1949-1958 жылдар аралығындағы «Рацио» клубы: кибернетиканың алғашқы шеңбері
Ratio Club
Ratio клубы (1949-1958) – кибернетика, психология, математика салаларындағы британ ғалымдарының тәжірибе алмасу клубы. Негізгі талқылаулар: кибернетика мәселелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кибернетиканың алғашқы дамыған ортасы. Рацио клубы – 1949 жылдан 1958 жылға дейін кібернетика мәселелерін талқылауға жиналған жас психиатрлар, психологтар, физиологтар, математиктер және инженерлердің шағын британдық бейресми клубы.
Early cybernetics circle
The Ratio Club was a small British informal dining club from 1949 to 1958 of young psychiatrists, psychologists, physiologists, mathematicians and engineers who met to discuss issues in cybernetics.
Тарих
Клуб идеясы 1949 жылдың шілде айында Кембридж қаласында Эксперименталды биология қоғамы өткізген жануарлар мінез-құлқына арналған симпозиумда туындады. Клубты невролог Джон Бейтс құрды, ал басқа да көрнекті мүшелерінің қатарында У. Росс Эшби болды. "Рацио" деген атауды Альберт Уттли ұсынды, ол латын тілінен алынған "есептеу немесе сананың есептеу, жоспарлау және ойлау қабілеті" деген мағынаны білдіреді. Ол сонымен қатар бұл сөздің "статистикалық есеп" дегенді білдіретін rationarium және "дәлелдеуге қабілетті" дегенді білдіретін ratiocinatius түбірлерімен байланысты екенін көрсетті. Бұл атаудың пайда болуына Дональд Маккейдің "MR клубы" деген ұсынысы ықпал еткен болуы мүмкін, ол Норберт Винердің өзінің жақында жарық көрген "Кибернетика немесе жануар мен машинадағы басқару және байланыс" кітабының кіріспесінде қолданған Machina ratiocinatrix терминінен шыққан. Винер бұл терминді Лейбниц жасаған есептеу машинасы – calculus ratiocinator-ға сілтеме жасап қолданды. Клубтың алғашқы мүшелері В. Росс Эшби, Хорас Барлоу, Джон Бейтс, Джордж Доусон, Томас Голд, В. Э. Хик, Виктор Литтл, Дональд Маккей, Тернер Макларди, П. А. Мертон, Джон Прингл, Гарольд Шиптон, Дональд Шолл, Элиот Слейтер, Альберт Уттли, В. Грей Уолтер және Джон Хью Весткотт болды. Алан Тьюринг бірінші кездесуден кейін, ал И. Дж. Гуд, Филип Вудворд және Уильям Раштон көп ұзамай қосылды. Джайлс Бриндли де қысқа мерзімге мүше болды. Бұл клуб Ұлыбританиядағы ең күшті және ықпалды кибернетикалық ұйым болды, оның көптеген мүшелері өте белгілі ғалымдарға айналды.
The idea of the club arose from a symposium on animal behaviour held in July 1949 by the Society of Experimental Biology in Cambridge. The club was founded by the neurologist John Bates, with other notable members such as W. Ross Ashby. The name Ratio was suggested by Albert Uttley, it being the Latin root meaning "computation or the faculty of mind which calculates, plans and reasons". He pointed out that it is also the root of rationarium, meaning a statistical account, and ratiocinatius, meaning argumentative. The use was probably inspired by an earlier suggestion by Donald Mackay of the 'MR club', from Machina ratiocinatrix, a term used by Norbert Wiener in the introduction to his then recently published book Cybernetics, or Control and Communication in the Animal and the Machine. Wiener used the term in reference to calculus ratiocinator, a calculating machine constructed by Leibniz. The initial membership was W. Ross Ashby, Horace Barlow, John Bates, George Dawson, Thomas Gold, W. E. Hick, Victor Little, Donald MacKay, Turner McLardy, P. A. Merton, John Pringle, Harold Shipton, Donald Sholl, Eliot Slater, Albert Uttley, W. Grey Walter and John Hugh Westcott. Alan Turing joined after the first meeting with I. J. Good, Philip Woodward and William Rushton added soon after. Giles Brindley was also a member for a short period. The club was the most intellectually powerful and influential cybernetics grouping in the UK, and many of its members went on to become extremely prominent scientists.