Эсме Леннокс Робинсон: Ирландиялық драматург және театр қайраткері

Кіріспе

Эсме Стюарт Леннокс Робинсон (4 қазан 1886 – 15 қазан 1958) – ирланд драматургі, ақыны және театр продюсері мен режиссері, «Abbey Theatre» театрымен байланысты болған.

Өмір

Робинсон Корк округіне қарасты Уэстгроув қаласында дүниеге келді және протестанттық және юнионисттік отбасында өсті, ол жеті баланың ең кішісі болған. Оның әкесі, Эндрю Робинсон, орта таптық акционер болды, ол 1892 жылы Батыс Корк қаласындағы Баллининге жақын орналасқан шағын Баллимони приходында Ирландия шіркеуінің дін қызметкері болуға шешім қабылдады. Денсаулығы нашар бала Робинсон жеке репетитордың көмегімен және Бандон грамматикалық мектебінде білім алды. 1907 жылдың тамызында театрға деген қызығушылығы Корк опера театрында В.Б. Йейтс пен Леди Грегоридің пьесаларын Абби труппасы қойғаннан кейін оянды. Ол сол жылы өзінің алғашқы өлеңін жариялады. Оның "Крест жолдары" пьесасы 1909 жылы Аббиде қойылды және сол жылдың соңында ол театрдың менеджері болды. Абби театрына қосылғаннан кейін көп ұзамай ол үш айға Лондонға, Джордж Бернард Шоудың көмекшісі ретінде оның бағынысында білім алуға жіберілді, ол "Жаңғыру" спектаклін қойып жатқанда. 1914 жылы АҚШ-қа жасаған апатты турнесінен кейін ол қызметтен кетіп, 1919 жылы қайта оралды. 1923 жылы ол театр кеңесіне тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті, оның Аббидегі мансабы мен қойылымдарға қатысуы Абби архивінде сақталған. Драматург ретінде Робинсон "Отаншылдар" (1912) және "Арманшылдар" (1915) сияқты пьесаларымен ұлтшыл екенін көрсетті. Екінші жағынан, ол толыққанды ирландтық деп есептелмейтін ирланд қоғамының бір бөлігіне жатты. Осы бөлініс – бір жағынан көптеген тума ирландтар (римдік католиктер), екінші жағынан англо-ирландтар (протестанттар) арасында "Үлкен үй" (1926) пьесасында көрінеді, онда IRA протестант поместьесін өртеп жібереді. Робинсонның ең танымал пьесасы – "Ақ бас шаш" (1916). Басқа пьесалары: "Жабық жас және қарттық" (1924), "Алыс төбелер" (1928), "Иниш драмасы" (1933) және "Шіркеу көшесі" (1935). "Иниш драмасы", Лондон мен Бродвейде "Өмір сүруге тұра ма?" деген атпен қойылды, 2011 жылғы маусымның бір бөлігі ретінде Шоу фестивалінде (Онтариодағы Ниагара көлінің жанында, Канада) қайта жаңғыртылды, онда Лиззи Тухиг рөлін Мэри Хейни сомдады. Робинсонның прозалық шығармаларына "Сегіз қысқа әңгіме" (1919) кіреді. 1931 жылы ол жақында қайтыс болған Брайан Купердің өмірбаянын жариялады. 1951 жылы ол компанияның толық тарихын – "Ирландияның Абби театры" атты еңбегін жариялады. Ол 1947 жылы Леди Грегоридің күнделіктерінің редакцияланған басылымын жариялады. 1958 жылы ол (Дона МакДонагпен бірлесіп) "Ирландия өлеңдерінің Оксфорд кітабын" редакциялады. Ол режиссер және продюсер де болды, 1930 жылы ирланд драматургы Тереза Дивидің "Орақшылар" пьесасын қойды, ал 1931 жылы В.Б. Йейтс пен Уолтер Старкимен бірге "Шәкірт" пьесасын қоюға бірлесіп жетекшілік етті.

Robinson was born in Westgrove, Douglas, County Cork and raised in a Protestant and Unionist family in which he was the youngest of seven children. His father, Andrew Robinson, was a middle class stockbroker who in 1892 decided to become a clergyman in the Church of Ireland in the small Ballymoney parish, near Ballineen in West Cork. A sickly child, Robinson was educated by private tutor and at Bandon Grammar School. In August 1907, his interest in the theatre began after he went to see an Abbey production of plays by W. B. Yeats and Lady Gregory at the Cork Opera House. He published his first poem that same year. His play, The Cross Roads, was performed in the Abbey in 1909 and he became manager of the theatre towards the end of that year. Shortly after joining the Abbey Theatre, he was sent to London for three months to train under George Bernard Shaw as his assistant while he was directing Misalliance. He resigned in 1914 as a result of a disastrous tour of the United States but returned in 1919. He was appointed to the board of the theatre in 1923 and continued to serve in that capacity until his death, his Abbey career and production involvement can be found in the Abbey archives As a playwright, Robinson showed himself as a nationalist with plays like Patriots (1912) and Dreamers (1915). On the other hand, he belonged to a part of Irish society which was not seen as fully Irish. This division between the majority native Irish (Roman Catholics) on one side and the Anglo Irish (Protestants) on the other can be seen in a play such as The Big House (1926), which depicts the burning of a Protestant manor home by the IRA. Robinson's most popular play was The Whiteheaded Boy (1916). Other plays included Crabbed Youth and Age (1924), The Far Off Hills (1928), Drama at Inish (1933), and Church Street (1935). Drama at Inish, which was presented in London and on Broadway as Is Life Worth Living?, was revived as part of the 2011 season at the Shaw Festival (Niagara on the Lake, Ontario, Canada), with Mary Haney as Lizzie Twohig. Robinson's fiction includes Eight Short Stories (1919). In 1931 he published a biography of Bryan Cooper, who had recently died. In 1951, he published Ireland's Abbey Theatre, the first full length history of the company. He published an edited edition of Lady Gregory's diaries in 1947. In 1958 he co edited (with Donagh MacDonagh) The Oxford Book of Irish Verse' He was also a director and producer, in 1930 he produced a play by Irish playwright Teresa Deevy called The Reapers and in 1931 he was co director of A Disciple along with W. B. Yeats and Walter Starkie.

Жеке өмір

Робинсон Абби театрының сахналық дизайнері Дороти Траверс Смитпен үйленді. Олардың хат алмасулары Дублиндегі Тринити колледжі кітапханасында сақтаулы. Дороти Траверс Смиттің анасы – спиритуалист Хестер Дауден, ирланд әдебиеттанушысы Эдвард Дауденнің қызы. Ол Санкт-Патрик соборында жерленген. Абби театрының актерлері қызметке қатысуды жоспарлаған, бірақ архиепископтың ескертуі бойынша, кез келген католик соборға немесе зиратқа кірсе, ол өлімдік күнәға батыпты, сондықтан тек біреуі ғана қатысты.