.30-06 Springfield патроны: Тарихы мен сипаттамасы

Кіріспе

Американдық әскери мылтық патроны

.30 06 Спрингфилд патроны (айтылуы "thirty aught six"), метрикалық белгілеуде 7.62×63 мм, ал Винчестер оны .30 Gov't '06 деп атады. 1906 жылы АҚШ армиясына енгізіліп, кейін стандартталды; 1970 жылдардың соңына дейін әскери қолданыста болды. Патрон атауындағы ".30" – оқтың диаметрін дюйммен көрсетеді; "06" – патрон қабылданған жылы, 1906 жылды білдіреді. Бұл патрон .30 03 Springfield, 6 мм Lee Navy және .30 40 Krag патрондарының орнына келді. .30 06 патроны 50 жылға жуық АҚШ армиясының негізгі мылтық және пулемет патроны болды, содан кейін 7.62×51mm NATO және 5.56×45mm NATO патрондарымен алмастырылды, екеуі де қазіргі АҚШ және НАТО әскерлерінде қолданылады. Патрон бүгінгі күнге дейін өте танымал спорттық оқ болып табылады, оны барлық ірі өндірушілер шығарады.

Тарих

1890 жылдардың басында АҚШ әскері түтінсіз ұнтақпен зарядталған .30-40 Krag жиекті патронды қабылдады. 1894 жылғы нұсқасында осы патронға дөңгелек мұрынды оқ қолданылған. 1901 жыл шамасында АҚШ Mauser механизмімен және қораптық дүңгіршекпен жабдықталған эксперименталды жиексіз патронды жасауға кірісті. Бұл 1903 жылғы .30-03 Springfield жиексіз қызметтік патронға әкелді, ол Krag патроны сияқты дөңгелек мұрынды оқты пайдаланды. .30-03 патронының бастапқы жылдамдығы... 20 ғасырдың басында көптеген еуропалық әскерлер жеңіл салмақты (шамамен), жоғары жылдамдықты, сүйір (спитцер) оқтары бар қызметтік патрондарды қабылдады: Франция 1898 жылы (8×50ммR Lebel Balle D спитцер, қайық тәрізді құйрығымен), Германия 1903 жылы (7.92×57мм Mauser S Patrone), Ресей 1908 жылы (7.62×54ммR Lyokhkaya pulya [жеңіл оқ]), және Ұлыбритания 1910 жылы (.303 British Mark VII). Осының салдарынан дөңгелек мұрынды АҚШ .30-03 қызметтік патроны қалып қойды.

Қаптама, шар, калибрі .30, 1906 жылғы үлгі (M1906)

Осы себептерге байланысты АҚШ әскері 1906 жылы жаңа, жеңіл патронды жасады, .30-06 Springfield, "патрон, доп, калибр .30, 1906 жылғы үлгі" немесе жай ғана M1906. .30-03 корпусы сәл қысқа мойынға ие болды, бұл Spitzer түзу табанды оқты атуға мүмкіндік берді. Оқтың баллистикалық коэффициенті (G1 BC) шамамен 0.405, бастапқы жылдамдығы және бастапқы энергиясы болды. Патрон әскери мылтық (MR) 21 құрылғысымен зарядталды, ал оның максималды қашықтығы (бұрыс) деп есептелді. .30-03 патронымен бірге ұсынылған M1903 Springfield мылтығы жаңа .30-06 Springfield патронын қабылдау үшін өзгертілді. Мылтықтағы өзгерістерге оқтың түйіршікті бөлігіне дейінгі ұңғыны қысқарту және камераның өлшемін өзгерту кірді, соның арқасында оқ рифлдерге жеткенше тым алыс секірмейтін болды. Басқа өзгерістерге бұрынғы Springfield мылтықтарындағы қиын "штангалы штык" алынып тасталды. M1906 максималды қашықтығы бастапқыда жоғары бағаланды. M1906 патроны әзірленген кезде қашықтық сынақтары тек аралығында жүргізілді, ал одан асып кеткен қашықтықтар бағаланды, бірақ ең ұзақ қашықтыққа жасалған бағалау шамамен 40 пайызға қате болды. Бұл қашықтық айырмашылығы Бірінші дүниежүзілік соғыста анық көрінді. Жеңіл минометтер мен артиллерия кеңінен қолданылғанға дейін, ұзақ қашықтықтағы пулеметтердің "жарылысы" немесе жанама атыстары АҚШ жаяу әскерінің тактикасында маңызды деп есептелді. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда көптеген пулеметтері болмағандықтан, британдық және француздық пулеметтерін сатып алды. Кейіннен бұл қарулар M1906 патронын қолданатын американдық пулеметтерімен ауыстырылғанда, жарылыстың тиімді қашықтығы 50 пайызға төмендеді. 1918 жыл шамасында Борден Брук су қоймасында (Массачусетс штаты), Майамиде және Дейтона Бичте жүргізілген атыс сынақтары M1906 патронының нақты максималды қашықтығын көрсетті. Германия, өз мылтықтарында ұқсас түзу табанды оқпен зарядталған S Patrone (S доп патроны) қолданды, ұзақ қашықтықтағы пулеметтерді пайдалану үшін аэродинамикалық жағынан жақсартылған оқ әзірлеу арқылы осы мәселені шешкен сияқты. S.S. Patrone 1914 жылы пайда болды және максималды қашықтығы бар S.S. – schweres Spitzgeschoß (ауыр шпиц) қайықтың құйрық бөлігі бар оқ қолданылды.

For these reasons, the U. S. military developed a new, lighter cartridge in 1906, the .30 06 Springfield, "cartridge, ball, caliber .30, Model of 1906", or just M1906. The .30 03 case was modified to have a slightly shorter neck to fire a spitzer flat based bullet that had a ballistic coefficient (G1 BC) of approximately 0.405, a muzzle velocity of , and a muzzle energy of The cartridge was loaded with military rifle (MR) 21 propellant, and its maximum range was claimed (falsely) to be The M1903 Springfield rifle, which had been introduced alongside the .30 03 cartridge, was modified to accept the new .30 06 Springfield cartridge. Modifications to the rifle included shortening the barrel at its breech and resizing the chamber, so that the more tapered bullet would not have to jump too far to reach the rifling. Other changes to the rifle included the elimination of the troublesome "rod bayonet" of the earlier Springfield rifles. The M1906 maximum range was originally overstated. When the M1906 cartridge was developed, the range tests had been done to only ; distances beyond that were estimated, but the estimate for extreme range was incorrect by almost 40 percent. The range discrepancy became evident during World War I. Before the widespread employment of light mortars and artillery, long range machine gun "barrage" or indirect fires were considered important in U. S. infantry tactics. When the U. S. entered World War I, it did not have many machine guns, so it acquired British and French machine guns. When those weapons were later replaced with U. S. machine guns firing the M1906 round, the effective range of the barrage was 50 percent less. Firing tests performed around 1918 at Borden Brook Reservoir (Massachusetts), Miami, and Daytona Beach showed the actual maximum range of the M1906 cartridge to be Germany, which was using the S Patrone (S ball cartridge) loaded with a similar flat based bullet in its rifles, had apparently confronted and solved the same problem by developing an aerodynamically more refined bullet for long range machine gun use. The s. S. Patrone was introduced in 1914 and used a s. S. – schweres Spitzgeschoß (heavy spitzer) boat tail bullet which had a maximum range of approximately .

.30 M1 шарлы патрон

Осы себептерге байланысты 1926 жылы артиллериялық корпус швейцариялықтар ұсынған 7,5×55 мм швейцариялық GP11 снарядтарын жан-жақты сынақтан өткізгеннен кейін, жаңа жетілдірілген әскери ұңғы (IMR) 1185 ұшқышымен және 9° қайық тәрізді құйрығымен, ал 7 калибрлік мұрын бөлігі бар .30 M1 шарлы патронын жасады. Бұл оқтың баллистикалық коэффициенті шамамен 0,494 (G1 BC) құрады, ол машиналық мылтықтар мен мылтықтардан оқ ату кезінде жоғары бастапқы жылдамдық пен энергияға қол жеткізді. Бұл оқ ұшу кезінде ауа кедергісін азайтып, қашықтықта тез бәсеңдеуді, көлденең желдің әсерінен туындайтын ауытқуды азайтып, машиналық мылтықтар мен мылтықтардың тиімді әсер ету қашықтығын едәуір арттырды. Сонымен қатар, бұрынғы M1906 патронының проблемасы болған металлдың тозуын жоқ ететін алтын жалатылған металл қабықшасы әзірленді. Патронның салмағы және ең жоғары қашықтығы шамамен тең .

Қапшық, калибрі .30, шар, М2

Соғыс уақытындағы артық қалдықтар екі миллиардтан астам оқ-дәріні құрады. Әскери ережелерге сәйкес, ең ескі оқ-дәрілерді жаттығу үшін пайдалану қажет болды. Нәтижесінде, ескі .30 06 оқ-дәрісі жаттығуларға жұмсалды; .30 М1 доп оқ-дәрілерінің қоры баяу өсіп, барлық ескі M1906 оқ-дәрілері атылғанға дейін. 1936 жылы .30 М1 доп оқ-дәрілерінің кеме тәрізді құйрықты спитцер оқтарымен максималды ұшу қашықтығы көптеген әскери атыс полигондарының қауіпсіздік шектеулерінен асып түсетіні анықталды. М1906 патронының сыртқы баллистикасына сәйкес келетін оқ-дәрілерді мүмкіндігінше жылдам өндіруге шұғыл бұйрық берілді. 1938 жылы жаңа патрон жасалды, ол негізінен ескі M1906 патронының көшірмесі болды, бірақ IMR 4895 ұшқышымен және жаңа, жалпақ табанды оқпен жабдықталды, оның сыртын алтынмен қапталған, құрамы басқа қорғасын қорытпасынан тұрды және салмағы ... болды. Осы 1938 үлгідегі патрон, .30 калибрлі, доп, M2 патроны, ... бастапқы жылдамдыққа және ... энергияға ие болды.

"Күшті" зарядтармен және оларды қабылдай алатын мылтықпен .30 06 көптеген магнум патрондарына баққа жарыса алатын өнімділікке қол жеткізеді. Дегенмен, бастапқы үкіметтік талаптарға жақын зарядталғанда, .30 06 көптеген атысшылар бірнеше оқ атқанда төзімді деп санайтын сезімді кері соққы шегінде қалады, магнумдардан айырмашылығы, және бұғы сияқты жануарлардың етін қажетсіздей бүлдірмейді. Тиісті зарядтармен ол Солтүстік Америкада кездесетін кез келген кішкентай немесе үлкен ауыр жануарларды аулауға жарамды. .30 06 патронының күші мен әмбебаптығы (оған арналған артық қарулардың болуымен және коммерциялық оқ-дәріге деген сұраныспен) оны Солтүстік Америкада аң аулау үшін ең танымал патрондардың бірі ретінде сақтап келеді.

Қайта тарту

.30 06 патронының көп жылдар бойы танымал болып қалуының бір себебі – оның қуаты көптеген атысшылардың көтере алатын шегінде болуы. Кері соққы энергиясы (бос кері соққы) белгілі бір деңгейден асып кетсе, көптеген атысшылар қатты түрде тітіркеніп, дұрыс атудан қағылады. 30 06 пулясын атып шығаратын мылтықтың кері соққы энергиясы шамалы. Кері соққыдан сескенуші атысшылар жеңіл оқтарды, мысалы, оқтарды таңдай алады. Сол мылтықтағы оқ тек кері соққы энергиясының ғана бөлігін тудырады. Жас атысшылар тіпті одан да жеңіл оқтармен бастауға болады.

Картридж өлшемдері

.30 06 Springfield патроны 68,2 грамм ұстай алады және көлемі 68,2 мм. Патрон корпусының сыртқы пішіні, экстремалды жағдайларда бұрандалы мылтықтар мен пулеметтерде сенімді патрон беруді және алуды қамтамасыз ету үшін жасалған. .30 06 Springfield максималды C.I.P. патрон өлшемдері. Барлық өлшемдер миллиметрмен көрсетілген. Американдықтар иық бұрышын альфа/2 = 17,5 градус деп анықтайды. Commission Internationale Permanente pour l'Epreuve des Armes à Feu Portatives (C.I.P.) мәліметтері бойынша, осы патрон үшін жалпы ойма жылдамдығы 254 мм (1:10), 4 ойық, жер диаметрі = 7,62 мм (.30 дюйм), ойық диаметрі = 7,82 мм (.308 дюйм), жер ені = 4,49 мм (.1768 дюйм) және праймер түрі – үлкен мылтыққа арналған. C.I.P. ресми нұсқауларына сәйкес, .30 06 Springfield корпусы 405 МПа (58,740 psi) пьезо қысымға дейін төзе алады. C.I.P. реттелетін елдерде, әрбір мылтық патроны комбинациясы тұтынушыларға сату үшін осы максималды C.I.P. қысымының 125% -ымен сынақтан өтуі керек. 8×64 мм S, .30 06 Springfield патронының еуропалық баллистикалық аналогы болып табылады.

Спорттық пайдалану

.30-06 әскери патрон ретінде жасалғанмен, көп ұзамай АҚШ-тағы ірі аң аулаушыларының назарын аударды. Бұл жаңа патрон бұрынғыға қарағанда траекториясы тегіс әрі энергиясы жоғары болды, әсіресе танымал .30-30 Winchester патронынан асып түсті. .30-06 сондай-ақ, сол кезде жаңа ғана пайда болған сүйір ұштарлы оқтармен де зарядталатын болды, бұл патронның тиімділігін арттырып, рычагты мылтықтардан атылатын басқа .30 калибрлі оқтарға қарағанда аңды аулауды жеңілдетіп, үстелге ет әкелуге көмектесті. Бұл патрон 110-дан 220 граммға дейінгі салмақтағы оқтармен зарядтала алады, олар 1:10” бұрылыстың иілімі бар стволдарда тиімді түрде тұрақтандырылады. Осылайша, патронның көмегімен кішкентай жануарлардан бастап, аюға дейін әртүрлі өлшемдегі жануарларды аулауға болады, әрине, ауыр оқтар қолданылған жағдайда. Патрон Солтүстік Америкадағы барлық ірі аң түрлерін аулауға қолданылатындықтан, аңшылар мен қару туралы жазатынтар, мысалы Джек О’Коннор сияқты, оны әмбебап патрон деп есептейді. Президент Теодор Рузвельт өзінің ұлы Кермит және Фредерик Кортени Селуспен бірге Африка сафариіне .30-06 патронын алып барды, осылайша .30-06 кез келген өлшемдегі жануарды жеңе алатынын дәлелдеді. Қауіпті аңдарды аулауға толыққанды жарамды болмаса да, .30-06 Африка даласындағы аңдарды аулауға жарайды. 150 граммдық оқтармен .30-06 Springfield патроны бұғы және қой сияқты орташа өлшемдегі аңдарды аулауға өте ыңғайлы. Оқ стволдан 2950 фут/секунд жылдамдықпен ұшып шығып, аңшыға 300 ярдтан сәл кем қашықтықтағы нысананы тікелей ату мүмкіндігін береді. 165 және 168 граммдық оқтардың жоғары баллистикалық коэффициенті желдің әсеріне төтеп беруге көмектеседі және қисық траекторияға қарамастан, ұзақ қашықтықтағы энергиясын сақтайды. Ал 180-ден 220 граммға дейін салмағы бар оқтармен зарядталған .30-06 қаз, аю және бұғы сияқты ірі аңдарды аулауға жарамды. .30-06 сонымен қатар, көптеген басқа танымал аңшылық патрондарының негізі болып табылады, мысалы, танымал .270 Winchester, .25-06 Remington, .280 Remington және .280 Ackley Improved. Олардың барлығы тепе-теңдік сақталған, тегіс траекториямен атылатын патрондар және орташа өлшемдегі аңдарды аулау үшін әлемдегі ең танымал патрондардың қатарында. Жаңа баллистикалық коэффициенті жоғары патрондарға қарамастан, олар қысқа стволды мылтықтарда қолдануға арналған, аңшылар .30-06 патронының танымалдығын жоғары бағалайды, және әлемдегі барлық ірі қару өндірушілер оны кем дегенде бір мылтығына орнатады.

Although the .30 06 was designed as a military round, it soon caught the attention of big game hunters in the United States. This new cartridge offered a flatter trajectory and carried more energy than the popular .30 30 Winchester. The .30 06 also could be loaded with the then new spitzer designed projectiles, which also contributed to extending the cartridge's performance with respect to other .30 caliber bullets fired from lever action rifles, making it easier to put venison on the table. It is a very versatile round that may be loaded with bullets ranging from 110 to 220 grains, which may be effectively stabilized from 1:10" twist barrels. Thus, the cartridge may be used to hunt animals of different sizes from varmint to moose and even brown bears with adequately constructed heavy bullets. Since the cartridge may be used for taking all North American big game species it was considered an all round by hunters and gun writers as Jack O'Connor, who hunted extensively with it. President Theodore Roosevelt took a .30 06 to his famous African Safari along with his son Kermit and Frederick Coerteney Selous, proving that the .30 06 could bring down game of any size. Though not optimal for dangerous game, the .30 06 is adequate for hunting African plains game. With 150 grain bullets, the .30 06 Springfield is a perfect option for medium sized game such as deer and sheep. Leaving the muzzle at 2950 fps, it gives the hunter a maximum point blank range slightly short of 300 yards. The 165 and 168 grain bullets with higher ballistic coefficient contribute to buck cross winds more efficiently and maintain downrange energy at expense of a more curved trajectory, while loaded with 180 to 220 grains, the .30 06 is adequate for hunting larger game such as elk, moose, and even brown bears. The .30 06 is also the parent case for many other popular hunting cartridges such as the venerable .270 Winchester, the .25 06 Remington, the .280 Remington, the .280 Ackley Improved. All of them are balanced, flat shooting cartridges ranking high among the most popular big game hunting cartridge for mid sized species worldwide. Despite the new trend towards high ballistic coefficient cartridges, designed to be used with short length actions, hunters still praise the .30 06 as it still lists high on the rank of big game hunting cartridges popularity, and every major gun maker worldwide chambers it in at least one of its rifles.

Әскери патрон түрлері

Ескерту: .30 06 патрондары көптеген әртүрлі доңғалақтармен және түрлі техникалық талаптарға сәйкес коммерциялық түрде өндіріледі.

Америка Құрама Штаттары

.3006 патроны 1954 жылы 7.62×51 мм НАТО патронымен алмастырылды. Дегенмен, ол бірқатар уақыт әскер резервінде және ұлттық гвардияда қолданыста болды; Франкфорд Арсеналы 1961 жылы ғана өндірісті тоқтатты, ал Лейк-Сити армиялық оқ-дәрі зауыты .30 06 патронын 1970 жылдардың соңына дейін жасап келді, 1993 және 2002 жылдары жаңа өндіріс партиялары шығарылды. "T" (Trials) белгісі – бұл оның әзірлену және сынақ кезінде болған кодтық нөмірі. "M" (Model) белгісі – стандарттық үлгіде шығарылғанда алған нөмірі. 1934 жылға дейін шығарылған оқтардың үлгі нөмірі қабылданған жылы көрсетілген. Бронебойғыш, M1917: M1917 – АҚШ армиясы қолданған алғашқы бронебойғыш мылтық патроны. Оның болаттан жасалған өзегі қорғасын қаптамада, жартылай купро-никель қаптамасымен және ашық жұмсақ ұшымен жабдықталған. Ашық ұшы соққы кезінде қаптаманың қашып кетуіне көмектесу үшін жасалған, бұл өзектің нысанаға тиюіне мүмкіндік береді. Бұл жұқа қорғасын қаптаманың кеңейетін оққа айналуына әкеп соқты. Кеңейетін оқтар Гаага конвенциясын бұзады деп есептелгендіктен, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылмады. Бронебойғыш, M1918: M1918 патроны M1917 бронебойғыш патронына ұқсас, бірақ оның патрон аузының жанында тегіс канеллюрі және толық металл қаптамасы бар оғы болды. Ол қызметте AP M1917 патронын алмастырды. Бронебойғыш, M1922 (1922–1934): Бұл ауыр болат өзегі бар қайта жасалған бронебойғыш патрон. Бұл бронебойғыш патронның алғашқы қара ұшы болды. Бронебойғыш, M1 (1934–1939): Бұл 3180 фпс жылдамдығы бар жоғары жылдамдықты AP патроны, ол өзінің қызметі бойында әзірленді. 1939 жылы ол AP M2 патронымен алмастырылды, ол AP M1922 патронының жаңа дизайны болды. Бронебойғыш, M2 (1939–1954): Бұл патрон жеңіл брондалған көліктерге, қорғаныс құрылыстарына және жеке құрамға қарсы қолданылады және оның қара ұшымен анықталады. Оқтың түбі жалпақ, салмағы 163–168 гран. M2 патронынан қорғану – IV типті бронежилеттердің техникалық талаптарының бірі. Бронебойғыш өртке қарсы, T15/M14 (1943–?) және M14A1 (? 1954): Бұл патрон M2 бронебойғыш патронының орнына қолданылуы мүмкін және әдетте тұтанғыш нысаналарға қарсы қолданылады. M14 оғының ұшы қара сақинаның үстінде көк түспен боялған. M14A1 жақсартылған өзектік конструкцияға және өртке қарсы зарядқа ие болды және күміс түсті алюминиймен боялған ұшы болды. М1906 (1906–1925): Бұл патрон жеке құрамға және қарусыз нысаналарға қарсы қолданылады және күміс түсті купро-никель қорытпасынан жасалған оқ қаптамасымен анықталады. M1906 патронының оқ ұшы және жалпақ түбі бар. Оның қаптамасы тез тозады. М1 (1925–1937): М1 патронының аэродинамикалық тиімділік үшін 9 градус бұрышпен жасалған қайық тәрізді оғы бар. Бастапқы жылдамдығы төмен болғанымен, оның тиімді пішініне байланысты ұзақ қашықтықта жылдамдығы мен энергиясы жоғары болды. Қаттырақ оқ жеті бөліктен қорғасын және бір бөліктен антимоннан жасалған. Тозуды азайту үшін қаптама материалы алтын металлға (95% мыс және 5% мырыш қорытпасы) ауыстырылды. М2 (1937–1954): M1906 профиліне негізделген оғы бар бұл патрон M1 патронының алтын металл қаптамасын және аздап ауыр, таза қорғасын өзегін біріктірді. Оның бастапқы жылдамдығы бұрынғы патрондардың екеуінен де жоғары болды. М2 альтернативті (1943–1945): Мыс пен қалайыны үнемдеу үшін алтын металлмен қапталған болаттан жасалған металл қаптамасы бар M2 патронының соғыс кезеңіндегі экономикалық нұсқасы. Бос, M1906: Бұл патрон мылтық атысын имитациялау үшін қолданылады. Ол M1903 бос патронынан алынған, бірақ мойны қайта өлшемделген. Оның құрамында қара ұнтақ бар, оны бөлшектеу үшін кішкентай қағаздан жасалған оқ бар. Бос, M1909: Бұл патрон мылтық атысын имитациялау үшін қолданылады. Патронның ерекшелігі – оқта оқ жоқ, патронның мойнында канеллюр бар және қысқыш қызыл лакпен жабылады. Бұл әлі күнге дейін салтанатты M1 Garand мылтығы үшін қолданыстағы патрон. Қазіргі M1909 бос патрондары қызыл қысқышпен жасалған, бірақ олардың атауы бірдей. Демми, M40: Бұл патрон оқу үшін қолданылады. Патрон корпусының бойында алты бойлық толқын бар және праймер жоқ. Жарылғыш, T99: Соққысын тиімдірек белгілеу үшін кішкентай жарылғыш зарядты қамтитын патронның әзірленуі. Көбінесе "байқау жарылғыш" патроны деп аталатын, ол пушканың көзге түсетін нысаналарын белгілеуге арналған. T99 қабылданбаған. Ұсатылатын, T44/M22 (1945 сәуір): Оқ қатты немесе брондалған нысанаға тигенде ыдырайды, бомбалаушы әуеден оқ ату жаттығулары кезінде соққы болғанын көрсету үшін қалам тәрізді із қалдырады. Оқ ақ шеңбердің үстіндегі жасыл ұшымен анықталады. Галереялық жаттығу M1919 / Guard M1: 140 грандық балауызбен қапталған, дөңгелек мұрынды оғы бар, төмендетілген зарядты Ball патроны, жабық үй-жайларда немесе құрылыстар жиынтығы бар жерлерде нысана атуға қолданылады. Кейіннен 1933 жылы ол Guard M1 деп аталды және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қорғаныс өсімдіктері мен әскери орналасқан жерлерде күзетшілік және қарауылдық міндеттерге қолданылды. Guard M1906 (1907–1918): Құрылыстар жиынтығы бар жерлерде күзетшілік және қарауылдық міндеттерге қолданылатын 150 грандық FMJ ұшты оғы бар, төмендетілген зарядты Ball патроны. Патрон бастапқыда ортасында алты канеллюрмен белгіленген, бірақ бұл корпусты әлсіретті және лас мылтықта жарылуына әкелді. Кейіннен патронның иығында алты ойыс немесе жолақтармен белгіленді. Өндіріс 1918 жылы тоқтатылғанмен, 1920 жылдарға дейін осы ерекше патронның қоры жеткілікті болды. Жоғары қысымды сынақ, M1: Патрон өндірістен кейін, сынақтан өткен немесе жөнделген 30 06 мылтықтары мен пулеметтерін сынау үшін қолданылады. Патрон күмістік бояумен боялған (күмістік) патрон корпусымен және белгілі бір қысымға дейін зарядталғанмен анықталады. Өртке қарсы, M1917: Алғашқы өртке қарсы патрон, оқтың ұшында материалдың соққы кезінде оңай шығуына мүмкіндік беретін үлкен қуыс болды. Нәтижесінде, M1917 соққы кезінде кеңейе түсті. M1917 патроны қара ұшымен белгіленген. Өртке қарсы, M1918: Халықаралық заңдарға сәйкес, ашық ұшты кеңейетін оқтарға қатысты, M1917 патронының сияқты, бірақ қалыпты оқ профилімен M1917 патронының нұсқасы. Өртке қарсы, M1: Бұл патрон қарусыз, тұтанғыш нысаналарға қарсы қолданылады. Оқтың ұшы көк түспен боялған. Матч, M72: Бұл патрон оқ ату жарыстарында қолданылады және патронның басындағы "MATCH" деген жазумен анықталады. Нақты жарыстарда қолдануға арналған оқ-дәрі партиялары NM (National Match), IM (International Match), PM немесе P (Palma Match) және I & P (International and Palma Matches) деп белгіленген. Мылтық гранатасы бос, VB (? 1933): Бұл патрон Viven Bessières мылтық гранатасын іске қосу үшін жасалған. VB мылтық гранатасы Ball оғы одан өтіп кеткенде іске қосылды. Мылтық гранатасы бос патронында қауіпсіздік кеңістігін азайту үшін ағаштан жасалған оқ болды. Ол құрылыстар жиынтығы бар жерлердегі оқу полигондарында инерциялық жаттығу гранаталарымен қолданылды. Оның қолданылуын көрсету үшін "VB" деген жазу болды. Мылтық гранатасы бос патрондары, M1 (1933–1945), M2 (1941), M3 (1941–1953) және M3E1 (1953–қазіргі уақыт): Бұл патрон M7 сериялы мылтық граната таратқыштарымен мылтық гранаталарын итеру үшін қолданылады. Бос патрон толық өлшемді латунь корпусын пайдаланады және тек ұнтақ зарядты қамтиды. M1, M2 және M3 бос патрондары патрон аузындағы қызыл ворсамен жабылады, ал M3E1 қысқышпен жабылады. Үш патрон арасындағы айырмашылықтар ұнтақ зарядында және граната таратқыштарының диапазонында. M1 – универсалды бос және мылтық граната патроны, ол мамандандырылған мылтық гранатасын (RG), химиялық мылтық гранатасын (CRG) және химиялық соғыс гранатасын (CWG) алмастырды және стақанды таратқыш мылтық гранаталарымен қолданылды. M2 – сынақ алаңы ретінде қолданылған экспериментальді патрон; ол қара ұнтақ пен түтінсіз ұнтақтың қоспасын пайдаланды, өйткені түтінсіз ұнтақ өзінен өзі тұтанбайды деп қорқынышты. M3 – M1 сериясы (M1903 Springfield мылтығы үшін), M2 сериясы (үшін) мылтықтарымен қолдануға арналған.

The .30 06 round was replaced by the 7.62×51mm NATO round in 1954. However, it remained in limited use in the army reserves and national guard for some time; Frankford Arsenal only stopped production in 1961, and Lake City Army Ammunition Plant was making .30 06 until the late 1970s, with new production batches in 1993 and 2002. The "T" (Trials) designation is the code number it had when it was under development and testing. The "M" (Model) designation is the number it received when it was made standard issue. Issued bullets before 1934 used the year of adoption as their model number. Armor piercing, M1917: The M1917 was the first service issue armor piercing rifle ammunition used by the US Army. It had a steel core in a lead envelope with a partial cupro nickel jacket which had an exposed soft tip. The exposed tip was designed to aid in the envelope peeling away on impact to allow the core to strike the target. It had the unintended effect of making the thin lead envelope an expanding bullet. Since expanding bullets were seen as violating the Hague Convention it did not see service in World War I.
Armor piercing, M1918: The M1918 was similar to the armor piercing M1917 round except it had a smooth cannelure near the case mouth and had a full metal jacketed bullet. It replaced the AP M1917 round in service. Armor piercing, M1922 (1922–1934): This was a redesigned armor piercing round with a heavier steel core. It was the first armor piercing round to have a black painted bullet tip. Armor piercing, M1 (1934–1939): This was a higher velocity (3,180 fps) AP round that was under development throughout its service. It was replaced in 1939 by the AP M2, a redesign of the AP M1922. Armor piercing, M2 (1939–1954): This cartridge is used against lightly armored vehicles, protective shelters, and personnel, and can be identified by its black bullet tip. Bullet is flat base, weight 163–168 grains. Defense against the M2 projectile by name is one of the performance standards for Type IV body armor. Armor piercing incendiary, T15/M14 (1943–?) and M14A1 (? 1954): This cartridge may be substituted for the M2 armor piercing round and is normally employed against flammable targets. The tip of the M14 bullet is colored with a blue tip over a black ring. The M14A1 featured an improved core design and incendiary charge and had a silver colored aluminum painted tip. Ball, M1906 (1906–1925): This cartridge is used against personnel and unarmored targets and can be identified by its silver colored cupro nickel alloy bullet jacket. The M1906 has a projectile and flat base. Its jacket was found to quickly foul the bore. Ball, M1 (1925–1937): The M1 has an , 9 degree boat tailed projectile designed for aerodynamic efficiency. Though it had a lower initial velocity, velocity and energy were greater at longer ranges due to its efficient shape. The harder bullet was made of seven parts lead to one part antimony. The jacket material was changed to gilding metal (an alloy of 95% copper and 5% zinc) to reduce fouling. Ball, M2 (1937–1954): With a bullet based on the profile of the M1906, this cartridge incorporated the gilding metal jacket of the M1 projectile combined with a slightly heavier, pure lead core. It had a higher muzzle velocity than either of the earlier cartridges. Ball, M2 alternate (1943–1945): A wartime economy variant of the ball M2 that used a steel full metal jacket coated with gilding metal to conserve copper and tin. Blank, M1906: This cartridge is used to simulate rifle fire. It is derived from the M1903 blank, but with a resized neck. It has a paper bullet that contains a tiny black powder charge to aid in breaking it up. Blank, M1909: This cartridge is used to simulate rifle fire. The cartridge is identified by having no bullet, having a cannelure in the neck of the case, and the crimp is sealed by red lacquer. This is still a current cartridge for ceremonial M1 Garands. Modern M1909 blanks are rose crimped, but they have the same designation. Dummy, M40: This cartridge is used for training. The cartridge case has six longitudinal corrugations and there is no primer. Explosive, T99: Development of a cartridge that contained a small explosive charge that more effectively marked its impact. Often referred to as an "observation explosive" cartridge, it was meant to designate line of sight targets for cannon. The T99 was never adopted. Frangible, T44/M22 (April 1945): The bullet disintegrates upon striking a hard or armored target, leaving a pencil like mark to indicate a hit during bomber aerial gunnery practice. The bullet is identified by a green tip over a white ring. Gallery practice M1919 / Guard M1: A reduced charge Ball cartridge with a 140 grain wax coated lead round nosed bullet used for target shooting at indoor facilities or near built up areas. It was later renamed the Guard M1 in 1933 and was used for guard and sentry duty at defense plants and military installations during World War II. Guard M1906 (1907–1918): A reduced charge ball cartridge with a 150 grain FMJ pointed nose bullet used for guard and sentry duty in built up areas. The cartridge was originally marked with six cannelures in the middle, but this weakened the case and caused it to burst in a dirty rifle. It was later marked by six dents or flutes on the shoulder of the cartridge. Although production stopped in 1918, there were plenty of stocks of the oddball round left until the 1920s. High pressure test, M1: The cartridge is used to proof test 30 06 rifles and machine guns after manufacture, test, or repair. The cartridge is identified by stannic stained (silvered) cartridge case loaded to a pressure of Incendiary, M1917: Early incendiary cartridge, bullet had a large cavity in the nose to allow the material to more easily shoot forward on impact. As a result, the M1917 had a tendency to expand on impact. The M1917 had a blackened tip. Incendiary, M1918: Variant of the M1917 with a normal bullet profile to comply with international laws regarding open tipped expanding bullets. Incendiary, M1: This cartridge is used against unarmored, flammable targets. The tip of the bullet is painted blue. Match, M72: This cartridge is used in marksmanship competitions, and can be identified by the word MATCH on the headstamp. Ammunition lots loaded for use in specific competitions have been headstamped NM (National Match), IM (International Match), PM or P (Palma Match), and I & P (International and Palma Matches). Rifle Grenade blank, VB (? 1933): These cartridges were designed to launch the Viven Bessières rifle grenade. The VB rifle grenade was initiated when a Ball bullet passed through it. The Rifle Grenade Blank had a wooden bullet so it could have a reduced danger space when fired. It was used with inert Training/Practice grenades at training ranges that were near built up areas. It had a "VB" headstamp to indicate its use. Rifle Grenade blank cartridges, M1 (1933–1945), M2 (1941), M3 (1941–1953), and M3E1 (1953–present): These cartridges are used in conjunction with the M7 series of rifle grenade launchers to propel rifle grenades. Blank cartridges utilize a full size brass case and carry only a powder charge. M1, M2, and M3 blanks are sealed at the case mouth with a red wad and the M3E1 is crimped. The differences between the three cartridges have to do with the powder charge and the range of grenade launchers. The M1 was a universal blank and rifle grenade cartridge that replaced the specialized rifle grenade (RG), chemical rifle grenade (CRG), and chemical warfare grenade (CWG) cartridges and was used with cup discharger rifle grenade launchers. The M2 was an experimental cartridge used as a testbed; it used a propellant mixture of black powder and smokeless powder because it was feared that the smokeless powder would not reliably ignite by itself. The M3 was designed to be used with the M1 series (for the M1903 Springfield rifle), M2 series (for the M1917 Enfield rifle), and M7 series (for the M1 Garand rifle) spigot grenade launchers and used a propellant that was a mixture of five grains of FFFG black powder and 40 grains of IMR 4895 smokeless powder. The M3E1 featured an extended case neck, a rosepetal crimp, and a full smokeless powder loading and was designed for use with the M7A3 spigot rifle grenade launcher and larger ENERGA rifle grenade. The grenade blanks were issued in double rowed 10 round cartons, usually as part of a set with the hermetically sealed metal M13 grenade launcher assortment ammo can. Tracer, M1: Tracer for observing fire, signaling, target designation, and incendiary purposes. The M1 has a red tip. Tracer, M2: Tracer for observing fire, signaling, target designation, and incendiary purposes. Has a short burn time. The M2 originally had a white tip, but then switched to a red tip like the M1. This was due to the similar purpose of both rounds. Tracer, M2 alternate (1943–1945): A wartime economy variant of the tracer M2 that used a steel full metal jacket coated with gilding metal. It was ballistically matched to the ball M2 alternate. Tracer, T10/M25: Improved tracer over M1 & M2. Designed to be less intense in terms of brightness than either the M1 or M2 tracers. The M25 had an orange tip.

Қауымдастық

.30 06 (немесе "калибр .30") патроны 1940 жылы Lend Lease бағдарламасының басталуы кезінде американдық қаруды алдыңғы қатардағы қызметте пайдалануды күтіп қабылданған. Британдықтар соғыста американдық оқ-дәрілерді қолданды, олар өздерінің .303 британдық қызмет патронымен шатастырудан сақтану үшін S. A, .30 патроны деп аталды. Соғыстан кейін ол Корольдік бронетанк корпусының пулемет-патрондары ретінде қолданылды және 1993 жылдың қазанында ғана ескірген деп жарияланды. Саннан кейінгі "z" - бұл кордит емес, нитроцеллюлозалық қозғалтқыш қолданылғанын көрсетеді. Оқ-дәрілердің маркалары бастапқыда рим цифрларымен белгіленді (мысалы, .303 Ball Mark VII), бірақ 1945 жылы араб цифрларымен ауыстырылды (мысалы, .303 Ball MK 7). Cartridge S. A, .30 ball MK Iz: Бұл Соғыс министрлігінің 172 граммдық .30 06 Ball M1 патронының атауы болды. Америка әскерлері оны шектеулі стандарт ретінде белгілегендіктен, оны қызметке қабылдамады. Cartridge S. A, .30 ball MK IIz: Бұл Соғыс министрлігінің 150 граммдық .30 06 Ball M2 патронының атауы болды. Британ үкіметі үшін жасалған Lend Lease оқ-дәрілерінің маркасы болмады және .300z деп мөрленді. Cartridge S. A, .30 ball MK 3z: Бұл .30 06 ball M2 негізінде Корольдік теңіз күштері үшін 1945 жылы жасалған тәжірибелік патронның атауы. Ол қызметке қабылдамады. Cartridge S. A, .30 ball MK 4z: Бұл 150 граммдық толық металл қаптамалы оқпен қайық тәрізді патрон. Оның үстінде қызғылт сақина бар. Әдетте 20 патроннан тұратын қораптарға салынды. Алайда, M1 Garand қолданған Комонвелл елдері (Пакистан сияқты) оны 16 патроннан тұратын қораптарға салып, екі алдын ала орнатылған 8 патроннан тұратын Маннлихер стиліндегі клиптермен жабдықтады. Cartridge S. A, .30 ball MK 5z: Бұл 1970 жылдары Fabrique Nationale компаниясымен келісім бойынша жасалды. Cartridge S. A, tracer .30 дюймдік G Mark 1z: Бұл 150 граммдық толық металл қаптамалы оқ пен Бердан капсюлі бар қайық тәрізді патрон. Оның үстінде қызыл сақина бар және .30 G1z деп мөрленген. Cartridge S. A, tracer .30 inch G Mark 2z: Бұл 1970 жылдары Fabrique Nationale компаниясымен келісім бойынша жасалды және .30 ball MK 5z патронымен жұптастырылды. Бұл G Mark 1z патронымен бірдей, бірақ коррозияға қарсы Бердан капсюлі бар. Оның үстінде қызыл оқ ұшы бар және .30 G2z деп мөрленген. Cartridge S. A., өрт сөндіруші .30 дюймдік B Mark Iz: АҚШ жасаған M1 өрт сөндіруші патроны. Cartridge S. A., өрт сөндіруші .30 дюймдік B Mark IIz: Ұлыбритания жасаған M1 өрт сөндіруші патроны. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark I: Бұл АҚШ-тың M40 макеттік патронының атауы. Оның флейталарында жасыл бояу бар. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark II: Ұлыбританияда қолданылған АҚШ-тың .30 06 корпустарынан жасалған АҚШ-тың M40 макеттік патроны. Оның бас жағында мөр, ағаш қақпақ үстінде шары немесе АП оғы және флейталарында қызыл бояу бар. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark III: Үнді армиясы жасаған оқу патроны. 1945 жылғы оқ-дәрілер нұсқаулығында сипатталған және көрсетілгенімен, оның бірде-бір данасы табылған жоқ. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark IV: Cartridge S. A., drill .30 inch Mark 5:

The .30 06 (or "caliber .30") cartridge was adopted in 1940 during the beginnings of the Lend Lease program in anticipation of using American weapons in front line service. The British used American made ammunition during the war, which was designated as cartridge S. A, .30 to avoid confusing it with their own .303 British service round. It was used after the war as belted machinegun ammunition by the Royal Armored Corps and was not declared obsolete until October, 1993. The "z" after the numeral indicates that it used a nitrocellulose propellant rather than cordite. Marks of ammunition were originally designated with Roman numerals (i. e., .303 Ball Mark VII), but were replaced with Arabic numerals by 1945 (i. e., .303 Ball MK 7). Cartridge S. A, .30 ball MK Iz: This was the War Ministry's designation for the 172 grain .30 06 Ball M1 round. It was not accepted for use in service, as the American military had already marked it as limited standard. Cartridge S. A, .30 ball MK IIz: This was the War Ministry's designation for the 150 grain .30 06 Ball M2 round. Lend Lease ammo made for the British government had no mark designation and was headstamped .300z. Cartridge S. A, .30 ball MK 3z: This was the designation for an experimental round designed in 1945 for Royal Navy use that was based on the .30 06 ball M2. It was not adopted for service. Cartridge S. A, .30 ball MK 4z: This is a boat tailed cartridge with a 150 grain full metal jacketed bullet. It is marked with a purple annulus. It was normally packed in 20 round cartons. However, Commonwealth countries that used the M1 Garand (like Pakistan) bundled it in 16 round cartons that contained two preloaded 8 round Mannlicher style en bloc clips. Cartridge S. A, .30 ball MK 5z: This was made under contract by Fabrique Nationale in the 1970s. Cartridge S. A, tracer .30 inch G Mark 1z: This is a boat tailed cartridge with a 150 grain full metal jacketed bullet and a Berdan primer. It is marked with a red annulus and has a headstamp of .30 G1z. Cartridge S. A, tracer .30 inch G Mark 2z: This was made under contract by Fabrique Nationale in the 1970s and is paired with .30 ball MK 5z. It is the same as the G Mark 1z, except it has a non corrosive Berdan primer. It is marked with a red bullet tip and has a headstamp of .30 G2z. Cartridge S. A., incendiary .30 inch B Mark Iz: US made incendiary M1 cartridges. Cartridge S. A., incendiary .30 inch B Mark IIz: UK made incendiary M1 cartridges. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark I: This was the War Ministry's designation for the US dummy M40 round. It had green paint on its flutes. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark II: US dummy M40 round made by the UK from used US .30 06 cases. It had a recapped headstamp, ball or AP bullet over a wooden dowel, and red paint on its flutes. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark III: Training cartridge made by the Indian Army. Although described and specified in a 1945 ammunition manual, no copies have been discovered. Cartridge S. A., drill .30 inch Mark IV:
Cartridge S. A., drill .30 inch Mark 5:

Француз одағы

.30-06 патроны 1949 жылы M1 Garand және M1919 сияқты американдық артық әскери көмек қаруларында қолдану үшін қабылданды. Әскери өндіріс 1950 жылдардан 1960 жылдардың ортасына дейін, ал француз одағы елдеріне экспорттық өндіріс 1980 жылдардың соңына дейін жалғасты. Патрон корпустары АҚШ стандарттарынан жұмсақ болғандықтан, оларды көтерілісшілердің қайта пайдаланып, зарядтауына жол берілмеді. 7.62 мм 1949 үлгісіндегі Cartouche à Balle Ordinaire: Бұл патрон USGI .30-06 M2 (қосалқы) доп патронының негізінде жасалған. Оның құрамында мырыш-никель немесе алтын жалатылған болат қаптал және мыс немесе лакталған Parkerized болат корпусы, ал праймер – Berdan түрінде. 7.62 мм 1951 үлгісіндегі Cartouche à blanc pour Fusil: Бұл бос патрон винтовкаларда оқу үшін қолданылатын қағаз массасынан жасалған оққа ие. Оқ, әдеттегі оқтан ерекшеленуі үшін жасыл түспен боялған. 7.62 мм 1951 үлгісіндегі Cartouche à blanc pour Fusil Mitrailleur: Бұл бос патрон автоматтарында оқу үшін ағаштан жасалған оққа ие. Оқ, әдеттегі оқтан ерекшеленуі үшін көк түспен боялған немесе боялған. 7.62 мм 1952 үлгісіндегі Cartouche à blanc: Бұл бос патрон лакталған Parkerized болат корпусына ие және корпустың аузында көк картон дискімен мөрленген.