Вашингтон қаласындағы Л’Энфан алаңы және кешені

Кіріспе

Вашингтон қаласындағы кешен, АҚШ

Вашингтон метросы мен Вирджиния теміржолы экспресіне қызмет көрсететін теміржол станциясы. L'Enfant Plaza – Вашингтонның оңтүстік-батыс бөлігіндегі үлкен алаңның төңірегіне топталған төрт коммерциялық ғимараттар кешені. Алаң мен ғимараттардың төменгі жағында La Promenade сауда орталығы орналасқан. Алаң Тәуелсіздік даңғылының оңтүстігінде, 12-шы және 9-шы көшелер арасында орналасқан (9-шы көше алаңның шығыс жағындағы ғимараттардың ортасынан өтеді). Ол L'Enfant Promenade көшесіне перпендикуляр салынған, бұл солтүстік-оңтүстік бағытта созылған көше және жаяу жүргіншілерге арналған алаң, оның бір бөлігі 10-шы көше SW-ден тікелей жоғары орналасқан. Алаң астана қаласының көше жоспарын алғаш құрастырған сәулетші және жоспарлаушы Пьер (Питер) Чарльз Л'Энфантің есімімен аталады (Л'Энфан жоспарына қараңыз). Ол 1968 жылы солтүстік және оңтүстік ғимараттар құрылысы аяқталғаннан кейін ашылды.

Жоспарлау

L'Enfant Plaza Оңтүстік-Батыс Вашингтон, округ Колумбия қалалық жаңару жобасының бір бөлігі болды, АҚШ-тағы ең алғашқы қалалық жаңару жобаларының бірі және Вашингтон, округ Колумбиядағы алғашқысы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вашингтон, округ Колумбия халқының жылдам өсуі қала маңындағы кеңсе ғимараттары мен тұрғын үйлердің кеңінен салынуына әкелді. Бірақ федералдық агенттіктер (аймақтың ең ірі жұмыс берушілері) қала орталығымен шектелгендіктен, соғыстан кейін Вашингтонның ескі, тозуға шалған, жеке тұрғын үйлерге арналған аудандарын қайта дамыту қозғалысы жұмысшылар үшін жоғары тығыздықты, заманауи тұрғын үйлермен қамтамасыз ету мақсатымен басталды. 1946 жылы АҚШ Конгресі округ Колумбияны қайта дамыту туралы заңды қабылдады, ол округ Колумбияны қайта дамыту жөніндегі жер агенттігін (RLA) құрды және елордада қайта дамытуды ынталандыру үшін жерді тазартатын және қаржыландыруға заңдық құқық берді. Конгресс сондай-ақ Ұлттық елорданы жоспарлау комиссиясына (NCPC) қай жерді қайта дамыту керектігін және қалай жасау керектігін анықтау өкілеттігін берді. 1950 жылы NCPC жүргізген зерттеуде қаланың оңтүстік-батыс бөлігінде ескі және нашар күтімге түскен ғимараттардың көп шоғырланғаны, тығыздығы жоғары және қоғамдық денсаулыққа қауіп төндіретіні анықталды, мысалы, үй ішінде судың болмауы, кәріз жүйелері, электр қуаты, орталық жылыту және ішкі әбденеттер. Қайта дамытуға қатысты әртүрлі көзқарастар жаңартудан бастап аудандарды толығымен бұзуға дейін болды, бірақ соңғысы федералдық қаржыландыруға ие болуға ықтимал деп есептелді. 1950 жылы Оңтүстік-Батыстағы барлық құрылыстарды бұзу жоспарланған, бірақ сотқа шағымданулар 1950 жылдардың ортасына дейін аймақты бөліп-бөліп бұзуға әкелді. Оңтүстік-Батыстағы тұрғын үйлердің көп бөлігі Виктория стиліндегі қатарлы үйлер болды. Кедей және орта таптық афроамерикандықтар мен Орталық және Шығыс Еуропадан келген иммигранттар, осы ауданда тұрғандары, иелік еткен жерлерін пайдалану арқылы үйлерінен шығарылды, үйлерінің құнының аз бөлігін ғана өтемақы ретінде алды. 1954 жылы Оңтүстік-Батыста 3900 ғимарат болды, онда 4500 отбасы тұрды. Тұрғындардың 60 пайызы афроамерикандықтар, ал қалғаны еуропалықтар.

L'Enfant Plaza was part of the Southwest Washington, D. C. urban renewal project, one of the earliest urban renewal projects in the U. S., and the first such in Washington, D. C. The rapid expansion of the population of Washington, D. C., during World War II led to the extensive construction of suburban office buildings and housing tracts. But with federal agencies (which were the area's largest employers) restricted to the city center, a movement began after the war to redevelop Washington's older, more dilapidated, single family dwelling neighborhoods to provide high density, modern housing for workers. In 1946, the United States Congress passed the District of Columbia Redevelopment Act, which established the District of Columbia Redevelopment Land Agency (RLA) and provided legal authority to clear land and funds to spur redevelopment in the capital. Congress also gave the National Capital Planning Commission (NCPC) the authority to designate which land would be redeveloped, and how. A 1950 study by the NCPC found that the small Southwest quarter of the city suffered from high concentrations of old and poorly maintained buildings, overcrowding, and threats to public health, such as lack of running indoor water, sewage systems, electricity, central heating, and indoor toilets. Competing visions for the redevelopment ranged from renovation to wholesale leveling of neighborhoods, but the latter view prevailed as more likely to qualify for federal funding. Demolition faced almost all structures in Southwest Washington and was to have begun in 1950, but legal challenges led to piecemeal razing of the area until the mid 1950s. Most of the dwellings in Southwest D. C. were Victorian row houses. Poor and middle class African American and immigrant Central and Eastern European families living in the area were forced out of their homes by use of eminent domain, receiving only a fraction of the value of their homes in compensation. In 1954, Southwest D. C. had about 3,900 buildings housing 4,500 families. About 60 percent of the residents were African American, and the remainder Caucasian.

Жаңа жоспар

RLA 10th Street NW бойында үлкен алаңды ұсынған алғашқы ұйым болды. Ол архитекторлар Роберт Джастмент пен Хлоэтиел Вудард Смитке Оңтүстік-Батыс округі үшін бас жоспар жасауды тапсырды. 1952 жылы жарияланған Джастмент-Смит жоспары аумақты толығымен тазалауды көздеді. Ерекше айта кетелік, Джастмент-Смит жоспары 10th Street SW үстінен эстрада салуды да ұсынды (ол теміржол жолдарынан және сол кезде салынып жатқан Оңтүстік-Батыс – Оңтүстік-Шығыс тас жолынан өтуіне мүмкіндік беру үшін), ол Maine Avenue SW-мен байланысатын еді. Эстраданың шығыс және батыс жағында парктері орналасады, Смитсонов институтының бас кеңсесі мен Ұлттық алаңның кедергісіз көрінісін қамтамасыз ету мақсатында. NCPC есебі де 10th Street SW үстінен эстрада салу жоспарын мақұлдады, бірақ жоспарда маңызды географиялық қиындықтар бар екенін атап өтті.

Атау беру

"L'Enfant Plaza" – бұл Нью-Йорк қаласындағы құрылысшы Уильям Зекендорфтың 1954 жылдың ақпанында бүкіл Оңтүстік-Батыс округін (C жобасы деп аталатын аймақ) дерлік толық қамтитын мәдени орталыққа берілген атау. Алғашқы жоспар бойынша, Смитсоний қамалының алдындағы Тәуелсіздік даңғылының оңтүстік-батысында айналма жол салынуы тиіс болған. Сол жылдың қазан айына қарай Зекендорф жоспарланған жаяу жүргіншілерге арналған сауда орталығына мемлекеттік кеңселерді қосуға келісті. Құрылысшы зерттеулерге 450 000 доллар жұмсағанын және егжей-тегжейлі жоспарды әзірлеуге тағы 500 000 доллар жұмсауды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Бірақ 1955 жылдың ақпанында NCPC жоспарланған "мәдени сауда орталығын" 9-шы көшеге (Оңтүстік-Батыс) көшіруді және 14-ші көше көпірінен келетін көлік ағыны үшін 10-шы көшені маңызды магистраль ретінде сақтап қалуды ұсынды. Келісімге келгендердің нәтижесінде Зекендорф өзінің жоспарларын қайта қарауға келісті, егер оның жобаланған учаскесін қайта жобалау жоспарына бір немесе бірнеше ұсынылған жол жоспарларын енгізуге болады. Бұл шарт, NCPC-нің Зекендорф ұсынған алдын ала жоспарларын мақұлдауына байланысты болды. Сонымен қатар, Ұлттық саябақтар қызметінің өкілдері Тәуелсіздік даңғылының (Линкольн ескерткіші мен Тайд бассейні арасындағы бөлігі) және Огайо Драйвтың (Оңтүстік-Батыс) бөлігін ұсынылып отырған Ішкі айналма автожолының бір бөлігі үшін пайдалануға рұқсат беруге келісті – бұл NCPC ұзақ уақыттан бері көздеген мақсаттар еді. Содан кейін NCPC Зекендорфтың C жобасына қатысты, соның ішінде 10-шы көшедегі сауда орталығына қатысты барлық ұсынысын мақұлдады.

1955 жылғы мәдени орталық

1955 жылдың ортасында 10th Street SW бойындағы "мәдени сауда орталығы" жобасы қайтадан күрделі ахуалға түсті. 1 шілдеде президент Дуайт Эйзенхауэр Колумбия округінің аудиториялық комиссиясын құру туралы заңға қол қойды, оның міндеті – "Колумбия округінде азаматтық аудиторияның жобалануы, орналасуы, қаржыландырылуы және салынуы, соның ішінде Президенттердің инаугурациялық залы, музыка, бейнелеу өнері және бұқаралық ақпарат орталығы" жоспарларын жасау болды. Оңтүстік-батыс Вашингтон, әсіресе Зекендорфтың ұсынған "мәдени сауда орталығы" жобасы, жоспарланған көп мақсатты өнер орталығы үшін Аудитория комиссиясы зерттеген басты нысандардың бірі болды. RLA 1955 жылдың қыркүйегінде 10-шы көшедегі учаскені Аудитория комиссиясына берудің тиімділігін қарастыра бастады, оның мақсаты – жеке емес, мемлекеттік пайдалану. Бірақ тағы бір жылдық зерттеуден кейін бұл жоспар тек үш ғимаратқа дейін қысқартылды (біріктірілген аудиториялық көрме залы, біріктірілген опера және концерт залы, театр). Алайда, D.C. Аудиториялық комиссиясы мәдени орталық үшін екі нысан ұсынды: L'Enfant Plaza және Foggy Bottom ауданы (сол кезде қайта құрылымдалуы зерттелген фабрикалар, сыра зауыттары, газ өндіріс орындары және тозығы жеткен тұрғын үйлер). Бірақ Федералды қалалық кеңес, жеке корпорациялар мен бизнес лидерлерінен құралған топ, L'Enfant Plaza үшін дауыс берді және Аудитория комиссиясы бірқатар жаңа нысандарды зерттеуге келісті. 1957 жылдың 31 қаңтарында Аудитория комиссиясының есебін ұсыну мерзімі жақындағанда, Комиссия мәдени орталық үшін үш нысан ұсынды: Foggy Bottom (номиналды түрде басымдық берілген), L'Enfant Plaza және L'Enfant Plaza-дан шығысқа қарай бір блок (қазіргі Robert C. Weaver Федералдық ғимараты және Конституция орталығы, жеке кеңсе ғимараты). Конгреске ұсынылған жобаға 10 000 орындық конгресс залы, музыка залы, театр және туристік орталық кірді. RLA L'Enfant Plaza нысанын қолдады, бірақ ол бір ғана ұсынылған мәдени орталық бірнеше құрылымға бөлінуі мүмкін екенін мойындады. 1957 жылдың ақпанында Оңтүстік-Батыс округінде (7-ші көше, 9-шы көше, Мэн авенюі және G көшесімен шектелген) төртінші нысан ұсынылды. Аудитория комиссиясы мәдени орталықты Foggy Bottom-да Потомак өзенінің жағалауына қарай сәл батысқа жылжытуға да келісім білдірді, осылайша ол ішкі аймаққа бірнеше блок емес, өзен жағасында орналасады. Сенат мамыр айында осы ұсынысты қолдады, бірақ Палата жерді сатып алуға қаражат бөлуден бас тартты. Сегіз айдан кейін, Аудитория комиссиясы таратылғаннан кейін, бірқатар қоғамдық қайраткерлер мен Конгресс мүшелері мәдени орталықты Ұлттық галереяның оңтүстігіндегі Ұлттық алаңда салуды ұсынды (қазіргі Ұлттық әуе және ғарыш мұражайы орналасқан). Бұл ұсынысқа қарсылық болғандықтан, Конгресс қайтадан шешім қабылдап, мәдени орталық үшін Foggy Bottom нысанын таңдады. Президент Эйзенхауэр 1958 жылдың 2 қыркүйегінде Ұлттық мәдени орталықты (кейіннен Джон Ф. Кеннеди атындағы сахналық өнер орталығы) құру туралы заңға қол қойды.

The proposal for a "cultural mall" along 10th Street SW became complicated again in mid 1955. On July 1, President Dwight Eisenhower signed into law legislation creating a District of Columbia Auditorium Commission, whose charge was to formulate plans "for the design, location, financing, and construction in the District of Columbia of a civic auditorium, including an Inaugural Hall of Presidents and a music, fine arts, and mass communications center". Southwest Washington, and especially Zeckendorf's proposed "cultural mall," became one of the top sites studied by the Auditorium Commission for its planned multi use performance center. The RLA began looking at the cost effectiveness of turning the 10th Street site over to the Auditorium Commission for its (rather than private) use in September 1955. After another year of study, however, this plan had been scaled back to just three buildings (a combined auditorium exhibit hall, combined opera concert hall, and a theater). But D. C. Auditorium Commission officials now proposed two sites for the cultural center: L'Enfant Plaza and the Foggy Bottom neighborhood (an area of factories, breweries, gas works, and decrepit housing then also undergoing study for redevelopment). But the Federal City Council, a private group of corporations and business leaders, voted for L'Enfant Plaza. and the Auditorium Commission agreed to study a number of new sites as well. As the January 31, 1957, deadline for the Auditorium Commission's report neared, the Commission proposed three sites for a cultural center: Foggy Bottom (its nominal preference), L'Enfant Plaza, and a site a block east of L'Enfant Plaza (the current site of the Robert C. Weaver Federal Building and Constitution Center, a private office building). The proposal to Congress included a 10,000 seat convention hall, music hall auditorium, theater, and tourist center. The RLA pressed for the L'Enfant Plaza site, although it agreed that perhaps the single proposed cultural center might be broken up into several structures. A fourth site in Southwest D. C. (bounded by 7th Street, 9th Street, Maine Avenue and G Street) was proposed in February 1957. The Auditorium Commission also said it would be acceptable to move the cultural center slightly west in Foggy Bottom, so that it sat on the banks of the Potomac River rather than a few blocks inland. The Senate followed suit in May, but the House refused to appropriate money to purchase the land. Eight months later, with the Auditorium Commission defunct, a number of civic leaders and members of Congress proposed that the cultural center be built on a site on the National Mall south of the National Gallery of Art (where the National Air and Space Museum is now). This proposal proved so unwelcome that Congress shifted again and chose the Foggy Bottom site for the cultural center. President Eisenhower signed legislation creating the National Cultural Center (later renamed the John F. Kennedy Center for the Performing Arts) on September 2, 1958.

Жоспарлар орындалады

Мәдени орталықтың Foggy Bottom ауданында орналасуы жоспарланғаннан кейін, L'Enfant Plaza құрылысы қайтадан жылдамдатылды. 1958 жылдың қараша айында RLA және Зекендорф L'Enfant Plaza-да салынатын жердің бағасы және ғимараттардың құрамы туралы келіссөздер бастады. 1959 жылдың желтоқсанында Зекендорф L'Enfant Plaza-да 1000 бөлмелі қонақ үй мен бес жекеменшік кеңсе ғимаратын салуға рұқсат алды. Жерді қайта дамыту агенттігі сонымен қатар алаңды, қонақ үйді және кеңсе ғимараттарын салу үшін 14 қалалық блокты бұзуға және сүруге келісім берді. Құрылыс 1961 жылдың 1 қаңтарында басталуы тиіс еді, бірақ L'Enfant Promenade-мен байланысты аяқталмаған жобалау мәселелері, егжей-тегжейлі құрылыс жоспарларын дайындауға жеткіліксіз уақыт және Конгресс 9-шы көше SW үстіндегі әуе кеңістігін әзірлеушілерге бермегендіктен кешіктірілді. Осы міндеттемелер Жерді қайта дамыту агенттігін 1961 жылдың қазан айында 7 миллион долларға Зекендорфқа 14 блок аумақты беруге итермеледі. Зекендорф сол кезде оның Webb & Knapp фирмасындағы штат архитекторы болған I. M. Pei-ге алаңды, жаяу жолды және парктің (ғимараттардың орналасуын қоса) жалпы жобалауын тапсырды. 1955 жылы Пей өзінің жеке фирмасын құрды, ол негізінен Зекендорфтың жобаларымен айналысты, ал Пейдің серіктесі Аралдо Коссутта Солтүстік ғимараттың (955 L'Enfant Plaza SW) және Оңтүстік ғимараттың (950 L'Enfant Plaza SW) бас архитекторы болды. Жаяу жол мен алаңның құрылысы 1963 жылдың сәуір айында басталуы жоспарланған еді. Бірақ Зекендорфтың кең жылжымайтын мүлік империясы 1964 жылы ауыр қаржылық қиындықтарға тап болды, тіпті компания 1965 жылы банкротқа ұшырады. Зекендорф құрылыс міндеттемелерін орындай алмағандықтан, Жерді қайта дамыту агенттігі оны 1964 жылдың қараша айында L'Enfant Plaza-дағы үлесінен бас тартуға және сатуға мәжбүр етті.

Құрылыс басталады

Зекендорфтың мүлкін және жалға алу құқығын L'Enfant Plaza Corp. (сондай-ақ L'Enfant Properties, Inc. деп те аталады) сатып алды. Агенттік 1965 жылғы 21 қаңтарда мақұлдау берді, ал сату 30 тамызда аяқталды. L'Enfant Plaza және серуендеу жолының құрылысы жылдамдатылды. Құрылыс алаңын дайындау жұмыстары 1965 жылдың қараша айында басталды. 1965 жылғы 23 қарашада 9th Street SW көшесінің үстіндегі әуе кеңістігіне 99 жылға жылына 500 доллардан жалдау құқығы берілді. L'Enfant Plaza алаңының негізі 9 желтоқсанда қаланды. Дегенмен, жобада кешігулер болды. L'Enfant серуендеу жолының солтүстік жағында Джеймс В. Форресталь ғимаратын салған федералдық үкімет 1967 жылдың маусым айына қарай құрылыс кестесінен бір жыл қалып қойды, нәтижесінде серуендеу жолының солтүстік бөлігі аяқталмай қалды. Сонымен қатар, өте оптимистік құрылыс кестелері мен жұмыс күшінің жетіспеуі L'Enfant Plaza-ның Солтүстік және Оңтүстік ғимараттарының (L'Enfant Plaza Corp. компаниясы салған алғашқы құрылыстар) құрылысын алты айға кешіктірді. 1968 жылдың маусым айында кеңсе ғимараты, алаң және серуендеу жолы халыққа және бизнеске ашылды. Алаң 1968 жылғы 16 қарашада ресми түрде ашылды. Қонақ үйдің құрылысы 1970 жылдың көктемінде басталуы тиіс еді. Алайда, кешігулерге байланысты 23 миллион долларлық қонақ үй мен кеңсе ғимаратындағы жұмыс 1971 жылдың маусым айында ғана басталды. Қонақ үй 1973 жылғы 31 мамырда салтанатты түрде ашылды, үш күндік гала-шарамен аяқталды.

Сәулетшілер

Властимил Кубек Батыс ғимараттың (475 L'Enfant Plaza SW) және Шығыс ғимараттың (немесе L'Enfant Plaza қонақ үйі; 480 L'Enfant Plaza SW) архитекторы болды. 1972 жылдың маусым айында АҚШ пошта қызметі ұлттық бас кеңсесі үшін Батыс ғимаратты сатып алды. Үшінші архитектор Эдвин Ф. Шнедл сауда орталығы мен тамақтандыру аймақтарын жобалады. "La Promenade" деп аталатын сауда орталығы төрт ғимаратты және метро стансасын жер астындағы жолмен байланыстырады.

Бенджамин Баннекер саябағында аяқталады

1970 жылы "Оныншы көшеден көрініс" L'Enfant променадының оңтүстік соңғы нүктесі болды. Пей бастапқыда сауда орындары мен мейрамханалармен жабдықталған үлкен жаяу өткел көпірін ұсынған, ол променадтан басталып, Overlook және Interstate 395 арқылы Maine Avenue SW және жағалауға дейін созылуы тиіс болған. Алайда, бұл құрылыс құнға байланысты ешқашан салынбады. Дэниел Урбан Кили жобалаған Overlook-та естелік су таратқышын айнала қоршаған төмен гранит қабырғасы және F және 9-шы көшелерге қарай еңістеніп түсетін қарапайым ландшафты бар. 1970 жылдың 30 маусымында Колумбия округінің қалалық кеңесі бірауыздан дауыс беріп, NPS-ке Оныншы көшеден көріністі Баннекер паркі деп атау туралы өтінішпен резолюция қабылдады. Бұл парк Вашингтондағы афроамерикандық тұлғаға арналған алғашқы қоғамдық кеңістік болды және көбінесе қара тарихына арналған экскурсияларға қосылады.

Вашингтон метросы мен Вирджиния темір жолы экспресі

Вашингтон метросының L'Enfant Plaza станциясы 1977 жылдың 1 шілдесінде ашылды. Алғашқы кіреберістер 400 7-ші көше SW ауласында және Мэриленд авенюі SW бойындағы 7-ші көшеде орналасқан болатын.

L'Enfant Plaza алаңының солтүстік бөлігінің астында 1622 орындық паркинг гаражы бар, ол қаладағы екінші ірі паркинг.

Көше желісі

L'Enfant Promenade Banneker Overlook-тің екі жағынан төмен түсіп, Banneker Circle SW-ті қалыптастырады. G Street SW шеңберден оңтүстік-шығысқа қарай 9th Street SW-ге дейін созылады, бірақ Вашингтон Нэшнлс бейсбол командасының ойындары Ұлттық паркте өткен кезде, тұрғындар үшін қозғалыс шектеулері енгізіледі. Жаяу жүргіншілерге арналған жол мен көпір парктен солтүстік-батысқа қарай I 395 тас жолына жетеді, ол парктің батысында Вашингтон каналын кесіп өтеді және соңында Шығыс Потомак паркіне салады.

Кинотеатр

L'Enfant Plaza-да бастапқыда 822 орындық кинотеатр болған, ол 1980-ші жылдары қаржылық қиындықтарға байланысты жабылды. Қазір бұл орынды Ұлттық көлік қауіпсіздігі кеңесі конференциялар өткізу орталығы ретінде пайдаланады.

Eastern Realty компаниясының сатып алуы

1981 жылы Ұлыбританиядағы Electric Supply Pension Scheme зейнетақы қорының жылжымайтын мүлікке инвестиция салатын Eastern Realty Investment Corp. компаниясы L'Enfant Plaza, La Promenade, Солтүстік ғимарат, Оңтүстік ғимарат және L'Enfant Plaza қонақ үйі ғимаратын сатып алды.

Өрт

1984 жылы 15 қазанда АҚШ пошта қызметінің бас кеңсесінің жоғарғы төрт қабаты өрттен қирады. 200-ден астам өрт сөндірушіге өртті сөндіруге екі сағат уақыт кетті, бұл Вашингтон тарихындағы ең ірі өрттердің бірі болды. Өрт салдарынан шамамен 100 миллион долларлық зиян келтіріліп, 25 өрт сөндіруші жарақат алды. 1985 жылы Колумбия округінің Қаржы және Кіріс департаментінің бағалау кеңсесі бұл ғимаратты 83,7 миллион долларға бағалады. Eastern Realty компаниясы бағалаумен келіспеді, ал округтік мүлік салығын теңестіру және қайта қарау кеңесі бағалауды 65,1 миллион долларға төмендетті. Келесі үш жыл бойы салық даулары жалғасты. Қала 1988 жылы ғимаратты 93,2 миллион долларға, 1989 жылы 97,4 миллион долларға, 1990 жылы 102,2 миллион долларға және 1991 жылы 103,9 миллион долларға бағалады. Жаңарту жұмыстарына барлық ғимараттарға спринклерлік және түтін дабылдары жүйелерін орнату, лифттерді жаңарту және электр жүйесін жақсарту кірді.

Қайта дамыту

1998 жылы Қалалық жер институты L'Enfant Promenade-ді қайта жаңартуды туристерге ыңғайлы орта құру және оңтүстік-батыс жағажайымен байланыс орнату мақсатында ұсынды. Бұл идея сол кезде көп назар алмағанмен, 2010 жыл шамасында L'Enfant Plaza-ның мәні мен сыртқы келбетін түбегейлі өзгертуге бағытталған ірі жоспардың бастауы болды. Бір жыл өткен соң, Sarakreek Holdings компаниясы Пейдің жобалаған су тасқынының орнына La Promenade-дің орталық бөлігіне шыныдан жасалған пирамида тәрізді шатыр орнатты.

21 ғасыр

2001 жылы Sarakreek Holdings L'Enfant Plaza-ға тиесілі мүлікті сатуға тырысты. Әр түрлі келісімдер мен сату шартының талаптарына сәйкес, L'Enfant Plaza автомобильдерге кіретін пандустарды, көгалдандыруды, күтімді, баспалдақтарды, үш қабатты тұрақ жайды және алаң төңірегіндегі жолды (бірақ L'Enfant Promenade емес) ұстауға кететін шығындардың 18,22 пайызы Heyman Properties, ал 81,78 пайызы JBG компаниясы төлейді.

Баннекер паркін бұзу жоспарлары

1990 жылдардың аяғында және 2000-шы жылдары Баннекер паркін қайта дамыту немесе жою туралы түрлі ұсыныстар Л'Энфант-Променаданың мәнін түбегейлі өзгертуге қауіп төндірді. 1990 жылдардың басында парк күтімнің жетіспеуінен, кейбір элементтерінің тозуына ұшырады, ал фонтан жұмысын тоқтатты. 1996 жылы коммерциялық емес «Вашингтонның өзара тәуелділік кеңесі» сол кезде паркті басқарған NPS-тен 3 миллион доллар көмек жинап, парк үшін Баннекердің толық мөлшердегі мүсінін орнатуға және басқа да жақсартулар жасауға (мысалы, Баннекердің жетістіктерін бейнелейтін рельефтік мүсіндер) рұқсат алды. Бірақ 1999 жылға қарай ұсынылған ескерткіш 17 миллион долларлық жобаға айналды, онда Променаданың солтүстік жағындағы Independence Avenue маңында келушілер орталығы, Променаданың ортасында биік тұғыр үстіндегі сағат, Променаданың оңтүстік жағындағы парк шеңберінде Баннекердің мүсіні және I 395 тас жолының үстінен паркті жағалаумен байланыстыратын көпір салу көзделген. Ұсынысты қарастырғаннан кейін Ұлттық ескерткіштер комиссиясы мүсінді паркте орналастыру туралы шешімді қабылдамады және Колумбия округі үкіметімен Променаданың орта тұсына Баннекер ескерткішін орналастыру мәселесін талқылауды шешті. 2005 жылы Мемориалды округтің федералды жеріне орналастыруға қатысты заңдық өкілеттік күші жойылды.

Аспан жолы идеясы

Алайда, бұл идея қала жоспарлаушыларының қызығушылығын тудырып, Л’Энфант-Променаданың оңтүстік жағында бейсбол стадионы салу жоспарының бір бөлігіне айналды. Колумбия округінің Кеңесі 2002 жылдың наурыз айында оңтүстік-батыс жағалауды қайта дамыту жоспарын бекітті, ол Баннекер паркінің астында туристік автобустарға арналған тұрақ салуды және Баннекер паркінен Мэн авенюіне (SW) баспалдақтар салуды қамтыды. Көп ұзамай, аспан жолы/баспалдақ идеясы Баннекер паркіне қатысты басқа жоспарлармен байланысты болды. 2004 жылы қала Баннекер паркін бұзып, оның орнына жаңа бейсбол стадионы салуды ұсынды. Ұсыныста I-395 тас жолының бір бөлігін жауып, стадионды жағалаумен байланыстыру үшін аспан жолы немесе баспалдақ салу көзделген. Қаланың ұсынысы сондай-ақ 1998 жылғы Қалалық жер институтының ұсынысын іске асырып, L’Enfant Promenade-ді жаңартуды және оны сауда орындарымен, көп қабатты тұрғын үйлермен және туристік орталықтармен толықтыруды көздеген «Баннекер ауылының орталығы» жобасын құруды ұсынды. Алайда, стадион Анакостия жағалау корпорациясының жоспарлауын қиындатуы мүмкін деген опасы болғандықтан, қала басшылары қолдауларын кері тартып алды, соның арқасында жағалауды дамыту жобасы жалғасты. Баннекер алаңына Бас лига бейсболынан ең көп қызығушылық білдірілгенімен, Баннекер паркінің жерін пайдалану құны да ұсынысқа қолдау көрсетуге кедергі келтірді. Кейіннен 2007 жылы Вашингтонның оңтүстік-шығысында «Nationals Park» деп аталған стадион салынды.

Қауіпке ұшырау

2004 жылы DC сақтау лигасы Бенджамин Баннекер паркін ауданның ең қауіпті тұрған жерлерінің бірі деп тізімге енгізді, себебі парк аумағын қайта жаңарту жөніндегі ұсыныстар қаралып жатты. Лига мәлімдеме жасап, "танымал ландшафт архитектор Дэн Килидің жобалауымен салынған бұл парк, Вашингтондағы афроамерикалық адамның есімімен аталатын алғашқы қоғамдық кеңістік ретінде мәдени маңызы зор және көбінесе қара тарихы туралы экскурсияларға қосылады" деді. Алайда, 2006 жылдың қаңтарында Смитсоновский институты 14-ші және 15-ші көшелер арасындағы (Америка тарихының ұлттық мұражайынан батысқа қарай) Мэдисон драйвындағы бос учаскеге орын таңдады. 2006 жылы аудандық үкімет пен Федералдық тас жолдар басқармасы парк пен жаяу жолағын "жақсарту" мақсатындағы қайта жаңарту ұсыныстарының бір бөлігін сипаттаған экологиялық бағалау жүргізді.

Оңтүстік-Батыс экоауданы

L'Enfant Plaza-ны жоғары тығыздықтағы, экологиялық таза және тұрақты өмір сүруге арналған Ұлттық сауда алабының кеңейтілуі 2006 жылы басталды. Елорданың ұзақ мерзімді жоспарларын әзірлейтін NCPC бұл қайта құруды «Оңтүстік-Батыс Экодистрикт» деп атады. JBG компаниясы L'Enfant Plaza-ны қайта дамытуды 2006 жылы бастады, ол өзінің жаңарту жобалары үшін 242 миллион долларлық ипотекалық несие алды. Сол жылы NCPC және округтік шенеуніктер L'Enfant Plaza және Promenade үшін қажеттіліктерді анықтау және идеяларды жинау үшін бірлескен тыңдаулар өткізді. Аймақты күтіп ұстау мәселесі күрделеніп, эспланададағы кірпіштер сынған, ал көптеген жасыл жеңілдер нашар күйде болды. 2009 жылдың қараша айында JBG La Promenade-тің шығыс бөлігін жаңартуға кірісті және 2010 және 2011 жылдары батыс бөлігін жаңартуды жоспарлады. Монументалдық ядролық жоспарында Баннекер паркіне жаңа келушілер орталығы мен ескерткіш салу, Баннекер паркінің астында интермодальдық көлік хабын құру, Форресталь ғимаратын және оның қосымшасын бұзу, сондай-ақ L'Enfant Promenade бойында тұрғын үйлер мен кеңселер салу, ал көше деңгейінде туристер мен тұрғындарға арналған сауда және тамақтану орындарын ашу көзделген.

2011 жыл

2011 жылдың тамызында Heyman Properties Оңтүстік ғимаратты сатуға шығарды. Үш айдан кейін JBG La Promenade-ді қайта жаңартудың екінші кезеңін бастады. 27 миллион долларлық, 20 айға созылған жоба кең аумақты қамтыды. 2011 жылдың соңында JBG L'Enfant Plaza-ны түбегейлі қайта дамытуды жоспарлап отырғанын хабарлады. Біріншіден, 9-шы көше (SW) және D көшесінің (SW) бұрышындағы ашық ауада тамақ ішетін алаңға 234 бөлмелі Homewood Suites by Hilton салынады. Отырыста Экодистрикт жоспарлары Президент Барак Обаманың 2009 жылғы 13514-ші жарлығына, яғни "Қоршаған орта, энергия және экономикалық көрсеткіштердегі федералдық басшылыққа" сәйкес екені атап өтілді. Мақұлданған жоспарда Бенджамин Баннекер паркі мен оған іргелес жатқан аумақтарды жаңа ескерткіштер, мұражайлар және/немесе ландшафттарды орналастыру үшін қайта жобалау ұсынылды. JBG-нің L'Enfant Plaza-дағы жоспарланған құрылысы 2012 жылдың ортасында жоспарланғандай басталған жоқ. Тамыз айында компания инвесторларға қолданыстағы ғимараттарының үлесін ұсынғанын мәлімдеді. Сондай-ақ, JBG "U" тәрізді кеңсе ғимараты жаңартылатынын, ал қонақүй 370 бөлмелі болатынын хабарлады. Плазаның шыны пирамидасы 2013 жылдың мамыр айында құрылыс басталған кезде бұзылды. Қосымшада мынадай мәлімдеме бар: "Баннекер паркінде заманауи, террасалы ландшафт құру көзделіп отыр, ол парктің көркін ашып, Ұлттық алаңға (National Mall) қақпа ретінде қызмет етеді".

2017-2018 жылдар

2017 жылдың сәуірінде NCPC Бенджамин Баннекер паркін Вашингтонның оңтүстік-батыс жағалауымен байланыстыратын баспалдақ пен пандус жоспарларын бекітті, сондай-ақ аймаққа жарықтандыру және ағаштар қосылды. NCPC және NPS жобаны аймақ қайта дамытылғанша он жылға жуық уақытқа қолданылатын уақытша жақсарту ретінде қарастырды. 4 миллион долларлық жобаға қаржыландыру Хоффман Мэдисон Уотерфронт ұсынған қаражат есебінен, сондай-ақ Колумбия округінің жоспарлау және экономикалық даму жөніндегі вице-премьері кеңсесінен алынған 2 миллион долларлық грант арқасында жүзеге асты. 2017 жылы Оңтүстік ғимарат 2007 жылғы 95 миллион долларлық ипотеканы төлей алмағандықтан ипотекаға салынды. Ол 2018 жылы Нормандия жылжымайтын мүлік серіктестеріне ипотекалық аукционда 39,5 миллион долларға сатылды. 2018 жылдың желтоқсан айында Citizens Bank мүлікке 68 миллион доллар көлемінде несие берді.

2019 жыл

Халықаралық тыңшылар мұражайы кешеннің Променад аймағына көшіріліп, жаңа ғимаратын ашты.

Сәулет бағасы

1968 жылы ашылған L'Enfant Plaza шедевр деп есептелді. "Вашингтон Пост" газетінің сәулет сыншысы Вольф фон Эккардт оны "жақсы сәулеттің нашар жоспарлаудан жеңіске жетуі" деп атады. Пейдің шешімі қағаз бетінде әдемі болғанмен, тәжірибеде тиімді болмады. Бүгінгі таңда алаң жылтырлығын жоғалтып, жайлы да емес, ал 10-шы көшеге жалғастыратын жол, қазір Л'Энфант-Променада деп аталады, тағы бір әдемі, бірақ сәтсіз арман сияқты. Кінәның көп бөлігі жоспардың өзінде жатыр. Алаңдағы өмірді кең, дұрыс емес жер асты сауда орталығы сорып алады. Кең, салтанатты жол тым аз үшін тым үлкен, мектептік оркестрдің концертіне арналған симфониялық фанфар сияқты. Сол жолдан күтеріңіздің де пайдасы шамалы – ол сізді тек оңтүстік-батыстағы (сондай-ақ көңіл көтермейтін) қайта жаңартылған жағалауға апаратын көлік айналымына жеткізеді. Сондай-ақ, Пейдің өзі Форресталь ғимаратының салынуына қарсы күрескенін, оның Ұлттық алаңның көрінісін нашарлататынын білгенін айтқан. Кешеннің азаматтар арасындағы танымалдылығы да жақсармады. 2005 жылы "Вашингтон Пост" газетінің тағы бір тілшісі Л'Энфант Плаза түнде және демалыс күндері "өліп қалады" дей отырып, оны "Күмбездер аңғары" деп сипаттады. 2010 жылы "Вашингтон Сити Папері" газетінде Л'Энфант Плаза "заманауи қала құрылысының ең ірі қателігі" деп аталуға лайық екені жазылды. Кешенді "апатты қала құрылысы" деп атап, Форресталь ғимаратын қаланың қалған бөлігінен променаданы оқшаулатқаны үшін қатты сынады.