ сақталған мотоцикл дизайны. Royal Enfield компаниясының қосалқы бөлшектермен айналысатын бөлімі 1967 жылы Velocette компаниясына сатылды, ол 1971 жылдың басында жабылуына дейін үш жыл бойы осы келісімнен пайда тапты. 1967 жылы Enfield компаниясының қалған мотоцикл бизнесі Norton Villiers компаниясының құрамына кірді, ал бизнес 1978 жылы тоқтатылды.

Тарих

Джордж Таунсенд 1851 жылы Реддитч қаласында тігін инелерін жасаумен айналысатын кәсіпорын құрды. 1882 жылы оның ұлы, сондай-ақ Джордж есімді, велосипед өндірушілерге арналған құрамдас бөліктерді, оның ішінде отырғыштар мен алдыңғы шанышқыларды жасауды бастады. 1886 жылға қарай «Таунсенд» және «Экосайс» аттарымен толық велосипедтер сатыла бастады. Бұл кәсіпорын 1891 жылы қаржылық қиындыққа тап болды. Бирмингем қаласындағы «Перри & Co Ltd» компаниясының сату жетекшісі Альберт Эди, бұл компания велосипедтерге құрамдас бөліктерді жасай бастаған қалам өндірушілер және «D. Rudge & Co» компаниясының инженеры Роберт Уокер Смит, Таунсендтің банктері тарапынан кәсіпорынды басқару үшін тағайындалды. Содан кейін, 1892 жылы фирма қайта құрылып, «Eadie Manufacturing Company Limited» деп аталды; ол Бримгем қаласындағы Сноу Хиллде орналасқан. Бірнеше жыл өткен соң, BSA төрағасы акционерлерге бұл сатып алу «велосипед бөлімі үшін үлкен пайда әкелді» деді. 1957 жылы «Рали» BSA-ның велосипедтік қызығушылықтарын сатып алғанда «Эди» өз жеке есімін сақтап қалды.

Энфилд

Эди үкіметтің Энфилдтегі, Миддлсекстегі Корольдік шағын қару фабрикасына, Sparkbrook-тағы бөлімшесімен бірге, атыс қаруының дәл бөлшектерін жеткізу келісімшартын жеңіп алды және Royal Enfield брендін қабылдады. 1896 жылы олар The New Enfield Cycle Company Limited деген жаңа еншілес компанияны құрды, ол велосипедтерді жасау жұмыстарының көп бөлігін басқарды. 1897 жылы Enfield толық велосипедтерді және басқа құрастырушыларға арналған бөлшектерді жасаумен қатар, барлық велосипед құрастыру жұмыстарын Eadie-ден алды. Enfield 1901 жылы мотоциклдерге, ал 1902 жылы автокөліктерге көшті. Мотор бөлімі 1906 жылы құрылған Enfield Autocar Company Limited деген жеке еншілес компанияға берілді және Хант Энд, Реддитчтегі жаңа зауытта орналасты. Алайда, Enfield Autocar 19 айдан кейін айтарлықтай зиян шеккенін хабарлады және Эдидің өзінен басқа акционерлер қосымша капитал беруге құлық танытпады. Сондықтан 1907 жылдың басында Эди Eadie Manufacturing компаниясын BSA-ға сатты. Альберт Иди және Роберт Уокер Смит акционерлерге ұсынылған сатудан бұрын BSA директорлары болып тағайындалды. Жаңа біріккен BSA және Eadie компаниясы «әскери және спорттық мылтықтар, (педальді) велосипедтер мен велосипед бөлшектері, автокөліктер және т.б.» өндірді. «BSA және Eadie велосипедтері». Бірақ 1957 жылы BSA-ның жанында Eadie акционерлерінің аз бөлігі әлі де болды. Enfield Autocar бизнесі, яғни зауыт пен қоры, Бирмингемдегі Alldays & Onions Pneumatic Engineering компаниясына сатылды. Enfield Cycle Company Хант-Энд үй-жайын иеленді. 1955 жылы Enfield Cycle Company Үндістанның Madras Motors компаниясымен серіктесіп, Ченнаида орналасқан «Enfield of India» компаниясын құрды және Мадраста 350 см³ Royal Enfield Bullet мотоциклін құрастыруды бастады. Алғашқы машиналар Англиядан әкелінген бөлшектерден құрастырылды. 1957 жылдан бастап Enfield of India Үндістанда бөлшектерді жасау үшін қажетті машиналарды сатып алды, ал 1962 жылға қарай барлық бөлшектер Үндістанда жасалды. Фрэнк Уокер Смит (1888-1962), Роберт Уокер Смиттің үлкен ұлы, 1909 жылы Enfield Cycle Company-ға қосылды. 1914 жылы (әкесімен бірге) бірлескен басқарушы директор болып тағайындалған ол 1933 жылы әкесі қайтыс болғанда толық жауапкершілікті өз мойнына алды. Ол қайтыс болғаннан кейін Enfield инвесторлар E & H P Smith сатып алды, ол Enfield-ті 1967 жылы 82 500 фунт стерлингке Norton Villiers-ке сатты. Norton Villiers Enfield India компаниясының 33 пайызын сатып алса, Enfield компаниясының дизельдік қозғалтқыштар бөлімшесінің, педальдік велосипедтер мен қосалқы бөлшектер бөлімшесінің активтері алынбады. Royal Enfield велосипедтерді 1967 жылдың басында жабылғанға дейін Реддитч зауытында өндірді. Компанияның соңғы жаңа велосипеді 1965 жылы шыққан «Revelation» кіші дөңгелекті велосипеді болды. Мотоциклдерді шығару 1970 жылы тоқтатылды, ал бастапқы Реддитч, Ворстерширдегі компания 1971 жылы таратылды. Royal Enfield-тің қосалқы бөлшектер операциясы 1967 жылы Velocette-ке сатылды, ол осы келісімнен соншалықты пайда көрді, компания тұтастай алғанда тағы үш жыл бойы 1971 жылдың басында жабылып қалмайынша өмір сүрді. Вест-Бромвич металл дилері C C Купер инженерлердің шағын тобымен қысқа уақытқа дейін шектеулі қосалқы бөлшектерді өндіруді жалғастырды. Enfield of India «Bullet» өндірісін жалғастырды және 1999 жылы өзінің мотоциклдерін «Royal Enfield» брендімен таңдай бастады. «Royal» атауының қолданылуына байланысты, сауда белгісінің иесі Дэвид Холдер ұсынған сот ісі Enfield of India компаниясының пайдасына шешілді, ол қазір Royal Enfield атауымен мотоциклдер шығарады. Үндістанда өндірілетін және сатылатын модельдер қатарына Cafe Racers, Cruisers, Retros және Adventure Tourers кіреді.

Eadie had won contracts to supply precision parts for firearms to the government's long established Royal Small Arms Factory at Enfield, Middlesex, with its offshoot in Sparkbrook and had assumed the brand name Royal Enfield. In 1896 they also incorporated a new subsidiary company, The New Enfield Cycle Company Limited, to handle much of the cycle work and in 1897 Enfield making complete cycles as well parts for other assemblers took all the cycle assembly work from Eadie. Enfield diversified into motor cycles, 1901 and motor cars, 1902. The motor department was put into a separate subsidiary, Enfield Autocar Company Limited incorporated in 1906 and established in new works at Hunt End, Redditch. However Enfield Autocar after just 19 months reported a substantial loss and, aside from Eadie himself, shareholders were unwilling to provide more capital so in early 1907 Eadie sold his control of Eadie Manufacturing to BSA. Albert Eadie and Robert Walker Smith had been appointed directors of BSA before the proposed sale had been put to shareholders. The new combined BSA and Eadie business manufactured "military and sporting rifles, (pedal) cycle and cycle components, motor cars etc." "BSA and Eadie cycle specialities". But there were still minority Eadie shareholders alongside BSA in 1957. The business of Enfield Autocar, that is to say the plant and stock, was sold to Birmingham's Alldays & Onions Pneumatic Engineering. Enfield Cycle Company took over the Hunt End premises. In 1955, Enfield Cycle Company partnered with Madras Motors in India in forming Enfield of India, based in Chennai, and started assembling the 350cc Royal Enfield Bullet motorcycle in Madras. The first machines were assembled from components imported from England. Starting in 1957, Enfield of India acquired the machines necessary to build components in India, and by 1962 all components were made in India. Frank Walker Smith (1888 1962), eldest son of Robert Walker Smith, joined Enfield Cycle Company in 1909. Appointed joint (with his father) managing director in 1914 he took over the full responsibility when his father died in 1933. After his death Enfield was bought by investors E & H P Smith who sold Enfield for £82,500 to Norton Villiers in 1967. While Norton Villiers acquired 33 per cent of Enfield India the assets of Enfield's diesel engine division and pedal cycle and spares divisions were not picked up. Royal Enfield produced bicycles at its Redditch factory until it closed in early 1967. The company's last new bicycle was the 'Revelation' small wheeler, released in 1965. Production of motorcycles ceased in 1970 and the original Redditch, Worcestershire based company was dissolved in 1971. Royal Enfield's spare parts operation was sold to Velocette in 1967, which benefitted from the arrangement to such an extent that the company as a whole survived for another three years until their closure in early 1971. C C Cooper, a West Bromwich metals dealer, continued to produce limited spare parts for a short time by a small team of engineers. Enfield of India continued producing the 'Bullet', and began branding its motorcycles 'Royal Enfield' in 1999. A lawsuit over the use of 'Royal', brought by trademark owner David Holder, was judged in favour of Enfield of India, who now produce motorcycles under the Royal Enfield name. The models produced and marketed in India include Cafe Racers, Cruisers, Retros and Adventure Tourers.

Өнімдер

1899 жылға қарай Royal Enfield квадрицикл шығаратын болды – артқы салтқыштың тұтқасы бар артқы салтқышты сақтап, төрт дөңгелекті рамамен жабдықталған, алдыңғы жолаушы орындығына ие, артқа орнатылған De Dion қозғалтқышымен қозғалатын велосипед. Алдыңғы төменгі құбырға бекітілген Minerva қозғалтқышы бар ауыр велосипед рамасын сынақтан өткізгеннен кейін, Enfield 1901 жылы 239 см³ қозғалтқышы бар алғашқы мотоциклін құрастырды. 1903 жылы француздық Ader V екі цилиндрлі немесе De Dion бір цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталған жеңіл автомобиль ұсынылды. 1906 жылы автомобиль өндірісі Хант-Энд, Реддитч қаласындағы үй-жайлармен жаңа компанияға, Enfield Autocar Co Ltd компаниясына берілді. Тәуелсіз компания 1908 жылға дейін ғана өмір сүрді, содан кейін Alldays & Onions компаниясы сатып алды. 1907 жылы Enfield Бирмингемдегі Alldays & Onions Pneumatic Engineering Co. компаниясымен бірігіп, Enfield Allday автомобильдерін шығара бастады. 1910 жылға қарай Royal Enfield тікелей белдік жетегі бар 297 см³ Swiss Motosacoche V Twin қозғалтқыштарын қолданды, олар 1911 жылы тізбекті жетегі мен Enfield 2 жылдамдықты берілісінің енгізілуімен 344 см³ дейін ұлғайтылды. Enfield Matchless компаниясынан Берт Колверді жұмысқа алып, 1911 жылғы Isle of Man lightweight TT жарысына қатысты. 1912 жылы Royal Enfield Model 180 қосалқы машинасы 770 см³ V екі цилиндрлі JAP қозғалтқышымен ұсынылды, ол Мэн аралы TT және Бруклендс жарыстарында сәтті жарысты. Enfield жақын арада шығатын 1913 жылғы 425 см³ 140 модельдің прототипін жасады. Прототип Enfield компаниясының өндіріске алған алғашқы V екі цилиндрлі қозғалтқышы болды, сонымен қатар 344 см³ көлемді, үстіңгі клапанды, бүйірлік шығару құрылымына ие болды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс (1914-1918 жж.)

1914 жылы Enfield британдық соғыс министрлігіне көптеген мотоциклдерді жеткізді, сондай-ақ Ресей империясы үкіметімен мотоциклдер жөніндегі келісімшартты жеңіп алды. Enfield өзінің 225 см³ екі тактілі бір цилиндрлі және 425 см³ V тәрізді қос цилиндрлі қозғалтқыштарын пайдаланды. Олар сонымен қатар Vickers пулеметімен жабдықталған 8 а.к. күші бар мотоциклге қоса тіркемелі колясканы да шығарды.

Соғыс аралығы (1921-1939 жылдар)

1921 жылы Enfield 976 куб.см көлемді жаңа екі цилиндрлі мотоцикл жасады, ал 1924 жылы Prestwich Industries өндірісіндегі қозғалтқышты пайдаланып, алғашқы Enfield төрт тактілі 350 куб.см бір цилиндрлі мотоциклін шығарды. 1928 жылы Royal Enfield компаниясы алғашқылардың бірі болып дөңгелек пішіндес "орындық" жанармай бактерілерін және орталық серіппелі алдыңғы аспапты қолдана бастады. 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде компания зиянға ұшырағанымен, жұмысын жалғастыру үшін жинаған қаражатымен қолдау көрсетті. 1931 жылы компанияның негізін қалаушылардың бірі Альберт Иди қайтыс болды, ал оның серіктесі Р. В. Смит 1933 жылы одан көп ұзамай дүние салды.

Бірінші оқ (1932)

1932 ж. Алғашқы "Royal Enfield" Bullet мотоциклінің виртуалды таныстырылысы. Алғашқы Bullet әлемге журнал арқылы таныстырылды! Ұлы экономикалық дағдарысқа байланысты және сол кездегі маңызды Олимпия мотоцикл көрмесінің жойылуына байланысты, сол кездегі ең танымал "Motor Cycle" мотоцикл журналы арнайы шығарылым жариялауға шешім қабылдады, онда 250, 350 және 500 куб см Bullet мотоциклі алғаш рет әлемге ұсынылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс (19391945)

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық билік "Энфилд Цикл Компани" компаниясын әскери мотоциклдерді әзірлеуге және өндіруге шақырды. Әскери мақсатта шығарылған модельдер WD/C 350 см³ жақтағы клапанды, WD/CO 350 см³ OHV, WD/D 250 см³ SV, WD/G 350 см³ OHV және WD/L 570 см³ SV құрады. Ең танымал Enfield-тердің бірі – 125cc 2 тактілі Royal Enfield WD/RE, оны парашютпен әуе десанттық әскермен бірге түсіруге арналған. Мидлендс аймағының соғыс кезіндегі бомбалау қаупінен қорғалған өндіріс орнын құру үшін 1942 жылдан бастап Уилтширдегі Брэдфорд-он-Авон қаласының жанындағы Уэствудтағы қолданыстан шыққан Бат тас карьерінде жер асты зауыты салынды. Көптеген қызметкерлер Реддитчтен ауыстырылды және оларды орналастыру үшін Вествудта "жинақталған үйлерден" тұратын аудан салынды. Мотоциклдерді өндірумен қатар, зауыт соғысқа қатысты басқа да жабдықтарды, мысалы, зениттік артиллерияға арналған механикалық "болжамдағыштарды" жасады: мұндай жоғары дәлдікті жабдықтарды өндіруге жер астындағы тұрақты температура жағдай жасады. Соғыстан кейін зауыт қозғалтқыштарды өндіру және жоғары дәлдікті механикалық өңдеуге көшті. Royal Enfield мотоциклдерін шығару тоқтатылғаннан кейін, компанияның жабылуына дейін дәлдікті инженерлік жұмыстар жалғасты.

Соғыстан кейінгі G және J үлгілері және бұрынғы әскери C және CO (19461954)

Соғыстан кейін Royal Enfield 350 см³ G және 500 см³ J модельдерін қайтадан өндіруді бастады. Бұл көлікке зәру болған әлемде жұмысқа баруға арналған қарапайым модельдер еді. Сонымен қатар, әртүрлі әскери қызметтерде пайдаланылған көптеген әскери C және CO үлгілері, артық заттар ретінде сатылымға ұсынылды. 1948 жылы артқы серіппелі аспаптарды жасау арқылы маңызды жаңалық пайда болды, бастапқыда бұл жарысқа арналған "сынақ" модельдеріне (қазіргі эндуро типті машиналар) орнатылды, бірақ көп ұзамай жолға шығарылатын Model Bullet 350cc, бір цилиндрлі OHV модельдеріне де қолданыла бастады. Бұл модель өте танымал болды, өйткені ол ыңғайлы саяхатты қамтамасыз етті. Одан кейін 500 см³ үлгісі де пайда болды. 1950 жылдардың ортасында "Bullet" өндірісінің құқықтары, қалыптар, штамптар және құрал-жабдықтары Үндістанға сатылды, және одан әрі жаңартылған үлгілер осы күнге дейін сонда өндірілуде.

250 см3 үлгілері

250 куб.см класы Ұлыбританияда маңызды болды, себебі бұл "жаңадан бастаушының" емтихан таппастан жүре алатын ең үлкен қозғалтқышы еді. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Royal Enfield бірқатар 250 куб.см машиналарды, соның ішінде жарыс машинасы "GP"-ді шығарды. Clipper базалық модельді тур болды, ал ең көп сатылғаны Crusader – 248 куб.см басқышпен жұмыс істейтін OHV бір цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған мотоцикл.

1965 жылы қызыл GRP бакі, бес жылдамдықты беріліс қорабы (Crusader үшін де опция ретінде қол жетімді), клипті руль, артқы жақта орналасқан аяқ тіреуіштер, иілген шығарылатын құбыр және дөңгелекті артқы орындықпен жабдықталған Continental GT деген нұсқасы ұсынылды. Ол жарыс стилімен жақсы сатылды, соның ішінде жарыс нөміріне ұқсайтын және алдыңғы нөмірлік тақтаны орнатуға арналған қорғаныш экраны бар еді. Avon "Speedflow" толық спорттық кабинасы қосымша опция ретінде қызыл және ақ түстерде ұсынылды. Olympic моделінің алғашқы көрсетілімі 1964 жылғы қарашада "Эрлс Корт" көрмесінде өтті. Дюплексті құбырлы рама, жетекші буындар және бір бөліктен жасалған бак пен орындық блогын пайдалана отырып, 250 куб.см екі тактылі бір цилиндрлі қозғалтқыш Greeves, Cotton, DMW және әсіресе Villiers сияқты бәсекелестер ұсынған басқа да кішкентай көлемді жарыс машиналарын еске түсірді. Villiers осы маркаларға және көптеген басқа өндірушілерге, велосипед құрастырушыларға, соның ішінде "Scorpion" жарыс машинасы мен "Sprite" мотокросс машинасы үшін қолданылған "Starmaker" жарыс қозғалтқышын жеткізді.

Royal Enfield тұтқыршысы

Жапондық мотоцикл өндірушілерінің күшті шабуылы кезінде, 1960-шы жылдардың соңы мен 1970-шы жылдардың басында ағылшын зауыттары 692cc Interceptor моделімен 1960–1961 жылдары соңғы талпыныс жасады, одан кейін 1962–1968 жылдары 736cc I және II сериялы Interceptor моделімен. Ол АҚШ-та кең танымал болды, бірақ компания бұл сұранысты қанағаттандыра алмады, бұл соңғы ағылшын жасалған Royal Enfield-тің құлдырауын жеделдетті. Реддитч зауыты 1967 жылы өндірісті тоқтатты, ал Брэдфорд-он-Эвон зауыты 1970 жылы жабылды, бұл британдық Royal Enfield-тің аяқталуын білдірді. Зауыт жабылғаннан кейін, 1970 жылы кемежайда 200-ден астам II сериялы Interceptor қозғалтқыштары қалды. Бұл қозғалтқыштар АҚШ-тағы Флойд Клаймерге жіберілуі тиіс болған, бірақ Клаймер сол кезде қайтыс болды және оның экспорттық агенттері, Бирмингемдегі Митчелл компаниясы, қозғалтқыштарды сатуға қалды. Олар Рикман ағайындыларынан рама сұрады. Рикман ағайындыларының басты мәселесі әрқашан қозғалтқышпен қамтамасыз ету болғандықтан, Рикман Interceptor-ларының шектеулі саны жылдам құрастырылды.

Энфилд индейлері

1955 жылдан 1959 жылға дейін Royal Enfield мотоциклі қызыл түске боялды және АҚШ-та Brockhouse Corporation компаниясы арқылы Indian Motorcycles ретінде сатылды. Brockhouse Corporation Indian Sales Corporation компаниясын (соның ішінде Indian Motorcycles компаниясын) басқарды және 1953 жылы Спрингфилд зауытында американдық Indian мотоцикльдерін шығаруды тоқтатты. Бірақ американдықтар бұл брендтік өзгертуге көңіл бөлмеді, маркетингтік келісім 1960 жылы аяқталды, ал 1961 жылдан бастап Royal Enfield мотоцикльдері АҚШ-та өздерінің атауымен қолжетімді болды. Ең үлкен "Индиан" – 700 куб.см көлемді "Шиф" деп аталған екі цилиндрлі модель, бұл атау американдық Indian мотоцикльдерінен алынған.