Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим католик базиликасы, Италияның Рим қаласындағы маңызды орын.
Roman Catholic basilica, a landmark of Rome, Italy
Сан-Лоренцо ди Фуори-ле-Мура (Сан-Лоренцо ди Фуори-ле-Мура) базиликасы – Рим католик шіркеуінің кіші базиликасы және Римдегі приход шіркеуі. Базилика Римнің жеті паломниктік шіркеуінің бірі және бес "паптық базиликаның" (бұрынғы "патриархаттық базиликалардың") бірі болып табылады, олардың әрқайсысы Латын шіркеуінің патриархатының қамқорлығына берілген. Базилика Иерусалим патриархатына қарасты болған. Базилика – оның атымен аталатын Лоренцтің (кейде "Лоранс" деп те жазылады) қабірінің қасиетті орны, ол 258 жылы шейіт болған Римнің алғашқы жеті дияконының бірі. Базиликада көптеген басқа да әулиелер мен Папа Пий IX-ы да жерленген, ол үлкен және ежелгі зират кешенінің орталығы болып табылады.
The Basilica Papale di San Lorenzo fuori le mura (Papal Basilica of Saint Lawrence outside the Walls) is a Roman Catholic papal minor basilica and parish church, located in Rome, Italy. The Basilica is one of the Seven Pilgrim Churches of Rome and one of the five "papal basilicas" (former "patriarchal basilicas"), each of which was assigned to the care of a Latin Church patriarchate. The basilica was assigned to the Patriarchate of Jerusalem. The basilica is the shrine of the tomb of its namesake, Lawrence (sometimes spelt "Laurence"), one of the first seven deacons of Rome who was martyred in 258. Many other saints and Pope Pius IX are also buried at the Basilica, which is the centre of a large and ancient burial complex.
Тарих
Қазіргі базилика салынғанға дейін, оның орналасқан жерінде император Константин I салған шағын оратория болған. Император оны 258 жылы Әулие Лоуренс жерленген деген дәстүрлі сенімге орай салынған жерге тұрғызды. Шіркеуді қалпына келтірген немесе қайта салған Папа Дамасус I болды, ол бұрын онда диякон қызметін атқарған. 580 жылдары Папа Пелагий II Лоуренстің құрметіне осы орында шіркеу салуды тапсырды. 13 ғасырда Папа Онорий III ескі шіркеудің алдына тағы бір шіркеу салдыруды бұйырды. Онорийдің шіркеуінің кемесі мен триумф аркасының бір бөлігі, толық сәйкес келмесе де, енгізілді. Ол Лоуренс және алғашқы шейіт болған диякон Стефанның өмірін бейнелейтін фрескалармен әшекейленген, олар Лоуренспен бірге жоғары алтарь астындағы криптада немесе конфессиода жерленген. Археологиялық қазбалар қазіргі көше деңгейінен төмен жатқан түрлі адамдардың бірнеше крипттерін ашты. Папа Илариус та осы жерде жерленген. Портик (шамамен 1220 жыл) Vassalletto шеберлер отбасының Косматесск әшекейімен безендірілген. 13 ғасырға жататын фрескалар, қалпына келтірілген, Лоуренс пен Стефанның өмірінен көріністерді бейнелейді, екеуі де жас диякон ретінде шейіт болған. Портикада екі ежелгі саркофаг бар: біреуі, мүмкін, 7 ғасырда ескі саркофагқа орнатылған христиандық саркофаг, онда жүзім жинап жатқан путтилердің (періштелердің) бейнесі салынған. Жүзім мен жүзім қасиетті Евхаристияның символы болғанымен, бұл бейнелер оның символы болмауы мүмкін. Сонымен қатар, ескі кіреберістен екі роман стиліндегі тас арыстан осы жерге көшірілді.
Before the present day basilica was constructed, the former estate upon which it sits was once home to a small oratory built by Emperor Constantine I. The Emperor built it over the site on which tradition held that Saint Lawrence was buried in 258. The church was restored or rebuilt by Pope Damasus I, who had served there as a deacon. In the 580s, Pope Pelagius II commissioned the construction of a church over the site in honour of Lawrence. In the 13th century, Pope Honorius III commissioned the construction of another church in front of the older one. Part of the nave and triumphal arch of Honorius's church were incorporated, although not perfectly aligned. It was adorned with frescos depicting the lives of Lawrence and the first martyred deacon, Stephen, who is interred with Lawrence in the crypt, or confessio, under the high altar. Excavations have revealed several other crypts of various persons, buried below the contemporary street level. Pope Hilarius is also buried here. The portico (c. 1220) has Cosmatesque decoration by the Vassalletto family of craftsmen. The 13th century frescoes, which were reconstructed, depict scenes from the lives of Lawrence and Stephen, both being martyred, young deacons. There are two ancient sarcophagi in the portico: a Christian one, possibly decorated in the 7th century on an older sarcophagus, has a relief depicting putti (cherubs) picking grapes. While vines and grapes are symbols of the Holy Eucharist, these images are probably not symbols thereof. Further, two Romanesque stone lions were moved here from the old entrance.
Интерьер
Ішінде хор қоршауы мен мінбар Косматикалық өрнекпен безендірілген, сондай-ақ 12 немесе 13 ғасырға жататын әдемі Косматикалық Пасха шамдығы бар. Мінбардың тікелей артындағы ежелгі иондық капителінде бақа мен кесіртке бейнесі ойылған. Жеңіс аркасында 6 ғасырға жататын Византия мозаикалары орналасқан, онда Мәсіх пен әулиелер бейнеленген. Бас алтарь астындағы конфессиоға нефтен кіруге болады. Онда Лоренс пен Стефан қабірлері сақталған. Соңғысы Папа Пелагий II Константинопольден базиликаны жаңарту кезінде әкелді. Бас алтарьдың артында жасаушыларының, атап айтқанда Космати әулетінің есімдері жазылған және 1148 жылға жататын пап алтарі бар. Сан-Тарцизио капелласында, оң қанаттың соңында Джованни Серодиннің 1619 жылы салған Жақынның басын кесу суреті орналасқан. Базилика 1374 жылдан 1847 жылға дейін Иерусалимнің Латын патриархының резиденциясы болды. 19 ғасырдың ортасында Вирджинио Веспиньяни оны қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді.
Inside, the choir enclosure and pulpit have Cosmatesque decoration, and there is also a fine Cosmatesque Paschal candlestick from the 12th or 13th century. The antique Ionic capital on the column directly behind the pulpit has carvings of a frog and a lizard. On the triumphal arch are Byzantine mosaics from the 6th century, depicting Christ with saints. The confessio below the high altar is entered from the nave. Here, Lawrence and Stephen are enshrined. The latter was transferred from Constantinople by Pope Pelagius II during his restoration of the Basilica. Behind the high altar is a papal altar with an inscription of the names of the makers, namely the Cosmati family, and dating it to 1148. In the chapel of San Tarcisio, at the end of the right nave, is a 1619 Beheading of the Baptist by Giovanni Serodine. The basilica was home to the Latin Patriarch of Jerusalem from 1374 to 1847. A restoration was done in the mid 19th century by Virginio Vespignani.