Гэри Юнг: Британ журналисі, жазушы және қоғамтанушысы
Gary Younge
Гари Юнг – британ журналисі, автор, социолог (1969 ж.т.). The Guardian газетінде 26 жыл жұмыс істеді, Манчестер университетінің профессоры. Кітаптары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық журналист, автор, хабаршы және әлеуметтанушы (1969 жылы туған)
British journalist, author, broadcaster and sociologist (born 1969)
Гэри Эндрю Яунж (1969 жылдың қаңтарында туған) – британдық журналист, автор, хабаршы және ғалым. Ол 1993 жылы "Гардиан" газетіне жұмысқа орналасып, газеттің редакторы болды. 2019 жылдың қараша айында Яунж Манчестер университетінің әлеуметтану профессоры болып тағайындалғаны және "Гардиан" газетінде екі он жыл бойы бағанашы болған қызметін тастайтыны жарияланды, бірақ ол газетке материалдарын жазуын жалғастырды. Ол сондай-ақ "New Statesman" журналына да жазады. Яунж "Үйдей болмайтын жер" (2002), "Жат жұрттағы бейтаныс" (2006), "Кімбіз біз – және 21 ғасырда бұл маңызды ма?" (2011), "Сөз: Доктор Мартин Лютер Кингтің арманының тарихы" (2013) және "Американың өліміндегі бір күн" (2016) кітаптарының авторы.
Gary Andrew Younge , (born January 1969) is a British journalist, author, broadcaster and academic. He was editor at large for The Guardian newspaper, which he joined in 1993. In November 2019, it was announced that Younge had been appointed as professor of sociology at the University of Manchester and would be leaving his post at The Guardian, where he was a columnist for two decades, although he continued to write for the newspaper. He also writes for the New Statesman. Younge is the author of the books No Place Like Home (2002), Stranger in a Strange Land (2006), Who Are We – And Should It Matter in the 21st Century? (2011), The Speech: The Story Behind Dr. Martin Luther King Jr.'s Dream (2013) and Another Day in the Death of America (2016).
Алғашқы жылдар және білім
Яунж Гертфордшир штатының Стивендж қаласында туып өсті. Оның барбадос тегі бар. 1984 жылы, 15 жасында, ол қысқа мерзімге Жұмысшы революциялық партиясының жастар бөлімі – «Жас социалистер» қатарына қосылды, бірақ бір жылдан кейін партияның басқа мүшелерінің мазақтауынан, соның ішінде МИ5 үшін жұмыс істейді деген айыптаулардан және Фидель Кастроны тек этникалық қатысынан туындаған себептермен қолдайды деген талаптардан кейін оны тастап кетті. 17 жасында Яунж Біріккен Ұлттар Ұйымының Судандағы Эритреялық босқындар мектебінде «Project Trust» білім беру қайырымдылық қоры арқылы ағылшын тілін оқытуға кетті. 1987 жылдан 1992 жылға дейін ол Шотландияның Эдинбург қаласындағы Гериот-Уатт университетінде француз және орыс тілдерін оқыды, сондай-ақ Студенттік қауымдастықтың вице-президенті (әлеуметтік мәселелер) болып сайланды – бұл бір жылға толықтырылған, жалақы төленетін лауазым болды. 2017 жылы ол Колумбия журналистика мектебі мен Ниман журналистика қорының «J. Anthony Lukas Book Prize» сыйлығын жеңіп алды. 2019 жылы Яунж Манчестер университетінің Әлеуметтік ғылымдар мектебінде социология профессоры болып тағайындалды және 2020 жылдың қаңтар айында «The Guardian» газеті үшін соңғы мақаласын жазды. Яунж 2020 жылы «100 Ұлы қара британдықтар» тізіміне енді. Сонымен қатар, 2020 және 2021 жылдарғы «Powerlist» тізімінде Яунж Африка/Африка-Кариб тегінен шыққан Ұлыбританияның ең беделді 100 адамының қатарында болды. Оның 2023 жылғы «Диаспорадан хабарлар: Нельсон Манделадан «Қаралардың өмірі маңызды» қозғалысына дейін» атты кітабы, онда Ұлыбритания, АҚШ және Оңтүстік Африкадан соңғы төрт онжылдықтан жасаған журналистикалық еңбектері жинақталған, «New Statesman» газетінде «расизмнің қаншалықты өзгергенін және қаншалықты өзгермегенін еске түсіретін еңбек» деп сипатталды.
Younge grew up in Stevenage, Hertfordshire, where he was born. He is of Barbadian extraction. In 1984, aged 15, he briefly joined the Young Socialists, the youth section of the Workers Revolutionary Party, but left a year later after harassment from other party members, including allegedly being accused of working for MI5 and claims that he supported Fidel Castro only because of his ethnicity. At the age of 17, Younge went to teach English in a United Nations Eritrean refugee school in Sudan with the educational charity Project Trust. From 1987 to 1992, he attended Heriot Watt University in Edinburgh, Scotland, where he studied French and Russian, and was elected Vice President (Welfare) of the Student Association, a paid sabbatical post that he held for a year. which in 2017 won the J. Anthony Lukas Book Prize from Columbia Journalism School and the Nieman Foundation for Journalism. In 2019, Younge was appointed a professor of sociology in the School of Social Sciences at Manchester University, writing his last column for The Guardian in January 2020. Younge was named on the 2020 list of 100 Great Black Britons. In addition, on the 2020 and 2021 Powerlist, Younge was listed among the Top 100 of the most influential people in the UK from African/African Caribbean descent. His 2023 book, Dispatches from the Diaspora: From Nelson Mandela to Black Lives Matter, a collection of his journalism covering four decades of reporting from Britain, the US, and South Africa, was described in the New Statesman as "a reminder of how much racism has changed and how much it has stayed the same."
Жеке өмір
2011 жылы Йонг Чикагоға көшіп, 2015 жылы әйелі мен екі баласымен Ұлыбританияға оралғанға дейін жақын туыстарымен бірге тұрды. 2022 жылы Кардифф университетінің кеңесінің төрағасы болды.
In 2011, Younge relocated to Chicago, where he lived with his immediate family until returning to UK in 2015. with his wife and two children. becoming Chair of Council at Cardiff University in 2022.