Кіріспе
Меромиктік көл – судың араласпайтын қабаттары бар тұрақты қабатталған көл. Алайда, адамның әсері мәдени меромиксиске алып келуі мүмкін. Жол тұзын кеңінен пайдалану, әсіресе солтүстік ендіктегі аймақтарда, көлдердегі табиғи араласу циклдарын бұза алады, араласуды тежейді. Қыстың соңында және көктемнің басында тұз су жүйелеріне жоғары концентрацияда түсетін болғандықтан, ол көлдердің ең терең қабатында жиналып, толық араласпауға себеп болады. Меромиктік көлдердегі қабатталу эндогендік немесе эктогендік болуы мүмкін. Эндогендік – көлдегі үлгілердің ішкі факторларға байланысты туындағанын білдіреді, мысалы, органикалық заттардың шөгінділерде жиналып, ыдырауы, ал эктогендік – сыртқы факторларға байланысты туындағанын білдіреді, мысалы, тұзды судың гиполимнионға енуі және оның араласуына кедергі келтіруі. Меромиктік көлдің түбіндегі шөгінді қабаттары салыстырмалы түрде бұзылмаған күйде қалады, себебі физикалық араласу аз және оларды қозғалтатын тірі организмдердің саны шектеулі. Химиялық ыдырау да аз болады. Осы себепті, меромиктік көлдердің түбіндегі шөгінділердің өзегі көлдегі климаттың бұрынғы өзгерістерін анықтау үшін маңызды, тұтқындалған тозаң дәндерін және шөгінділердің түрлерін зерттеу арқылы [«Прокси (климат)» деген мақаланы қараңыз]. Қабаттар кез келген себеппен араласса, бұл миксолимнионда өмір сүретін организмдер үшін қатаң салдарын тудыруы мүмкін. Бұл қабат көбінесе монимолимнионнан әлдеқайда кіші болады. Қабаттар араласқанда, беткі қабаттағы оттегінің концентрациясы күрт төмендейді. Бұл оттегіге мұқтаж балықтар сияқты көптеген организмдердің өліміне әкелуі мүмкін. Кейде көмірқышқыл газы, метан немесе басқа да еріген газдар меромиктік көлдің төменгі қабаттарында жинақталады. Қабатталу бұзылғанда, мысалы, жер сілкінісі кезінде, лимникалық жарылыс болуы мүмкін. 1986 жылы Камерунның Ниос көлінде осындай оқиға орын алып, шамамен 1800 адамның өліміне себеп болды. Осы апаттан кейінгі онжылдықтарда газдың жинақталуын азайту мақсатында Nyos Organ Pipes Program (NOPP) бағдарламасы аясында белсенді зерттеулер мен басқару жұмыстары жүргізілді. NOPP бағдарламасы Ниос көліне үлкен орган құбырларын орналастырды, олар зиянды еріген газдар жиналған монолимонионға жетеді, газдың атмосфераға шығуына мүмкіндік береді, тиімді түрде монолимонионды газсыздандырады. Көлдер көбінесе меромиктік болғанымен, әлемдегі ең үлкен меромиктік алап – Қара теңіз. Оның терең сулары атмосферадан оттегі алатын үстіңгі қабаттармен араласпайды. Нәтижесінде, Қара теңіздің тереңдегі көлемінің 90% -дан астамы оттегісіз судан тұрады. Каспий теңізінің төменгі жағында оттегі жетіспейді. Балтық теңізі тұрақты қабатталған, тығыз, тұзды су төменгі қабатты құрайды және гипоксиялық шөгінділердің үлкен аудандары бар (Балтық теңізі гипоксиясы туралы қараңыз).
A meromictic lake is a lake which has layers of water that do not intermix. However, human influence can lead to cultural meromixis occurring. The increased use of road salt as a deicing strategy, particularly in northern latitude regions, can disturb the natural mixing cycles in lakes by inhibiting mixing. As salt is flushed into aquatic systems at high concentrations in late winter/early spring, it accumulates in the deepest layer of lakes leading to incomplete mixing. Stratification in meromictic lakes can be either endogenic or ectogenic. Endogenic means the patterns seen in the lake are caused by internal events, such as organic matter accumulating in the sediments and decaying, whereas ectogenic means the patterns seen are caused by external causes, like an intrusion of saltwater settling in the hypolimnion, preventing it from mixing. The layers of sediment at the bottom of a meromictic lake remain relatively undisturbed because there is little physical mixing and few living organisms to agitate them. There is also little chemical decomposition. For this reason, cores of the sediment at the bottom of meromictic lakes are important in tracing past changes in climate at the lake, by examining trapped pollen grains and the types of sediments [see Proxy (climate)]. When the layers do mix for whatever reason, the consequences can be devastating for organisms that normally live in the mixolimnion. This layer is usually much smaller in volume than the monimolimnion. When the layers mix, the oxygen concentration at the surface will decrease dramatically. This can result in the death of many organisms, such as fish, that require oxygen. Occasionally, carbon dioxide, methane, or other dissolved gases can build up relatively undisturbed in the lower layers of a meromictic lake. When the stratification is disturbed, as could happen from an earthquake, a limnic eruption may result. In 1986, a notable event of this type took place at Lake Nyos in Cameroon, causing nearly 1,800 deaths. In the following decades after this disaster, active research and management has been done to mitigate gas buildup in the future through the Nyos Organ Pipes Program (NOPP). The NOPP program placed large organ pipes into Lake Nyos, to reach the monimolimnion where harmful dissolved gases built up, that allow for gas release to the atmosphere, effectively degassing the monimolimnion. While it is mainly lakes that are meromictic, the world's largest meromictic basin is the Black Sea. The deep waters below do not mix with the upper layers that receive oxygen from the atmosphere. As a result, over 90% of the deeper Black Sea volume is anoxic water. The Caspian Sea is anoxic below The Baltic Sea is persistently stratified, with dense, highly saline water comprising the bottom layer, and large areas of hypoxic sediments (see Baltic Sea hypoxia).
Меромиктік көлдердің тізімі
Жер жүзінде меромиктикалық көлдер кездеседі. Олардың таралуы жиынтықталған сияқты көрінеді, бірақ бұл толыққанды зерттеулердің жетіспеуінен болуы мүмкін. "Меромиктикалық" терминінің нақты анықтамасына қарай, бүкіл әлемдегі меромиктикалық және голомиктикалық көлдердің арақатынасы шамамен 1:1000-ге жуық.