Кіріспе
Benelli Q. J. - Италияның мотоцикл өндірушісі. Benelli Q. J. - мотоциклдер мен скутерлерді шығаратын Марке аймағындағы Пезаро қаласында орналасқан итальяндық компания. 2005 жылдан бері Benelli компаниясы Geely Holding Group тобына тиесілі қытайлық Qianjiang Motorcycle компаниясына тиесілі. 1911 жылы Пезаро қаласында құрылған Benelli – әлі күнге дейін қызмет ететін Италиядағы екінші ең көне мотоцикл компаниясы. Жобалау, әзірлеу және маркетингтік қызметтер Benelli QJ бас кеңсесінде, Италияның Пезаро қаласында, мотоциклдер өндірілетін Венлинг (Циньлин) Қытай компаниясымен үйлесімде жүзеге асырылады.
Benelli Q. J. is an Italian company, based in the city of Pesaro in the Marche region, that produces motorcycles and scooters. Since 2005 Benelli is owned by the Qianjiang Motorcycle, a Chinese company owned by the Geely Holding Group. Originally founded in 1911 in Pesaro, Benelli is the second oldest Italian motorcycle company still in business. Design, development and marketing activities are carried out at the Benelli QJ headquarters in Pesaro, Italy, in synergy with the parent company of Wenling China where motorcycles are produced.
Құрылтайдан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін
Benelli 1911 жылы Италияның Пезаро қаласында құрылды, бұл оны итальяндық мотоцикл зауыттарының ең көнесі деп есептеуге мүмкіндік береді. (Moto Guzzi – үздіксіз жұмыс істейтін ең көне мотоцикл фабрикасы 1921 жылы құрылды, ал Peugeot – әлемдегі ең көне және әлі де мотоцикл өндіретін фабрика, себебі ол 1898 жылы құрылды.) Күйеуін жоғалтқаннан кейін жесір Тереза Бони Бенелли отбасының барлық капиталын бизнеске салды, оның алты ұлы – Джузеппе, Джованни, Франческо, Филиппо, Доменико және Антонио ("Тонино") үшін тұрақты жұмысқа ие болуды үміттенеді. Ол сондай-ақ Джузеппе мен Джованниді Швейцарияға инженерлік мамандықты оқуға жіберді. Бастапқыда бизнесте 5 ағайынға қоса 6 адам жұмыс істеді (Тонино тым жас болғандықтан жұмыс істемеді). Бастапқыда бұл Benelli гаражы болды, онда велосипедтер мен мотоциклдер жөнделді, сонымен қатар жөндеуге қажетті барлық қосалқы бөлшектерді өндіруге қабілетті болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Benelli итальяндық машиналарының бөлшектерін жөндеуге көп күш жұмсады және 1919 жылы алғашқы мотоцикл көпшілыққа ұсынылды. 1920 жылы компания өзінің алғашқы толық қозғалтқышын жасады, ол бір цилиндрлі екі тактылі 75 см³ модельі болды және велосипедтік рамаға бірден бейімделді. Бір жылдан кейін, 1921 жылы Benelli өзінің алғашқы мотоциклін құрастырды, ол өз қозғалтқышын пайдаланды, ол сол кезде 98 см³ модельге айналды. Бірақ Benelli-ді ұлттық және халықаралық аренада танымал еткен ең табысты қозғалтқыш – 1927 жылғы 175 см³ төрт тактылі, "каскадтық" таралыммен және жоғары орналасқан кәмшафтпен жабдықталған қозғалтқыш болды. Бұл батыл және күрделі шешім тез арада Pesaro зауытының "фирмелік белгісіне" айналды. Джузеппе Бенелли 1925 жылы француз журналында жарияланған Эдвард Тернердің қозғалтқышқа қатысты теориялық зерттеуінен шабыттанды. Бәсекелестікті жеңіп алу үшін Джузеппе уақытты ысырап етпеді және осы қолданыстардағы жылулық кеңеюдің теріс әсерін жоюға мүмкіндік беретін қарапайым, тапқыр шешімді енгізе отырып, осы жобаны толығымен қайта қарастырды. Таратудың тік тістері бар бес цилиндрлі беріліс (бір коленкалы вал, үш бос жүріс, бір кәмшафт валы) қозғалтқыштың оң жағына орналасқан жұқа алюминийлі қаптамаға ("каскад") орналастырылды, оның үстіне кәмшафт пен барбельдері бар таратудың "кастеллеттосы" орнатылды. Бұл құрылым қозғалтқыш басына қатты бекітілмеді, бірақ біраз еркіндік сақталды. Бұл мәселені шешу үшін екі бұранданы екі тесікке жартылай бұралатын (бағаналар) тіреуге орнатып, жылулық басқа төрт ұстағыштың екеуіне бекітілді. Бұранданың тісті бөлігі басқа берік бекітілді, ал бұранданың тісті емес бөлігі қалқандағы екі тесікпен еркін, бірақ өте дәл байланысты қамтамасыз етті. Бұрандалар қалқанды "жарып тастамай", екі "блокқа" (қаптама-қалқан/цилиндр басы) жылудың әсерінен кеңейген кезде бір-біріне ағып кетуіне жеткілікті, бірнеше ондық миллиметрлік бос орын қалдыру үшін тартылды. Бұл шешім 1927 жылы патенттелді және екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жалғасқан Benelli-дің коммерциялық және спорттық табысының бастамасы болды. (Патент № 255634, 29 қазан 1927 ж. "Жылыну қозғалтқыштарында тарату валын басқару үшін беріліс қорабын құрастыру және бекіту тәртібі"). Екі жылдан кейін, арнайы жарыстарға арналған нұсқаны пайдаланып, "Қорқыт" Тонино жарыс жолына шықты. Ол өте талантты жүргізуші екенін көрсетті және өте табысты мансапқа қадам басты, бұл компанияның даму және өндіріс саласындағы ерекше қабілетін растады. Benelli 175 мотоциклімен Тонино Бенелли бес жылдың ішінде төрт рет Италия чемпионатында жеңіске жетті: 1927, 1928 және 1930 жылдары SOHC (бір жоғарғы кәмшафт) нұсқасымен, ал 1931 жылы DOHC (екі жоғарғы кәмшафт) нұсқасымен. Айынышты жағдай, 1932 жылы Тигуллио ГП-де болған апат оның қысқа және жарқын мансабын аяқтады. 1937 жылдың 27 қыркүйегінде Тонино жол апатынан қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс жақындаған кезде Benelli компаниясы 250 см³ қуатты, төрт цилиндрлі тізбектегі, екі жоғарғы кәмшафтты, сұйық салқындатылған және пернелі компрессормен жабдықталған жарысқа арналған мотоциклтерді ұсынды, олардың максималды қуаты 10 000 айналым/мин жылдамдықта 52 а.к. және максималды жылдамдығы 230 км/сағатқа жетеді. Бұл мотоцикл 1940 жылғы маусымда Benelli-дің 1939 жылғы Мэн аралындағы ТТ жарысындағы 250 см³ салмақ санатындағы жеңісін қайталауға тырысу үшін жарысқа қатысуға арналған, бірақ екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы барлық күш-жігерді күйретіп, бұл шешім (соғыстан кейінгі кезеңде тыйым салынған) ресми жарыстарда ешқашан қолданылмады.
Two years after that, using a version specially designed for competitions, Tonino "the terrible" took to the track. He displayed an extraordinary natural talent as a rider and embarked on a very successful career which confirmed the company's exceptional capacity for development and production. Riding a Benelli 175, Tonino Benelli won four Italian championship titles in five years: in 1927, 1928 and 1930 with engine single overhead camshaft (SOHC) version, and in 1931 with the double overhead camshaft (DOHC) version. Unfortunately, a bad crash in the GP of the Tigullio in 1932 put an end to his short and brilliant career; on 27 September 1937 Tonino died following a road accident. As World War II loomed, the Benelli company debuted with a motorcycles with engine four cylinder in line supercharged 250cc designed for racing with double overhead camshaft, liquid cooled and with a vane compressor, credited with a maximum power of 52 hp at 10,000 rev/min and a maximum speed of 230 km/h. This motorcycle was intended to compete in the 1940 season to try to bissare the Benelli's success in the 1939 Isle of Man TT Lightweight 250 cc race, but the outbreak of the Second World War will frustrate all efforts and this solution (banned in the post war period) will never be used in official competitions.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Соғыс аяқталғаннан кейін зауыттың көп бөлігі қиратылды, жабдықтар шашырап кетті немесе зақымдалды, ал бизнесті қайта іске қосуға үш-төрт жыл уақыт кетті. Скудный қаржы ресурстарын толықтыру үшін Benelli, соғысқан әскерлер майданда тастап кеткен мың мотоциклді сатып алып, оларды азаматтық қолдануға жөндеуге кірісті. Джузеппе Бенелли өндірістік стратегиялар бойынша бауырларымен келіспеушіліктерге байланысты компаниядан бөлініп, 1946 жылы BBC Automobili, ал 1952 жылы MotoBi құрды. Benelli зауытының басқаруы екінші ағасы Джованниге өтті, ол үлкен ағасының дизайн талантына ие болмаса да, компанияның өндірістік құралдарын әрқашан басқарғандықтан, ұйымдастырушылық қабілетімен ерекшеленді. Оның басшылығымен Джованни дизайнерлерге жаңарудың жолдары бойынша нұсқаулар берді: жаңа мотоцикл жеңіл, сенімді және арзан болуы керек. Осылайша Letizia моделі дүниеге келді, ол екі тактылі қозғалтқышпен (төрт тактыліден арзан) 98 см³ көлемді, төрт подшипникпен жабдықталған және берік, бірақ серпімді екі оспен жабдықталған қарапайым рамаға орнатылды. ″Letizia″ Benelli-дің соғыстан кейінгі ең танымал моделі – ″Leoncino″ (кішкентай арыстан) мотоциклының алға басушысы болды. 1950 жылдан 1960 жылға дейін шамамен 45 000 данасы шығарылды, ең көп таралған қозғалтқыш 125 см³ 2 тактылі болды, сонымен қатар "үш дөңгелек" нұсқасы үшін 150 см³ және "каскадтық беріліспен" 125 см³ 4 тактылі қозғалтқыштар да болды, бірақ сенімділік мәселелеріне байланысты олардан тез бас тартылды. 1960 жылдардан бастап Италиядағы үлкен нарықтық дағдарыс кезінде Benelli АҚШ-қа экспорт арқылы қаржылық жағдайын сақтап келді. Алпысыншы жылдары ол шетелде сату үшін екі түрлі жолды таңдады: Cosmopolitan импорттаушысы арқылы және Montgomery Ward компаниясымен ынтымақтастықта келесі модельдерді ұсынды: Tornado 650: екі цилиндрлі макси алдымен АҚШ-та, содан кейін Еуропада сатылды. Сыртқы пішіні мүлдем басқаша болды, бірақ ерекшелігі – Стив Маккуин қалаған Metisse типті шасси. Актер Cosmopolitan және Montgomery Ward импорттаушыларының символы болды. ″Tornado″ сенімділігі мен жоғары өнімділігімен танымал болды, салмағы біршама ауыр болғанына қарамастан, Benelli іске қосылғанда Tornado 7,400 айналымда 57 ат күшіне және 117 миль/сағат жылдамдыққа жете алатынын мәлімдеді. Tornado (кейіннен Tornado S) 1974 жылдан кейін тоқтатылды, одан кейін Benelli жапондық үш және төрт цилиндрлі мотоциклдермен бәсекелесуге арналған "мульти" сериясын ұсынды. Mojave 260/360: Tornado шассиі мен сыртқы пішіні қолданылды, ал 4 тактылі қозғалтқыш 175 см³ көлемге дейін ұлғайтылды. Мотоциклді Scrambler конфигурациясында да сатып алуға болады. Buzzer/Hurricane/Dynamo/Hornet: 65 см³ қозғалтқышы бар (Италияда сатылатын 50 см³ орнына) шағын дөңгелекті скутер. Италияда сатылатын модельдермен салыстырғанда атаулары мен кейбір бөлшектері өзгерді. Volcano: Mini Cross негізінде жасалған, бірақ 180 см³ көлемді төмен дөңгелекті "скутер".
Tornado 650: the twin cylinder maxi was marketed first in the US and then in Europe. The superstructures are completely different, but the peculiarity is the chassis type Metisse, wanted by Steve McQueen. The actor was the image of the importer Cosmopolitan and Montgomery Ward. The ″Tornado″ earned a reputation for reliability and high performance, despite its somewhat hefty weight at Benelli claimed at the time of launch that the Tornado was capable of 57 hp at 7,400rpm for a top speed of 117 mph. The Tornado (later the Tornado S) was discontinued after 1974, when Benelli introduced a series of "multis" intended to compete with Japanese triples and fours. Mojave 260/360: used the chassis and superstructures of the Tornado while the 4 stroke engine was an increase of 175 cc. The motorbike, proposed also in preparation Scrambler, could be bought in store. Buzzer/Hurricane/Dynamo/Hornet: small wheeled scooter with 65 cc engine (instead of 50 cc sold in Italy). Compared to the models sold in Italy, the names and some details changed. Volcano: low wheeled "scooter" derived from the Mini Cross but with a displacement of 180 cc.
Алехандро де Томасоның менеджменті
1960 жылдардың соңында жапондық өндірушілердің келуі еуропалық мотоцикл өнеркәсібінде дағдарыс тудырды. Benelli компаниясы американдық мотоцикл нарығында белсенділік танысты, 350 куб сантиметрлік мотоциклдерді Montgomery Ward арқылы сатты. Жапониядан келген бәсекелестік Бенелли өнімдерінің (әлі көбінесе бір цилиндрлі, иінтірекпен жұмыс істейтін қозғалтқыш дизайнында) танымалдығын төмендетті, себебі олар Honda мотоциклдерімен салыстырғанда ескірген болып көрінді. Honda мотоциклдері электрлік стартері бар жоғары орналасқан камералы қозғалтқыштармен жабдықталған еді. Бұл жағдай Norton, BSA және Triumph сияқты британдық мотоцикл өндірушілеріне де әсер етті, олардың үлкен көлемді мотоциклдері де бәсекелестікке шыдамады. Экономикалық қиындыққа тап болған Benelli компаниясын итальяндық-аргентиналық өнеркәсіпші Алехандро де Томасо сатып алады. Ол 1960, 1970 және 1980 жылдары Италиядағы ең талқыланған және ықпалды тұлғалардың бірі болды. 1959 жылы ол Моденада De Tomaso Automobili компаниясын құрып, жеке автокөліктер мен жарыс машиналарын жасады. Кейіннен ол Maserati, Innocenti, Ghia және Vignale сияқты бірнеше итальяндық компанияларды сатып алды, содан кейін 1971 жылы Benelli және 1973 жылы бәсекелес Moto Guzzi компанияларын иеленді. Де Томасоның көптеген түрлі қызығушылықтары болды, ол қиын жағдайдағы компанияларды сатып алып, оларды қайта құрылымдап, қайта сатуға тырысты, соның нәтижесінде пайдаға ие болды. Оның тәсілінде өндірістің болашаққа бағытталған тұрақтылығы болмады, сондықтан оның сатып алуларында «жарықтан» гөрі «көлеңке» көп болды. Benelli де осыдан ауытқымады, ол өзінің жүз жылдық тарихындағы ең қиын кезеңді бастан кешіреді. Жапондық өндірушілерге қарсы тұру үшін итальяндық-аргентиналық менеджер дизайнерлерден Honda CB500 Four қозғалтқышын көшіруді сұрап, уақыт пен ақшаны үнемдеуге тырысады. Осылайша 500 Quattro (1974) дүниеге келді, ол 750 Sei мотоциклінің негізі болды. 750 Sei мотоциклінде әлемдегі жол мотоциклі үшін алғашқы болып алты цилиндрлі, тік кабельдік қозғалтқыш орнатылды. Сала мамандары 750 Sei мотоциклін жақсы қозғалтқыш иілгіштігімен, жолдағы ерекше тұрақтылығымен және тамаша тежегіш жүйесімен жабдықталған, жүргізуге оңай мотоцикл деп бағалады. Бір ғана кемшілігі – тұтану жүйесінің қуатты шамдарға дұрыс уақытта жеткізуі қажет болды. 1974 жылы ол «Жыл мотоциклі» атағын алды, ал 1975 жылы алғашқы жеткізілімдер жасалды. Оның максималды жылдамдығы 200 км/сағ, қуаты 9500 айналымда 75 а.к. және 1977 жылға дейін 3200 данасы өндірілді. Бұл өнеркәсіптік саясат, зауыттарға және зерттеулерге аз инвестиция салумен, бәсекеге төтеп бере алмайтын материалдар сапасымен, дистрибуция және сатудан кейінгі қызмет көрсету желісінің жетіспеушілігімен бірге, көп ұзамай зиянды болып шықты. Соңғы соққыны Benelli компаниясының Guzzi Benelli Moto (G. B. M. S. p. a.) компаниясымен бірігуі тигізді, бұл Benelli компаниясын мәнсіз қабыққа айналдырды. 1970 және 1980 жылдардағы Benelli мотоциклдері, әсіресе 750 Sei, екінші қол нарықтағы өзінің замандастарына қарағанда көбінесе жоғары бағаға сатылады.
Андреа Мерлонидің менеджменті
1989 жылы қайта жандандыруға жасалған сәтсіз әрекеттен кейін, Пезаро қаласындағы өнеркәсіпші Жанкарло Селчидің қолдауымен, ағаш өңдеу машиналарын жасау саласындағы және бұрынғы Benelli зауытының операторы, 1995 жылдың желтоқсанында шешуші кезеңге жетті: жас Андреа Мерлони, бар болғаны 28 жасында, үй шаруалық құралдарын шығаратын танымал Марке әулетінің мұрагері және мотоциклге құмар жандардың бірі, Benelli брендін қайта жандандырып, оны әлемдік нарыққа қайтаруды шешті. Алдымен, Benelli өзінің базасы орналасқан Strada della Fornace Vecchia мекенжайында жаңа зауыт ашты, содан кейін ең қиын салаларға енді, жас және сергекті дизайнерлерді пайдаланды, скутерлер мен макси-скутерлер сериясын іске қосты. Сонымен, сатып алудан кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң, нарыққа алғашқы жаңа өнімдер ұсынылды, мысалы, Adiva модельдері (125 және 150 куб.см) багажға бүктелетін қатты шатырымен жабдықталған (осындай механизммен жабдықталған әлемдегі алғашқы скутер, кейіннен бәсекелестер көшірді), 2012 жылға дейін тізімде сақталған Velvet (125, 150, 250, 400 куб.см), сол кездегі он төрт жастағылардың арасында өте танымал болған 491, ол сұйық салқындату жүйесімен жабдықталған сирек кездесетін 50 куб.см көлемді көлденең Morini қозғалтқышымен жабдықталған және оны партияның ең жақсы үлгілерінің біріне айналдырды, K2 (50 және 100 куб.см) және Pepe (50 куб.см, кейіннен соңғы жылдары ең көп сатылатын Benelli скутеріне айналды); соңғысы Minarelli қозғалтқышымен жұмыс істеп, жақсы коммерциялық табысқа ие болды. 1999 жылы бұрынғы Cagiva компаниясының техникалық маманы Риккардо Роза жұмысқа алынды және жаңа Tornado Tre спорттық мотоциклі (900 куб.см, кейін 1130 куб.см) ұсынылды, ол қызықты технологиялық жаңалықтарға ие болды. Бұл шын мәнінде таза спорттық мотоцикл болды, ол 3 цилиндрлі тік қозғалтқышпен жабдықталған, ол артқы бөлігінің астына орналастырылған суыту радиаторының жаңа орналасуын ұсынды және екі күшті ауа сорғыш желдеткішімен жабдықталды, сондай-ақ авиациялық технологиямен біріктірілген алюминийден жасалған және болаттан жасалған құбырлардан тұратын жаңа "аралас" рамасы болды. Tornado Tre 900 суперспорттық мотоциклі 2002 жылы, ал TNT roadster бірнеше жылдан кейін шығарылды. "Жарыстар нәсілді жақсартады" деген сөзді бұрынғы мотоциклші Мерлони жақсы білетін, сондықтан келесі қадам жаңа Tornado-ны жарыстарға дайындау болды. Өзінің стиліне сәйкес, Мерлони 2001 және 2002 жылдары австралиялық жүргізуші Питер Годдардпен бірге Әлемдік Супербайк чемпионатына қатысты, ол өзінің бай тәжірибесімен мотоциклді жақсартуға және нәтижесінде серияны жетілдіруге бағыт берді. Команда жаңадан бастап, қатал бәсекелестікке қарамастан, нәтижелер күткеннен жоғары болды: 2001 жылы қорытынды сыныпта 36-орын (7 ұпаймен) және 2002 жылы 22-орын (23 ұпаймен) иеленді. Tornado-ның лимиттік нұсқасы (Tornado LE, LE – Limited Edition дегенді білдіреді) жасалды. Жаңа Benelli-дің нәтижелері қуандырады, бірақ Tornado-ға жұмсалған үлкен инвестициялар сату арқылы өтелмейді, тіпті Андреа Мерлони тоқтату туралы шешім қабылдайды.
Қазіргі Qianjiang иелігі
2005 жылы Benelli компаниясын 2015 жылдан бері Geely Holding Group бақылап отырған қытайлық Qianjiang Motor Group сатып алды. Qianjiang Group – шағын мотоциклдер мен қозғалтқыштарды өндіретін қытай компаниясы, сонымен қатар Keeway және Generic брендтеріне де ие. Qianjiang компанияны жалғыз әкімші Ян Хаймейге тапсырып, өндіріс және инженерлік жұмыстарды Песаро қаласында сақтап қалды. Мотоциклдерді өндіруге бірден кірісті, бұрын Franco Morini Motori компаниясы орындаған 3 цилиндрлі қозғалтқыштарды қайтадан құрастыру арқылы брендке қайтарды. Скутерлер ассортименті де қытайлық қозғалтқыштармен қайта жаңартылды. 12 жыл бойы Benelli QJ бұрынғы басшылықтың жобаларын және өндірісін жүзеге асырды. 2016 жыл Qianjiang Group компаниясын Geely Holding Group сатып алғанмен бірге келіп, табысты жыл болды. Leoncino 500 және TRK 500 модельдері әлі күнге дейін Песаро қаласында жасалады. Екі мотоциклдің де 500 куб.см көлемді, екі цилиндрлі, 4 клапанды, қос тізбекті қозғалтқышы бар. Leoncino – бұл өткен модельдерге сілтеме жасайтын «жалаңаш» мотоцикл. Ол екі нұсқада ұсынылады: 17 дюймдік дөңгелектері бар роудстер және ұзын аспасы мен спицалы дөңгелектері бар скремблер. TRK 500 – ұзақ сапарларға арналған «Adventure Bike». Ол да екі модельде шығарылады: 17 дюймдік дөңгелектері бар негізгі модель – жолға арналған мотоцикл, ал TRK502X – көбінесе жолдан тыс жүруге бейімделген. Оның аспасы, дөңгелектері және орындық биіктігі 2 дюймге жоғары. Жалпы алғанда, TRK үлкен сәттілікке ие болды. 2020 жылы ол Италияда ең көп сатылған модель атанды. Benelli қазіргі таңдағыда 125 бір цилиндрлі (кейбір нарықтарда 135 см³), 300, 500, 750 екі цилиндрлі және 600 төрт цилиндрлі модельдердің кең ассортиментін ұсынады. Италиядағы тарихи компанияның тәжірибесі мен Қытайдағы бас компанияның үйлесімділігі жемісті нәтиже берді. Италиялық стиль және қытайлық меншік арқылы қол жеткізілген үлкен өндіріс көлемі өте бәсекеге қабілетті бағамен тартымды модельдерді жасауға мүмкіндік берді.
Бенели және MotoBi мұражайы
Benelli және MotoBi мұражайы Пезаро қаласында, Viale Mameli 22 мекенжайында, 80-ші жылдардың соңына дейін қолданылған түпнұсқа зауыттың бұрынғы шеберханаларында орналасқан. Түпнұсқа зауыттан тек мың шаршы метрден астам ғимарат "сақталды", ол қаланың өнеркәсіптік археологиясының жалғыз мысалы және Officine Benelli мұражайына айналды. Мұражайды "Тонино Бенелли" мото клубы мен Benelli тарихи тіркелімі (R. S. B.) басқарады. Ескі Benelli зауытының "өмірге келген" ғимараты, сол кезде қойма ретінде пайдаланылған, 2000 жылдардың басында Көркем өнер басқармасының қадағалауымен толыққанды қалпына келтірілді. Оның залдарында 200-ге жуық Benelli, MotoBi және басқа да мотоциклдер тұрақты түрде қойылған, ал 2021 жылдың көктемінен бастап беделді ASI Morbidelli коллекциясын тамашалауға болады. Экскурсия доктор Паоло Проспериге (2020 жылы қайтыс болған Тарихи Benelli тіркелімінің негізін қалаушы және тарихи президенті) арналған залдан басталады. Мұнда Benelli мен MotoBi-ге даңқ әкелген гонщиктердің, техниктердің және тұлғалардың суреттері, әр дәуірден келген жүлделер мен Benelli, MotoBi және Molaroni қозғалтқыштарын қамтитын 100 жылдан астам тарихы бар Pesaro фирмасының "символдық" мотоциклдерін көруге болады. Бұдан әрі экскурсия Инг. Джузеппе Бенеллиге арналған үлкен залға жалғасады. Онда 1897 жылы Пезародан өткен алғашқы мотоцикл, үш дөңгелекті De Dion Bouton және әртүрлі қозғалтқыштармен жабдықталған мотоциклдер, сондай-ақ 1920 жылдарға жататын екі сирек Molaroni үлгісі, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жасалған Benelli мотоциклдері және 1950 жылдан 1970 жылға дейінгі MotoBi мотоциклдерінің кең ассортименті қойылған. Үшінші залда Letizia мотоциклінің екі данасы, Leoncino моделінің барлық түрлері, екі цилиндрлі екі тактілі, төрт цилиндрлі және алты цилиндрлі төрт тактілі De Tomaso кезеңіне жататын мотоциклдер, АҚШ нарығына арналған модельдер мен жоғары және төмен дөңгелекті мопедтердің үлкен сериясы көрсетілген. Көрме шамамен 250 шаршы метрлік мезанин қабатында жалғасады, ол ағаш қабырғалармен және ағаш шатырымен жабдықталған. Онда ASI Morbidelli коллекциясы орналасқан, ол 9 елден 30 брендтің 71 моделінен тұрады, барлығы S. G. M.-ге дейінгі модельдер, сондай-ақ Джузеппе Бенелли өндірген екі BBC автомобиль моделі ("Giardiniera" нұсқасы және қозғалтқышы бар Autotelaio). Соңында, шартты түрде "пит-лейн" деп аталатын жерде, 1960 және 1980 жылдар аралығында Пезаро және Урбино провинциясында жасалған жарыс мотоциклдерінің сирек мысалдары қойылған: MotoBi, MBA, Morbidelli, Piovaticci және Sanvenero.
Қолшатырлар
Тонино Бенелли, алты бауырдың ең кішісі, 1927, 1928, 1930 және 1931 жылдары Италия чемпионы атанды. Алғашқы үш рет Benelli 175 супер спорт моноальберо мотоциклімен, ал 1931 жылы биальберо мотоциклімен жүргізді. Соңғы мотоциклімен 1932 жылы Еуропа чемпионатында да құрметті орынды иеленді, әріптесі Карло Башиериден кейін. Тониносыз Benelli мотоциклі 1932 жылы Тигуллио трассасындағы ауыр апат салдарынан оның жарқын мансабын тоқтатуға мәжбүр болды, бірақ табыстарын жалғастырып, 1934 жылы бельгиялық гонщик Иван Гоормен "175" класында FICM Еуропа чемпионатының титулын жеңіп алды; 1935 жылы миландық гонщик Рафаэле Альбертимен "250" биальберо спорт мотоциклімен Миль және километр санатындағы әлемдік жылдамдық рекордын 182.500 км/сағ көрсеткішімен жаңартты; 1939 жылы ағылшын Тед Меллорспен "250" биальберо спорт мотоциклімен Турист Трофейін жеңіп алды. Соғыстан кейін Benelli 250 класында екі рет әлем чемпионы атанды: 1950 жылы итальяндық Дарио Амброзинимен, ал 1969 жылы австралиялық Келвин Каррутерспен. Сондай-ақ, 250 класында Дарио Амброзини (1950), Таркинио Провини (1965, 1966), Ренцо Пазолини (1968, 1969) сынды гонщиктермен бес рет Италияның жылдамдық чемпионатында жеңіске жетті. 350 класында Пезаролық Сильвио Грассети (1967) және тағы да Пазолини (1968, 1969) жеңіске жетті. Леончино 125 мотоциклімен Милан-Таранто және Италия айналымы сияқты дәуірдің классикалық жарыстарында көптеген жеңістер мен жүлделі орындар иеленді, бұл 50/60 жылдардағы Benelli-дің ең танымал мотоциклі болды. Пезаро қаласындағы Вилла Фастиггиде өткен Pesaro Mobili кубогына әлемдік мотоспорттың ең ірі есімдері қатысты: Джакомо Агостини, Майк Хейлвуд, Джарно Сааринен және Ренцо Пазолини. 1971 жылы "Майк-байк" ескі Benelli "350" мотоциклімен "Аго" үш цилиндрлі MV Agusta мотоциклінен кейін екінші орын алды. 1972 жылы жарыста Джарно Сааринен жаңа Benelli 4 цилиндрлі "500" және "350" мотоциклімен екі класта да жеңіске жетті, сәйкесінше MV Agusta мотоциклімен Джакомо Агостиниді және Aermacchi мотоциклімен Ренцо Пазолиниді жеңді. Де Томасо дәуірі үмітпен басталды, бірақ бұл оның басқаруының алғашқы және соңғы жарысы болды. Шындығында, итальян-аргентиналық бизнесмен, ағылшын пилоты Пирс Курейдждің Зандвоорттағы апатынан кейін De Tomaso F1 мотоциклін жүргізуші ретінде жарысқа қатысудан бас тартты. Benelli тек 2000-шы жылдары WSBK жарысына "Tornado 900 tre" мотоциклімен, Андреа Мерлони қалаған модельмен қайта оралды.
did not want to know any more about racing. Benelli will only return to compete in the 2000s in WSBK with the "Tornado 900 tre", the creature wanted by Andrea Merloni.
Жарыс үлгілері (1927-2002)
Модель Жылдар Ескертулер СуретБенелли 175 Super Sport monoalbero 172,08 см³ Бір цилиндрлі, Төрт тактілі қозғалтқыш, SOHC, ауамен салқындатылатын (1927)Бенелли 175 Super Sport bialbero 172,08 см³ Бір цилиндрлі, Төрт тактілі қозғалтқыш, DOHC, ауамен салқындатылатын (1931)Бенелли 250 Bialbero Sport см³ Бір цилиндрлі, Төрт тактілі қозғалтқыш, DOHC, ауамен салқындатылатын (1935)Бенелли 250 Бір DOHC компрессор (1939)Бенелли 250 4C компрессор (1942)ASI Morbidelli Collection-ның ең беделді моделі: 1942 жылғы көлемдік компрессорлы 4 цилиндрлі Бенелли. Жарыс үшін жасалған, ол Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жарысқа қатыса алмайды. Соғыстан кейін ережелер бойынша суперзарядтауға тыйым салынады. Бұл әлемдегі жалғыз дана. Бенелли 250 Single GP DOHC см³ (1948)Бенелли 125 Леончино Корса см³ Бір цилиндрлі, Төрт тактілі қозғалтқыш (1955)Бенелли 60 Single DOHC см³ (1965)Бенелли 250 4C см³ (1962–1965)Бенелли 250 4C см³ (1966–1969)Бенелли 350 4C см³ (1967–1968)Бенелли 500 4C см³ (1968)Бенелли 350 4C см³ (1970)Бенелли 500 4C см³ (1970)Бенелли Торнадо Tre 900 WSBK см³ (2001–2002)