Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бразилиялық суретші, дизайнер және иллюстратор
Brazilian painter, designer and illustrator
Антонио Диого да Сильва Паррейрас (20 қаңтар 1860, Нитерой – 17 қазан 1937, Нитерой) – бразилиялық суретші, дизайнер және иллюстратор.
Antônio Diogo da Silva Parreiras (20 January 1860, Niterói – 17 October 1937, Niterói) was a Brazilian painter, designer and illustrator.
Өмірбаян
Ол тоғыз баланың бірі болған, әкесі алтын шебер. 1882 жылы Рио-де-Жанейродағы Императорлық көркем өнер академиясына (Academia Imperial de Belas Artes) оқуға түсті, бірақ екі жылдан кейін неміс иммигранты, суретші Георг Гримм ұсынған тегін сурет сабақтарына қатысу үшін оқуын тастады. 1885 жылы Гримм ауылға жұмыс істеуге кеткенде, Паррейрас өзіне-өзі үйрене бастады. Бір жыл өткен соң, оның бір туындысын Император Педро II сатып алды. Бұл оған ресми оқуын жалғастыруға және 1888 жылы Еуропаға саяхаттауға мүмкіндік берді, ол Венециядағы Көркем өнер академиясына (Accademia di Belle Arti di Venezia) түсті, онда оның ұстазы Филиппо Каркано болды. Екі жылдан кейін Бразилияға оралғаннан кейін, ол "Exposições Gerais de Belas Artes" көрмесіне қатысты. Сол жылы ол Ұлттық көркем өнер мектебінде (Escola Nacional de Belas Artes - ENBA) пейзаж суретінен профессор болды және Гриммнің үлгісімен, студенттерін ашық ауада сурет салумен (plein air) таныстырды. Оқу бағдарламасын өзгерту мәселесінде ENBA-мен келіспеушіліктер туғаннан кейін, ол "Escola do Ar Livre" деп аталатын жеке мектебін ашты. Ұзақ уақыттан соң ол өз жұмысының көп бөлігін Тересополис қаласының сыртындағы орманды жерлерде жасады. Ол сонымен қатар көптеген тарихи сахналарды салуға тапсырыс алды және 1899 жылдан кейін, Белу-Оризонтедегі (Belo Horizonte) Бостандық сарайы (Palácio da Liberdade) үшін жасаған "Аполлон мен Сағаттардың Құдайларының аллегориясы" сияқты мемлекеттік ғимараттарды безендірді. Оның әйелдер бейнесіндегі жалаңаш суреттері де ерекше жақсы орындалған деп есептеледі. 1906 жылдан 1919 жылға дейін ол Парижде екінші студиясын ашып, Салон көрмесіне қатысты. 1911 жылы Société Nationale des Beaux Arts ұйымының делегаты болып тағайындалды. 1925 жылы суретші және сыншы Гонсага Дуке құрған "Fon Fon (revista)" журналының оқырмандары оны Бразилияның ең үздік суретшісі деп таңдады. Келесі жылы ол өзінің өмірбаянын жариялады және "pt" қатарына қабылданды. 1933 жылы Сан-Паулу мен Нитеройдағы "Jubileu Artístico" көрмесіне қатысты. Ол қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң, оның бұрынғы студиясы PT орталығына айналды.
He was one of nine children and his father was a goldsmith. In 1882, he enrolled at the Academia Imperial de Belas Artes in Rio de Janeiro, but left two years later to attend the free painting classes being offered by the German immigrant artist Georg Grimm. In 1885, when Grimm left to work in the countryside, Parreiras became an autodidact. A year later, one of his works was purchased by Emperor Pedro II. This allowed him to resume his formal studies and travel to Europe in 1888, entering the Accademia di Belle Arti di Venezia where his teacher was Filippo Carcano. Upon his return to Brazil two years later, he participated in the "Exposições Gerais de Belas Artes". Later that same year, he became a Professor of landscape painting at the Escola Nacional de Belas Artes (ENBA) and, following the example set by Grimm, introduced his students to plein air painting. Following disagreements with ENBA over changes in the curriculum, he set up his own school called the " Escola do Ar Livre". He was soon doing much of his work in the forests outside Teresópolis. He also received numerous commissions to paint historical scenes and, after 1899, did decorations for the government in public buildings, such as the "Allegory of Apollo and the Goddesses of the Hours", which he created for the Palácio da Liberdade in Belo Horizonte. His female nudes are also considered to be especially well done. From 1906 to 1919, he maintained a second studio in Paris and exhibited at the Salon. He was also named a delegate of the Société Nationale des Beaux Arts in 1911. In 1925 he was chosen as Brazil's best artist by the readers of Fon Fon (revista), a magazine created by art critic Gonzaga Duque. The following year, he published his autobiography and was inducted into the "pt". In 1933, he participated in his last exhibitions; the "Jubileu Artístico" in São Paulo and Niteroi. Four years after his death, his former studio became the pt.