Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Chinon (ʃinɔ̃) – Франциядағы коммуна, Индре-и-Луар департаменті, Центр-Валь-де-Луар аймағы. Чинонның айналасындағы дәстүрлі Туран провинциясы 15-шы ғасырдың соңы мен 16-шы ғасырдың басында француз патшалары мен олардың ақсүйектерінің сүйікті демалыс орны болды. Олар салған немесе ескі бекіністердің орнына тұрғызған Ренессанс шатолары Луара алқабының бұл бөлігіне "Францияның бағы" деген есім берді. Чинон орта ғасырларда маңызды стратегиялық рөл атқарды және француз және ағылшын патшаларына қызмет етті. Чинон өзінің шарабымен, қамалымен және тарихи қаласымен әйгілі. Луара алқабының бұл бөлігі 2000 жылдан бері ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілген.
Chinon (ʃinɔ̃) is a commune in the Indre et Loire department, Centre Val de Loire, France. The traditional province around Chinon, Touraine, became a favorite resort of French kings and their nobles beginning in the late 15th and early 16th centuries. The Renaissance châteaux which they built new or erected on the foundations of old fortresses earned this part of the Loire Valley the nickname "The Garden of France." Chinon played an important and strategic role during the Middle Ages, serving both French and English kings. Chinon is known for its wine, castle, and historic town. Its part of the Loire Valley been registered as a UNESCO World Heritage Site since 2000.
Шарап
Виен өзенінің жағалауларына қашалған үңгірлер немесе шарап сақтау орындары Шинонның әйгілі Каберне Фран негізіндегі қызыл шараптары үшін пайдаланылады.
Carved into the banks of the Vienne River are the caves, or wine cellars, for Chinon's well known Cabernet Franc based red wines.
Тарихи қала
Тарихи қала Чинон орта ғасырлар мен Ренессанс дәуірінің басында, Луара аймағы король сарайының ордасы болған кезде, ерекше сәулеттік ансамбльді ұсынады. Топография маңызды рөл атқарды: бұрынғы бекінілген қала қамалдың іргесінде, тасты тік жардың басында орналасқан, солтүстік жағын қорғап, оңтүстікте Виен өзенімен бірге дамыды. Екі жақтағы табиғи қорғанысқа қоса, бұл қала кеңістігін ұзын, тар етіп, негізгі көшелер өзенге параллель жүргізілді. Қала өзеннің екі жағында да дамыды: қамалдың іргесіндегі бекінілген қала; шығысқа қарай канондар ауданы; ал екінші жағалауда Пуатудың оңтүстік аймақтарына қарай созылған қала маңы, 12 ғасырдағы Плантагенеттер үшін маңызды болды. Қамалдың іргесіндегі бұрынғы бекінілген қалада ескі үйлер мен тар көшелердің көптеген мысалдары бар, соның ішінде 14 немесе 15 ғасырдың соңына жататын жартылай ағаштан салынған үйлер де кездеседі. Үйлердің көпшілігі осы ауданның басты көшесі – Вольтер көшесі бойында орналасқан, ол кейін Гало-романдық Гауте-Сен-Морис көшесіне айналады. Сондай-ақ, бірнеше жеке үйлер немесе қалалық сарайлар бар, олардың кейбіреулерінде әсем мұнаралар, бұралып өркендейтін баспалдақ мұнаралары және 15-шы ғасырдың соңы мен 16-шы ғасырдың басына тән декоративтік элементтер бар. Ал басқалары, қарапайым және классикалық стильде, кейінгі кезеңдерде салынған, 17 және 18 ғасырларға жататын көрнекті мысалдары да бар. Бұл көше Сент-Морис шіркеуінен өтіп, бұрынғы бекіністермен қоршалған жеріне дейін жалғасады. Сондай-ақ, "Гранд Карои" басты жол торабында қала ішінен қамалға кірудің жалғыз жолы болды және 1429 жылы Жанна д'Арк болашақ Карл VII-мен кездесу үшін осы көше арқылы өткен. Тас үйлер жергілікті туф тастан салынған, ол жұмсақ, жарқыраған әктас, оны кесу оңай және готиканың соңғы және Ренессанс дәуірінің алғашқы кезеңдеріндегі әсем мүсіндік безендірулерге ыңғайлы. Шатырлар шифермен жабылған, бұл да аймақтың ерекше сәулеттік ерекшелігі. Шығыс жақтағы аудан да қоршалған. Ол да 1820 жылдары осы элементтерін жоғалтты, қаланың қозғалыс пен саудаға ашылуына мүмкіндік берді. Осы ауданда Сент-Этьен шіркеуі және одан әрі Сент-Мексме колледжінің канониктер ауданы орналасқан. Мұндағы үйлер көбінесе үлкен, кейбіреулерінде аулалар мен бақтар бар, олар 15 ғасырдың соңынан бастап салынған, олардың бірнеше мысалы канониктердің тұрғын үйлері болды. Оңтүстікке қарай өзен бойындағы серуенге шығуға болады немесе солтүстік-шығысқа қарай тау беткейімен Сайнт-Радегонд капелласына көтерілуге болады. Бұрынғы бекінілген қала және Сент-Этьен-Сент-Мексме аудандары орта ғасырлардағы жалғыз ашық кеңістікпен бөлінген, ол 18-19 ғасырларда кеңейтілді, ал сәулеттік элементтер осы кезеңге жатады. Қазір ол ағаштармен қоршалған алаң, сырттағы ресторандардың үстелдерімен толық. Чинон қаласы сонымен қатар ерекше перспективаларды ұсынады, оның өлшемдерін алуға бірнеше мүмкіндік береді: қамалға қарама-қарсы жағалаудан немесе қайықпен өзеннен, онда оның сәулеттік ерекшеліктері мен маңыздылығын толық көруге болады; тарихи қаланың ішкі бөлігінен; және тасты тік жардан, қамалдың өзінен немесе жартылай жер астындағы үйлер мен үңгірлер арқылы алып баратын жолдармен Сент-Радегонд капелласына дейін, тарихи қала мен өзеннің ар жағында ашылатын аңғардың панорамалық көрінісін тамашалауға болады. Чинон сонымен қатар Луара аймағындағы велосипедтік туризм маршрутының қатысушысы.
The historic town of Chinon presents an interesting architectural ensemble, from the Middle Ages and the beginning of the Renaissance when the Loire Valley was the seat of the king's court. Topography has played a major role: the formerly fortified town was developed at the foot of the castle on the rocky outcrop, protecting the northern side, with the Vienne River in the south. Apart from the natural defensive protection on both sides, this fact makes a long narrow urban space, with the main streets running parallel to the river. The town was developed on both sides of the river: the fortified town at the base of the castle; the canons' quarter to the east; and on the other bank a suburb on the way to the southern regions of the Poitou, important to the 12th century Plantagenets. The former fortified town at the foot of the castle contains a significant collection of old houses and narrow streets, including some half timber houses dating from the end of the 14th or the 15th centuries. The majority of the houses line the main street of this quarter, the rue Voltaire that then becomes the rue Haute Saint Maurice, originally Gallo Roman, and also presents a number of hôtels particuliers, or town manor houses, some with graceful turrets, winding staircase towers, and decorative elements form the end of the 15th or the beginning of the 16th century. Others, more sober and classical, date from the following periods, with some fine examples from the 17th and 18th centuries. This street continues on past the church of Saint Maurice to its end where it was formerly enclosed by the fortifications. It also, at the main crossroads of the "Grand Carroi", offered the only access to the castle from within the town, and is the street that Joan of Arc took to go up and meet the future Charles VII in 1429. The stone houses are made of the local tufa stone, a soft luminous limestone, easy to carve and lending itself to the often ornate sculpted decorations of the late Gothic and early Renaissance period. The roofs are of slate, another particular regional architectural element. The quarter to the east was enclosed as well. It too lost these elements in the 1820s in an effort to open the town up to circulation and commerce. In this quarter one finds the parish church of Saint Etienne, and further the canons' quarter of the collegiate church of Saint Mexme. Here the houses are often larger, some presenting courtyards and gardens, dating from the late 15th century and on, a few fine examples of which were the canons' residences. To the south one can join the promenade along the river, or go up the rocky slope north east to the Chapelle Sainte Radegonde. The quarters of the former fortified town and that of Saint Etienne Saint Mexme are divided by what was the only open space during the Middle Ages which was developed in the 18th and 19th centuries, and the architectural elements date from this period. It now presents a square sheltered by trees with outdoor restaurants tables. The town of Chinon also offers an unusual variety of perspectives, allowing one to take its measure in several ways: from the bank opposite the castle, or river by boat, from which one can fully see the architectural presence and importance of its castle and town; from the interior of the historic town itself; and from the rocky outcrop, either from the castle itself, or along the high narrow roads along it that lead past semi troglodytic homes and caves to the chapel of Saint Radegonde, giving a panoramic view of the historic town and the valley that opens up on the other side of the river. Chinon is also a participant in the Loire Valley cycling tourism circuit.
Сен-Мексме колледждік шіркеуі
Сент-Мексме – Чинон қаласының қадірлі қасиеттісі, ол 5 ғасырда қала мен оның халқын шөлден өлуден құтқарған, кезекті жаңбыр мен нөсерлі дауылмен қоршаудан сақтап қалды. Осы сәт 19 ғасырда Ателье Лобиннің Чинондағы Сент-Этьен шіркеуінің апсидасындағы боялған шыны терезелерінің бірінде бейнеленген. Сент-Мексме құрған шіркеу мен монастырь 10 ғасырда қиратылды, сондықтан 1000 жыл шамасында оны қайта жаңарту қажет болды. Осы кезден бастап ол колледж шіркеуіне айналды. Оның маңыздылығы ғана емес, сәулетімен, сонымен қатар Римдегі Киелі Тақтың тікелей бағынысында болуымен де расталды. Сент-Мексме колледж шіркеуі Революцияға дейін қаланың басты діни орталығы болды, бірақ ол діни мәртебесінен айырылды. Керекті күтімнің болмауы 1817 жылы оның ішінара құлауына әкелді. Қалған, көбінесе романдық стильдегі шіркеу өзінің алғашқы қасбетін, қазір ішкі кеңістікте орналасқан, және 1000 жылдан бері сақталған кемесін сақтап қалды. Кемеге көлденең бағытталған сызықтар тән: үлкен аркадалардың қатары және жоғары терезелер тізбегі. Осы кезеңдегі бай түрде боялған әшекейлердің қалдықтары жоғарғы терезелердің және солтүстік аркаданың маңында сақталған. Қазір ол тарихи ескерткіш болып табылады және 2002 жылдан бері музыкалық және театрлық шараларға арналған шағын ағаштан жасалған театрға үй иесі болып табылады. Батысқа қарап тұрған қасбет, 1050 жылы салынған, екінші қасбет болып табылады. Оның орталық бөлігі, бір кезде оюлы тастармен безендірілген, бейнелі сахналарды бейнелейтін, бірақ Революция кезінде көп бөлігі қиратылған, екі жағында 15 ғасырда ішінара қайта жаңартылған екі мұнарамен шектеледі. Кейбір әшекейлі өрнектер мен өсімдік мотивтерін әлі де көруге болады. Бұл екінші қасбет сол кездегі аймақтағы сәулет өнеріне зор ықпал еткені мүмкін. Ол 1000 жылғы ішкі кеңістікте сақталған бірінші қасбетпен бірге жартылай дөңгелек аркалармен жабдықталған үлкен цилиндрлі күмбезбен нартекс құрайды; қабырғаларында соқыр аркадалар орналасқан. Оңтүстік шіркеуде 15 ғасырға жататын, сақталған бірнеше суреттер бар, олардың ішінде Соңғы Сот және сирек кездесетін Мейірім Бұлағы ерекше көзге түседі. Нартекстен жоғарғы қабатқа дейін апарып жететін 18 ғасырға жататын, әдемі, ашық, жаңа, бұралып жасалған тас баспалдақ бар. Жоғарғы галереяда 13 ғасырға жататын қабырға суреттері және бірінші мыңжылдыққа жататын, бірінші қасбеттің жоғарғы бөлігінде тастан ойылған сирек және әсерлі айқышқа шегеленген бейне бар. 2006 жылы терезелер суретші Оливье Дебредің эскиздері бойынша боялған шынымен әшекейленді. Олар қоршаған ландшафттың толық көрінісін ұсынады. Колледж шіркеуінің айналасында Ансиан Режим кезеңіне жататын бірнеше бұрынғы каноникалық резиденциялар орналасқан.
Saint Mexme is the patron saint of Chinon, credited with having saved the town and its inhabitants in the 5th century from dying of thirst during a siege with a massive rain and thunder storm. This moment is depicted in one of the stained glass windows of the apse in the church of Saint Etienne in Chinon by the atelier Lobin in the 19th century. The hermitage, then monastery founded by Saint Mexme was destroyed in the 10th century, thus requiring reconstruction around the year 1000 A. D. It is at this date that it became a collegiate church. Its importance was confirmed not only by its architecture, but that it was subject directly to the Holy See in Rome. The collegiate church of Saint Mexme was the main religious edifice of the town until the Revolution when it was deconsecrated. A lack of necessary upkeep would lead to its partial collapse in 1817. The remaining largely Romanesque church retains its first façade, now found in the interior, and its nave, both from the year 1000 A. D. The nave is characterized by its horizontal lines: rows of large arcades and a series of high windows topped by a string course and a timber ceiling. Remains of richly painted decoration from the period subsist around the upper windows and in the northern arcade. It is now a Historical Monument, and since 2002 it has housed a small wooden frame theatre used for musical and theatrical events. The imposing façade, or west front, actually the second one built, dates from 1050 AD. It has a central portion, once richly decorated with carved stones depicting figuratives scenes that were largely mutilated during the Revolution, flanked by two side towers partially rebuilt in the 15th century. Some decorative interlacing and plant motifs can still be seen. This second façade was most likely architecturally influential in the region at the time. It forms, with the first façade from the year 1000 AD conserved in the interior, a narthex with a large barrel vault with semicircular arches; the walls present blind arcades. Visible in the south chapel are some 15th century paintings that have been conserved, notably a Last Judgement, and a rare Fountain of Pity. A very fine 18th century open newel winding stone staircase leads from the narthex to the upper floor. The upper gallery contains mural paintings from the 13th century, and a rare and imposing crucifixion carved in stone near the top of the first façade also dating from the 1st millennium. In 2006, the window openings were embellished with stained glass, following the designs of the painter Olivier Debré. They provide an unbroken view of the surrounding landscape. Around the collegiate church are several former canonical residences, dating from the Ancien Régime.
Сайнт-Радегонд шіркеуі
Шапель Сент-Радегонда қаланың шығыс шебіндегі жартасқа жартылай кіріктірілген. Көне дәуірде, қазіргі шіркеудің арт жағындағы табиғи жер асты суы осы уақыттағы адамдардың түрлі діндерге табыну орны болған. 6 ғасырда бұл жер христиандыққа айналдырылды, қасиетті Радегонда патшайымы, сол жерде тұратын Иоанн шүкіршісімен кездесу үшін келген деген сенім бар. Осы оқиғадан кейін осы қасиетті орынға атау берілді. 12 ғасырдан бастап екі бөлім салынды. Біреуі тікелей жартасқа қашалған, ал екіншісі кейіннен оған іргелес салынған. Шіркеудегі қабырға суреттері сақталған, оның ішінде 12 ғасырдың соңында, Плантагенеттер әулетінің Чинонда билік құрған және тұрған кезінде салынған «Патшалық аң ауы» есімді сурет бар. Фрескада 5 атты адам бейнеленген, олардың екеуі тәж киген, ал біреуінің білегінде жыртқыш құс отырған. Бұл суретте Плантагенеттер әулетінің Чинондағы мүшелері бейнеленген деп болжанады, тәж киген екі тұлға Генрих II және Аквитаниялық Элеонора немесе олардың ұлы Кіші Генрих болуы мүмкін, ол әкесінің тірі кезінде 1170 жылы тәж киген. Сурет тақырыбынан басқа, оның өте жақсы сапасы, жандылығы және түрлі-түстілігі ерекше. Сент-Радегонда мен Сент-Джонның тарихын бейнелейтін басқа суреттер 17 ғасырда салынған. Шіркеу революциядан кейін киелі статусынан айырылып, тұрғын үй ретінде пайдаланылды. 1878 жылы Чинон қаласына көмек көрсеткен мадам Шарре оны сатып алып, қасиетті орын ретінде қайта жаңартып берді.
The Chapelle Sainte Radegonde is half built into the rock face on the eastern outer limits of the town. During Antiquity, a natural underground spring at the back of the actual chapel was a site used for pagan worship. The site was Christianized in the 6th century when Queen Radegonde, later named a Saint, supposedly came to visit the hermit John who lived there. The name of the sanctuary comes from this event. Two naves were created, starting in the 12th century. One is carved directly into the rock and the second made adjacent to it at a later date. The chapel conserves some mural paintings, notably the Royal Hunt, made towards the end of the 12th century, the time of the power and residence of the Plantagenet family in Chinon. The fresco figures 5 riders, two of whom are crowned, and another with a bird of prey on his wrist. It has been presumed that it depicts members of the Plantagenet family in Chinon, the two crowned figures possibly being Henry II and Eleanor of Aquitaine, or their son Henry the Younger, crowned during his father's lifetime in 1170. In addition to its subject matter, this painting is of outstanding quality in its execution, its vivacity and the variety of colours. Other paintings, depicting the story of Saint Radegonde and Saint John, were made during the 17th century. The chapel was deconsecrated following the Revolution and used as dwelling places. In 1878, it was bought and restored as a sanctuary by a benefactress of Chinon, Madame Charre.
Сент-Мауриц шіркеуі
Сент-Морис шіркеуі – қаланың приход шіркеуі, бірнеше сәулеттік өзгерістерден өтті. Ең көне бөлігі – қоңырау мұнарасы – роман стилінде, XII ғасырдың басына жатады. Кеме мен хордың екеуі де XII ғасырдың соңы мен XIII ғасырдың басында салынған, олар Анжевин готика стилінің ерекшеліктерін көрсетеді. Бұл стиль Анжу аймақтарында таралған, бірақ олармен ғана шектелмейді. Шатыр өте дөңгелек пішіндес, қабырғалар мен капитолиялардың қиылысында әсем мүсінделген және боялған қақпақтармен безендірілген. XV ғасырға жататын шағын ғибадатхана және XVI ғасырдың басындағы бүйірлік бөлім Flamboyant готикасынан Ренессанс сәулетіне көшуді көрсетеді. Шіркеу XIX ғасырда Париж қаласындағы Сент-Шапельдің қалпына келтірілуінен шабыт алып қайта боялды, сондай-ақ Тур қаласындағы Ателье Лобин шеберханасынан тапсырыс бойынша жаңа әйнек терезелер орнатылды. Сент-Морис шіркеуі 1429 жылы Чинон қаласында Жанна д'Арк дұға тартқан орын болуы мүмкін.
The church of Saint Maurice is the parish church of the town, going thru several architectural evolutions. The oldest portion, the bell tower, is Romanesque, dating from the beginning of the 12th century. The nave and the choir both date from the end of the 12th century or beginning of the 13th, with Angevin Gothic style vaults. This style can be found in the Angevin territories, but not restricted to them. The vault is fairly bulbous in form, marked by very ornate sculptured and painted vault bosses, at the junction of the ribs and the capitols at the rib springs. A chapel from the 15th and a side aisle from the early 16th century mark the transition from Flamboyant Gothic to Renaissance architecture. The church was repainted in the 19th century, inspired by the restoration of the Sainte Chapelle in Paris, and received new stained glass windows commissioned from the Atelier Lobin in Tours. The church of Saint Maurice is the most likely location of Joan of Arc's prayer, while in Chinon in 1429.
Сент-Этьен шіркеуі
Сент-Этьен шіркеуі, немесе ағылшын тілінде Сент-Стивен, – Шығыс кварталдағы приход шіркеуі, Сент-Мексме шіркеуінен алыс емес. Ол 15 ғасырда, қоңырау мұнарасының төменгі бөлігінен басқа, толығымен Фламбоянт готика стилінде қайта жаңартылды. Онда бір ғана кең дәліз қабырғалы күмбездермен жабылған. Апсида Чинон және айналасындағы өңірлердегі діни маңызы бар оқиғаларды бейнелейтін витраж терезелерді қамтиды: VI ғасырда патшайым және болашақ әулие Радегонда мен әулие Жан Чинонның кездесуі; V ғасырда жаңбыр мен дауылмен Чинон қаласын қоршаудан құтқарған әулие Мексме кереметі; 397 жылы Кандес-Сен-Мартендегі Турлық Мартиннің қазасы; және 1429 жылы Жанна д’Арк пен болашақ Карл VII кездесуі. Бұл витраждар 19 ғасырда Тур қаласындағы «Ателье Лобин» шеберханасының тапсырысымен жасалған. Сонымен қатар, шіркеуде 1900 жылы орналасқан Жанна д’Арк мүсіні – қасиетті деп жариялануынан екі он жыл бұрын қойылған, шіркеудегі алғашқы мүсін.
The church of Saint Etienne, or Saint Stephen in English, is the parish church of the eastern quarter, not far from the collegiate church of Saint Mexme. It was completely reconstructed in the Flamboyant Gothic style, with the exception of the lower portion of the bell tower, in the 15th century. It has a large single aisle covered by ribbed vaults. The apse contains stained glass windows depicting scenes of religious importance in Chinon and the surrounding regions: the meeting of Queen and future Saint Radegonde and Saint John of Chinon in the 6th century; the miracle of Saint Mexme saving Chinon from a siege with a rain and thunder storm in the 5th century; the death of Martin of Tours in Candes Saint Martin in 397; and the meeting of Joan of Arc and the future Charles VII in 1429. They were produced on commission by the Atelier Lobin in Tours in the 19th century. It also houses the first statue of Joan of Arc in a church, placed there in 1900, two decades before her canonization.