Фернвуд, Виктория, Британдық Колумбия: театр, өнер, музыка және жылдық фестивальдерге толы көркем аудан. FernFest, Art Stroll және театрлар туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фернвуд – Британдық Колумбия, Канададағы Виктория қаласының орталық бөлігіне жақын орналасқан аудан. Оның шекаралары Солтүстік/Оңтүстік Джубилей, Солтүстік Парк, Фэрфилд, Рокленд, Хиллсайд-Квадра, Окленд және Харрис Грин аудандарымен белгіленген.
Fernwood is a neighbourhood near downtown Victoria, British Columbia, Canada, bounded by the neighbourhoods of North/South Jubilee, North Park, Fairfield, Rockland, Hillside Quadra, Oaklands and Harris Green.
Қауымдастық
Көршілес Гладстон және Фернвуд жолдарының қиылысынан, сол жерде орналасқан Белфри театрынан бастау алады. Белфри театры 1976 жылдан бері Фернвудтың төрінде пьесалар қойып келеді. Өркендеген музыка және өнер өмірінің нәтижесінде 1995 жылдан бері FernFest, ал 2008 жылдан бері Fernwood Art Stroll сияқты іс-шаралар ұйымдастырылады. Литтл Фернвуд залында Пандора өнер ұжымы, Литтл Фернвуд галереясы және Инконну театры орналасқан. Көршілесті үш мектеп, олардың белсенді үйірмелері, қоғамдық тойлар мен мүдделі ата-аналар кеңесі жандандырады: С. Е. Уоткинс архитектор жобалаған Виктория жоғары мектебі (Виннипегтің батысында және Сан-Францисконың солтүстігіндегі ең көне мемлекеттік жоғары мектеп), Орталық мектеп және Джордж Джей бастауыш мектебі. Сондай-ақ, аймақтағы жас отбасыларды тәрбиелейтін бірнеше тіркелген балабақшалар мен күндізгі орталықтар да бар. Компосттық білім беру орталығы, екі бау-бақша және Спринг Ридж Коммонс (пермакультуралық бақ) – бұл ауданның ерекшелігіне үлес қосатын қоғамдық жобалар. Фернвудта көптеген денсаулық сақтау және демалыс топтары, соның ішінде Фернвуд футбол қауымдастығы (футбол) бар. 1979 жылдан бері Fernwood Neighbourhood Resource Group (Fernwood NRG) Фернвуд қауымдық орталығы арқылы балаларға қарау, отбасылық қолдау бағдарламалары мен демалыс шараларын ұйымдастырып келеді. Fernwood NRG 2006 жылы Cornerstone Cafe және Cornerstone Building қолжетімді бағадағы пәтерлерді, ал 2008 жылы Park Place қолжетімді бағадағы пәтерлерді ашты. 2013 жылы Fernwood NRG 1313 Hair Design студиясын ашты. Бұл әлеуметтік кәсіпорындарды Fernwood NRG басқарады, түскен табыс көршілестікті дамыту бағдарламалары мен қызметтеріне (FernFest және Telephone Pole Painting сияқты шараларды қоса алғанда) қайта инвестицияланады. Фернвуд қауымдық орталығында қауымдық жеміс бақшасы және асүй бақшасы пилоттық жобасы іске асырылуда. Бұл жобалар Виктория қаласында азық-түлік өсірудің жаңа тәсілдерін көрсетеді, олар көпшілік назарында болатын жерлерде жүзеге асырылады. Фернвуд қауымдастығы жерді пайдалану мәселелері бойынша талқылауларды (девелоперлер, тұрғындар және қала әкімдігі арасында), төтенше жағдайларға дайындық және қауіпсіздік мәселелерін қадағалайды, екі бау-бақшаны басқарады және Little Fernwood залында түрлі қоғамдық жиындарға орын ұсынады, соның ішінде Cafe Sympatico және қалпына келтіру топтары үшін. Фернвуд қаланың барлық аймақтарында ең жылы, шығармашыл және белсенді көршілес ретінде танымал. Фернвуд өзінің шығармашылық рухы мен қауымдық атмосферасы үшін кейде "фанки Фернвуд" деп аталады. Жазда түн батқанға дейін Уолнут көшесінде "Фернвуд қылмыскері" деп аталатын қарғалар жиналады, бұл туралы мәліметтер Фернвуд картасында көрсетілген.
The neighbourhood radiates out from the intersection of Gladstone and Fernwood Roads, where the Belfry Theatre sits. The Belfry Theatre has been producing plays in the heart of Fernwood since 1976. A thriving music and arts scene has resulted in events such as FernFest (since 1995), and the Fernwood Art Stroll (since 2008) which take place annually during the fourth weekend in June. Little Fernwood Hall houses The Pandora Arts Collective, Little Fernwood Gallery, and Theatre Inconnu. The neighbourhood is enlivened by three schools with active extra curricular programs, community celebrations, and involved Parent Advisory Councils: Victoria High School designed by C. E. Watkins Architect (the oldest public high school west of Winnipeg and north of San Francisco), Central Middle School, and George Jay Elementary. Several registered preschools and day care programs also nurture young families in the area. The Compost Education Centre, two allotment gardens, and Spring Ridge Commons (a permaculture garden) are community initiated projects that contribute to the character of the area. Fernwood is also home to many wellness and recreational groups, including the Fernwood Football Association (soccer). Since 1979, Fernwood Neighbourhood Resource Group (Fernwood NRG) has provided child care, family support programs, and recreational activities through the Fernwood Community Centre. Fernwood NRG opened the Cornerstone Cafe and the Cornerstone Building affordable housing apartments in 2006, and in 2008 opened Park Place affordable housing apartments. In 2013, Fernwood NRG opened Studio 1313 Hair Design. These social enterprises continue to be operated by Fernwood NRG with all proceeds re invested into neighbourhood programs and services (including events like FernFest & Telephone Pole Painting). The Fernwood Community Centre is home to a Community Orchard & Kitchen Garden Pilot Project. These projects demonstrate new ways of growing food in the City of Victoria in visible, public places. The Fernwood Community Association facilitates land use discussions (between developers, residents, and the city), oversees emergency preparedness and safety issues, operates the two neighbourhood allotment gardens, and provides meeting space in Little Fernwood Hall for various community gatherings including Cafe Sympatico and recovery support groups. Fernwood is known throughout the city as a particularly warm, creative, and engaged neighbourhood. Fernwood is sometimes referred to as 'funky Fernwood' for its creative spirit and community vibe. The 'Fernwood Murder' of crows roosts on Walnut Street before nightfall during the summer and is noted on the Fernwood Community Map.
Тарих
Фернвуд ауданы Форт-Виктория құрылғанға дейін соңғылардың қоныстанған жерінің бір бөлігі болды. Қазіргі Кадборо шығанағында соңғылардың ауылы орналасқан болуы мүмкін деп саналады. Форт-Виктория құрылғаннан кейін, фортты Кадборо шығанағымен байланыстыратын жол болашақта Фернвуд болып қалатын аумақтан өтіп, оны аборигендер мен еуропалықтар пайдаланған. Епископ Эдвард Кридж 1850 жылдардағы ахуалды «Компанияның фермасына [Кадборо Бэй фермасына] жеткенше үй де, егістік те жоқ дала» деп сипаттаған. Аймақтағы алғашқы еуропалық қоныс терушілердің қатарында Донегалда туған ирландиялық Джон Уорк, қазіргі Фернвудтың солтүстік-батыс шетіндегі Хиллсайд фермасын құрған және Бенджамин Пирс болды. Пирс Денман көшесі мен Пандора даңғылы арасындағы жерді иеленді, батысында Фернвуд жолы және шығысында Белмонт даңғылымен шектелген. Оның 1860 жылы салынған үйі, Фернвуд Манор, осы ауданға атын берді. 1902 жылы Пирс қайтыс болғаннан кейін, Пирстің екінші әйелі Сара Джейн Пирс 1954 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Фернвуд Манор 1969 жылы бұзылғанға дейін 109 жыл бойы Вининг және Бегби көшелерінде тұрды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Фернвудтағы бұлақ Викторияны сумен қамтамасыз еткен, сондықтан ауданның бұрынғы атауы Спрингридж болған. 1875 жылы Виктория Елк көлінен су құбыры арқылы жеткізе бастады, ал 1885 жылы бастапқы бұлақтардың орны Империя сыра зауытының орналасқан жеріне айналды. Тұрғын үйлердің салынуы 1890 жылдары басталды, ал батыс Фернвудтағы және Фернвуд жолы бойындағы көптеген үйлер осы кезеңге жатады. 1900 жылдардың басында Фернвуд жолының батысындағы кең аумақ жергілікті құрылысшыларға құрылыс материалдарын жеткізу үшін құм мен қиыршық тас орны ретінде пайдаланылды, бұл көптеген алғашқы тұрғындарды алаңдатты. Бұл мәселе 1912 жылы қазіргі Виктория орта мектебінің құм мен қиыршық тас орнының орнында салынған арқасында ішінара шешілді. Орталық орта мектеп 1853 жылы отарлау мектеп қорығында салынған ағаштан жасалған мектеп ғимаратында орналасқан. Бұл ғимарат 1876 жылы Виктория архитекторы Джон Тиг жобалаған ғимаратпен ауыстырылды, ол сонымен қатар Уорф-стриттегі Доминион кеден үйін және Виктория қалалық әкімшілігін жобалаған. 1876 жылы салынған мектеп 1902 жылы Фрэнсис Раттенбери жобалаған кірпіш ғимаратпен ауыстырылды. Алайда, Викторияның 1900 жылдардың басында халық санының өсуі бұл ғимаратты 12 жыл ішінде жеткіліксіз етті. Қазіргі Орталық орта мектеп (бұрынғы Орталық жасөсперімдер мектебі), 1952 жылы салынған, Виктория архитектура фирмасы Бирли Уэйд Стокдилл жобалаған. Фернвудтың сауда орталығы Фернвуд жолы бойында 1890 жылдар мен 1900 жылдардың басында дамыды, ал ауылдағы көптеген сауда ғимараттары осы кезеңге жатады, себебі Гладстон жолы мен Фернвуд жолының қиылысы ауданды қала орталығымен байланыстыратын трамвай желісінің соңғы аялдамасы болды. Қазір Белфри театры орналасқан ғимарат 1892 жылы Эммануил баптистік шіркеуі ретінде салынған. Тағы бір шағын сауда орталығы Хаултен жолы бойында дамыды. Фернвуд ауданының көп бөлігі 1913 жылғы жылжымайтын мүлік бумының соңына дейін салынды.
The Fernwood area was part of the territory originally inhabited by the Songhees prior to the establishment of Fort Victoria. It is believed that a Songhees village may have been located at what is today Cadboro Bay. With the establishment of Fort Victoria, a trail linking the fort to Cadboro Bay ran through the area that would become Fernwood and was used by aboriginals and Europeans. Bishop Edward Cridge described the area as it was in the 1850s as "open country without a house or field till we arrived at the Company's farm [Cadboro Bay Farm]". Early European settlers in the area included John Work, born in Donegal, Ireland who developed the Hillside Farm on the northwest edge of today's Fernwood, and Benjamin Pearse. Pearse owned land between Denman Street and Pandora Avenue, bounded by Fernwood Road on the west and Belmont Avenue on the east. His home, Fernwood Manor, constructed in 1860, gave its name to the neighbourhood. After Pearse's death in 1902, Pearse's second wife, Sarah Jane Pearse resided there until her death in 1954. Fernwood Manor stood at Vining and Begbie Streets for 109 years before its demolition in 1969. Historically, a spring in Fernwood supplied Victoria with its main source of water, hence the earlier name of the neighbourhood, Springridge. In 1875 Victoria began piping water from Elk Lake, and in 1885, the site of the original springs became the location of the Empire Brewery. Residential development began in earnest in the 1890s, and many homes in western Fernwood and along Fernwood Road itself date from this era. In the early 1900s a large area west of Fernwood Road was used as a sand and gravel pit to supply construction materials to local builders, to the dismay of many early residents. The problem was partly solved by the construction of the present Victoria High School in 1912 on some of the lands that had been used as the sand and gravel pit. Central Middle School stands on the site of the first public school, a wood frame schoolhouse built in 1853 on the colonial school reserve. This building was replaced in 1876 by a building designed by Victoria architect John Teague, who also designed the Dominion Customs House on Wharf Street and Victoria City Hall. In turn, the 1876 school was replaced in 1902 by a brick building designed by Francis Rattenbury. However, the increase in Victoria's population in the early 1900s made this building inadequate within 12 years. The present Central Middle School (formerly Central Junior High School), built in 1952, was designed by the Victoria architectural firm Birley Wade Stockdill. The commercial heart of Fernwood developed along Fernwood road in the 1890s and early 1900s and many of the commercial buildings in the village date from this time in part due to the intersection of Gladstone road and Fernwood road acting as the terminus of the streetcar line connecting the neighbourhood to downtown. The building now housing the Belfry Theatre was built in 1892 as Emmanuel Baptist Church. Another small commercial node developed along Haultain Road. Most of the Fernwood neighbourhood was built up by the end of the real estate boom of 1913.