Triumph: Британдық мотоцикл тарихы (1885-1983)

Кіріспе

Британдық мотоцикл өндіруші 1885–1983

Triumph Engineering Co Ltd – британдық мотоцикл өндіруші компания, бастапқыда Ковентриде, кейін Мериденде орналасқан. 1980-жылдары компания жұмысын тоқтатуынан кейін, Хинклиде орналасқан Triumph Motorcycles Ltd жаңа компаниясы атау құқығын алды және қазір әлемдегі ірі мотоцикл өндірушілерінің бірі болып табылады.

Шығу тегі

Компанияны 1883 жылы Германия империясының бір бөлігі – Нюрнбергтен Англияның Ковентри қаласына көшіп келген Зигфрид Беттман құрған. 1884 жылы, 20 жасында Беттман Лондонда S. Bettmann & Co. импорт-экспорт агенттігін – өзінің жеке компаниясын ашты. Беттманның алғашқы өнімдері велосипедтер болды, оларды компания өз атынан сатып алып, кейін сатты. Беттман сонымен қатар Германиядан импортталған тігін машиналарын да таратты. 1886 жылы Беттман компанияға нақтырақ атау іздеді, нәтижесінде компания Triumph Cycle Company деп аталды. Бір жыл өткен соң компания "New Triumph Co. Ltd" деп тіркелді. 1903 жылы 500-ден астам мотоцикл сатылғаннан кейін Triumph Нюрнберг зауытында мотоцикл өндірісін бастады. Алғашқы жылдары компания өз дизайндарын басқа өндірушілердің үлгілеріне негіздеді, бірақ 1904 жылы Triumph өз дизайнымен жасалған мотоциклдерді шығара бастады, ал 1905 жылы компанияның толыққанды өз күштерімен жасалған алғашқы мотоциклі пайда болды. Сол жылдың соңына қарай компания 250-ден астам машина өндірді. 1907 жылы компания үлкен зауыт ашқаннан кейін 1000 машина шығарды. Triumph сонымен қатар Gloria деген төмен деңгейдегі брендті де іске қосты, ол да компанияның алғашқы зауытында өндірілді. Ковентри және Нюрнбергтегі Triumph компанияларының өндірген мотоциклдері арасындағы шатасудың салдарынан соңғысының өнімдері белгілі бір экспорттық нарықтарда Orial деп аталды. Бірақ Францияда Orial деген аттас компания болғандықтан, Нюрнберг мотоциклдері қайтадан "TWN" деп аталды, бұл Triumph Werke Nürnberg дегенді білдіреді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және 1920 жылдар

Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы компания үшін үлкен серпін болды, өйткені өндіріс одақтастардың соғыс қажеттіліктерін қамтамасыз етуге бағытталды. 30 000-нан астам мотоцикл – олардың ішінде "Trusty Triumph" деп те аталатын H Roadster моделі, көбінесе алғашқы заманауи мотоцикл ретінде танылады – одақтастарға жіберілді. Соғыстан кейін Бетман мен Шульте жоспарлау мәселелерінде келіспеді, Шульте велосипед өндірісін автомобильдермен алмастыруды ұсынды. Шульте компаниямен байланысын үзді, бірақ 1920 жылдары Triumph Ковентридегі бұрынғы Hillman компаниясының автомобиль зауытын сатып алып, 1923 жылы "Triumph Motor Company" деген атпен седан автокөлігін шығарды. Гарри Рикардо олардың соңғы мотоциклі үшін қозғалтқыш жасады. 1920 жылдардың ортасына қарай Triumph Ұлыбританияның ірі мотоцикл және автомобиль өндірушілерінің біріне айналды, оның зауыты жылына 30 000-ға дейін мотоцикл мен автомобиль шығара алатын болды. Triumph велосипедтерінің де шетелде сұранысқа ие екені анықталды, экспорттық сату компанияның табысының басты көзіне айналды, бірақ АҚШ үшін Triumph модельдері лицензия бойынша өндірілді. Компанияның алғашқы автомобильдегі жетістігі 1928 жылы таныстырылған Super Seven моделі болды. Одан кейін Super Eight моделі әзірленді.

1930 жылдар

1929 жылы Ұлы депрессия басталғанда, Triumph өзінің неміс еншілес компаниясын жеке, тәуелсіз меншік компаниясы ретінде сатты, ол кейін Adler компаниясымен бірігіп Triumph Adler атанды. Нюрнбергтегі компания 1957 жылға дейін TWN (Triumph Werke Nürnberg) ретінде мотоциклдер өндірісін жалғастырды. 1932 жылы Triumph компаниясының тағы бір бөлігі – велосипед өндіру зауыты Raleigh Bicycle Company компаниясына сатылды. Осы кезде Triumph қаржылық қиындықтарға тап болды және Беттманн төрағалық лауазымынан босатылды. 1933 жылы ол толыққандай зейнеткерлікке шықты. 1936 жылы компанияның екі бөлігі жеке компанияларға бөлінді. Triumph автомобильдерден пайда табу үшін үнемі күресіп келді, ал 1939 жылы банкротқа ұшырағаннан кейін Standard Motor Company компаниясы сатып алды. Мотоциклдерді өндіру саласы 1936 жылы Джек Сангстерге сатылғаннан кейін жақсы дамыды, ол сонымен қатар қарсылас Ariel мотоцикл компаниясына да ие болды. Сол жылы компания АҚШ-қа алғашқы экспортын бастады, ол тез арада компанияның ең маңызды нарығына айналды. Сангстер Triumph Engineering Co Ltd компаниясын құрды, оның құрамында бұрынғы Ariel қызметкерлері, соның ішінде 1937 жылдың қыркүйегінде ұсынылған 500 куб.см 5T Triumph Speed Twin-ді жобалаған Эдвард Тернер де болды, ол 1980 жылға дейін барлық Triumph егіздерінің негізі болды. Алайда, көпшілік пікірдің қарамастан, бұл Triumph-тың алғашқы қатарлы егіз мотоциклі емес еді. Біріншісі – 1933 жылы ұсынылған Вал Пейдж жобалаған 6/1 үлгісі. Бұл алғашқы егіз жарыстарда жақсы көрсеткіштерді көрсетті, бірақ халық арасында танымал болмады және жақсы сатылмады. Тернер келгеннен кейін, әдеттегі тікелей мінезімен, 6/1 үлгісі тоқтатылды, кейін Тернердің жобасымен ауыстырылды. 6/1 қозғалтқышының құралдары да жойылды. 1939 жылы 500 куб.см Tiger T100 мотоциклі ұсынылды, содан кейін соғыс басталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Мотоциклдер Ковентриде Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін өндірілді. Ковентри қаласы Ковентридегі бомбалау кезінде (1940 жылдың 7 қыркүйегінен 1941 жылдың мамырына дейін) дерлік толығымен қиратылды. Құрал-жабдықтар мен жабдықтар қираған жерден қалпына келтіріліп, 1942 жылы Уорвикширдегі Меридендегі жаңа зауытта өндіріс қайта басталды. Американың ұзақ қашықтыққа жүруге арналған мотоциклдерге деген сұранысын қанағаттандыру үшін Тернер Speed Twin дизайнының 650 куб.см нұсқасын жасады. Жаңа мотоцикл Thunderbird деп аталды (кейін Триумф осы атауды Ford Motor Company-ге автомобиль моделі үшін лицензиялады). Thunderbird ұсынылғаннан кейін бір жыл өткен соң, Оңтүстік Калифорниядағы мотоциклші 650 Thunderbird-ті GP жарыстары үшін бастапқыда арналған екі карбюраторлы цилиндрлік баспен біріктіріп, жаңа туындысын Wonderbird деп атады. 1939 жылы жасалған бұл 650 куб.см қозғалтқыш 1955 жылдан 1970 жылға дейін мотоциклдер арасындағы әлемдік жылдамдық рекордын сақтап тұрды. Марлон Брандоның 1953 жылғы «Жабайы» фильмінде 1950 жылғы Thunderbird 6T-ке отырып, түскені АҚШ-та Triumph брендіне үлкен танымалдық әкелді. 1951 жылы Triumph Motorcycle компаниясы Сангстердің бәсекелесі BSA компаниясына сатылды. Сатуға Сангстердің BSA директорлар кеңесіне кіруі де кірді. Сангстер 1956 жылы BSA тобының төрағасы болды. 650 куб.см Thunderbird (6T) – төмен қысымды тур, ал 500 куб.см Tiger 100 – жоғары өнімділік мотоциклі. 1954 жылы жағдай өзгерді, маятник рамасына көшілді және 650 куб.см алюминий қорытпасынан жасалған цилиндрлік баспен Tiger 110 шығарылды, бұл 500 куб.см Tiger 100-ді өнімділік моделі ретінде басып озды. 1959 жылы Triumph Tiger T110-ның екі карбюраторлы жақсартылған нұсқасы T120 Бонневилл деп аталды. Triumph және басқа брендтер нарықтағы үлесін арттырған сайын, Harley өзінің 1 литрден астам мотоциклдерінің қазіргі жүргізушілерге қалағандай спорттық еместігін түсінді, нәтижесінде нарықтағы үлесі азайды. Сондықтан Triumph модельдері жаңа, «кішкентай» Harley Davidson-ның прототипі болды: қазіргі танымал Harley Davidson Sportster, ол Triumph Bonneville-дің Harley нұсқасы ретінде басталды. Өзінің көне V-тәрізді қозғалтқышымен Sportster Бонневиллмен бәсекелесе алмады, бірақ ол АҚШ-тағы сатуда және соңында ұзақ қызмет ету мерзімінде берік бәсекелес болды. 1960 жылдары, брендтің «ержүрек» имиджін төмендетуі мүмкін деп ойлағандардың ішкі қарсылығына қарамастан, Triumph екі скутер шығарды: Triumph Tina, 100 куб.см шамасындағы кішкентай және төмен өнімділіктегі 2 тактілі скутер, автоматты әрекетке түсіретін механизм және рульге ілмелі себет, және Triumph Tigress, 175 куб.см 2 тактілі бір цилиндрлі немесе 250 куб.см 4 тактілі екі цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған қуатты скутер. 1962 жылы, «pre unit» модельдерінің соңғы жылы, Triumph екі алдыңғы төменгі түтікшесі бар раманы қолданды, бірақ кейіннен пайда болған бірлік конструкциялы модельдер үшін дәстүрлі Triumph бір алдыңғы төменгі түтікшесіне оралды. 650 куб.см модельдері үшін екі түтікшелі немесе дуплекс рама қолданылды, себебі Бонневиллде раманың сынуы байқалды. 1959 жылы 1960 жылғы модельге енгізілген, ол жақын арада күшейтуді қажет етті және 1962 жылы 650 куб.см модельдері үшін бірлік қозғалтқыштарының пайда болуымен аяқталды. 3TA (21) – алғашқы бірлік конструкциялы екі цилиндрлі модель, көп ұзамай одан кейін 490 куб.см «500» диапазоны шықты. 1963 жылдан бастап Triumph-тың барлық қозғалтқыштары бірлік конструкциялы болды. 1969 жылы Мэн аралындағы Production TT жарысында Малкольм Уфилл Бонневиллге мініп, әр айналымға орташа есеппен жеңіске жетті және өндірістік мотоциклмен бірінші рет айналымды асып түсті. Triumph-тің көптеген жанкүйерлері үшін 1969 жылғы Бонневилл – Triumph-тің ең жақсы моделі болды. АҚШ-тағы сату 1967 жылы ең жоғары деңгейге жетті. Шындығында, мотоциклдерге сұраныс артып келе жатты, бірақ Triumph сұранысты қанағаттандыра алмады. 1960 жылдары Triumph өндірісінің 60%-ы экспортқа шығарылды, бұл BSA-ның 80%-ы экспортымен бірге топты жапондық экспансияға бейім етті. 1969 жылы 500 куб.см-ден жоғары мотоциклдер нарығының 50%-ы АҚШ-та Triumph-ке тиесілі болды, бірақ Triumph-тің технологиялық жетістіктері шетелдік компаниялармен тең келе алмады. Triumph электрлік старт механизміне ие болған жоқ, ол үстіңгі кабельдерге емес, итергіш тағандарға сүйенді, айтарлықтай дірілдеді, көбінесе май ағып, ескірген электр жүйелері болды; Хонда сияқты жапондық брендтер жағымды жаңа мотоциклдерге озық мүмкіндіктер жасап, британдық бәсекелестерінен арзан сатылды. Нәтижесінде Triumph мотоциклдері жаңа болған кезде де ескірген. Сонымен қатар, Triumph-тің өндіріс процестері өте еңбекті қажет ететін және тиімді емес болды. 1970-ші жылдардың басында АҚШ үкіметі барлық импорттық мотоциклдердің тізбегі мен тежегіш педальдері жапондық конфигурацияда болуын талап етті, бұл АҚШ-та сатылатын барлық мотоциклдерді қымбат қайта жабдықтауға мәжбүр етті. Triumph және BSA Хонданың қабілетін жақсы білді, Хонда 1961 жылдан бері мотоциклдер бойынша әлемдік чемпионаттарды жеңіп келеді, Формула-1 жарысында қатысып, 1965 жылдан бері Хонда CB450 екі цилиндрлі мотоциклін ұсынып келеді, бірақ жапондықтар тек кішкентай қозғалтқышты модельдерді жасағанда, үлкен қозғалтқыш нарығы қауіпсіз деп есептелді. 1969 жылы бірінші Хонда CB750 төрт цилиндрлі мотоциклі сатуға шығарылған кезде Triumph және BSA қиындыққа тап болды. Жапондық төрт цилиндрлі мотоциклдерге дейін BSA Rocket 3/Triumph Trident үш цилиндрлі 750 куб.см қозғалтқышын жасап шығарғанмен, жапондық мотоциклдер баспасөз тарапынан заманауилығы үшін мақталып, (дискілі тежегіштер, 4 цилиндрлі қозғалтқыштар, ағып кетпейтін қозғалтқыш корпусы және т.б.) мақтауға ие болды. Британдық үш цилиндрлі мотоциклдер жапондық төрт цилиндрлі мотоциклдерден жоғары жылдамдық, үдеу және басқару қабілетімен озып кетті, бірақ жапондық төрт цилиндрлі мотоциклдерге аз күтім қажет болды және олар май ағып кеткен жоқ. 1959 жылы ұсынылған, 1960 жылғы модельге енгізілген Бонневиллдің қайта жаңартылуы және жоғарырақ екі алдыңғы төменгі түтікшелі май бакінің рамасы Triumph жанкүйерлерінен ара-тұра мақтау алды және 1969 жылдан бері сатылып келе жатқан жапондық мотоциклдерге қайта оралуға жеткіліксіз болды — Хонда 750 Four және Kawasaki 500 Mach 3. Triumph 350 куб.см Bandit алдын ала жарияланды, бірақ оның әзірлеу жұмысы тым жай жүрді. Triumph әлі де мотоциклдер жасап тұрды, бірақ олар енді Triumph жанкүйерлері күткендей болмады. Trident өзінің нарығын тартты, бірақ жапондық мотоциклдер одан да жылдам жақсарып келе жатты. BSA тобы 1971 жылы 8,5 миллион фунт стерлинг, тек BSA мотоциклдері үшін 3 миллион фунт стерлинг зиян шекті. Британ үкіметі араласты. Компания Manganese Bronze Holdings компаниясына сатылды, ол сондай-ақ Norton, AJS, Matchless, Francis Barnett, James Velocette және Villiers компанияларына ие болды.

Motorcycles were produced at Coventry until the Second World War. The city of Coventry was virtually destroyed in the Coventry Blitz (7 September 1940 to May 1941). Tooling and machinery was recovered from the site of the devastation and production restarted at the new plant at Meriden, Warwickshire in 1942. To satisfy the American demand for motorcycles suited to long distance riding, Turner built a 650 cc version of the Speed Twin design. The new bike was named the Thunderbird (a name Triumph would later license to the Ford Motor Company for use for a car model). Only one year after the Thunderbird was introduced, a motorcyclist in Southern California mated the 650 Thunderbird with a twin carb head intended originally for GP racing and named the new creation the Wonderbird. That 650 cc motor, designed in 1939, had the world's absolute speed record for motorcycles from 1955 until 1970. The Triumph brand received considerable publicity in the United States when Marlon Brando rode a 1950 Thunderbird 6T in the 1953 film, The Wild One. The Triumph Motorcycle concern was sold to their rivals BSA by Sangster in 1951. This sale included Sangster becoming a member of the BSA board. Sangster was to become Chairman of the BSA Group in 1956. The production 650 cc Thunderbird (6T) was a low compression tourer, and the 500 cc Tiger 100 was the performance motorcycle. That changed in 1954, with the change to swing arm frames, and the release of the aluminium alloy head 650 cc Tiger 110, eclipsing the 500 cc Tiger 100 as the performance model. In 1959, the T120, a tuned double carburettor version of the Triumph Tiger T110, came to be known as the Bonneville. As Triumph and other marques gained market share, Harley became aware that their 1 litre plus motorcycles were not as sporty as modern riders would like, resulting in a decreasing share of the market. The Triumphs were models for a new, "small" Harley Davidson as a result: the now fabled Harley Davidson Sportster, which started as Harley's version of a Triumph Bonneville. With its anachronistic V twin, the Sportster was no match for the Bonneville, but it proved a solid competitor in US sales and eventually also in longevity. During the 1960s, despite internal opposition from those who believed that it would reduce the macho image of the brand, Triumph produced two scooters; the Triumph Tina, a small and low performance 2 stroke scooter of about 100 cc with automatic clutch and a handlebar carry basket, and the Triumph Tigress, a more powerful scooter available with either a 175 cc 2 stroke single or a 250 cc 4 stroke twin engine for the enthusiast. In 1962, the last year of the "pre unit" models, Triumph used a frame with twin front down tubes, but returned to a traditional Triumph single front downtube for the unit construction models that ensued. The twin down tube, or duplex frame, was used for the 650 twins, as a result of frame fractures on the Bonneville. Introduced in 1959, for the 1960 model year, it soon needed strengthening, and was ended in 1962, with the advent of the unit engines for the 650 range. The 3TA (21) was the first unit construction twin, soon followed by the short stroke, 490 cc "500" range. From 1963 all Triumph engines were of unit construction. In 1969 Malcolm Uphill, riding a Bonneville, won the Isle of Man Production TT race with a race average of per lap, and recorded the first ever more than lap by a production motorcycle at For many Triumph fans, the 1969 Bonneville was the best Triumph model ever. American sales had already maximised, in 1967. In truth, the demand for motorcycles was increasing, but Triumph could not supply the demand. During the 1960s, 60% of all Triumph production was exported, which, along with the BSA's 80% exports, made the group susceptible to the Japanese expansion. By 1969 fully 50% of the US market for motorcycles more than 500 cc belonged to Triumph, but technological advances at Triumph had failed to match those of the foreign companies. Triumphs lacked electric start mechanisms, relied on push rods rather than overhead cams, vibrated noticeably, often leaked oil and had antiquated electrical systems; while Japanese marques such as Honda were building more advanced features into attractive new motorcycles that sold for less than their British competitors. Triumph motorcycles, as a result, were nearly obsolete even when they were new. Further, Triumph's manufacturing processes were very labour intensive and largely inefficient. Also disastrous, during the early 1970s the US government mandated that all motorcycle imports must have their gearshift and brake pedals in the Japanese configuration, which required expensive retooling of all the motorcycles for US sale. Triumph and BSA were well aware of Honda's ability, with Honda winning motorcycle world championships since 1961, racing in Formula One, and offering the Honda CB450 twin since 1965, but while the Japanese were only making smaller engined models, the large engine market was considered safe. When the first Honda CB750 cc four cylinder was released for sale to the public in 1969, Triumph and BSA had trouble. Despite developing and releasing a 3 cylinder 750 cc engined motorcycle prior to the Japanese fours—the BSA Rocket 3/Triumph Trident—the Japanese bikes were praised in the press for their modernity (disc brakes, 4 cylinder engines, leak free engine casings, etc.). The British triples outperformed the Japanese fours (top speed, acceleration and handling) but the Japanese fours required less maintenance and they did not leak. The 1970 Tiger/Bonneville re design and taller twin front downtube oil tank frame had a mixed reception from Triumph enthusiasts at the time, and was insufficient to win back those already riding the Japanese bikes that had been sold since 1969—the Honda 750 Four, and the Kawasaki 500 Mach 3. The Triumph 350 cc Bandit received pre publicity, but its development was quietly brought to an end. Triumph was still making motorcycles, but they no longer looked like the motorcycles Triumph fans expected. The Trident attracted its own market, but the Japanese motorcycles were improving more rapidly. The parent BSA group had losses of £8.5 million in 1971, £3 million for BSA motorcycles alone. The British government became involved. The company was sold to Manganese Bronze Holdings, which also owned Norton, AJS, Matchless, Francis Barnett, James Velocette and Villiers.

Нортон Виллиерс жеңіске жетті

BSA тобы 1972 жылы банкротқа ұшырағаннан кейін, Norton Villiers (Manganese Bronze Holdings еншілес компаниясының төрағасы) Денис Пур үкіметтік көмек арқасында BSA/Triumph басқаруын өз мойнына алды. 1972 жылы Norton және BSA/Triumph бірлесіп, Norton Villiers Triumph (NVT) деген жаңа компания құрылды. Пур NVT Group төрағасы болып тағайындалды және басшылыққа келді, тіпті Norton бұрынғы қуатты BSA/Triumph-қа қарағанда әлдеқайда аз мотоциклдер шығарғанына қарамастан. Пур жапондықтармен бәсекелесу үшін қажет деп ойлаған біріктіру жоспарларын ұсыну үшін зауыт қызметкерлерімен кеңесті. 1973 жылдың қыркүйегінде ол Мерден зауытының 1974 жылдың ақпанында жабылатынын хабарлады, нәтижесінде 4500 қызметкердің 3000-ы жұмыссыз қалды.

Мериден мотоцикл кооперативі

Жұмыссыздық пен өнімдерін бәсекелес зауытқа жоғалтудан қорқатын Мериден зауытының жұмысшылары Брмингемдегі Смолл-Хит қаласындағы BSA учаскесіне көшіру жоспарына қарсы наразылық танытып, екі жыл бойы отырыс ұйымдастырды. Жаңа сайланған Лейбористік үкіметтің саяси қолдауымен, әсіресе сол кездегі Сауда және Өнеркәсіп министрі Тони Бенннің көмегімен Мериден жұмысшыларының кооперативі құрылды. Кооператив өзінің жалғыз тұтынушысы NVT-ге 750 куб.см көлемді Triumph мотоциклдерін жеткізді. 1977 жылы NVT банкрот болғаннан кейін кооператив Triumph тауарлық маркасының құқықтарын мемлекеттік несиелер есебінен сатып алды, кейін Triumph Motorcycles (Meriden) Limited болып қайта құрылды. Bonneville және Tiger модельдерінен тұратын, әсіресе 1977 жылғы Silver Jubilee Bonneville T140J моделінен бастап, өндіріс жақсы жүрді. 1978 жылға қарай бұл мотоцикл АҚШ-тың маңызды нарығында ең көп сатылатын еуропалық мотоцикл атанды. 1978 және 1979 жылдары шығарылатын модельдер, мысалы алюминий қорытпасы доңғалақты Triumph T140D Bonneville Special және T140E Bonneville АҚШ нарығына енгізілді. Алайда, британ фунтының күшті болуы осы мотоциклдерді тым қымбатқа бағалады, нәтижесінде олар көптеп сатылмады. Электрлік старт және багаж жиынтығы бар Triumph Bonneville Executive T140EX сияқты жаңалықтарға қарамастан, 1980 жылға қарай Мериденнің қарызы 2 миллион фунт стерлингті құрады, бұған дейін алынған 5 миллион фунт стерлингтік несие қосылды. 1980 жылдың қазанында жаңа консервативтік үкімет 8,4 миллион фунт стерлингтік қарызды өтеді, бірақ компания Британияның Экспорттық несиелерді кепілдендіру департаментіне 2 миллион фунт стерлинг қарызын төлеуге міндетті болды. Meriden соңғы жылдары TR7T Tiger Trail және 650 куб.см Triumph TR65 Thunderbird сияқты бірнеше жаңа модельдерді ұсынды, бірақ олардың ешқайсысы төмендеуді тоқтата алмады. Бұл төмендеуге Ұлыбританиядағы экономикалық дағдарыс және АҚШ-қа сатудың жалғасқан қиындықтары да әсер етті. Алайда, Уэльс принцінің үйлену тойын құрметтеген Triumph Royal Wedding T140LE Bonneville 1981 жылы коллекционерлер арасында танымал болды, ал сол жылы 750 куб.см TR7T Tiger Trail Пиреней тауларындағы раллиде жеңіске жетті. 1979 және 1982 жылдары Нигерия мен Ганадан полиция мотоциклдеріне жасалған ірі тапсырыстар фирманы құтқаруға көмектесті. 1982 жыл "толық" өндірістің соңғы жылы болды, осы жылы Triumph T140 TSX және 8 клапанды Triumph T140W TSS модельдері өндірілді. Бірақ сыртқы мердігерлер жасаған цилиндр басының нашар сапасы және жеткіліксіз әзірлеме соңғы модельдің бастапқы танымалдығын тез төмендетті. 1983 жылы қарызға батқан компания банкрот болған Hesketh Motorcycles компаниясын сатып алуды қысқа мерзімге қарастырды және тіпті оны маркетингтік сынақ ретінде белгіледі. 1983 жылғы Ұлттық көрмеде сыртқы инвестицияларды тарту мақсатымен 900 куб.см сумен салқындатылатын екі цилиндрлі прототип ұсынылды. Алайда, Triumph Motorcycles (Meriden) Ltd өзі 1983 жылдың 23 тамызында банкротқа ұшырады.

Concerned about unemployment and losing their products to a rival factory, the workers at the Meriden factory demonstrated against the proposed relocation to the BSA site at Small Heath, Birmingham, and staged a sit in for two years. With political aid of the newly elected Labour government and, in particular, the then minister for Trade and Industry, Tony Benn, the Meriden worker's co operative was formed, supplying Triumph 750 cc motorcycles to its sole customer, NVT. After the collapse of NVT in 1977, the co operative bought the marketing rights for Triumph with more government loans, later becoming Triumph Motorcycles (Meriden) Limited. The venture, with only two 750 cc models, the Bonneville and Tiger, started well with a successful variant, the 1977 Silver Jubilee Bonneville T140J and by 1978 was the best selling European motorcycle in the vital USA market. Emissions compliant models during 1978 and 1979 such as the aluminium alloy wheeled Triumph T140D Bonneville Special and T140E Bonneville were introduced to the dominant USA market, but the strong British pound made these bikes prohibitively expensive and they failed to sell in significant numbers. Moreover, despite updates such as electric starting and a faired Triumph Bonneville Executive T140EX with luggage, by 1980 Meriden's debt was £2 million—in addition to the earlier £5 million loan. In October 1980, the new Conservative British government wrote off £8.4 million owed but still left the company owing £2 million to Britain's Export Credits Guarantee Department. Meriden introduced several new models such as the dual purpose TR7T Tiger Trail and budget 650 cc Triumph TR65 Thunderbird during its last years but none were able to stop the decline, worsened by a UK recession and a continuing strong pound harming sales to the US. However, the Triumph Royal Wedding T140LE Bonneville celebrating the Prince of Wales' nuptials was a popular collector's item for 1981 and that year a 750 cc TR7T Tiger Trail won the Rallye des Pyrénées on/off road rally. Large orders for police motorcycles from Nigeria and Ghana were won at critical moments thereby saving the firm during 1979 and 1982 respectively. 1982 was the last year of "full" production, with the custom styled Triumph T140 TSX and 8 valve Triumph T140W TSS model initiated—although a porous cylinder head made by external contractors and insufficient development quickly eroded the latter's initial market popularity. In 1983, the debt ridden company briefly considered buying the bankrupt Hesketh Motorcycles, and even badged one as a marketing trial. Despite also touting a 900cc prototype water cooled twin at the 1983 National Exhibition Show to attract outside investment, Triumph Motorcycles (Meriden) Ltd itself became bankrupt on 23 August 1983.

Triumph Motorcycles (Hinckley) Ltd компаниясы

Triumph Motorcycles (Hinckley) Ltd – ең ірі сақталған британдық мотоцикл өндірушісі. 1983 жылы Triumph тарап кеткен кезде, бұрынғы гипстеуші болған және құрылыс және жылжымайтын мүлік дамыту арқылы байлыққа ие болған Джон Блор брендті сақтап қалуға мүдделі болды және Ресми қабылдаушыдан атауын және өндіріс құқықтарын сатып алды. Бастапқыда Bonneville Coventry Ltd деп аталған жаңа компания Triumph-тің 1902 жылдан бері мотоциклдер өндіріп келесіні қамтамасыз етті, бұл оған Royal Enfield-тен бір жыл қалып, әлемдегі екінші ең ұзақ үздіксіз мотоцикл өндірушісі атағын әкелді. Үлгілік қосалқы бөлшектер өндіруші Лес Харрисқа берілген лицензиялық келісім Triumph Bonneville-ді 1990 және 1991 жылдары Triumph жаңа модельдер қатарын іске қосқанға дейін өндірісте ұстады. Қазір Triumph өткен шақтардағы модельдердің атауларын қайта жаңғырта отырып, мотоциклдердің кең ауқымын шығарады, соның ішінде жаңадан жасалған Bonneville қос цилиндрлі мотоциклі де бар.