Жоғарғы фронталдық жиырылғы – мидың маңызды бөлігі, өзіне-өзінің хабардар болуына және сенсорлық жүйемен үйлесімде жұмыс істеуге жауап береді. Ми анатомиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мидың маңдай бөлігінің аймағы
Region of the frontal lobe of the brain
Нейроанатомияда жоғарғы маңдай гирусы (ЖМГ, сондай-ақ шеттік гирус) – мидың ми қабығындағы қырқа, және ол маңдай бөлігінің шамамен үштен бір бөлігін құрайды. Ол бүйірден жоғарғы маңдай ойысымен (сулькусымен) шектеледі. Жоғарғы маңдай гирусы – маңдай гируларының бірі.
In neuroanatomy, the superior frontal gyrus (SFG, also marginal gyrus) is a gyrus – a ridge on the brain's cerebral cortex – which makes up about one third of the frontal lobe. It is bounded laterally by the superior frontal sulcus. The superior frontal gyrus is one of the frontal gyri.
Өзін-өзі тану
ФМРТ эксперименттерінде Голдберг және авторлар өзіне-өзінің хабардарлығында жоғарғы фронталдық жиырылудың қатысуын, сезім жүйесінің әрекеттерімен координацияда анықтады.
In fMRI experiments, Goldberg et al. have found evidence that the superior frontal gyrus is involved in self awareness, in coordination with the action of the sensory system.
Күлкі
1998 жылы нейрохирург Ицхак Фрид 16 жастағы әйел науқасты ("АК науқасы" деп аталады) сипаттады, ол эпилепсияны емдеу кезінде оның SFG электр тогымен стимуляцияланғанда күлді. А.К.-ның сол жақ маңдай бөлігінің қыртыс бетіне электрлік стимуляция қолданылды, сонымен бірге оның эпилепсиялық ұстамаларының ошағын табуға тырысты (олар ешқашан күлкімен бірге болған жоқ). Фрид сол жақ SFG-де 2 см х 2 см аумақты анықтады, онда стимуляция тұрақты түрде күлкі тудырды (бірнеше рет сынағанда). А.К. хабарлағандай, күлкі көңіл көтеру немесе қуаныш сезімімен бірге болды. А.К. күлкіге әр жолы басқаша түсіндірме беріп, оны (күлкілі емес) сыртқы стимулға байланысты деп түсіндірді. Осылайша, күлкі оған атауын сұраған суретке ("аты күлкілі" деп айту), немесе оқып беруді сұраған сөйлемге, немесе бөлмедегі адамдарға ("сіздер айналада тұрғандарыңыз өте күлкілі") қатысты. Стимуляция тогының деңгейі жоғарылатылғанда күлкінің ұзақтығы мен қарқындылығы артты. Мысалы, төменгі ток кезінде тек күлімдеу пайда болса, жоғары ток кезінде қаттырақ, жұқпалы күлкі туды. Күлкі сөйлеу және қолмен қимыл жасаудың барлық әрекеттерін тоқтатумен бірге жүрді.
In 1998, neurosurgeon Itzhak Fried described a 16 year old female patient (referred to as "patient AK") who laughed when her SFG was stimulated with electric current during treatment for epilepsy. Electrical stimulation was applied to the cortical surface of AK's left frontal lobe while an attempt was made to locate the focus of her epileptic seizures (which were never accompanied by laughter). Fried identified a 2 cm by 2 cm area on the left SFG where stimulation produced laughter consistently (over several trials). AK reported that the laughter was accompanied by a sensation of merriment or mirth. AK gave a different explanation for the laughter each time, attributing it to an (unfunny) external stimulus. Thus, laughter was attributed to the picture she was asked to name (saying "the horse is funny"), or to the sentence she was asked to read, or to persons present in the room ("you guys are just so funny standing around"). Increasing the level of stimulation current increased the duration and intensity of laughter. For example, at low currents only a smile was present, while at higher currents a louder, contagious laughter was induced. The laughter was also accompanied by the stopping of all activities involving speech or hand movements.