Кіріспе

Плимптон – Англияның Девон графтығындағы Плимут қаласының маңындағы аудан. Бұл ежелгі қалайы өндіруші қаланың орны. Бұл жергілікті түрде өндірілген қалайы үшін маңызды сауда орталығы болған және Плим өзеніның толып кетуінен бұрын теңіз порты болды. Содан кейін сауда Плимутқа көшті, ал Плимптон Приорлығы көп ғасырлар бойы маңызды жергілікті жер иесі болды. Плимптон бірнеше ауылдардың қосылуынан пайда болған, олардың ішінде Сент-Мэри, Сент-Морис, Колебрук, Вудфорд, Ньюнхэм және Чэддлвуд бар. Плимптон ауданында бірнеше бастауыш мектеп және 2 орта мектеп бар. Олардың көпшілігі академияға айналған мектептер.

Топонимика

Қаланың атауы Плим өзенінде орналасқандығынан туындаған сияқты (мысалы, Оттертон немесе Йельмптонмен салыстырсаңыз), бірақ бұл дұрыс емес деп есептеледі. 1906 жылы Дж. Брукинг Роу көрсеткендей, қала өзенде орналасқан емес, және ешқашан орналасқан емес – оның орнына ол Дартмурдан өтетін 'Риджвей' деп аталатын ежелгі жол бойында салынған. Бұл жер туралы ең ерте сақталған жазбалық дерек 900 жылға тартатын англосаксондық жарғыда Плиментун деп тіркелген. Бұл атау ежелгі ағылшын тіліндегі "plymen" сөзінен шыққан болуы мүмкін, ол "алхоры ағаштарымен өсіп тұрған" дегенді білдіреді. Осылайша, Плимптон "алхоры ағаштары бар шаруашылық" деген мағынаны білдіреді. Дегенмен, жергілікті азаматтық бірлестік кельттік Pen lyn dun ("қойнаудың басындағы бекініс") деген сөзден туындаған, дәлелсіз балама түсіндірме ұсынады. 13 ғасырдың басында Плим өзені осы атаудан және жақын орналасқан Плимстоктан кері жасалған атауға ие болды. Бұл кейіннен өзен сағасында құрылған балық аулау портының (Плимут, бастапқыда Саттон деп аталған) аталғанына себеп болды, өйткені өзен сағасы монахтардың Плимптонға дейін өзенмен жүзуіне тым толып кеткен.

Тарих

Жақын жерде Борингдон лагерінің темір дәуіріндегі бекінісі орналасқан. Плимптон 1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» 27 шаруа, 12 шағын өндіруші және 6 құлмен бірге король (Уильям Жеңімпаз) иелігінде болғандығы тіркелген. 12 ғасырдың басында Плимптон Уильям Уорлваст негізін салған маңызды монастырь орны болды. Монастырь мүшелері Августин канондары болды және ол көп ұзамай Девондағы екінші ең бай монастырь үйіне айналды (Тавистоктан кейін). Монастырь қақпасы бүгінге дейін сақталған. 1872 жылы қақпа, ас үй және тамақтандыру залы жақсы жағдайда екені жазылған. Ричард де Редверс (1107 жылы қайтыс болды) король Генрих I (1100–1135) тарапынан Плимптон қамалында орналасқан Плимптон феодалдық барониясын алды, ол оның ең сенімді қолдаушысы болды. Де Редверс әулеті кейін Девон графы болды. Олардың жерлері, соның ішінде Плимптон, және титулдары кейіннен Океэмптон феодалдық барондары Куртенэй әулетіне мұрагерлік етіп берілді. Ежелгі Станар қаласы қазіргі уақытта қираған Норман қорғаны мен қоршау қамалымен үстемдік етеді және ортағасырлық көше жоспарының тұтастығын сақтайды. Жергілікті стильдегі жасыл Девон тақтасынан, әк тастан және әкпен жабылған қабырғалардан, Дартмур гранитінен жасалған көптеген тарихи ғимараттар оның тарихының барлық кезеңдерін көрсетеді. 1832 жылғы реформалық актіге дейін қала «өлі округтердің» бірі болды және реформаланбаған Парламентке екі депутат жіберді. Қала Корольдік өнер академиясының алғашқы президенті болған суретші сэр Джошуа Рейнольдстың (1723–1792) туған жері және алғашқы тұрғын үйі болды. Ол 1773 жылы Плимптон қаласының мэрі болды. Оның әкесі Плимптон гимназиясының директоры болды, ол қала орталығында орналасқан тарихи ғимарат. Бұрынғы оқушылары Бенджамин Хейдон және сэр Чарльз Лок Истлейк, PRA, тиісінше Ұлттық галереяның алғашқы директоры және Корольдік фотографиялық қоғамның алғашқы президенті болды. Рейнольдстың көптеген картиналарын оның достары, жергілікті Saltram House-тың Паркер отбасы сатып алды, қазір ол Ұлттық трастқа тиесілі және әлі де көпшілік назарына ұсынылуда.

Сәулет

Плимптонның тарихи Англия деректер базасында 68 тіркелген ғимараты бар. Олардың бірі – I санатты (Плимптон үйі, Санкт-Петер монастыры), ал алтауы – II* санатты, ал 61-і – II санатты. Қаланың басты көшесі – Фор-стрит ортағасырлық ғимараттармен толы, олардың шамамен отызы II* немесе II санатты тізімде. II* санатты ғимараттарға "Ескі Ректория", "Гильдхолл" және "Тюдор ложасы" жатады.

Тарихи мұражайлар

Колебруктағы Борингдон иелігі бұрын Солтүстік Молтоннан шыққан Паркер отбасының резиденциясы болды, кейіннен олар Saltram-ды сатып алды. Лаутор (шамамен 1718 жылдан кейін Ньюнхэм Парк деп аталды) Сельман отбасының резиденциясы болды, олардың бірнеше мүшесі парламент депутаты болған. Уильям Сельман II 1420 және 1429 жылдар аралығында Плимптон Эрлден бес рет депутат сайланды. Бұл иелік кейіннен Куртенэй әулетінің тармақтарының бірінің шағын резиденциясы болды. Ньюнам – Строд отбасының резиденциясы болған манап, олардың ескерткіштері Сент-Мария шіркеуінде сақталған.

Шіркеулер

Плимптонның екі шіркеуі бар. Плимптондағы Сент-Томас шіркеуі (Сент-Морис шіркеуі деп те аталады) нормандық дәуірде салынған. Сент-Мария шіркеуі 1311 жылы қасиеттің берілгеніне байланысты салынды және бастапқыда Плимптон аббаттығына қарасты приходтық шапель болған. Оның екі жағында екі-екіден наурыз бар, сыртқы наурыздар ішкі наурыздардан қысқа. Граниттан тұрғызылған мұнара алыстан көрінеді. Оңтүстік кіреберісі ою-өрнекпен безендірілген және лиерна күмбезіне ие. Сыртқы солтүстік наурыз шіркеудің ең көне бөлігі, ал қалған бөлігі көбінесе 15 ғасырға жатады, оңтүстік наурыз соңғы салынған бөлігі. Стродтар әулетіне арналған ескерткіштер бар, соның ішінде Ричард Стродтың (1464 жылы қайтыс болған) қабір сандығы, мүсіні толық қару-жарақпен киген. Уильям Стродтың (1637 жылы қайтыс болған) және оның отбасының ескерткіші күйеуі, екі әйелі және он баласын бейнелейді. Сонымен қатар, У. Сеймурдың (1801 жылы қайтыс болған) Койд тасынан жасалған және 11 жасында Парижде қайтыс болған, Салтрам үйінің Морли графының мұрагері, Борингдон виконтының ескерткіші, авторы Франсуа Николас Деластр бар. Ұлттық теміржол желісіне қосылған бұл теміржолға қоса, Койпул жолындағы қайта жаңартылған Марш Миллс станциясында орналасқан, сақталған Плим аңғары теміржолы да бар. Бұл бұрын GWR Плимуттан Лансестонға дейінгі тармақ желісінің бөлігі болған. Волонтёрлер басқаратын PVR, Марш Миллс пен Плимбридж арасындағы желіні қайта құру жұмыстарын белсенді түрде жүргізуде. Бу және дизельдік мұра пойыздары жыл бойы көптеген жексенбі күндері жүреді. Плимут қалалық кеңесі Лондонның басты теміржол желісінде Плимптонның ортасынан өтетін теміржол станциясын қайта ашуды қалайтынын мәлімдеді, бұл Плимутқа жылдам және жиі пойыз қатынасын қамтамасыз етеді. Бірақ, мұндай қызметті негізінен аймақтық теміржол желісінде ұсынуға көп кедергілер бар, бұл 1994 жылы сол желіде жаңа станция ашқан Айвибридж мысалынан көрінеді. Плимут қалалық кеңесі шығыс Плимуттегі ауыр көлік кептелісін шешу үшін станцияны қайта ашуды қолдайды. 2017 жылы жүзеге асыру мүмкіндігін зерттегеннен кейін, 2018 жылы Плимуттың бірлескен жоспары консультация үшін жарияланды, онда Плимптон станциясымен бірге "Плимут метро" ұсынысы да болды, алайда 2020 жылдың мамыр айына дейін ешқандай шара қабылданбады.

Мектептер

Плимптон қаласында 11-18 жас аралығындағы оқушыларға қызмет ететін екі мемлекеттік орта мектеп бар. Плимптон академиясы мен Хель мектебі Плимптон және Лайра, Айвибридж, Дартмур аймақтарынан оқушыларды қабылдайды.