Кіріспе

Газды қайта енгізу – табиғи газды жер асты резервуарға қайта жіберу, әдетте, онда табиғи газ бен шикі мұнай бірге кездесетін резервуар, резервуар ішіндегі қысымды арттыру арқылы шикі мұнай ағынын қозғауға немесе экспорттау мүмкін болмайтын газды ұстап қалу мақсатында жасалады. Бұл газды көтеруден өзгеше, онда газ ұңғыманың сағасына емес, резервуарға жіберіледі. Шикі мұнай сорғыланғаннан кейін табиғи газ қайтадан өндіріледі. Әлемдегі көптеген ұңғымаларда ауыр мұнай кездесетіндіктен, бұл процестің өндірісті арттыруға мүмкіндігі бар. Жеңіл және ауыр шикі мұнайдың басты айырмашылығы – тұтқырлығы мен сорғылауға қолайлылығы, яғни жеңіл мұнайды сорғылау оңайырақ. Ұңғымадан көмірсутектерді өндіру көбінесе 50% (ауыр мұнай) және 75-80% (жеңіл мұнай) деңгейінде шектеледі. Табиғи газды немесе басқа инертті газдарды қайта өңдеу ұңғымадағы қысымды көтеріп, мұнайда газ молекулаларының еру деңгейін арттырады, осылайша тұтқырлығы төмендеп, ұңғыманың өнімділігі артады. Ауа ұңғыманы қайта қысыммен қамтамасыз етуге жарамсыз, себебі ол мұнайдың сапасын нашарлатады, сондықтан ұңғыманы қысыммен қамтамасыз ету үшін көмірқышқыл газы немесе табиғи газ қолданылады. "Газды қайта енгізу" термині кейде "қысымды қайта орнату" деп те аталады, бұл термин ұңғыма ішіндегі қысымды арттыру арқылы өндіруді жақсарту мағынасында қолданылады. Көмірқышқыл газын инъекциялау немесе қайта инъекциялау атмосфераға CO2 эмиссиясын азайту мақсатында жүзеге асырылады, бұл көміртегінің тоқтатылуының бір түрі. Бұл климаттық өзгерістермен күресу әдісі ретінде ұсынылған, геологиялық уақыт шкаласында CO2-нің жаппай сақталуына мүмкіндік береді. Норвегияның Слейпнер газ кен орнында көмірқышқыл газын қайта енгізу операторларға күніне 1 миллион норвегиялық крон көміртегі салығынан үнемдеуге мүмкіндік береді.