Кіріспе
Үлкен Аю шоқжұлдызындағы галактика. Көзге көрінетін шамасы 12.0 болғандықтан, NGC 3982 галактикасын көру үшін телескоп қажет. Кішкентай телескоптар арқылы галактика өте әлсіз, тұманды жарық дабылы ретінде көрінеді, ал оның орталық бөлігі сәл жарқыраған тұманды шар сияқты көрінеді.
At an apparent magnitude of 12.0, NGC 3982 needs a telescope to be viewed. Using small telescopes, the galaxy appears as a very faint, diffuse patch of light, with its central region appearing as a slightly brighter diffuse ball.
Жалпы
NGC 3982 – бұл Seyfert 2 галактикасы, диаметрі шамамен 30 000 жарық жылы, біздің Галактикамыздың (Құс жолы) шамамен үштен бір бөлігін құрайды. Галактика шамамен 1109 км/с жылдамдықпен бізден алыстап барады. Бұл галактика біздің Галактикамызға ұқсас, типтік спиральді галактика. Оның ортасында супермассивті қара тесік орналасқан және спиральді қолдарындағы жарқын көк түйіндерде қарқынды жұлдыз пайда болуы байқалады. Осы аймақтарда суперновалар кездесуі мүмкін. NGC 3982 галактикасының спиральді қолдарында жұлдыз туу деңгейі жоғары, олар қызғылт түсті жұлдыздардың пайда болу аймақтарымен – жарқыраған сутегі және жаңа туған көк жұлдыз шоғырларымен шектеледі. Оның жарқын ядросында ескі жұлдыздар топламдары шоғырланған, олар орталыққа қарай тығыздығы артады. Галактиканың ядролық аймағында да жұлдыз пайда болуы белсенді, жылдық көрсеткіші /жыл шамасында. NGC 3982-нің HST суреті галактиканың ядролық жұлдыз пайда болу аймағы мен галактика ядросы арасындағы кішкентай спиральді көрсетіп тұр, бұл жұлдыз пайда болу аймағынан супермассивті қара тесікке газ тасымалданатын арна болуы мүмкін. NGC 3982 M109 тобының мүшесі болып табылады, бұл Үлкен Аю шоқжұлдызында орналасқан және 50-ден астам галактикадан тұруы мүмкін галактикалар тобы. Бұл топтағы ең жарқын галактика – спиральді галактика M109 деп аталды. Астрономдар бұл галактиканы зерттеуге қызығушылық танытады, себебі ол галактикааралық қашықтықтарды өлшеуге көмектеседі. Ол екі құралға ие болғандықтан пайдалы: суперновалар және Цефеид айнымалы жұлдыздары, олар астрономиялық қашықтықты бағалау үшін қолданылады.
1998aq суперновасы
1998 жылы NGC 3982 (кейін SN 1998aq деп аталды) галактикасында болған супернованың жарығы Жерге жетті және британдық әуесқой астроном Марк Армстронг оны ашты. Ол 14,9 шамасымен анықталды, ал алғашқы байқаудан кейін екі күнде едәуір жарқырады (ең жоғарғы шамасы 14,0 шамасына жетті). Супернова жарылысы екі жұлдыздан тұратын жүйеде болды, онда ақ ергеш жұлдызы серік жұлдызынан масса жинап алды. Ақ ергеш жеткілікті масса жинап, өзін ұстап тұра алмай қалғанда, жұлдыз зор және өте жарқын жарылыспен жарылды. Көбінесе спиральді галактикаларда супернова шамамен 100 жылда бір рет болатындықтан, астрономдар NGC 3982 сияқты галактикалардың жоғары ажыратымды автоматты суреттерін супернова жарылыстарын ертерек анықтау үшін үнемі бақылайды.