Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Handley Page HP.88 – 1950 жылдардың басында Handley Page компаниясы үшін Victor ұшағының жарты ай тәрізді қанатының аэродинамикасын сынау мақсатымен салынған британдық зерттеу ұшағы. Бұл ұшақ, Victor ұшағының кішілендірілген нұсқасы болуы тиіс еді.
The Handley Page HP.88 was a British research aircraft, built in the early 1950s for Handley Page to test the aerodynamics of the Victor crescent wing design, and was intended to be a scaled down version of that aircraft.
Даму
HP.88 ұшағы 1948 жылғы 12 наурызда шығарылған Әуе министрлігінің E.6/48 спецификациясына сәйкес, жоспарланған Handley Page Victor V бомбалаушысы үшін, әсіресе Handley Page реактивті бомбалаушысы қолдануға тиіс жарты ай қанатын сынауға арналған аэродинамикалық стенд ретінде жасалған. Уақыт пен шығындарды үнемдеу үшін фюзеляж Supermarine Attacker негізінде салынды. Кейін бұл Supermarine Swift ұшағына өзгертілді, ол бұрын-соңын қанатын қайта жобалаған болатын. Осы өзгерістердің көптігі Supermarine компаниясын дизайнды Supermarine 521 деп атауға итермеледі. Егжей-тегжейлі жобалау жұмысы Hanworth әуежайындағы General Aircraft (GAL) компаниясына тапсырылды, бірақ GAL компаниясы Blackburn компаниясымен біріккеннен кейін жұмыс Brough әуежайына көшірілді және дизайнға Blackburn/SBAC белгісі YB 2 берілді. Ұшаққа әскери тіркеу нөмірі VX330 тағайындалды. HP.88 ұшағы Victor ұшағының жарты ай қанаты мен T-тұғырының 0,36 есеге кішірейтілген нұсқасын, сондай-ақ плитка тәрізді құйрық жапырағын алды. Алайда, Victor ұшағында қанат ортада орналасса, 521 типті ұшақта қанат фюзеляждың төменгі бөлігіне орналастырылды. Сонымен қатар, Victor ұшағының дизайны үздіксіз жетілдіріліп келіп, HP.88 енді Victor ұшағының толыққанды өкілі болмай қалды. HP.88 ұшағының қанатында жапсырмалы жапқыштар болды, олар ашылғанда басқаруды нашарлатты. Құйрық жапырағы басқарудың өзгеруіне қарсы тұру үшін тым кішкентай болды, сондықтан аэрондар бірге жоғары көтеріліп, күштерді теңестіретін жүйе жасалды. Бұл жүйе толық автоматты түрде жұмыс істеді, ұшқыш араласуын қажет етпеді, ал егер қандай да бір ақау туындаса, барлық беттер өздерінің қалыпты жағдайларына оралатын болды. Аэрондарды көтеру екінші прототиптік Victor ұшағында діріл сынақтарын жүргізу кезінде қолданылған тәсіл болды. Құйрық дірілінің жылдамдығы құйрық жапырағына түсетін тұрақты ауа жүктемесіне тікелей байланысты болды. Екі аэрон жоғары көтерілгенде, қанаттың айналасындағы қысым таралуы өзгеретін болды, демек құйрық жапырағынан қажетті күш те өзгерді. Supermarine фюзеляжы Brough әуежайындағы Blackburn зауытына жеткізілді, онда ол өзгертілді және қанат орнатылды. Аяқталған HP.88 машинасы Bridlington қаласына жақын орналасқан Carnaby жеріне жолмен жеткізілді, онда ол 1951 жылғы 21 маусымда алғаш рет ұшты. Blackburn компаниясы жүргізген сынақтар 230 түйіннен жоғары жылдамдықтарда тербелістерді көрсетті. Құйрық жапырағына енгізілген өзгерістер 450 түйінге дейін (Мах 0.82) қанағаттанарлық мінез-құлықты қамтамасыз етті, тек шағын тербелістер байқалды. HP.88 ұшағы Handley Page компаниясына жеткізіліп, 1951 жылғы 6 тамызда одан әрі сынақтар үшін Стэнстедке ұшырылды. 1951 жылғы 26 тамызда, Фарнбородағы 1951 жылғы SBAC Air Display-ге дайындық барысында HP.88 Стэнстедтен 300 фут биіктікте жоғары жылдамдықпен өтті, соққыға ұшырап, әуеде ыдырады. "Қара жәшік" ұшу тіркегіші кейіннен +/- 12g үдеуін көрсетті. Бұл құйрық жапырағын басқару жүйесінің тұрақсыздығына және қауіпсіздік шарасы ретінде қосылған салмаққа байланысты болды. HP.88 ұшағы бар болғаны 36 күндік өмірінде 26 рет ұшып, 14 сағатқа жуық уақытты қана қамтыды, пайдалы ақпарат жинауға уақыты жетпеді, бірақ ұшақтың жоғалуы V бомбалаушы жобасына аса маңызды болған жоқ, өйткені екі прототиптік Victor ұшағы HP.88-дің алғашқы ұшуы кезінде аяқталуға жақын болды.
The single HP.88 aircraft was designed to Air Ministry Specification E.6/48, issued on 12 March 1948, for an aerodynamic testbed for the proposed Handley Page Victor V bomber, and in particular the crescent wing to be used by Handley Page's jet bomber. To save time and cost it was decided to base the fuselage on the Supermarine Attacker. This was then changed to the Supermarine Swift which had already been redesigned with a swept wing. In the event, the many changes led Supermarine to give the design its own designation as the Supermarine 521. Detail design was contracted to General Aircraft (GAL) at Hanworth Aerodrome, but after GAL merged with Blackburn the work was moved to Brough Aerodrome and the design was given the Blackburn/SBAC designation YB 2. The aircraft was allocated military serial VX330. The HP.88 had a 0.36 scaled down equivalent of the Victor's crescent wing and T tail with slab tailplane. However where the Victor had a mid wing, the Type 521 set the wing low on the fuselage. Also, the Victor design continued to be refined, so the HP.88 was no longer representative of the Victor. The HP.88 wing featured inboard trailing edge flaps, which badly affected trim when deployed. The tailplane was too small to counter the trim change, so a system was developed where the ailerons deflected upwards together to balance the trim forces. The system was wholly automatic with no pilot intervention, and in the event of any failure all surfaces would return to their normal positions. Uprigging the ailerons was a technique used during flutter testing on the second prototype Victor. The fin flutter speed was critically dependent on the steady airload on the tailplane. With both ailerons rigged in the up position the pressure distribution around the wing was altered and hence the trim load required from the tailplane. The Supermarine fuselage was delivered to the Blackburn factory at Brough, where it was modified and the wing fitted. The completed HP.88 was taken by road to Carnaby near Bridlington, where it was flown for the first time on 21 June 1951. Testing by Blackburn revealed pitching oscillations at speeds above 230 knots. Modifications to the tailplane gave acceptable behaviour, with only minor oscillation, up to 450 knots (Mach 0.82). The HP.88 was delivered to Handley Page and on 6 August 1951 was flown to Stansted for further testing. On 26 August 1951, in preparation for the 1951 SBAC Air Display at Farnborough, the HP.88 carried out a high speed pass at 300 ft over Stansted, and was seen to start a pitching oscillation before breaking up in mid air. The "black box" flight recorder subsequently showed pitching accelerations of +/ 12g. The cause was traced to a tailplane control system servo instability involving a bob weight that had been added as a safety measure. The HP.88 had only flown 14 hours in 26 sorties over a lifetime of just 36 days, and had little time to gather useful information, but the loss of the aircraft was of little significance to the V bomber project; two prototype Victors were already nearing completion by the time of the HP.88's first flight.