Сальваторе "Тото" Скиллачи: Итальян футбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Италиялық футболшы (туған 1964)

Сальваторе "Тото" Шиллачи (; туған 1 желтоқсан 1964) – итальяндық бұрынғы кәсіби футболшы, шабуылшы. Мансабында "Мессина" (1982–1989), "Ювентус" (1989–1992), "Интернационале" (1992–1994) және "Жюбило Ивата" (1994–1997) клубтарында ойнады. Халықаралық аренада 1990 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының сенсациялық жұлдызы болды, Италия құрамасының өз жерінде үшінші орынға ие болуына көмектесті. Италияның алғашқы матчында қосалқы құрамда шыққан Шиллачи турнир барысында алты гол соқты және үздік мерген атанды, "Алтын бутсыны" жеңіп алды. Сол жылы "Алтын доп" сыйлығында Маттеустан кейін екінші орын алды. 1982 жылы Сицилиялық "Мессина" клубымен келісім шарт жасады, онда 1989 жылға дейін ойнады және гол соғу қабілетін көрсетті. Әсіресе 1988–1989 жылғы Серия B маусымында 23 гол соғып, Серия B үздік мергені атағын жеңіп алды. Содан кейін Туриннің "Ювентус" клубына қосылды және 27 тамыз 1989 жылы Серия А-да дебют жасады. Италия футболының "Қарлы ханымы" аталған "Ювентус" сол кезде 1980-ші жылдары Италия футболына үстемдік еткен керемет команданың ыдырауынан зардап шекті. Шиллачидің келуі бұрынғы легендарлы "Ювентус" қақпашысы Дино Дзоффтың басшылығымен команданың жаңаруымен бірге болды. Ол сол маусымда "Ювентус" сапында жақсы өнер көрсетіп, лигада 15, барлық турнирлерде 21 гол соқты. Жыл "Ювентус" үшін сәтті аяқталды – команда 1989–90 жылғы Италия кубогы мен УЕФА кубогын жеңіп алды. Оның ақылды, шығармашыл және агрессивті шабуыл стиліне байланысты Италия құрамасының бас бапкері Азеглио Вичини оны 1990 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында ойнауға шақырды. Шиллачи 1990 жылғы жарысқаннан кейін денсаулық мәселелеріне байланысты "Интер" жанкүйерлерінің және "Ювентус" көшбасшыларының үмітін толыққанды ақтамады. 1994 жылы жапондық "Жюбило Ивата" клубына қосылып, J лигасында ойнаған алғашқы итальяндық футболшы болды. 1997 жылы клуб сапында J лигасының бірінші дивизионында жеңіске жетті. 1999 жылы футболдан кетуге шешім қабылдады. 1990 жылғы Әлем чемпионатында Италия құрамасының Австрияға қарсы өткізген алғашқы матчында Шиллачи Андреа Карневалемен ауыстырылды. Ол матчтың шешуші голын соқты, нәтижесінде Италия 1:0 есебімен жеңіске жетті. АҚШ құрамасына қарсы Шиллачи қосалқы құрамда шықты, бірақ келесі матчта Чехословакияға қарсы Роберто Баджомен бірге старттық құрамда ойнады. Италия 2:0 есебімен жеңіске жетті, голдарды Баджо мен Шиллачи соқты. Шиллачи Баджомен бірге Италияның плей-офф кезеңіндегі келесі екі матчында да старттық құрамда шықты, сонымен қатар 1/16 және ширек финалда Уругвай және Ирландия Республикасына қарсы гол соқты. Ол Уругвайға қарсы матчта Алдо Серенаның голын соқты. Жарым финалда Аргентинаға қарсы матчта Баджоның орнын Джанлука Виалли басты, ал Шиллачи командада өз орнын сақтап қалды. Матч 1:1 есебімен аяқталды, Шиллачи турнирдегі бесінші голын соқты, бірақ Италия пенальти сериясында жеңіліске ұшырады, онда ол жарақат алғанын айтып, пенальти соққысын орындаудан бас тартты. Ол "Алтын бутсыны" жеңіп алды. Ол жақын және алыс қашықтықтан, әсіресе әуеде ерекше көзге түспесе де, бас және аяқтарымен гол соғуға қабілетті болды. Сондай-ақ, ол стандарттық жағдайларда және пенальтилерде өте дәл болды. Ол өзімшіл және инстинктивті ойын стилімен танылса да, командаластарымен байланысып, оларға көмектесе білді. Гол соғудағы табыстары үшін оның бұрынғы "Мессина" клубының бас бапкері Франческо Скоглио оны "ондай көп гол соғуға ниеттенген ойыншыны ешқашан көрмегенін" айтқан.

Salvatore "Totò" Schillaci (; born 1 December 1964) is an Italian former professional footballer, who played as a striker. During his club career, he played for Messina (1982–1989), Juventus (1989–1992), Internazionale (1992–1994) and Júbilo Iwata (1994–1997). At the international level he was the surprise star of the 1990 FIFA World Cup, as he helped Italy to a third place finish on home soil. Coming on as substitute in Italy's first game, Schillaci went on to score six goals throughout the World Cup, claiming the Golden Boot as the leading goalscorer, That year he also placed second in the 1990 Ballon d'Or, behind Matthäus. He then signed in 1982 for the Sicilian club Messina, where he played until 1989 and showed his goal scoring abilities, most notably winning the Serie B top scorer Award during the 1988–89 Serie B season, with 23 goals. He then joined Turin club Juventus, and made his debut in Serie A on 27 August 1989. Juventus, the "Old Lady" of Italian football, was at the time suffering from the breakup of the wonder team which dominated Italian football in the 1980s, under manager Giovanni Trapattoni; Schillaci's arrival coincided with a return to form under the direction of former legendary Juventus goalkeeper Dino Zoff. He featured prominently for the Turinese club that season, scoring 15 league goals and 21 in all competitions in a very positive year, which ended with Juventus winning both the 1989–90 Coppa Italia and the UEFA Cup titles. Due to his clever, inventive, and aggressive attacking style, he was then selected by head coach of Italy, Azeglio Vicini, to play in the 1990 FIFA World Cup, to be hosted by Italy itself, despite being a novice in the arena of national team competitions. Schillaci ultimately fell short of the expectations of the Inter fans, as well as those of Juventus, mainly because of the physical troubles which he suffered after the 1990 campaign. In 1994, he joined Japanese club Júbilo Iwata, becoming the first Italian player to play in the J. League, and he won the J. League Division 1 title with the club in 1997. He retired in 1999. At the 1990 World Cup, Schillaci replaced Andrea Carnevale during Italy's first match against Austria. He scored the decisive goal as the match ended with a 1–0 win for Italy. Against the USA, Schillaci again made an appearance as a substitute, but he started the next match, against Czechoslovakia, alongside Roberto Baggio. Italy won 2–0, with Baggio and Schillaci both scoring. Schillaci started alongside Baggio in Italy's next two matches of the knock out stages, also opening the scoring in the round of 16 and quarter finals, against Uruguay and the Republic of Ireland respectively, and set up Aldo Serena's goal against Uruguay. For the semi final match against defending champions Argentina, Gianluca Vialli replaced Baggio in the starting line up, whereas Schillaci kept his place in the team. The match ended 1–1, with Schillaci scoring his fifth goal of the tournament, but Italy were eliminated after a penalty shoot out, in which he controversially refused to take a penalty, stating injury as the reason for his choice. and won the Golden Boot, He was capable of finishing well both inside and outside the area, as well as from volleys, with powerful strikes, and was capable of scoring with his head as well as with his feet, despite not being particularly imposing in the air; he was also accurate on set pieces and effective on penalties. Although he was primarily known for his selfish and instinctive style of play, he was also capable of linking up with and playing off of his team mates, despite not being a particularly notable passer. Due to his goalscoring exploits, his former Messina manager Francesco Scoglio described him by saying he had "never seen a player who wanted to score as much as him."

Зейнеткерлік

Шиллачи 1999 жылы карьерасын аяқтады. Бүгінде ол туған қаласы Палермода тұрып, жастар футболы академиясын басқарады. Оңтүстік Африка құрамасының бұрынғы капитаны Стивен Пиенаар Шиллачиге құрмет көрсетіп, Шильо деп аталды.

Жеке өмір

Шиллачидің жүрегі туған інісі Франческо Ди Мариано да кәсіби футболшы. Ол өзін рим-католик дінінің жатысы деп есептейді.