Кіріспе
Джоанна Уэйли Коэн (1952 жылы туған) – Нью-Йорк университетінің Шанхай қаласындағы проректоры және Нью-Йорк университетінің күміс медальды профессоры. 1992 жылдан бері ол Қытай тарихын оқытып келеді. Проректор ретінде ол Нью-Йорк университетінің Шанхай қаласындағы бас академиялық лауазымын атқарады, университеттің академиялық стратегиясы мен басымдықтарын белгілейді, сондай-ақ академиялық тағайындаулар, зерттеулер және профессорлық-оқытушылар құрамының мәселелерін қадағалайды. Оның ғылыми қызығушылықтарына Қытайдың жаңа заманауи тарихы, әсіресе Цин династиясы; Қытай мен Батыс арасындағы қарым-қатынас; Қытай императорлық мәдениеті, әсіресе Цянлун дәуіріндегі мәдениет; Қытай мен Ішкі Азиядағы соғыстар; Қытайдың тағамдық тарихы кіреді.
Жеке өмір
Ол сэр Бернард Уэйли Коэннің, баронет және Джойс Уэйли Коэннің қызы.
Мансап
Ол Кембридж университетінде қытайтану бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды, содан кейін заң мамандығы бойынша білім алды. Күйеуімен бірге АҚШ-қа көшіп келгеннен кейін, ол заңгерлікпен айналыса алмады және Йель университетінде докторлық диссертация бағдарламасына қабылданды, 1987 жылы ғылым кандидаты (Ph.D.) дәрежесін алды. Уэй Коэннің кітаптары: «Қытайдағы соғыс мәдениеті: Цинь әулеті кезеңіндегі империя және әскерилер» (I. B. Tauris, 2006); «Пекиннің секстанттары: Қытай тарихындағы әлемдік ағымдар» (W. W. Norton, 1999); және «Орта Цинь Қытайындағы жерсіздік: 1758-1820 жылдарғы Синьцзянға жер аударылу» (Йель университетінің баспасы, 1991). Оның ағымдағы ғылыми жобаларына Қытайдағы империализмнің жаңартылған тарихы, шамамен 1800 жылғы Қытайдағы күнделікті өмірді зерттеу және Қытайдың жаңа заманындағы аспаздық мәдениеттің тарихы кіреді.
Тәуелділігі және қабылдануы
Николас Д. Кристоф «Нью-Йорк Таймс» газетінде «Секстанттарды» «ақылға қонымды ұйымдастырылған және қызықты айтылған» деп құттықтады, бірақ «Соңында мен осы кітаптың көптеген негізгі идеяларымен келіспедім, бірақ бұл маған ұнамайды деген сөз емес. Керісінше, мен оған келіспегендіктен оны одан да жақсы көрдім. Оның аргументтерінің батылдығының арқасында, ол ойландыратын және жаңаша көзқарас беретін болды».
Оның 2003 жылғы «Жаңа Цин тарихы» мақаласы Цин әулеті тарихындағы американдық ревизионисттік зерттеулерді қорытындылап, оған кеңінен қолданылатын «Жаңа Цин тарихы» деген атау берді.