Кіріспе

Leucorchestris arenicola – бұл өрмекшілердің бір түрі, көбінесе «билейтін ақ әйел өрмекші» деп аталады. Ол Sparassidae тұқымдасы мен Leucorchestris туысына жататын аңшы өрмекші. Ол көбінесе Намибияның Намиб шөлінде кездеседі. Оны жиі сол аймақтан таралған Carparachne aureoflava, немесе көбінесе «дөңгелек өрмекші» деп аталатын өрмекшімен шатастырады. L. arenicola байланыс үшін «барабан» деп аталатын сейсмикалық дірілдерге тәуелді. Ол басқа ақ әйел өрмекшілерге хабар жіберу үшін алдыңғы аяқтарымен құмды ұрып, сигнал береді. Еркек L. arenicola бір түні 50 метрден астам қашықтықты жүріп, жұбын іздейді. Егер олар жұп тапса, өте сақ болуы керек, себебі қате сигналды жіберу өлімге алып келуі мүмкін. Бұл түрді алғаш рет 1962 жылы Реджинальд Фредерик Лоуренс сипаттаған, ол Leucorchestris туысының барлық түрлерін сипаттаған.

Ұялар

L. arenicola күні бойы қуыстарында жасырынып, түнде аумақ шегінен тысқары беткейге шығады. Қуыстар құмға қазылады және жібекпен астарланады. Жібек бос құмды бекіту үшін де қолданылуы мүмкін. Қуыс қабырғаларын 3 миллиметрге дейін тереңдікке құммен өріп, тұрақтандыру үшін ұзын тісті өрмелегіштер пайдаланылады. Қуыстар әдетте бірнеше ай бойы пайдаланылады. Кейде қуыстар жасырын жабынмен жабылады.

Диета

L. arenicola полифагтар саналады, себебі олар жыл бойы тұрақты болатын көптеген түрлі азықтармен қоректене алады. Бұл жәндіктерден, құрт-қоңыштардан және бауырымен жорғалаушыларға дейін болуы мүмкін. L. arenicola осы санаттардағы 97-ден астам түрге жемтітенді. Жемтітенетін азықтардың көпшілігі түнгі жануарлар болып табылады және көбінесе қоңыздар, көбелектер мен мырыштардан тұрады. Дегенмен, бұл құрттың қоныстанған аймағы мен аумағына, сондай-ақ айналасындағы фаунаға байланысты. L. arenicola қолданатын азық іздеу стратегиясы – «күтіп отыру» стратегиясы, яғни олар өз аумағында қозғалмай отырып, жемтітену үшін күтеді. Кейбір L. arenicola, әсіресе ірі аталықтары, жемтітенуге қабілетті (каннибализм). Бұл көбінесе аумақтағы бәсекелестіктің күшеюімен және азық-түлік тапшылығымен байланысты.