Галифакс қаласындағы Point Pleasant Park – табиғи сұлулығымен танымал, тарихи қорғаныс мұнаралары мен театрлық қойылымдарға үй иесі саябақ. Жасыл желек, теңіз көрінісі!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парк в Галифаксе, Новая Шотландия
Park in Halifax, Nova Scotia
Пойнт Плезант паркі – Галифакс түбегінің оңтүстік ұшында орналасқан, көбінесе орманды үлкен қалалық парк. Бұрын бірнеше артиллериялық батареяларға ие болған, қазірде Солтүстік Америкадағы ең көне Мартелло мұнарасы – Уэльс принці мұнарасы (1796) сақталған. Бұл парк халигониялықтар үшін танымал демалыс орны, себебі мұнда орманға серуендеуге болады және порт пен Атлантика мұхитының әсем көріністерін тамашалауға мүмкіндік бар. Жазда "Shakespeare by the Sea" атты кәсіби театр труппасы паркте спектакльдер қояды. Көрермендердің барлық жас санатына арналған Шекспирдің пьесалары мен классикалық ертегілер негізінде жазылған түпнұсқа музыкалық қойылымдар Кембридж батареясында өтеді. Компания парктің төменгі тұрағында 80 орындық Park Place театрын да басқарады, ол жаз айларында жаңбыр жауса қосымша орын ретінде, ал күз-қыс айларында жабық қойылымдар үшін пайдаланылады. Пойнт Плезант паркі бастапқыда Ұлыбритания үкіметіне тиесілі болған, және жыл сайын 1 шиллингке Галифакс қаласына жалға берілген. Жерді жалға алу туралы алғашқы келісімді 1866 жылы сэр Уильям Янг жасаған. Қазіргі уақытта парк Канада үкіметіне тиесілі және Галифакс аймақтық муниципалитетіне жалға берілген. Паркке қатысты жалға алу шарттарын Канада үкіметі атынан Parks Canada Agency басқарады.
Point Pleasant Park is a large, mainly forested municipal park at the southern tip of the Halifax peninsula. It once hosted several artillery batteries, and still contains the Prince of Wales Tower the oldest Martello tower in North America (1796). The park is a popular recreational spot for Haligonians, as it hosts forest walks and affords views across the harbour and out toward the Atlantic. Plays are performed in the park every summer by a professional theatre company called Shakespeare by the Sea. The performances take place at Cambridge Battery, and include both Shakespearean productions and original musicals based on classic fairy tales for audiences of all ages. The company also operates the 80 seat Park Place Theatre in the lower parking lot of the park, which is used as a rain venue during the summer, and for fall/winter indoor productions. Point Pleasant Park originally was owned by the British government and was leased to the City of Halifax for a ceremonial 1 shilling per year. The original lease for the land was negotiated by Sir William Young in 1866. The park is now owned by the Government of Canada and is leased to the Halifax Regional Municipality. The lease for the park is administered on behalf of the Government of Canada by the Parks Canada Agency.
Қасиетті Аспинквид шіркеуі
Қасиетті Аспинквид шіркеуі 17 ғасырдың аяғында Шебуктода (қазіргі Галифакс, Новая Шотландия) діни қызметкер Луи Пьер Тьюримен құрылған. Шіркеу – Point Pleasant Park-тың солтүстік-батыс жағындағы Chain Rock Battery маңында орналасқан табиғи тас амфитеатр. Шіркеудің төңірегіндегі жерлеу орындарында көптеген белгілі адамдар жерленген. Шіркеу Микмак халқының Сент-Аспинквид мейрамының (Сент-Аспинквид күні) тойлану орны болған, бұл мереке 18 ғасырдың көп бөлігінде өткізілген. Сонымен қатар, шіркеу 1760 жылы француз және үнді соғысы кезінде екі Микмак басшысы арасында болған шайқас орны болып табылады.
St. Aspinquid's Chapel was established by Priest Louis Pierre Thury at Chebucto (present day Halifax, Nova Scotia) in the late 17th century. The chapel is a natural stone amphitheatre located by Chain Rock Battery on the Northwest Arm at Point Pleasant Park. There are numerous notable people who were interred in the burial grounds around the chapel. The chapel was also the location of the Mi’kmaq celebration the Feast of St. Aspinquid (St. Aspinquid's Day), which was conducted through much of the 18th century. The Chapel is also the site of a battle during the French and Indian War between two Mi'kmaq chiefs (1760).
Галифаксты құру
1749 жылы Эдвард Корнуоллис британ үкіметінің тапсырмасы бойынша Галифакста 4000-ға жуық әскери және азаматтық елді мекен құру үшін келді, бұл Әке Ле Лутр соғысын бастады. Алғашқыда ол Point Pleasant Park-қа орналасты, бірақ ауа-райына тым осал болғандықтан, елді мекенді Цитадель төбесінің төменгі жағына көшірді. Галифакс британдықтар үшін стратегиялық маңызға ие болды және бекіністердің негізгі мақсаты жау кемелерінің Галифакс портына кіруіне кедері келтіру болды. Француз және үнді соғысының соңына қарай қазіргі Point Pleasant паркі аумағында бекіністер салына бастады. Барлығы жеті бекініс салынды: Chain Rock, Chain Battery, Point Pleasant Battery, Northwest Arm Battery, Fort Ogilvie, Prince of Wales Tower және Cambridge Battery. Олардың көпшілігі келесі 200 жыл ішінде төрт-бес рет қайта салынды немесе жаңартылды.
In 1749, Edward Cornwallis arrived under instruction of the British Government to create a sizeable military and civilian settlement of 4000 in Halifax which sparked Father Le Loutre's War. He first settled Point Pleasant Park but then, being too exposed to the elements, moved the settlement below Citadel Hill. Halifax was to become a strategic settlement for the British and fortifications were primarily intended to prevent enemy ships from getting into the Halifax Harbour. Fortifications began to be constructed at present day Point Pleasant Park toward the end of the French and Indian War. There were a total of seven fortifications constructed: Chain Rock, Chain Battery, Point Pleasant Battery, Northwest Arm Battery, Fort Ogilvie, Prince of Wales Tower and Cambridge Battery. Most were rebuilt or modified four or five times over the subsequent 200 years.
Француздар мен үндістер соғысы
Француздар мен үндістер соғысы кезінде төрт қорғаныс құрылысы салынды: Шынжыр батареясы, Шынжыр тасы, Пойнт Плезант батареясы және Солтүстік-Батыс қол батареясы. Қорғаныстар ағаш, топырақ және тастан салынды. Олар ағаштан жасалған ошақтармен, ал кейіннен зеңбірек оқтарын қорытуға арналған пештермен жабдықталды. Шынжыр батареясы мен Шынжыр тасы Солтүстік-Батыс қолды қорғау үшін табиғи ландшафтқа салынған қарапайым бекіністер болды. Көптеген басқа бекіністерден айырмашылығы, мұндағы батарея 19 ғасырда қайта салынбады, сондықтан ол 1762 жылғы бастапқы жоспарын сақтайды. Ол ерте тасталғандықтан, тарихи кезеңнің көп бөлігінде орманмен жабылды. Пойнт Плезант батареясы – ең көне бекініс батареяларының бірі. Пойнт Плезант батареясы алғаш рет 1762 жылы салынған, бірақ бүгінде көрініп тұрған құрылыстардың көп бөлігі 20 ғасырдың басында салынған. Төртінші батарея – Солтүстік-Батыс қол батареясы соғыс кезінде, Пойнт Плезанттан батысқа қарай салынды, 1895 жылы зақымданып, теңізге құлау қаупі туды. Ол Солтүстік-Батыс қол жағалауында одан ары жылжытылды. Солтүстік-Батыс қол батареясы алғаш рет 1762 жылы салынды және 1860 жылдардан кейін қолданыстан шығарылды. Оның казармаларымен байланысты археологиялық қалдықтардың ішінде 1880 жылдары Парк үшін салынған жазғы үй де бар. Бұл батарея 19 ғасырдың басындағы конфигурациясын сақтайды.
There were four defences that were constructed during the French and Indian War: Chain Battery, Chain Rock, Point Pleasant Battery and Northwest Arm Battery. The defences were built of logs, earth, and stone. They were built with wood burning fireplaces, and furnaces were later added for smelting cannon shot. Chain Battery and Chain Rock were basic fortifications built on the natural terrain to protect the Northwest Arm. Unlike most of the other fortifications, the battery here was not rebuilt in the 19th century, so it retains its original 1762 layout. Because it was abandoned so early, the area has been reforested for most of the historic period. Point Pleasant Battery is one of the oldest fortification batteries. Though Point Pleasant Battery was first constructed in 1762, what is visible today dates mostly from the early 20th century. The fourth battery the Northwest Arm Battery was built during the war, just west of Point Pleasant, was damaged in 1895 and was falling into the sea. It was moved further along the Northwest Arm shore. Northwest Arm Battery was first built in 1762 and disused after the 1860s. Archeological remains associated with its barracks include a summer house built for the Park in the 1880s. The battery here retains its early 19th century configuration.
Француз революциялық соғыстары
1792 жылы Француз революциялық соғыстары кезінде француздардың шабуылдау қаупі британдық әскерилерді Галифакста портқа қону мүмкіндігі туралы ескертті, соның салдарынан батареялар жаңартылып, күшейтілді. Форт Огилви осы кезде салынды және Point Pleasant Park-тың шығыс бөлігінде орналасқан. Ол сол кездегі Галифакс гарнизонының қолбасшысы болған генерал Огилвидің бұйрығымен салынған. Огилви батареяға өзінің есімін берді. 1796-1797 жылдары нүкте артындағы биік жерде, нүктелік батареяларды қорғауға қабілетті жерде батарея салынды. Бірнеше жылдан кейін батарея Ұлыбритания әскері көптеп салған Мартелло мұнараларына ұқсас, Уэльс принсі мұнарасы деп аталатын үлкен дөңгелек тас мұнараға айналдырылды. Уэльс принсі мұнарасының биіктігі 26 фут (шамамен 7.9 метр), диаметрі 72 фут (шамамен 21.9 метр). Сыртқы материал – темір тас үйінділерінен жасалған қабырғалар, қабырғаларының қалыңдығы 2 метр. Бастапқы құрылыста шатырда алты, екінші қабатта төрт зеңбірек орнатуға мүмкіндік болды. Келесі жетпіс жылда одан да көп өзгерістер енгізілді. 1813 жылы мұнараның казарма деңгейінде гарнизондық шанақтарға төрт 6 фунттық зеңбірек, екі 24 фунттық зеңбірек айналмалы платформаларға және алты 24 фунттық каронад айналмалы тіреулерге орнатылды. 1864 жылдан кейін мұнара өзін-өзі қорғауға арналған қойма ретінде пайдаланылды. Парк Халифакстың алғашқы қоныстану кезінде бірнеше шағын шаруашылықтардың орны болды. Блэк Рок жағалауындағы жартастан 1809 жылы Эдвард Джордан сияқты қылмыскерлердің мәйіті тіктеп көрсетілді. Кембридж батареясы жағалау бойындағы Пойнт Плезант және Солтүстік-Батыс Арм батареяларынан артта орналасқан. Ол 1862 жылы мақұлданды және 1868 жылы аяқталды. Батареяның аты Виктория патшайымының билігінің көп бөлігінде әскерилердің басшысы болған Кембридж герцогының құрметіне берілген.
In 1792, during the French Revolutionary Wars, the threat of an immediate French attack alerted the British military in Halifax to the possibility of a landing in the harbour and batteries were upgraded and improved. Fort Ogilvie was built at this time and is located in the eastern part of Point Pleasant Park. It was built by the order of General Ogilvie, then commander of the Halifax garrison. Ogilvie named the battery after himself. In 1796 97, a battery was built on high ground behind the point at a location capable of defending the point batteries. A few years later, the battery was converted to a large round stone tower known as the Prince of Wales Tower, similar to the Martello Towers built in large numbers elsewhere by the British military. The Prince of Wales Tower is 26 feet high and is 72 feet in diameter. The exposed material is ironstone rubble masonry, with 8 feet (2 m) walls. The original construction permitted six mounted guns on the roof and four guns on the second storey. Further modifications were made over the next seventy years. By 1813, the Tower mounted four 6 pound guns on garrison carriages on its barrack level, two 24 pound guns on traversing platforms and six 24 pound carronades on traversing slides on top. After 1864, the Tower was used as a self defensible depot magazine. The park was the site of several small farms during the early settlement of Halifax. A rock outcropping at Black Rock Beach was used to gibbet the bodies of executed criminal such as the pirate Edward Jordan in 1809. Cambridge Battery is situated back from the Point Pleasant and Northwest Arm batteries along the shore. It was approved in 1862 and completed in 1868. The battery was named in honour of the Duke of Cambridge, who was the head of the military during much of Queen Victoria's reign.
20 ғасыр
Кембридж батареясы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тасталып қалды. 1929 жылы әскерилер паркті уақытша босатып, 1938 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайта оралды. Мартелло мұнарасы 19-шы ғасырдың соңында әскери мақсаттар үшін маңыздылығын жоғалтса да, Парктегі басқа бекіністердің кейбіреулері Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін әскерилер тарапынан пайдаланыла берді. Форт Огилви мен Кембридж батареясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде заманауи қарулармен жаңартылды. Осы кезеңдегі зеңбірек әлі де Форт Огилвиде көрініп тұр. 19 ғасырда паркте аз мөлшерде тас қазылып алынды, ал қазіргі кездегі шағын карьерлер парк кіреберісіне жақын жердегі тоғанды құрады. 1920 жылдары Галифакс трамвай желісі Уэльс принці мұнарасына дейін паркке дейін созылды, бірақ 1940 жылдары бұл бағыт тоқтатылды. 1994 жылы "Локи 7" деп аталатын топ парктің нысанасына айналдырды, олар қоқыс жәшігіне құбыр бомбасын орналастырды. Ешкім жарақат алмады. 1943 жылы үлкен канадалық пароход, SS Point Pleasant Park, парктің құрметіне аталды. Галифакс мэрі кеме капитанына Йонге көшесінің қақпасының суретін сыйға берді, ол кемедегі асханада 1945 жылы торпедаға түскенге дейін ілініп тұрды. 2000 жылы Канаданың азық-түлік инспекциясы қоңыр шыршаны зақымдайтын Tetropium fuscum деген жәндіктің таралуын тоқтату үшін 10 000 ағашты кесуді жоспарлады. Бұл жоспарға Pt. Pleasant Park Достары сот арқылы қарсы шықты, нәтижесінде ағаш кесуге уақытша тыйым салынды. Кейін тыйым алынды, бірақ ағаш кесу саны 2000-нан азайтылды.
The Cambridge Battery was abandoned by the time of the First World War. In 1929, the military temporarily vacated the park before returning in 1938 during the Second World War. Although the Martello tower ceased to be important for military purposes in the late 19th century, some of the other fortifications in the Park continued to be used by the military until the close of the Second World War. Fort Ogilvie and Cambridge Battery were upgraded with modern weapons during the Second World War. A gun from this era is still visible at Fort Ogilvie. Small amounts of stone were quarried in the park in the 19th century, the small quarries today forming a pond near the park entrance. In the 1920s, the Halifax streetcar line was extended into the park as far as the Prince of Wales Tower but the route was abandoned in the 1940s. The park was the target of a "group" calling itself "Loki 7" in 1994, when they planted a pipe bomb in a garbage bin. Nobody was injured. In 1943 a large Canadian steamship, SS Point Pleasant Park, was named after the park. The mayor of Halifax presented the ship's captain with a framed picture of the Yonge Street gate which was displayed in the dining room aboard the ship until it was torpedoed in 1945. In 2000 the Canadian Food Inspection Agency planned to cut 10,000 trees to halt an outbreak of Brown Spruce Longhorn Beetle (Tetropium fuscum). This plan was challenged by the Friends of Pt. Pleasant Park in the courts, which resulted in a temporary injunction stopping the cutting. The injunction was later removed but there was a reduction in tree cutting to less than 2000.
21 ғасыр
2003 жылдың қыркүйегінде Пойнт Плезант паркі Хуан дауылынан зардап шекті. Парктегі ағаштардың шамамен үштен екісі құлатылды және парк 2004 жылдың маусымына дейін жабық қалды. Ағаштардың бір бөлігі сақталғанмен, қазіргі уақытта парктің жапырақ жамылғысы тым сиреп қалды. Канада федералды үкіметінің көмегі Halifax аймақтық муниципалитетіне паркті қалпына келтіру және жаңарту жұмыстарында маңызды прогресс жасауға мүмкіндік берді. 2008 жылдың маусымына қарай паркте 70 000-нан астам акадия орман ағаштары отырғызылды, бұл Хуан дауылынан жоғалған ағаштар санын асып түсті. Пойнт Плезант паркіне арналған кешенді жоспарда парктің орман қорын ұзақ мерзімді басқару, Канаданың тұрақты орман шаруашылығының ұлттық стандартына сәйкес күтуді көздейді. Адаптивтік басқару процесі Канаданың ең көне қалалық парктерінің бірі – Пойнт Плезантты жаңарту мен күтімге бағытталған болады.
In September 2003, Point Pleasant Park was devastated by Hurricane Juan. Nearly three quarters of the park's trees were knocked down and the park remained closed until June 2004. While there were still trees remaining, the park now had a very thin canopy. Assistance from the Canadian federal government allowed Halifax Regional Municipality to make significant progress in the recovery and renewal of the park. As of June 2008 over 70,000 Acadian forest trees had been planted in the park, surpassing the number of trees lost to Hurricane Juan. The comprehensive plan for Point Pleasant Park proposed long term care for the park's forest based on Canada's national standard for sustainable forest management. The process of Adaptive Management would be used to guide the renewal and care of Point Pleasant, one of Canada's oldest urban parks.
Әскери ескерткіштер
Пойнт Плезант – Галифакс мұрасымен және теңізбен байланысты көптеген ескерткіштер орналасқан жер. Ең ірісі – Галифакс монументі, теңізшілердің ескерткіші ретінде танымал, ол теңізде қаза болған Канада Корольдік теңіз флотының, Канада сауда флотының және Канада армиясының мүшелерін еске алады. Алғаш рет 1924 жылы саябаққа жақын төбеде орнатылған, бірақ 1954 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан қаза тапқандардың есімдері қосылғанда Цитадель төбесіне көшірілді. Алайда, 1966 жылға қарай Цитадель төбесіндегі айқыш тозып, 1967 жылы Пойнт Плезанттағы қазіргі монументпен ауыстырылды. Қазіргі мемориал – құрбандық айқышы, онда екі дүниежүзілік соғыста теңізде көмілген 3257 канадтық ер және әйелдің есімдері жазылған. Монументтегі ең белгілі қаза тапқандар – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде HMHS Llandovery Castle кемесінде қаза болған медбикелер. (Бірінші дүниежүзілік соғыста Атлант мұхитында қаза болған әскери және сауда кемелерінен 415 канадтық.) Алғашқы монумент екі кейінгі монументпен алмастырылды. HMCS Bonaventure әуе тасымалдаушысының кеме анкері бейбіт уақытта Канада теңіз флотында қызмет етіп қаза болған ерлер мен әйелдерге арналған ескерткіш болып табылады. 1945 жылы SS Point Pleasant Park, Канада сауда флоты кемесінің афтынан қаза тапқандарды еске алу үшін орнатылған тас бар. Солтүстік-батыс қолға қарап тұрған монумент, Канада Корольдік теңіз флотын құруға көмектескен теңіз командирі Уолтер Хозға арналған, ал екіншісі Солтүстік-батыс қол паромдарын басқарған және көптеген құтқару операцияларын жүзеге асырған отбасыларды құрметтейді. Саябақтағы Ұлттық тарихи ескерткіш тақташалары Галифакстың теңіз порты ретіндегі рөлін және 1813 жылы HMS Shannon мен USS Chesapeake арасындағы шайқасты еске салады.
Point Pleasant is the location to numerous monuments associated with the heritage of Halifax and the sea. The largest is the Halifax Monument, better known as the Sailor's Memorial, which commemorates members of the Royal Canadian Navy, the Canadian Merchant Navy and Canadian Army who were lost at sea. It was first erected in 1924 in a headland near the park but moved to Citadel Hill in 1954 when names from World War II were added. However the cross on Citadel Hill had decayed by 1966 so it was replaced in 1967 by the present monument in Point Pleasant. The current memorial consists of a Cross of Sacrifice inscribed with the names of 3257 Canadian men and women who were buried at sea as a result of the World Wars. The most well known casualties listed on the monument are the nursing sisters who died on the HMHS Llandovery Castle during World War 1. (415 Canadians from naval and merchant ships who died in the Atlantic Ocean during World War I.) The original monument has been replaced by two later monuments. The ship's anchor from the aircraft carrier HMCS Bonaventure serves as a monument to the men and women who died while serving the Canadian Navy during Peacetime. A cairn marks the lives lost in the sinking of the Canadian Merchant Navy ship SS Point Pleasant Park in 1945. A monument facing the Northwest Arm honour Walter Hose, a naval commander who helped build the Royal Canadian Navy while another honours the families who ran the Northwest Arm ferry and performed many rescues. National Historic Site plaques in the park commemorate the role of Halifax as Naval Port and the Battle between HMS Shannon and USS Chesapeake in 1813.
Флора
Пэм Берман. Point Pleasant Park-та жаңадан таралған инвазивті розаның өсуі күшейді: Аудандық кеңес Halifax әкімшілігінен көп гүлді розаны жою жоспасын сұрады. CBC Nova Scotia 1 шілде 2016 Инвазивті түрлер. Галифакс аймақтық муниципалитеті 2016
Pam Berman. New invasive rose at Point Pleasant Park on the rise: Community council asks Halifax staff for strategy to remove multiflora rose. CBC Nova Scotia 1 July 2016
Invasive Species. Halifax Regional Municipality 2016