Мидың орталық медиан ядросы: анатомия және қызметтері
Centromedian nucleus
Мидың анатомиясы: Центромедиан ядросы (CM) – таламустың ішкі қабатты ядроларының бөлігі. 2000 нейрон/мм³ және 664 мың нейроннан тұрады. Қызметтері мен байланыстары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анатомиялық бөлік
Anatomical part
Ми анатомиясында орталық медиан ядро, сондай-ақ centrum medianum деп те аталады, (CM немесе Cm Pf) – таламустағы ішкі қабатты таламиялық ядролардың (ITN) құрамына кіреді. Екі орталық медиан ядро екі жақты орналасқан. Адамда оның бір куб миллиметріне шамамен 2000 нейрон келеді, көлемі 310 куб миллиметрді құрайды, ал жалпы саны 664 000 нейронды шамамен қамтиды.
In the anatomy of the brain, the centromedian nucleus, also known as the centrum medianum, (CM or Cm Pf) is a part of the intralaminar thalamic nuclei (ITN) in the thalamus. There are two centromedian nuclei arranged bilaterally. In humans, it contains about 2000 neurons per cubic millimetre and has a volume of about 310 cubic millimetres with 664,000 neurons in total.
Кірісі мен шығысы
Ол нерв талшықтарын субталамус ядросына және путаменге жібереді. Ол ми қабығынан, вестибулярлық ядролардан, глобус паллидустан, жоғарғы колликулдан, ретикулалық формациядан және спиноталамус жолынан нерв талшықтарын алады.
It sends nerve fibres to the subthalamic nucleus and putamen. It receives nerve fibres from the cerebral cortex, vestibular nuclei, globus pallidus, superior colliculus, reticular formation, and spinothalamic tract.
Функция
Оның физиологиялық рөлі назар аудару мен оянуды, соның ішінде қыртыс қызметінің деңгейін бақылауды қамтиды. Орталық-орталық ядроның жасушадан тыс электрлік стимуляциясының кейбір жиіліктері абсанс ұстамаларын (уақытша ес-түссіздік) тудыруы мүмкін, бірақ электрлік стимуляция емдеуге келмейтін эпилепсия және Туретт синдромында терапиялық қолданылуы мүмкін. Атап айтқанда, орталық-орталық ядро жалпыланған эпилепсияны нейромодуляцияға негізделген емдеу үшін мақсатты аймақ ретінде қарастырылған. Жалпы анестезия ILN қызметін, соның ішінде орталық-орталық ядроны басады. Орталық-орталық ядроның толық екі жақты зақымдануы ми өлімімен байланысты болатын кома, өлім, тұрақты вегетативтік күй, сөйлеу қабілетінің жоғалу түрлері және ауыр делирий сияқты жағдайларға алып келуі мүмкін. Бір жақты зақымданулар таламустың бір жақты назарсыздануына әкелуі мүмкін. Миының 50-ден астам әртүрлі аймақтарына (оның ішінде оргазмдық сезімдерді тудыратын аймақтарға) электродтар имплантацияланған пациент өзінің орталық-орталық ядросындағы электродты басқа барлық электродтардан гөрі жиірек стимуляциялауды таңдады. Пациенттің түсіндірмесі: "Ол осы стимуляция кезінде естелікке жақын сезімге ие болғанын, бірақ оны толыққанды түсіне алмағанын айтты. Жиі жасалған стимуляциялар осы шатасқан естелікті анық еске түсіруге жасалған әрекеттер болды."
Its physiological role involves attention and arousal, including control of the level of cortical activity. Some frequencies of extracellular electrical stimulation of the centromedian nucleus can cause absence seizures (temporary loss of consciousness) although electrical stimulation can be of therapeutic use in intractable epilepsy and Tourette's syndrome. Specifically, centromedian nucleus has been proposed to be a target for neuromodulation based treatment of generalized epilepsy. General anaesthetics specifically suppress activity in the ILN, including the centromedian nucleus. Complete bilateral lesions of the centromedian nucleus can lead to states normally associated with brain death such as coma, death, persistent vegetative state, forms of mutism and severe delirium. Unilateral lesions can lead to unilateral thalamic neglect. A patient with electrodes implanted into more than 50 different regions in his brain (including regions giving him orgasmic feelings) choose to self stimulate the electrode in his centromedian nucleus more than all other electrodes. The patients explanation of this: "The subject reported that he was almost able to recall a memory during this stimulation, but he could not quite grasp it. The frequent selfstimulations were an endeavor to bring this elusive memory into clear focus."