Кіріспе

Вирустың түрлері Менангель парарубулавирусы, сондай-ақ Менангель вирусы деп те аталады, ол шошқаларды, адамдарды және жартастарды қамқын вирус.

Тарих

Менангель вирусы алғаш рет 1997 жылы Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Сидней қаласына жақын Менангельдегі шошқа шаруашылығында жоғары мөлшерде өлі туған шабалдар мен туған кездегі деформациялар тіркелгеннен кейін анықталды. Шаруашылықта жұмыс істейтін екі адам түсіндіріле алмайтын ауыр тұмауға ұшырады, бірақ кейін жазылып кетті. Кейіннен олардың қанынан Менангель вирусына қарсы антиденелер табылды. Бұл жағдай шошқа шаруашылығының жеке бөлімшелерін дезинфекциялау және уақытша қысқарту арқылы жылдам бақылауға алынды.

Вектор

Аурудың бастауы жақын маңдағы жеміс жейтін жарықанаттар немесе ұшқыш түлкілерден болуы мүмкін. Жарықанаттар симптомсыз тасымалдаушылар болып көрінеді. Жұқтыру жұқтырған жануарлардың дене сұйықтықтарымен (яғни қан және мүмкін шала туған баланың қалдықтары) тікелей жанасу арқылы жүреді деп есептеледі. Менангель вирусы жақында ғана ашылған Тиоман вирусына байланысты, ол да жарықанаттар арқылы таралады. Менангель – Австралияда жақында ашылған, жарықанаттар тарататын үш зооноздық вирустың бірі. Қалғандары – Хендра вирусы және Австралиялық жарықанат лиссавирусы (ABLV немесе жарықанат құтырмасы).

Вирустың пайда болуы

Барлық парамиксовирустар сияқты, Менангель вирусының да қабығы бар, теріс сезімді ssРНҚ және көп пішіндес (дөңгелек және сопақ пішінді) белоктары (HN және бірігу) бар, олар вирус жасушаларға енуіне көмектесетін тікенектер түрінде бетке шығып тұрады. РНҚ вирусы болғандықтан, ол көбейту үшін жасушаға енуі тиіс.

Өлімнен кейінгі зақымданулар

Гидранэнцефалия: ми қабығында ми жарты шарларының орнында үлкен қуыс болып, оның орнына ми-жұлын сұйықтығымен толған жағдай. Дене мүшелері көбінесе қатаң және жоғары иілген болады. Жоғарғы және төменгі тістердің теңсіз орналасуы.