Сэр Джон Скотт (1423-1485) – Кент жер иесі, Йорк үйінің жақтасы. Эдуард IV-нің үй шаруашылығын басқарды, Синк Порттарының уәкілі болды. Тарих, Йорктер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кенттегі Йорк әулетінің жер иесі
English Yorkist landowner in Kent
Сэр Джон Скотт, Әділет Тәлімшісі (шамамен 1423 – 1485 жылдың 17 қазаны) Смиттің Скотт Холл иесі, Кент жер иесі және Йорк әулетінің белсенді қолдаушысы болды. Басқа лауазымдардың қатарында, ол IV Эдуардтың үй шаруашылығының бақылаушысы және Синк Портс Лорд Уорденінің лейтенанты қызметін атқарды.
Sir John Scott, JP (c. 1423 – 17 October 1485) of Scot's Hall in Smeeth was a Kent landowner, and committed supporter of the House of York. Among other offices, he served as Comptroller of the Household to Edward IV, and lieutenant to the Lord Warden of the Cinque Ports.
Отбасы
Джон Скотт Уильям Скотттың (1434 жылы қайтыс болған) және Изабел Финчтің (шамамен 1457 жылы қайтыс болған) Нетэрфилд, Сассекстің ұлы болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін анасы Изабель Сэр Герваз Клифтонға бірінші әйелі ретінде тұрмысқа шықты. Оның Уильям Скотт (1428(?) – 1491) деген кіші інісі болды, ол Марджери есімді әйелге үйленді, олардан алты ұл және екі қыз дүниеге келді, сондай-ақ ол Скотттар отбасының Эссекс тармағын құрды. Оның Джоан Скотт (1507 жылы қайтыс болған) деген әпкесі де болды, ол бірінші Дентон Корт, Кенттен Томас Ярдқа, екінші Хетоннан Сэр Генри Грейге тұрмысқа шықты. Джоанның қызы Энн Ярд Саффолктан Томас Хевенингхемге үйленді.
John Scott was the son of William Scott (d. 1434) and Isabel Finch (died c. 1457), of Netherfield, Sussex. Following his father's death, his mother Isabel married Sir Gervase Clifton as his first wife. He had a younger brother, William Scott (1428(?) – 1491), who married a wife named Margery, by whom he had six sons and two daughters, and was founder of the Essex branch of the Scott family. He also had a sister, Joan Scott (d. 1507), who married firstly Thomas Yarde of Denton Court, Kent and secondly Sir Henry Grey of Heton. Joan's daughter, Anne Yarde, married Thomas Heveningham of Suffolk.
Мансап
Скотт 1450 жылдан бастап Кенттегі комиссияларға тағайындалды, және сэр Джон Фогге мен Роберт Хорнмен бірге сол жылы Джек Кейдтің көтерілісін басуға 333 фунт стерлингтен астам қаржы жұмсады. 1456 жылы ол Генрих VI-ның сквайры болды. 1458 жылы Кенттегі Бейбітшілік судьясы болып тағайындалды, бұл лауазымды өмірінің соңына дейін сақтап қалды, ал 1460 жылы Кент шерифі болды. Флемингтің сөзінше, Скотт мансабындағы "шешімді кезең" 1460 жылдың маусымында болды, ол Фогге мен Хорнмен бірге Йорк ақсүйектеріне қолдау көрсетті, бұл олардың Кенттегі табысына үлкен үлес қосты. Эдуард IV таққа отырғаннан кейін бір жыл ішінде Скотт жылдық төлемдермен, рыцарлық атағымен, Лондон портындағы тронаж және песаж кеңсесімен, жалпы соттардың бірлескен хирографы, Сандвичтің басқарушысының орынбасары, Уорвик графы Ричард Невиллдің Довер лейтенанты, «Король жасаушы» және үй шаруашылығын басқарушы болып тағайындалды. 1462 жылы Оксфорд графы Джон де Вердің (12-ші граф) және Хелмсли бароны Томас Ростың (9-шы барон, 1464 жылы қайтыс болған) иеліктері тәркіленген соң, ол Оксфордтың жерлерін басқаруға ие болды, сондай-ақ Росс баронының жесірі Марджериге тиесілі жерлерді, оның ішінде Чилхэм қамалы мен уәлиясын, сонымен қатар Уилдертон мен Молаш уәлияларын иеленді. 1463 жылы Уилтшир графының иеліктері тәркіленгеннен кейін, ол Уорстерширдегі Олд-Свинфорд және Снодсбери иеліктерін алды және тақтың қарауындағы барлық «балалардың қамқорлығы, неке және шіркеулік иеліктерді» бақылауға алуға міндеттелді. 1466 жылы ол сэр Роберт Пойнингстің ұлы және мұрагері сэр Эдвард Пойнингстің некесін сатып алды, ал келесі жылы сэр Роберт Пойнингстің Кенттегі жерлерін басқару құқығын алды. Ол сондай-ақ Уэльс ханзадасы Эдуардтың палата басшысы болды және 1467 жылы Кенттен парламент депутаты болды. 1467 жылдың қыркүйегінде ол Эдуард IV-нің қарындасы Маргарет Йорк пен Карл Батылдың некесін ұйымдастыруға көмектесті және келесі жылы Маргаретті Бургундиядағы тойға сүйемелдеді. 1467 жылдың қарашасында ол Брюссельде Бургундиямен сауда шартын жасасты, ал 1469 жылдың мамырынан 1470 жылдың ақпанына дейін Фландриядағы Ганза лигасымен сауда келіссөздеріне қатысты. 1470 жылдың сәуірінде ол Пятипорттың лейтенанты болып тағайындалды, ал 1472 жылдың наурызында Кале маршалы болды. 1473 және 1474 жылдары ол дипломатиялық миссиялармен Бургундияға, Утрехт пен Брюггеге сапарлады. Ол қайтадан таққа отыру кезінде жер аударылған болуы мүмкін, бірақ 1471 жылдың сәуірінде Барнет шайқасында күресу үшін Англияға оралды және сол жылдың мамырында Фауконбергтің көтерілісін басуға көмектесті. 1473 жылдың ақпанында ол және басқалар Эдуард IV-нің ұлы, Уэльс ханзадасының тәрбиешілері болып тағайындалды. Эдуард IV қайтыс болғаннан кейін, ол Ричард III-ке «кем дегенде 1484 жылдың соңына дейін» адал болды. Скотт 1485 жылдың 17 қазанында қайтыс болды және өсиеті бойынша, Брэборндағы Сент-Мария шіркеуінің солтүстік қабырғасына жерленді. Ол 1485 жылдың 18 қазанында жазылған өсиет қалдырды, ол 1486 жылдың 18 қаңтарында расталды. Оның әйелі 1487 жылдың 4 шілдесінде қайтыс болды және Брэборндағы Сент-Мэри шіркеуіне жерленді. Ол 1487 жылдың 25 наурызында өсиет қалдырды. Брайборнда туған туысы, сондай-ақ «Скот Холлдың сэр Джон Скотт» 1399 жылдан 1413 жылы қайтыс болғанға дейін Довер қамалының лейтенанты болды. Ол 1384 жылдан бастап Кенттегі Хайттен парламент депутаты болды.
Scott was appointed to commissions in Kent from 1450 onwards, and with Sir John Fogge and Robert Horn expended in excess of £333 in the suppression of Jack Cade's uprising in that year. By 1456, he was an esquire of Henry VI. He was appointed a Justice of the Peace in Kent in 1458, an office that he held until his death, and he was Sheriff of Kent in 1460. The 'turning point' in Scott's career, according to Fleming, 'came in June 1460, when, with Fogge and Horn, he gave support to the Yorkist earls that proved crucial to their success in Kent'. Within a year of the accession of Edward IV, Scott was rewarded with annuities, a knighthood, the office of tronage and pesage in the port of London, and appointments as joint Chirographer of the Common Pleas, deputy butler of Sandwich, lieutenant of Dover under Richard Neville, 16th Earl of Warwick, 'the Kingmaker', and Comptroller of the Household. In 1462, as a result of the attainders of John de Vere, 12th Earl of Oxford, and Thomas, 9th Baron Ros of Helmsley (d. 1464), he was granted custody of Oxford's lands, as well as the reversion of lands which were the jointure of Baron Ros's widow, Margery [sic? ], including the castle and manor of Chilham and the manors of Wilderton and Molash. In 1463, he was granted the manors of Old Swinford and Snodsbury in Worcestershire, in the hands of the crown by the attainder of the Earl of Wiltshire, and was among those entrusted with supervision of all 'wardships, marriages, and ecclesiastical temporalities' which had fallen to the crown. In 1466 he purchased the marriage of Sir Edward Poynings, son and heir of Sir Robert Poynings (d.1461), and in the following year was granted custody of Sir Robert Poynings' lands in Kent. He also served as Chamberlain to Edward, Prince of Wales, and was a Member of Parliament for Kent in 1467. In September 1467 he assisted in negotiations for the marriage of Edward IV's sister, Margaret of York, to Charles the Bold, and accompanied Margaret to her wedding in Burgundy in the following year. In November 1467 he negotiated a commercial treaty with Burgundy at Brussels, and from May 1469 to February 1470 was involved in commercial negotiations with the Hanseatic League in Flanders. In April 1470 he was appointed lieutenant of the Cinque Ports, and by March 1472 was Marshal of Calais. In 1473 and 1474 he travelled to Burgundy, Utrecht and Bruges on diplomatic missions. It seems likely that he went into exile during the readeption, but returned to England to fight at the Battle of Barnet in April 1471, and assist in the suppression of Fauconberg's rebellion in May of that year. In February 1473 he and others were appointed tutors to Edward IV's son, the Prince of Wales. After Edward IV's death, he was loyal to Richard III, 'at least until the end of 1484'. Scott died 17 October 1485, and was buried, by his instructions, in the north wall of the chancel of St. Mary's church, Brabourne. He left a will dated 18 October 1485, proved 18 January 1486. His widow had died by 4 July 1487, and was also buried at St Mary's, Brabourne. She left a will dated 25 March 1487. An uncle, also one 'Sir John Scot of Scott's Hall', born at Brabourne, had been Lieutenant of Dover Castle from 1399 to his death in 1413. He had also served as Member of Parliament for Hythe in Kent from 1384.
Неке және балалылық
Скотт Агнес Бофицке (1486/87 ж. қайтыс болды) үйленді, ол Грейндж, Гиллингэм, Кенттегі Уильям Бофицтің қызы және мұрагері болды, сонымен қатар ол Лондонның балық сатушысы болған болуы мүмкін. Одан ол бір ұл және екі қызы болды:
Scott married Agnes Beaufitz (d.1486/7), daughter and co heiress of William Beaufitz of The Grange, Gillingham, Kent, and likely also a fishmonger of London, by whom he had a son and two daughters:
Сэр Уильям Скотт (24 тамыз 1524 ж. қайтыс болды), ол Сибил Левкнорға үйленді. Изабелла немесе Элизабет Скотт (15 тамыз 1528 ж. қайтыс болды), оны сэр Джон Скотт өзінің қамқоршысы сэр Эдвард Пойнингске үйленді. Оның ескерткіш плакетасы Браборн қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінде сақталған. Маргарет Скотт (1514 ж. қайтыс болды), ол сэр Эдмунд Бедингфилдке (1443–1496) екінші әйелі ретінде үйленді. XVI ғасырдан бастап Йорк архиепискобы Томас Ротерхам да "Скот" деген тегімен танылды, және ол сэр Джон Скотт пен Агнес Бофицтің кіші ұлы болған деген болжам бар. Алайда, бұл мәлімдеме нақтыланбаған.
Sir William Scott (d. 24 August 1524), who married Sibyl Lewknor. Isabel or Elizabeth Scott (d. 15 August 1528), whom Sir John Scott married to his ward, Sir Edward Poynings. There is a memorial brass to her in St Mary's church, Brabourne. Margaret Scott (d.1514), who married, as his second wife, Sir Edmund Bedingfield (1443–1496). From the 16th century onwards Thomas Rotherham, Archbishop of York, was also known by the alternate surname 'Scot', and it has been speculated that he was a younger son of Sir John Scott and Agnes Beaufitz. However this claim is said to have been disproved.