Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының әскер офицері (1864–1922)
Америка Құрама Штаттарының әскер офицері
United States Army officer (1864–1922)
the United States Army officer
Чарльз Янг (12 наурыз 1864 – 8 қаңтар 1922) – американдық әскер қызметшісі. Ол АҚШ Әскери академиясының үшінші афроамерикандық түлегі, АҚШ ұлттық парктерінің алғашқы қара нәсілді басқарушысы, алғашқы қара әскери атташе, Америка Құрама Штаттары армиясында полковник шеніне жеткен алғашқы қара нәсілді адам және 1922 жылы қайтыс болғанға дейін тұрақты армиядағы ең жоғары шенді қара офицер болды. 2022 жылы оның үлгілі қызметі мен расизмге байланысты кездескен қиындықтарын ескере отырып, ол қайтыс болғаннан кейін бригадир-генерал шеніне көтерілді және оның құрметіне Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясында салтанатты рәсім өткізілді.
Charles Young (March 12, 1864 – January 8, 1922) was an American soldier. He was the third African American graduate of the United States Military Academy, the first Black U. S. national park superintendent, first Black military attaché, first Black man to achieve the rank of colonel in the United States Army, and highest ranking black officer in the Regular Army until his death in 1922. In 2022, in recognition of his exemplary service and the barriers he faced due to racism, he was posthumously promoted to brigadier general, and a promotion ceremony was held in his honor at the U. S. Military Academy at West Point.
Ерте өмір және білім
Чарльз Янг 1864 жылы Кентукки штатының Мейсвилл қаласына жақын жердегі шағын ауылда Габриэль Янг пен Арминта Брюэннің құлдығында дүниеге келді. Алайда, оның әкесі 1865 жылдың басында құлдықтан қашып, Огайо өзенінен Риплиге (Огайо штаты) өтіп, Америка Азамат соғысының соңына қарай 5-ші АҚШ-тың түрлі терілі ауыр артиллерия полкіне қосылды. Янгтар Риплидегі Черри-стритте тұрды. Чарльз түрлі терілі балалар мектебіне қатысты, сонымен қатар анасы оны үйде оқытты. Ол өте ерте жасынан музыкаға бейімділігін көрсетті, фортепиано мен скрипкада ойнауды үйренді және жасөспірім шағында AME шіркеуінде жексенбі күнгі құлшылықтарда орындады. 1870 жылдары Риплидегі мектептер жартылай біріктірілген, қара және ақ балаларға арналған мектептер бөлек болды, бірақ жоғары сыныптардағы тілдер сияқты кейбір пәндер біріктірілген, сондай-ақ бітіру салтанаты да осылай өткізілді. Дж.С. Шумейкер мектептердің басшысы, ал Дж.Т. Уитсон түрлі терілі балалар мектебінің директоры болды. Екеуі де Янгтың әлеуетін танып, оны білімін аяқтауға ынталандырды. Орта мектепте оқыған жылдары қалыпты курстармен қатар Чарльз неміс және француз тілдерін үйренді, 1881 жылы үздік дипломмен бітірді. Оның сыныбындағы жиырма бір түлектердің ішінде Янг жалғыз африкалық текті адам болды. Әрбір түлек салтанатты шарада өнер көрсетті немесе сөз сөйледі. Чарльз фортепианода музыкалық шығарма орындап, "Жарық болсын" деген тақырыпта сөз сөйледі. Бітіргеннен кейін, Вест-Пойнтқа түсуге дейін, Янг Риплидегі түрлі терілі балалар мектебінде сабақ берді. Түрлі терілі және ақ балаларға арналған мектептер бөлек болғанымен, мұғалімдердің ай сайынғы жиналыстары біріктірілген форматта өтті. Осындай бір жиналыста Янг "Біз білім беруіміз керек" деген тақырыпта баяндама жасады. Янг емтихан тапсырып, жиырма алты үміткердің ішінде екінші орын алды. Әрбір конгресс округі бір кадетті ұсына алады және Огайо штатының 12-ші округінің өкілі Альфонсо Харт Уильям Стаматсты ұсынды, бірақ Стаматс қызметтен бас тартты. Содан кейін Харт 1884 жылдың сәуір айында Янгты ұсынды, ал Чарльз сол жылдың маусым айында Вест-Пойнтқа жол тартты.
Charles Young was born in 1864 into slavery to Gabriel Young and Arminta Bruen in Mays Lick, Kentucky, a small village near Maysville. However, his father escaped from slavery early in 1865, crossing the Ohio River to Ripley, Ohio, and enlisting in the 5th United States Colored Heavy Artillery Regiment near the end of the American Civil War. The Youngs lived on Cherry Street in Ripley. Charles attended the colored school and was also home schooled by his mother. He showed a musical inclination early in life, learning to play the piano and violin and as a teenager played at the AME Church for Sunday services. In the 1870s, the schools in Ripley were semi integrated, with separate black and white schools, but there were a few combined high school classes such as upper level languages that were integrated, as were graduation exercises. J. C. Shumaker was superintendent of the schools and J. T. Whitson was principal of the colored school. Both men recognized Young’s potential and encouraged him to complete his education. During his high school years, in addition to the usual courses, Charles learned German and French, graduating with honors in 1881. Of the twenty one graduates in his class, Young was the only one of African descent. Each of the graduates performed and/or spoke at the ceremony. Charles played a piece on the piano and gave an oration entitled “Let There Be Light”. Following graduation, before entering West Point, Young taught at the colored school in Ripley. Although there were separate schools for colored and white students, the monthly teacher meetings were integrated. At one of these meetings, Young presented a paper entitled, "We Must Educate." Young took the exam and, of the twenty six men who took it, he placed second. Each congressional district could nominate one cadet and Representative Alphonso Hart, of Ohio’s 12th District, appointed William Stamats, but Stamats resigned the position. Hart then nominated Young in April 1884 and Charles left for West Point in June of that year.
Батыс нүктесі
1884 жылы Янг АҚШ Әскери академиясына – Вест-Пойнтке кадет ретінде келген кезде, онда бұрыннан 1883 жылы түскен (1887 жылы бітірген) тағы бір афроамерикалық кадет, Джон Хэнкс Александр болған. Янг пен Александр Вест-Пойнтте үш жыл бір бөлмеде тұрды. Янг математикадан сүрінсе, бірінші курсты қайталауға мәжбүр болды, бұл оның бітіруін 1889 жылға дейін ықшамдады. Ол үнемі кемсітілгеніне қарамастан, кейінгі курстастарының арасында өмір бойына сақтайтын достар тапты, бірақ алғашқы курстастарынан ешкіммен дос бола алмады. Кейін инженерлік пәннен сүрінсе де, жазда Джордж Вашингтон Гоеталстың, армия инженерінің, кейін Панама каналын салуға жетекшілік еткен және профессордың көмекшісі ретінде Янгқа қызығушылық танытқан азаматтың жетекшілігімен қайта тапсырып өтті. Вест-Пойнтке келген кезде Янгты «Көмір жүгі» деп күтіп алды. Бір күні асханада бір ақ кадет Янг қолданған табақтан тамақ ішпейтінін мәлімдеді. Янг алдымен табақты сол ақ кадетке ұсынды, оған тамақ алуға мүмкіндік берді, содан кейін өзі табақтан алды. Жоғары сынып оқушылары Янгты 140 рет жазалауға тартып, бұл өте жоғары көрсеткіш деп есептелді. Янгтың әріптестерін тек тегімен атаса, Янгты «Мырза Янг» деп атады, бұл сыпайылықтың көрінісі болды. Янгтың ақ кадет, генерал-майор Чарльз Д. Родс, кейін Янгтың Вест-Пойнттегі кейбір қызметшілермен неміс тілінде сөйлесетінін, адамдық байланысты сақтау үшін осылай істейтінін айтты. Вест-Пойнтте өткен бес жылдық оқу мерзімінің соңына қарай, қатал кемсітушілік пен ұялту азайды. Оның табандылығының арқасында, кейбір сыныптастары оның тері түсіне қарамастан, оны жаңаша көре бастады. Осыған қарамастан, Янгтың өзі мойындағандай, Вест-Пойнттегі уақыты қиындықтарға толы болды.
When Young reported to the United States Military Academy at West Point as a cadet in 1884, there was already one other Black cadet, John Hanks Alexander, who had entered in 1883 (graduated in 1887). Young and Alexander shared a room for three years at West Point. Young had to repeat his first year when he failed mathematics, delaying his graduation until 1889. Although regularly discriminated against, Young made several lifelong friends among his later classmates, but none among his initial entering class. He later failed an engineering class, but he passed it the second time when he was tutored during the summer by George Washington Goethals, the Army engineer who later directed construction of the Panama Canal and who as an assistant professor took an interest in Young. Upon arrival to West Point, Young was welcomed in as "The Load of Coal". Once, in the mess hall, a White cadet proclaimed that he would not take food from a platter that Young had already taken from. Young passed the White cadet the plate first, allowing him to take from it, then he himself took from the plate. Upperclassmen targeted and demerited Young 140 times, which was considered unusually high. Whereas Young's peers were referred to solely by their last names, Young was called “Mr. Young” as a kind of feigned deference. A white classmate of Young's, Major General Charles D. Rhodes, later reported that it was a practice of Young to converse with some of the servants at West Point in German to maintain some human interaction. Towards the end of his five year stay at West Point, the merciless discrimination and taunts decreased. Because of his perseverance, some of Young's classmates began to see past the color of his skin. Despite this and by his own admission, Young's time at West Point was fraught with difficulty.
Мансап
Янг 1889 жылы (Каллум нөмірі 3330) екінші лейтенант шенімен бітірді, сол кездегі үшінші қара нәсілді адам (Генри Оссиан Флипер және Джон Хэнкс Александерден кейін, ал 1936 жылы Бенджамин О. Дэвис кішіге дейін соңғысы). Ол алғаш рет 10-шы АҚШ кавалерия полкіне жіберілді. Кейіннен, ол Небраска штатындағы 9-шы АҚШ кавалерия полкінде қызмет етті. Оның 28 жылдық қызметінің көп бөлігі қара нәсілді әскерлермен өтті – 9-шы және 10-шы АҚШ кавалерия полктері, Үнді соғыстары кезінде "Бәкелер солдаттары" деп аталған қара нәсілді әскерлер. Қарулы күштер 1948 жылға дейін нәсілдік бөлінуге ұшырады, содан кейін президент Гарри С. Трумэн жарлық шығарды.
Young graduated in 1889 (Cullum number 3330) with his commission as a second lieutenant, the third Black man to do so at the time (after Henry Ossian Flipper and John Hanks Alexander, and the last one until Benjamin O. Davis Jr. in 1936). He was first assigned to the Tenth U. S. Cavalry Regiment. Through a reassignment, he served first with the Ninth U. S. Cavalry Regiment, in Nebraska. His subsequent service of 28 years was chiefly with Black troops—the Ninth U. S. Cavalry and the Tenth U. S. Cavalry, black troops nicknamed the "Buffalo Soldiers" since the Indian Wars. The armed services were racially segregated until 1948, when President Harry S. Truman issued executive order.
Неке және отбасы
Янг 1904 жылдың 18 ақпанында Калифорния штатының Оукленд қаласында Ада Миллсқа үйленді. Олардың екі баласы болды: 1906 жылы Огайо штатында туған Чарльз Ноэль және 1909 жылы Янг отбасы Филиппинде қызмет етіп тұрғанда туған Мари Аурелия.
Young married Ada Mills on February 18, 1904, in Oakland, California. They had two children: Charles Noel, born in 1906 in Ohio, and Marie Aurelia, born in 1909 when Young and his family were stationed in the Philippines.
Әскери қызмет
Янг өзінің қызметін Тоғызыншы кавалериядан бастады, 1889 жылдан 1890 жылға дейін Небраска штатындағы Робинсон фортында, ал 1890 жылдан 1894 жылға дейін Юта штатындағы Дючесн фортында қызмет етті. 1894 жылы ол Огайодағы Уилберфорс колледжіне тағайындалды, тарихи афроамерикандық колледж (HBCU), арнайы федералды грант бойынша құрылған жаңа әскери ғылымдар кафедрасын басқару үшін. Ол төрт жыл бойы профессор болып жұмыс істеді және профессорлық құрамдағы көрнекті тұлғалардың бірі болды, соның ішінде оның жақын досы болған В. Е. Б. Дю Бойс.
Young began his service with the Ninth Cavalry, from 1889 to 1890 he served at Fort Robinson, Nebraska, and from 1890 to 1894 at Fort Duchesne, Utah. In 1894, he was assigned to Wilberforce College in Ohio, an historically black college (HBCU), to lead the new military sciences department, established under a special federal grant. A professor for four years, he was one of several outstanding men on staff, including W. E. B. Du Bois, who became his close friend.
Ұлттық парк тапсырмалары
1903 жылы Янг Сан-Франциско Президиосындағы қара әскерлер бөлімінің капитаны болды. Содан кейін ол Секуоя және Генерал Грант ұлттық парктерінің басқарушысы міндетін атқаруға тағайындалды, бұл оны ұлттық парктің алғашқы афроамерикалық басқарушысы етті. (Ол кезде әскерилер барлық ұлттық парктерді бақылап отырды.) Дегенмен, қаржыландырудың шектеулі болуына байланысты армия сарбаздарын жаз бойы қысқа мерзімге тағайындады, бұл офицерлерге ұзақ мерзімді жоспарларды іске асыруды қиындатты. Янг жалақы төлемдерін қадағалап, рейнджерлердің жұмысын үйлестірді. Янгтың парктегі ең маңызды еңбегі – жол құрылысын басқару болды, бұл парктің танымалылығын арттырып, көптеген келушілерге ыңғайлы жағдай жасады. Сол жазда Янгтың әскерлері парктегі үш офицердің алдыңғы үш жазда жасаған жұмысынан гөрі көп жұмыс атқарды. Капитан Янгтың әскерлері әлемдегі ең үлкен ағаштар өсетін Гигант Орманға және Моро Рок тауының басына дейін жол салды. Тамыздың ортасында келушілердің ат-арбалары тау басындағы орманға алғаш рет кірді. Қысқа жазғы құрылыс маусымы аяқталғаннан кейін, Янг 1903 жылдың 2 қарашасында қызметтен алынып, Президиодағы Он бірінші кавалерияның әскер командирі болып қайта тағайындалды. Ол Секуоя паркі туралы Ішкі істер министріне жолдаған соңғы есебінде үкіметке жеке меншіктегі жерлерді сатып алуды ұсынды. Бұл ұсыныс АҚШ Өкілдер палатасына енгізілген заң жобасында назарға алынды.
In 1903, Young served as captain of a black company at the Presidio of San Francisco. He was then appointed acting superintendent of Sequoia and General Grant national parks, becoming the first black superintendent of a national park. (At that time the military supervised all national parks.) Because of limited funding, however, the Army assigned its soldiers for short term assignments during the summers, which made it difficult for the officers to accomplish longer term goals. Young supervised payroll accounts and directed the activities of rangers. Young's greatest impact on the park was managing road construction, which allow more visitors to enjoy it. Young's men accomplished more that summer than had been done under the three officers assigned to the park during the previous three summers. Captain Young's troops completed a road to the Giant Forest, home of the world's largest trees, and a road to the base of Moro Rock. By mid August, the wagons of visitors could enter the mountaintop forest for the first time. With the end of the brief summer construction season, Young was transferred on November 2, 1903, and reassigned as a troop commander of the Tenth Cavalry at the Presidio. In his final report on Sequoia Park to the Secretary of the Interior, he recommended that the government acquire privately held lands there. This recommendation was noted in legislation when it was introduced in the United States House of Representatives.
Қатаң зейнетке шығу
АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқалы тұрғанда, Янгтың бригадир-генерал шеніне көтерілу мүмкіндігі жоғары еді. Дегенмен, ақ офицерлер арасында, әсіресе сегрегацияланған Оңтүстіктен шыққандардың арасында қарсылық болды, олар афроамерикалықтан жоғары шен алуды қаламады. Оңтүстіктегі ақ лейтенант Альберт Докери, Янгтың қол астында қызмет ететін, Соғыс министрлігіне қара терілі адамның басшылығында қызмет етуге ниеті жоқ екенін мәлімдеді, ал Соғыс министрі Ньютон Бейкер оған «өз міндетін орындасаң, болмаса отставкаға кетесің» деп жауап берді. Миссисипи штатының сенаторы Джон Шарп Уильямс лейтенанттың атынан президент Вудро Вильсонға шағымданды. Президент Бейкердің шешімін күштен шығарып, лейтенантты басқа жерге ауыстырды. Бейкер Янгты афроамерикалықтарға арналған офицерлік дайындық лагеріне, Форт-Дес-Мойнсқа жіберуді қарастырды. Бірақ Бейкер, егер Янгқа қара әскерлермен Еуропада соғысуға рұқсат берілсе, ол бригадир-генерал шеніне ие болуы мүмкін екенін, ал оның астында ақ офицерлердің болуы сөзсіз екенін түсінді. Соғыс министрлігі Янгты белсенді қызметтен шеттетуге бел буды, себебі оның қан қысымы жоғары екенін мәлімдеді. Янг 1917 жылдың 22 маусымында полковник шенімен уақытша резервке жіберілді. 1917 жылдың мамырында Янг Теодор Рузвельтке қызметке қайта орналасуына қолдау көрсетуді сұрады. Рузвельт Бірінші дүниежүзілік соғыста Францияда ерте қатысу үшін «ерікті дивизия» құру науқанының ортасында еді. Рузвельт дивизияға кем дегенде бір, мүмкін екі қара полк қосуды жоспарлаған көрінеді, бұл туралы ол президент Вильсонға немесе соғыс министрі Бейкерге айтпаған. Ол Янгқа бірден хат жазып, болашақ полктердің бірін басқаруды ұсынды, «сенің орныңда басқа біреуді таба алмаймын» деді. Рузвельт сондай-ақ Янгқа штаб пен бөлім офицерлерін тағайындауда толық еркіндік берді. Алайда Вильсон Рузвельтке оның ерікті дивизиясын құруға рұқсат бермеді. Янг Уилберфорс университетіне оралды, онда ол 1918 жылдың көп бөлігінде әскери ғылым профессоры болды. 1918 жылдың 6 қарашасында, денсаулығының жақсы екенін көрсету үшін Уилберфорс, Огайодан Вашингтонға атпен сапар шеккеннен кейін, ол полковник шенімен қайтадан белсенді қызметке қабылданды. Бір жылдан астам уақыт өткен соң, Янгтың денесі жерден шығарылып, АҚШ-қа жеткізілді. Оның денесі Нью-Йоркке жеткенде, оны құрметпен қарсы алды. Ол жерде көптеген адамдар жиналды, барлығы да Янгтың ұзақ және сәтті әскери мансабына құрмет көрсету үшін келді. Ол Арлингтон мемориалдық амфитеатрында жерленген төртінші әскер болды. Оның қабірінде есімі, әскери шені, туған және қайтыс болған жылы жазылған үлкен тас орнатылған. Оның екінші жағында тек «Янг» деп жазылған.
With the United States about to enter World War I, Young stood a good chance of being promoted to brigadier general. However, there was widespread resistance among White officers, especially those from the segregated South, who did not want to be outranked by an African American. A southern, white lieutenant, Albert Dockery who served under Young complained to the War Department that he did not wish to serve under a Black man, and Secretary of War Newton Baker replied that he should "either do his duty or resign." John Sharp Williams, senator from Mississippi, complained on the lieutenant's behalf to President Woodrow Wilson. The President overruled Baker's decision and had the lieutenant transferred. Baker considered sending Young to Fort Des Moines, an officer training camp for African Americans. However, Baker realized that if Young were allowed to fight in Europe with Black troops under his command, he would be eligible for promotion to brigadier general, and it would be impossible not to have White officers serving under him. The War Department instead removed Young from active duty, claiming it was due to his high blood pressure. Young was placed temporarily on the inactive list (with the rank of colonel on June 22, 1917. In May 1917 Young appealed to Theodore Roosevelt for support of his application for reinstatement. Roosevelt was then in the midst of his campaign to form a "volunteer division" for early service in France in World War I. Roosevelt appears to have planned to recruit at least one and perhaps two Black regiments for the division, something he had not told President Wilson or Secretary of War Baker. He immediately wrote to Young offering him command of one of the prospective regiments, saying "there is not another man [besides yourself] who would be better fitted to command such a regiment." Roosevelt also promised Young carte blanche in appointing staff and line officers for the unit. However, Wilson refused Roosevelt permission to organize his volunteer division. Young returned to Wilberforce University, where he was a professor of military science through most of 1918. On November 6, 1918, after he had traveled by horseback from Wilberforce, Ohio, to Washington, D. C., to prove his physical fitness, he was reinstated on active duty as a colonel. More than a year after his death, Young's body was finally exhumed and brought back to American soil. When his body finally made it to New York, he received a hero's welcome. There were large crowds of people there, all to pay honor to Young's long and accomplished military career. He was the fourth soldier to receive a funeral in Arlington Memorial Amphitheater. He is buried with a large tombstone that states his name, military rank, and year of birth and death; its other side simply says “Young.”
Құрметтер
Чарльз Янг өмірі бойына көптеген құрметтерге ие болды. Олардың бірі – Висалия, Калифорния қаласының Сауда кеңесі тарапынан Секуоя ұлттық паркіне уақытша басшы ретіндегі қызметі үшін берілген мақтау қағазы. Кейін, 1912 жылы ол Omega Psi Phi бауырластығының құрметті мүшесі болып сайланды. Бауырластыққа сайланған екінші құрметті мүше осы кісі болды. Соңында, 1922 жылы қайтыс болғанға дейін NAACP оған 1916 жылы Либериядағы және АҚШ армиясындағы жетістіктері үшін Спингерн медалін табыс етті. Беширдің Янгтың шенін федералдық деңгейде мойындау туралы өтініші Қорғаныс министрінің орынбасары Гил Сиснерос 2021 жылдың 1 қарашасында мақұлданып, 2022 жылдың 1 ақпанынан күшіне енді. 1941 жылдан 1943 жылға дейін полковник Чарльз Янг әскерлері клубы Трентон қаласындағы (Нью-Джерси штаты) қара терілі әскерлер үшін демалыс орталығы болды. Осы жетістіктерден кейін, Янгтың Уилберфорс университетінде оқыған кезінде тұрған үйі тек 1974 жылы ғана оның тарихи маңыздылығын ескере отырып, Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 2013 жылы президент Барак Обама Ескіліктер заңын қолданып, Янгтың үйін Ұлттық парк жүйесінің 401-ші бөлігі – Чарльз Янг Буффало әскерлері ұлттық монументі деп белгіледі. 2018 жылы Калифорния штаты 198-ші штаттық тас жолын полковник Чарльз Янгқа арналған мемориалдық тас жол деп атау туралы заң қабылдады. Штаттық тас жолдың шығыс бөлігі Янг басшылық еткен Секуоя ұлттық паркінде орналасқан.
Charles Young received honors through his life. One he was presented with was a citation in appreciation of his performance as Acting Superintendent of Sequoia National Park by The Visalia, California, Board of Trade. Later on in 1912, he was elected as an honorary member of the Omega Psi Phi fraternity. He was the second honorary member to be elected to the fraternity. Finally, before his death in 1922, The NAACP awarded him the Spingarn Medal for his achievements in Liberia and the US Army in 1916. Beshear's request for federal recognition of Young's promotion was approved by Under Secretary of Defense for Personnel and Readiness Gil Cisneros on November 1, 2021, with the recognition made effective on February 1, 2022. From 1941 to 1943, the Colonel Charles Young Soldiers Club was a recreation center for black soldiers in Trenton, New Jersey. After these accomplishments, it wasn't until 1974 that the house where Young lived when teaching at Wilberforce University was designated a National Historic Landmark, in recognition of his historic importance. In 2013, President Barack Obama used the Antiquities Act to designate Young's house as the 401st unit of the National Park System, the Charles Young Buffalo Soldiers National Monument. In 2018, California passed legislation to name California State Route 198 as Colonel Charles Young Memorial Highway. The State Route's east end is in Sequoia National Park where Young served as superintendent.