Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы 13 ғасырлық Блэкфрайарс монастыры
Blackfriars, Newcastle upon Tyne
Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы XIII ғасырлық Блэкфрайерс монастыры – I санаттағы тарихи ескерткіш. Қалпына келтірілген, доминикан орденінің орталығы болған. 🏰✨
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі 13 ғасырдағы францискан монастыры Ньюкасл-апон-Тайнде
Grade I listed 13th century friary in Newcastle upon Tyne
Blackfriars – Тайн және Уэр, Англиядағы Ньюкасл-апон-Тайн қаласының орталығында, қалалық Қытай ауданына жақын орналасқан, қайта жаңартылған I дәрежелі 13 ғасырдағы францискан монастыры.
Blackfriars is a restored Grade I listed 13th century priory in Newcastle upon Tyne, Tyne and Wear, England, located in the city centre, close to the city's Chinatown.
Ерте тарих
XIII ғасырдың басында Англияда саяхатшы монахтар немесе кедейлер ордендері құрыла бастады. Ньюкасл-апон-Тайн қаласында бес кедейлер қауымы болды: 1239 жылы құрылған Блэкфриарс монастыры (доминикандықтар); 1262 жылы құрылған Уайтфриарс монастыры (кармелиттер); 1290 жылы құрылған Остинфриарс монастыры (августиндықтар); 1274 жылы құрылған Грейфриарс монастыры (францискандықтар); және 1360 жылы құрылған Троица монастыры. Сонымен қатар, қазіргі Нун көшесіне жақын жерде 1086 жылы Сент-Бартоломей әйелдер монастыры салынды. Доминикан монастырын Ньюкаслдың бай саудагері, сэр Питер Скотт құрды. Монахтар, монахтардан айырмашылығы, діни қызметтер олардың өмірінің басты мақсаты емес еді. Олар бастапқыда тек қайыр сұрау арқылы күнкөріс істеген дін қызметкерлері болды және көбінесе қалалық жерлерде орналасқан. Доминикан ордені 1200 жылдан кейін көп ұзамай, Осмалық Доминик немесе Доминик де Гусман деп те белгілі Әйгілі Доминикпен құрылды. Доминикандықтарға ғимараттар мен жерлерге ие болуға тыйым салынды, бірақ мүлік олардың сенімінде сақталуы мүмкін еді. Блэкфриарс осылайша, Ньюкасл-апон-Тайн қаласының солтүстік-батысында, қала қабырғасының ішінде орналасқан. Монастыр мен оның жері жеті акр (2,83 гектар) жерді алып жатты, сонымен қатар кішкентай табыс әкелетін екі бақшасы мен төрт кішкентай жабық ауласы болды. 14 ғасырда монастырь бірнеше рет патшалық отбасының қонағы болды. 1334 жылы Англияның Эдуард III және Шотландия тағына талапкер Эдуард Баллиол осы жерде кездесті.
During the early years of the 13th century, orders of friars or mendicant brothers began to establish themselves in England. Newcastle upon Tyne came to have five mendicant communities within its walls: Blackfriars Priory (Dominican) established in 1239; Whitefriars Priory (Carmelite) established in 1262 (now Whitefriars Place); Austinfriars Priory (Augustinian) established in 1290 (now the site of the Holy Jesus Hospital); Greyfriars Friary (Franciscans) established in 1274 (now the site of New Place; and the Trinitarian Priory established in 1360. There was also the nunnery of St Bartholomew's founded in 1086 near the present Nun Street. The Dominican priory was founded by a wealthy Newcastle merchant, Sir Peter Scott. Friars differed from monks in that liturgical worship was not the principle focus of their life. They were clerics who initially lived solely by begging, and they were mostly located in urban areas. The Dominican order was founded by St Dominic, also known as Dominic of Osma or Dominic de Gusman, shortly after 1200. Dominicans were forbidden to own buildings and land, but such property could be held in trust for them. Such was the case with Blackfriars, which was situated in the north west of Newcastle upon Tyne just inside the city walls. The priory and it’s grounds covered seven acres (2.83 hectares), but also had two gardens and four small closes that provided a small income. During the 14th century, the priory accommodated royalty on more than one occasion. In 1334 Edward III of England and Edward Balliol, the claimant to the Scottish throne, met there.
Реформация
1536 жылы Генрих VIII бастаған реформация кезінде Ньюкаслдың бес қайыршы қауымы мен әйелдер монастырі таратылды, ал жері 1539 жылы қала әкімшілігіне және бай саудагерлерге сатылды. Шіркеу, сакристика, шаптерхаус үйінің шығыс жартысы және монастырь галереясы бұзылды. Осы кезде Ньюкаслдың діни орындарында 60-тан аз адам болды. Блэкфриарс монастырі Ньюкасл қаласының мэрі мен қалалық кеңес мүшелеріне сатылды, содан кейін 1552 жылы оны қаланың тоғыз шеберхана гильдиясына штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін жалға берді. Бұл, оның неге діни орындарының арасындағы жалғыз сақталған ғимарат екенін түсіндіреді. Гильдиялар монастырь ғимараттарын өздерінің қажеттіліктеріне бейімдеу үшін кең ауқымды өзгерістер жасады. Бұл өзгерістер 16 ғасырдың соңы мен 17 ғасырдың басында жүзеге асырылды. 1709 және 1739 жылдар аралығында көптеген қосымша өзгерістер енгізілді, мысалы, жаңа терезелер қойылды және еден деңгейлері өзгертілді. Кейбір гильдиялар, мысалы, тігіншілер мен аяқ киім жасаушылар, Блэкфриарстан біраз уақытқа шығып, кейін қайта оралды. Блэкфриарстағы гильдиялардың жиналыс үйлері 19 ғасырға дейін белсенді пайдаланылды. Гильдиялар оларда тек тоқсан сайын жиналатын, ал қалған уақытта басқа мақсаттар үшін пайдаланылатын. Бірінші қабаттағы бөлмелер көбінесе гильдия қызметкерлері үшін немесе мұқтаж адамдар үшін, олар онда жалсыз тұратын, тұрғын үйлер ретінде пайдаланылды.
During the Reformation begun by Henry VIII in 1536, the five Newcastle mendicant communities and the nunnery were dissolved and the land was sold to the Corporation and to rich merchants in 1539. The Church, sacristy, eastern half of the chapter house and cloister were all demolished. At this time there were fewer than 60 inmates of the religious houses in Newcastle. The convent of Blackfriars was sold to the Mayor and burgesses of Newcastle, who then leased it to nine of the town's craft guilds, to be used as their headquarters in 1552. This probably explains why it is the only one of the religious houses whose building survives to the present day. The guilds carried out extensive changes to adapt the cloistered buildings to their own use. This was carried out in the late 16th and early 17th centuries. Between 1709 and 1739 many further alterations were made, such as providing new windows and altering floor levels. Some of the guilds, such as the Tailors and the Cordwainers, moved out of Blackfriars for a while and subsequently returned. The guilds’ meeting houses in Blackfriars were well used until the 19th century. The guilds only met in them once a quarter, so that they were used for other purposes the rest of the time. Ground floor rooms often served as dwellings, either for people employed by the guilds, or for the needy, who lived there free of rent.
Елеусіз қалдыру және кейіннен қалпына келтіру
XIX ғасырдың көп бөлігінде және XX ғасырдың басында Блэкфриарс ғимараттары ескерусіз қалды және күйреуге бет бұрды. 1937 жылы Седлерлердің меншігі адамдар тұруға жарамсыз деп жарияланды. Ньюкасл корпорациясы 1950-ші жылдардың басында Блэкфриарсты сатып алды. Бір кезде доминикандықтардың Блэкфриарсқа қайта оралып, иелік етуі мүмкін болғандай көрінді, бірақ бұл орындалмады. Тегіншілер гильдиясы және басқа да ұйымдар 1974 жылға дейін Блэкфриарсте жинала берді. 1973 және 1981 жылдар аралығында Блэкфриарс ғимараттары қайта жаңартылды.
During much of the 19th century and into the 20th century, the buildings of Blackfriars were neglected and fell into an increasingly bad state of repair. In 1937 the Saddlers’ property was declared as unfit for human habitation. Newcastle Corporation acquired Blackfriars in the early 1950s. At one time there appeared to be a possibility that the Dominicans might return to occupy Blackfriars, but this did not happen. The guild of Tailors, among others, continued to meet at Blackfriars until 1974. Between 1973 and 1981, the buildings of Blackfriars were restored.
Қара монахтар
Тек монастырь ғимараттары ғана қалды. Орта ғасырларда монастырь ашық алаңнан тұратын, шамамен 69 фут (21 м) шаршы, оны 10 фут (3 м) енді жабық дәліз қоршап тұрды. Жабық дәліз қазір жоқ. Монастырдың солтүстік жағында монастырь шіркеуі орналасқан, бірақ ол 16 ғасырда бұзылған. Шіркеудің жоспары қалыптасқан шөп алаңында көрініп тұр. Қазіргі уақытта ғимараттарда түрлі қолөнер шеберханалары мен Энди Хуктың, бас аспазшысы Крис Уордейл болатын, рестораны орналасқан. Блэкфриарс сонымен қатар Блэкфриарстың тарихын баяндайтын көрмеге де ие. Үлкен шөп алаңы, оны қоршап тұрған қаланың қарбалас өмірінен өзгеше. Таннерлер гильдиясы әлі күнге дейін Блэкфриарстегі бұрынғы Смиттер залында (Freemen’s Hall деп аталады) жиналыстарын өткізеді. Бұл орын ортағасырлық қала қабырғаларының ең жақсы сақталған бөлігіне жақын орналасқан. Блэкфриарлар (Предиктер ордені) 19 ғасырда Ньюкасл-апон-Тайнға қайта оралды. Сент-Доминик монастырі, жаңа Блэкфриарс, 1873 жылы кардинал Мэннинг тарапынан ашылды. Ол Нью-Бридж көшесінде орналасқан. 2020 жылы доминикандықтар Ньюкаслдан кетіп, монастырь мен шіркеу Хексам және Ньюкасл Рим-католик епархиясына тапсырылды.
Only the buildings of the cloisters remain. In the Middle Ages the cloister consisted of an open garth, approximately 69 ft (21m) square surrounded by a 10 ft (3m) wide covered walk. The covered walk no longer exists. The priory church was at the north end of the cloister, but was demolished in the 16th century. The outline of the church can be made out in the grassy space that remains. The buildings now house a range of craft workshops and a restaurant owned by Andy Hook with head chef Chris Wardale. Blackfriars also houses an exhibition, which describes the history of Blackfriars. The large grassed courtyard contrasts with the busy city life that surrounds it. The Tanners Guild still use the former Smiths Hall (referred to as the Freemen's Hall) in Blackfriars for their meetings. The site is close to the most intact section of the medieval town walls. The Blackfriars (Order of Preachers) returned to Newcastle upon Tyne in the nineteenth century. St Dominic's Priory, the new Blackfriars, was opened by Cardinal Manning in 1873. It is situated on New Bridge Street. In 2020, the Dominicans left Newcastle, and the priory and church were handed to the Roman Catholic Diocese of Hexham and Newcastle.