Шарпс Коммершиалс және Бонд автомобильдерінің тарихы
Sharp's Commercials
Sharps/Bond Cars – британдық автокөлік өндірушісінің тарихы. 1922-1974 жылдар аралығындағы өндіріс, Reliant Motor Co басқаруы және модельдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sharps Commercials Ltd - Ланкашир графтығының Престон қаласында орналасқан британдық автомобиль өндіруші компания. Ол 1922 жылы Пол Шарппен құрылған. 1963 жылы компанияның атауы Bond Cars Ltd деп өзгертілді. 1969 жылдың ақпан айында компанияны Стаффордшир графтығының Тамворт қаласындағы Reliant Motor Co Ltd компаниясы сатып алды. Олар 1970 жылдың шілде айының соңында Престон зауытын жабылып, Bond Minicar, 875 седан, 875 Ranger фургон және Equipe модельдерінің қосалқы бөлшектер бизнесін Англияның Мидлендс аймағындағы Олдбери қаласындағы Bob Joyner & Son фирмасына берді. Дегенмен, Reliant өздерінің Тамворт зауытында шығарылған Bond Bug модельдерінде 1974 жылға дейін Bond атауын қолдануын жалғастырды.
Sharps Commercials Ltd was a British car maker based in Preston, Lancashire. It was founded in 1922 by Paul Sharp. It changed its name to Bond Cars Ltd in 1963. The company was taken over by the Reliant Motor Co Ltd of Tamworth, Staffordshire in February 1969, who eventually closed the Preston factory at the end of July 1970, transferring the spare parts business for the Bond Minicar, 875 saloon, 875 Ranger van and Equipe models to a firm called Bob Joyner & Son in Oldbury in the English Midlands. Reliant nevertheless continued to use the Bond name until 1974 on Bond Bug models made at their own Tamworth plant.
Бондтың шағын машинасы 1949-1966
Sharp Commercials компаниясы 1949 жылдың басында үшеу дөңгелекті автомобиль шығара бастады. Ол "Бонд Миникар" (кейіннен Mark A деп аталды) деп аталды және 122 немесе 197 куб.см көлемді, екі тактылі Villiers бір цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталды. Көліктің корпусы көбінесе алюминийден жасалған, бірақ кейбір кейінгі модельдерде автомобильдің бөліктері үшін шыны талшық қолданылды. Соғыстан кейінгі экономикалық жағдайларға байланысты ол сол кезде өте танымал болды. Minicar бірнеше түрленімдерден өтіп, 1961 жылы "Mark G" нұсқасына жетті. Конвертибль, фургон және универсал нұсқалары ұсынылды. Қозғалтқыш жаңартылды, бірінші кезекте 250 куб.см бір цилиндрлі, содан кейін 250 куб.см екі цилиндрлі Villiers 4T (тек Mark G нұсқасында қолданылды). Қозғалтқыштар негізінен Villiers мотоцикліне арналған типтес болғандықтан, кері бақылау режимі болмады. Бірақ бұл үлкен қиындық тудырмады, себебі қозғалтқыш, қоробка және алдыңғы дөңгелек бір бөлік ретінде орнатылған және рульдік бағананы тік сызықтан екі жаққа 90 градусқа дейін бұру арқылы көлікті өз ұзындығының ішінде айналуға болады. Кейінгі модельдерде кері бақылау режимі ұсынылды, бірақ оны пайдалану үшін қозғалтқышты тоқтатып, кері іске қосу қажет болды. Бұл Siba Dynastart құрылғысын кері режимде іске қосу арқылы жүзеге асырылды, бұл құрылғы бірден стартер және генератор болып жұмыс істеді. Стартер батырмасын басқанда ол стартерлік қозғалтқыш ретінде жұмыс істеді, ал қозғалтқыш іске қосылғанда қуатты өндіріп, аккумуляторді зарядтады. Соңғы "Бонд Миникар", Mark G, 1966 жылдың қараша айында жасалды.
Sharp's Commercials began production of an economical three wheeled car early in 1949. It was called the "Bond Minicar" (retrospectively to be called the Mark A) and was powered by a single cylinder two stroke Villiers engine of 122 or 197 cc. Bodywork was mostly aluminium, though some later models used fibreglass for parts of the car. It proved very popular at the time owing to post war economies. The Minicar moved on through several different incarnations, culminating in the "Mark G" in 1961. Convertibles were offered, as were van and estate versions. The engine was upgraded, first to a single cylinder 250 cc and then to a 250 cc twin cylinder Villiers 4T (optional only on the Mark G). The engines were essentially a Villiers motorcycle type unit and therefore had no reverse gear. However, this was a minimal inconvenience, because the engine, gearbox and front wheel were mounted as a single unit and could be turned by the steering wheel up to 90 degrees either side of the straight ahead position, enabling the car to turn within its own length. Reverse gear of a sort was offered on later models, but using this involved stopping the engine and starting it backwards. This was achieved by reversing the Siba Dynastart unit, a device which doubled as both starter and generator. It operated as a starter motor when the starter button was pressed but when the engine was running it generated power instead and recharged the battery. The last Bond Minicar, a Mark G, was made in November 1966.
Бонд Экип 1963-1970 жылдар
Equipe GT – Бондтың алғашқы төрт дөңгелекті, фибергласстан жасалған екі есікті спорт машинасы. Негізінен бұл Triumph Herald шассиі болды, қалқаншасы, жел әйнегі және есіктері толықтай сақталған, ал қозғалтқышы Triumph Spitfire 1147 см³ болды. Есіктерге фибергласстан жасалған жылдам артқы бөлікке сәйкес келу үшін сәл өзгертілген шыны орнатылды. Herald-тың алға қарай ашылатын капоты, тамаша, таза спорт машинасына ұқсас көрініс беретін жаңа нұсқамен ауыстырылды. 1964 жылы бұл модель GT4S үлгісімен алмастырылды, ол 4 орындық және ашылатын багаж бөлімімен жабдықталған. Алдыңғы бөлігіндегі әдемі итальяндық стиль, Triumph 2000 машинасынан қосылған төрт фараның әсерінен сәл бұзылды, олар түпнұсқа Herald торшасының қысқартылған нұсқасын қаптады. Сондай-ақ капотқа қосымша қаптама да орнатылды. 1967 жылы 1296 см³ қозғалтқыш енгізілді. Бұл машинаның өмірінде Triumph Herald-тың капотын Bond Equipe капотымен ауыстырылғандарын көру жиі кездесетін, себебі автомобильдің барлық жақтары бір-бірімен толық сәйкес келетін. Бірақ Herald алдыңғы бөлігімен жабдықталған Bond Equipe үлгілері сирек кездесетін. 1967 жылдың тамызында, Reliant компаниясының 1969 жылдың ақпанында иелігіне өтуіне 19 ай қалғанда, жаңа Equipe 2 Litre үлгісі ұсынылды. Бұл үлгіні жасауда Trevor Fiore ұсынған стильдік шешімдерге сүйенілді, бірақ негізінен Bond компаниясының өзінің дизайнері Алан Паундер жасады. Есіктерге жаңа қаптамалар орнатылды және Triumph Herald-тың барлық сыртқы белгілері жойылды, тек жел әйнегінің шені мен капот құлыптары сақталды. Triumph 2000 фаралары сақталды, бірақ енді олар стильді, толық енді торға енгізілді. Артқы жағында Lucas үш дөңгелекті артқы шамдары ауыстырылды, соның нәтижесінде автомобильдің бұл нұсқасы кейінірек шығатын Reliant Scimitar SS1 үлгісіне ұқсас бола бастады, бірақ ол шындығында тағы жиырма жылдан кейін ғана пайда болды. Бұл модельде 1968 жылы Mk 2 нұсқасына дейін жаңартылған алты цилиндрлі 2 литрлік Triumph Vitesse шассиі мен қозғалтқышы болды, сонымен қатар кабриолет нұсқасы да ұсынылды.
The Equipe GT was Bond's first four wheel car, a sports car, with fibreglass two door body. Essentially it was a Triumph Herald chassis, complete with bulkhead, windscreen and doors, with the Triumph Spitfire 1147 cc engine. The doors had slightly revised glass, to accommodate the fibreglass fastback roof and rear assembly. The Herald's forward hingeing bonnet was replaced with a revised version giving an excellent, clean sportscar like appearance. This was replaced by the GT4S model in 1964, offering 4 seats, and an opening boot lid. In front, the beautiful Italianate bonnet styling was somewhat compromised by the addition of the quad headlights from the Triumph 2000, flanking a cut down version of the original Herald grille. A bonnet scoop was also added. A 1296cc engine was introduced in 1967. During the life of this car, it was not uncommon to see Triumph Heralds modified by the fitting of a Bond Equipe bonnet, as all the side body lines matched perfectly. Less common were Bond Equipes, bizarrely fitted with Herald front ends. In August 1967, 19 months before the take over by Reliant in February 1969, the new Equipe 2 Litre was introduced. Based partly on styling proposals by Trevor Fiore but mainly designed by Bond's own in house designer, Alan Pounder, the doors had new skins and all external traces of the Triumph Herald were gone, with the exception of the windscreen surround and the bonnet catches. The Triumph 2000 headlamps were retained, but were now incorporated into a more stylish, full width grille. At the rear, the Lucas triple bullet tail lamps were replaced and this version of the car began to resemble the later Reliant Scimitar SS1, which would not in fact appear for another twenty years. This model had the six cylinder 2 litre Triumph Vitesse chassis and engine, uprated to the Mk 2 version in 1968, at which time a convertible version was also offered.
Бонда 875 19651970 жыл
Бонд 875 – артқы жағында орналасқан төрт цилиндрлі 875 см³ төрт тактілі Hillman Imp қозғалтқышы бар үш дөңгелекті көлік. Reliant компаниясы Бондты иеленгеннен кейін 1970 жылы өндірілісі тоқтатылды.
The Bond 875 was a three wheeler with a rear mounted four cylinder 875 cc four stroke, Hillman Imp engine. It was discontinued in 1970 after Reliant took over Bond.
Бонд-бұқа 1970-1974 жылдар
Бонд-бэг 1970 жылдары Reliant Regal негізінде жасалған сәндік көлік ретінде танымал болды. Bug үш дөңгелекті, 700 куб.см (кейін 750 куб.см-ге дейін арттырылған) төрт цилиндрлі Reliant қозғалтқышымен және ең жоғары жылдамдығы бар машина еді. Дәстүрлі есіктері болмағандықтан, кіру үшін төбесі екі біліктің көмегімен жоғары қарай ашылатын. Көрнекті қызғылт сары түсте боялған Bug-тің дизайнын Ogle Design-нан Том Карен жасаған, ол көлікті "қиғаш" пішіндес еткен.
The Bond Bug, based on a Reliant Regal, became a fashion statement in the 1970s. The Bug was a three wheeler with a Reliant 700 cc (later increased to 750 cc) four cylinder engine and a top speed of Finished in a lurid orange, the Bug had a "wedge" body styled by Tom Karen of Ogle Design. Lacking conventional doors, entry was gained by swinging the roof upwards on a pair of hinges.
Басқа өнімдер
Компанияның өндірген басқа да өнімдері: мотороллерлер, гидроцикл, тіркеме шатырлар, чемодандар және т.б.
Other products produced by the company included Motorscooters, a power ski, trailer tents, suitcases, etc.