Кіріспе

Уэльстегі бұрынғы монастырь – Эвенни монастырі (Priordy Ewenni), Уэльстегі Гламорган аңғарындағы Эвенни қаласында орналасқан. Бұл монастырь 12 ғасырда бенедиктиндер орденімен құрылған. Монастырь әскери стильдегі кең қорғаныс құрылыстарымен және жақсы сақталғандығымен ерекшеленеді. Сәулет тарихшысы Джон Ньюман оны «Гламоргандағы ең толық және әсерлі нормандық шіркеу ғимараты» деп сипаттаған. Монастырлар таратылғаннан кейін, заңгер және дипломат сэр Эдвард Карн монастырьдің бір бөлігін жеке тұрғын үйге айналдырды. Бұл Елизавета заманындағы үй 1803-1805 жылдар аралығында бұзылып, оның орнына грузин стиліндегі Эвенни Приориясы салынды. Үйге әлі күнге дейін сэр Эдвардтың ұрпақтары – Турбервилл отбасы иелік етеді. Монастырьдің батыс бөлігі – Сент-Михаэль шіркеуінен басқасы, жалпы жұртшылыққа ашық емес, ол ауылдың приход шіркеуі (Уэльс шіркеуі) ретінде өз қызметін жалғастыруда. Монастырь Cadw мекемесінің қамқорлығында және I санаттағы мұражай ретінде тіркелген.

Тарих

Приори был основан Морисом де Лондром в 1141 году. Морис передал нормандскую церковь Святого Михаила аббатству Святого Петра в Глостере, ныне Глостерский собор, вместе с церковью Святой Бридс-Майор и часовней в Огморе «для того, чтобы была образована монашеская обитель». Церковь была построена в 12 веке его отцом, Уильямом де Лондром, одним из нормандских рыцарей Гламоргана. На этом месте существовала более древняя, кельтская монашеская келья. Она описана в Лландафской книге 12 века как посвященная Эгуэнни, ранней валлийской святой. Де Лондон разграбил это место с намерением построить на нем замок, но ему помешал указ папы Гонория II от 12 апреля 1128 года, который угрожал Де Лондру отлучением от церкви. Приори был распущен в 1536 году, к тому времени число монахов в нем составляло всего три человека. В том же году он был сдан в аренду сэру Эдварду Карну. Карн был юристом и дипломатом и занимал ряд должностей при дворах Генриха VIII и его преемников. В 1545 году он приобрел приори вместе с его владениями и начал строительство Эвенни-Приори-Хауса, включив в него многие структуры приори. Карны также основали два парка для оленей на территории поместья, один для пятнистых, другой для благородных оленей. Поместье перешло в семье Карнов к Эдварду Карну (умер в 1650 году), которому наследовали его две дочери и сонаследницы, Бланш и Марта. Бланш (умерла в 1685 году) унаследовала Эвенни и вышла замуж за своего кузена полковника сэра Джона Карна (умер в 1682 году) из Корнтауна. Их сын Ричард Карн (ок. 1669 – 1713) был преемником своих двух сестер и сонаследниц, Фрэнсис (умерла в 1714 году), жены Эдварда Турбервилла из Саттона, и Джейн (умерла в 1741 году). Эдварду и Фрэнсис Турбервиллам наследовал их сын Ричард Турбервилл, который стал единственным владельцем поместья Эвенни после смерти своей тети в 1741 году. К концу 18 века Карн-Хаус находился в состоянии разрухи; Джон Бинг, дневнист, описал его как «жалкое поместье» после посещения в 1787 году. В 1803–1805 годах елизаветинский дом был снесен, и Ричард Турбервилл Пиктон построил новое здание в грузинском стиле. Ему наследовал его сын Ричард Турвервилл Турбервилл (умер в 1848 году), за которым последовал его брат полковник Герваз Пауэлл Турбервилл, умерший бездетным ок. 1862 года. Затем поместье перешло к его праплемяннику подполковнику Томасу Пиктону Уорлоу (умер в 1892 году), который в 1867 году сменил свое имя на Томас Пиктон Турбервилл, и от него оно перешло в семье Пиктон Турбервиллов на несколько поколений. Дж. М. В. Тернер написал приори во время своего третьего тура по Уэльсу в 1795 году. Церковь приори и большая часть комплекса находятся под опекой Cadw. Эвенни-Приори-Хаус и его сады остаются частной резиденцией семьи Пиктон Турбервиллов, которые также используют дом в качестве места для проведения свадеб. Церковь Святого Михаила продолжает служить приходской церковью для деревни. Церковь была реконструирована в начале 21 века, включая установку стеклянного экрана, спроектированного Александром Белещенко, который отделил ее от неиспользуемой восточной части здания.

Сәулет және сипаттама

Монастырдың жері тіктөртбұрышты және Эвенни өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан. Монастыр шіркеуі шығыс жағында, ал шығыс, солтүстік және батыс жағында қабырғалары бар. Бұл жер бастапқыда толығымен қоршалған, бірақ оңтүстік бөлігі 19-ғасырдың басында Эвенни монастыры үйінің құрылысы кезінде қиратылған. Қабырғаларда солтүстік және оңтүстікке екі қақпа және солтүстік, батыс және шығысқа үш мұнара салынған. Монастырдың жері жақсы сақталған; 1803 жылдан 1805 жылға дейінгі үйдің құрылысы және 1869-1886 жылдар аралығында Томас Пиктон Турбервилл жасаған «консервативті қалпына келтіруден» басқа, көп өзгеріске ұшырамаған. Джон Ньюман 1995 жылғы «Гламорган» Pevsner Buildings of Wales сериясында монастырь шіркеуін «Гламоргандағы ең толық және әсерлі нормандық шіркеу ғимараты» деп сипаттады. Шағын монастырдың айналасына салынған қорғаныс құрылыстарының ауқымы тарихшыларды таң қалдырды. Майкл Солтер «Гвент, Гламорган және Гоуэр қамалы» атты зерттеуінде кең ауқымды қорғаныстың негізінен көрсету үшін салынғанын, қорғаныс ордың болмауы, орналасудың нашарлығы және қорғауға үлкен күш-қуат қажет болатын кешеннің үлкендігін атап көрсетеді. Элизабет Уиттл бұл талдауды қолдайды, кешеннің қорғанысын «тек әсер ету үшін салынған күш көрсету, фасад» деп сипаттайды, бірақ құрылыстың ауқымы мен беріктігінің әсерлі екенін мойындайды. Ньюман да қабырғалардың «нағыз қорғаныс» үшін емес, көрсету үшін салынғанын айтады, бірақ «осындай шағын және салыстырмалы түрде кедей қауым неге осындай қымбат көрсетілім жасауды қалады» деген сұраққа жауап бере алмайды. Монастыр шіркеуі – дөңгелек аркалары, цилиндрлі күмбездері және геометриялық өрнектері бар роман стиліндегі архитектураның ерекше және сирек кездесетін мысалы. Шіркеудің крест тәрізді жоспары да сол дәуір мен стильге тән. Саймон Дженкинс 2004 жылы орнатылған Белещенко экранының «интерьердің кеңістіктік тұтастығын» бұзатынын сынға алады.

Тізімге енгізілген атаулар

Монастыр кешенінде көптеген тізімделген ғимараттар бар. I дәрежеге ие болғандарға: монастырь шіркеуінің шығыс және батыс бөліктері; қазір монастырь қоршауының шығыс қабырғасында орналасқан батыс есіктің бастапқы жақтауы; Солтүстік мұнарасы, Солтүстік және Оңтүстік қақпа үйлері; және учаскенің батыс жағында тұрған қабырға жатады. II* дәрежелі ғимараттарға: Эвенни монастырлық үйі; қора; ортағасырлық балық шарабы; аумақтың шығыс жағын қоршап тұрған қабырға; және бұрынғы Оңтүстік-Шығыс мұнарасы кіреді. II дәрежеге жатқызылған құрылыстарға: тұрақ ауласының солтүстік, батыс және шығыс қанаттары; солтүстік-шығыстағы аумақтық қабырға; солтүстік және оңтүстік қақпа үйлері арасындағы қабырға; және 19 ғасырдағы жерді қайта жаңартудың бір бөлігін құрайтын қақпа және қабырға жатады. Монастыр, сондай-ақ, Романдық қақпа, көгершін үйі, Солтүстік және Оңтүстік қақпа үйлері, қора, тұрақтар, аумақтық қабырғалар және Эвенни монастырлық үйі сияқты жоспарланған ескерткіш болып табылады. Жер Cadw/ICOMOS тізілімінде Уэльстегі ерекше тарихи маңызы бар саябақтар мен бақтар бойынша II дәрежеде белгіленген.