Минданао қанды жүрек құсының сипаттамасы мен сақтау шаралары
Mindoro bleeding-heart
Mindoro қанды жүрегі (Gallicolumba platenae) – Филиппиннің Миндоро аралындағы сирек кездесетін құс. Тұқымын сақтау қажет, өйткені қоршаған ортаның жоғалуына байланысты құрып бара жатыр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Миндаро қанды жүрегі (Gallicolumba platenae), сонымен қатар мангян тайпасы оны куло-куло, ла-до, манатад, манук-манук, пунай және пуналада деп атайды, – Филиппиннің Миндаро аралында ғана кездесетін жер көгершінінің бір түрі. Ол өте сирек және көбінесе мәрмәр өндіруге байланысты тіршілік ортасының жойылуынан қоршауда. Биологиялық ерекшелігі мен сақталу жағдайына байланысты Лондон зоологиялық қоғамы оны EDGE түрлері тізіміне енгізді. Әлемдегі ең сирек құстардың бірі болғандықтан және орман жапырақтарының арасында жасырынып, көзге көрінбейтіндіктен, оның қалған саны туралы көп мәлімет жоқ.
The Mindoro bleeding heart (Gallicolumba platenae), also referred to as kulo kulo, la do, manatad, manuk manuk, punay, and puñalada by the Mangyan, is a species of ground dove native solely to the island of Mindoro in the Philippines. It is critically endangered and threatened by habitat loss largely motivated by marble extraction. Due to its biological line and its survival status, it has been listed as an EDGE species by the Zoological Society of London. Because it is one of the rarest birds in the world and has an elusive nature, often hiding in the underbrush of forests, there is little known about its remaining populations.
Таксономия және жүйелеу
Бұл түр төрт басқа қанды жүрек көгершін түрімен жақын туыс: G. luzonica, G. crinigera, G. keayi және G. menagei. Бұл бес түр, сондай-ақ G. rufigula түрі де, Gallicolumba туысына біріктірілген. Миндаро қанды жүрек көгершіні монотипті, яғни оның ішінде ешқандай кіші түрлер жоқ. 1893 жылы Сальвадори анықтаған таксономиялық жағдайы, Біріктірілген таксономиялық ақпарат жүйесінде дұрыс деп танылған.
This species is closely related to four other bleeding heart dove species: G. luzonica, G. crinigera, G. keayi and G. menagei. These five species, along with G. rufigula, are grouped together into the genus Gallicolumba. The Mindoro bleeding heart is monotypic, meaning it does not contain any smaller subspecies groups. Its taxonomic standing, which dates back to Salvadori in 1893, is deemed valid by the Integrated Taxonomic Information System.
Сипаттама
Бұл жер көгершінінің бойы шамамен 30-38 сантиметрге жетеді. Оның маңдайы қою сұр түсті, ол басының, мойнының және артқы мойнының жасыл, көкшіл түске ауысады. Төменгі жағы – мойнынан қапталына дейін – кремді ақ түсті, тек кеудесінің ортасындағы ерекше дақ қанды жарақатқа ұқсайды. Кеуде белгісі туысқан қанды жүрек көгершіндеріне қарағанда аз байқалады және қызғылт сары түсті. Қауырсынның артқы жағында қызғылт-күлгін түс, ал қанаты мен құйрығында каштановый түс бар. Оның құйрығы мен үстіңгі құйрық қауырсындары сұр түсті. Жасының қауырсындылығы белгісіз. Басқа көгершіндер сияқты, Миндаро қанды жүректерінде жыныстық ерекшеліктер көрінбейді. Ұрғашылары еркектерге ұқсас, бірақ ирисі күлгін түсті және әдетте кішкентай, қанаттарының ұзындығы шамамен 20-22 сантиметр (еркектерде 22-24 сантиметрге қарағанда). Бұл құс бамбук пен ратан өскен құрғақ орманды ұнатады, кейде әк тасты және тас блоктарымен араласады.
This ground pigeon has been recorded to be around tall. It has a dark grey forehead which transitions into an iridescent green on its head, nape, and hindneck. Its underside–from its throat to its flanks–is a cream white except for the distinctive patch on the center of its breast which resembles a bright bleeding wound. The chest marking is less prominent and more orange in hue than that of related bleeding heart doves. The dove's backside contains a reddish purple on its mantle, as well as chestnut coloration on its wings and rump. Its tail and uppertail coverts are grey. Its juvenile plumage is unknown. Like other pigeons, Mindoro bleeding hearts do not exhibit much sexual dimorphism. Females look similar to males but have purple irises and are generally smaller, with a wingspan (compared to in males). This bird favors dry forest floors overrun with bamboos and rattans, occasionally dotted with limestone outcrops and boulders.
Қорғау мәртебесі
1991 жылы жүргізілген табиғатты қорғау жөніндегі зерттеу Миндаро аралының эндемизмге ерекше сезімтал екенін көрсетті, себебі Сулу аралдарынан кейін Филиппин аралдарының ішінде оның орман жамылғысы ең аз. Аралға тән алты құс түрі бар, оларды тау және жазық түрлері деп бөлуге болады; Миндаро қанды жүрегі – жазық жерлерде кездесетін құс түрі, ол етке және үй жануарлары саудасына деген сұранысты қанағаттандыру үшін түйреуіштермен ауланады. Ұсынылған қорғау шараларына Миндародағы қалған ормандарды картаға түсіру, сондай-ақ осы аумақтарды зерттеп, олардың қазіргі таралуын және популяциялық жағдайын анықтау кіреді. Бұған қоса, түр туралы айтылған әңгімелерді тексеру, шартты өсіру популяцияларын құру, оның көбеюі мен азық табуы үшін қажетті жағдайларын бағалау мақсатында экологиялық зерттеулер жүргізу, сондай-ақ маңызды мекендердегі жабайы жануарларды аулауды және орман өнімдерін жинауды реттеу ұсынылады.
A conservation study in 1991 found that the island of Mindoro is particularly susceptible to endemism, as it has the least forest cover of any Philippine island after the Sulu Islands. There are six bird species endemic to the island which can be categorized as montane and lowland; the Mindoro bleeding heart is a lowland species which has been hunted with snares to meet demands for meat and pet trade. Conservation actions proposed include to map the remaining forests on Mindoro, and survey these areas to clarify its current distribution and population status. It has also been recommended follow up on anecdotal reports of the species, establish captive breeding populations, conduct ecological studies to assess its requirements for breeding and foraging, and regulate hunting of wildlife species and the extraction of forest products within key habitats.