Кіріспе

Калшот қамалы – 1539 және 1540 жылдар аралығында Англияның Гэмпшир графтығында, Калшот шұңқырында Генри VIII салған артиллериялық қамал. Ол Франция мен Киелі Рим империясының басып кіруінен қорғану және Солент арқылы Саутгемптон суын қорғау мақсатындағы корольдік құрылыс бағдарламасының бір бөлігі болды. Қамалда орталықта сақшы мұнарасы, оны қоршайтын қабырға және ор қазбасы болды. Бастапқыда күшті қаруланған, онда 16 сарбаздық гарнизон және 36 артиллериялық зеңбірек болды. Қамал көптеген жылдар бойы қолданыста болды, Англия азаматтық соғысынан зардап көрмей шықты және 1770 жылдары кеңінен жаңартылды. 19 ғасырда Калшот қамалын жағалау күзетшілері барымташылықпен күресу үшін база ретінде пайдаланды. 1894 жылы француз шапқыншылығының жаңа қаупі оны артиллериялық қамал ретінде қайта қолдануға себеп болды: ескі қамалдың қасында үлкен жағалау батареясы салынды және Саутгемптон суының бойына бум орнатылды, оның басқаруы қамалдан жүзеге асырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Калшот қамалы негізінен дирижабльдерге арналған база ретінде пайдаланылды, олар Ла-Манш каналында суасты қайықтарына қарсы патрульдеуге жіберілді; соғыс аяқталғанға дейін оның қарулары алынып тасталды, мүмкін Францияда пайдалану үшін. Кейін RAF Calshot деп аталған әуе базасы соғыстар аралығында кеңейді және Шнайдер кубогы әуе жарыстарын қабылдады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Калшот неміс шапқыншылығына қарсы қайта қаруландырылды. Соғыстан кейін станция пайдалануын жалғастырды, бірақ әскери дирижабльдер ескіргендіктен 1961 жылы жабылды. Ұзақ уақыт бойы жағалау күзетшілері пайдаланғаннан кейін, 1980 жылдары English Heritage компаниясы қамалды жұртшылыққа ашты. 1914 жылға дейінгі түріне келтірілген қамалға 2010 жылы 5 751 келуші келді. Historic England Калшотты Генри патшаның құрылыс форттарының «жақсы сақталған мысалы» деп санайды. Оңтүстік-батыста және Сассекс жағалауында қарапайым блокхаустар мен мұнаралар негізіндегі шағын қорғаныс құрылыстары болды, Англияның солтүстігінде тағы бірнеше әсерлі нысандар салынды, бірақ жалпы алғанда бекіністердің аумағы шектеулі болды. 1533 жылы Генри Папа Павел III-мен Арагондық Екатеринаға үйленгеніне қатысты ажырасу мәселесі бойынша келіспеді. Екатерина Киелі Рим императоры Карл V-тің қарындасы болды, ол ажырасуды жеке қорлық ретінде қабылдады. Нәтижесінде 1538 жылы Франция мен Империя Генриге қарсы одақ құрды, ал Папа екі елді Англияға шабуыл жасауға шақырды. Англияға шабуыл жасау әлдеқашан анық болды. Жауап ретінде Генри 1539 жылы «құрылыс» деп аталатын жарлық шығарды, онда «басып кіру кезінде мемлекетті қорғау» және Англия жағалауында форттар салу туралы нұсқаулар берілді. Калшот қамалы Солентті қорғау үшін салынды, ол Англия арналынан Портсмуттегі теңіз базасына және Саутгемптон сулары арқылы Саутгемптонның маңызды портына дейін жететін су жолы болды. Қамал Уильям Фитцуильям, адмирал және Уильям Паулет Солент бойындағы қорғанысты жақсарту үшін салуға шешім қабылдаған төрт қамалдың бірі болды; қалғандары Шығыс және Батыс Коуста және Хёрстте орналасқан. Бастапқыда қамалда капитанның басшылығындағы сегіз зеңбірекші, бес сарбаз және бір лейтенанттан тұратын гарнизон болды. 1584 жылы испандықтардың басып алу қаупіне байланысты жұмыс жүргізілді, бірақ сол кезде оның гарнизоны сегіз адамға дейін азайды. 1640 жылдардағы Англия азаматтық соғысы кезінде Калшотты король Карл I-ге қарсы парламенттік күштер ұстады және оны жылдық құны 107 фунт стерлинг болатын 15 сарбаздық гарнизонмен қорғады. Парламент қамалды маңызды деп санады және оны оқ-дәрімен қамтамасыз етті; басқа бірнеше жергілікті қамалдардан айырмашылығы, Парламент қамалды жұмыс істеп тұрды, мүмкін оның Саутгемптон суын қорғаудағы үздіксіз рөліне байланысты. XVIII ғасырдың басында Испания мұрагерлік соғысы кезінде ол 25 зеңбірекпен жабдықталған. Қамал 1770 жылдары орталық сақшы мұнарасының айналасында жаңа парапетпен, сыртқы қабырғаның айналасындағы зеңбірек тесіктерінің өзгеруімен және қақпаның кеңейтілуімен, қамал капитаны үшін қосымша бөлмелермен жаңартылды. Алайда 1793 жылғы есептерде қамалдың қарулары нашар күйде екені және бекіністің дені сау емес, қарт зеңбірекшінің басшылығында екені айтылды. Мүмкін, сол жылы революциялық соғыстардың басында жақсартулар жасалды, бірақ 1809 жылы географ Джеймс Плейфейр қаланы «гарнизонды блокхаус» деп сипаттады. 1804 жылы қамал француз шапқыншылығының қатеріне қарсы ерікті теңіз күштері ретінде пайдаланылатын балық аулау қайықтары – теңіз фенциблдері үшін оқ-дәрілерді сақтауға пайдаланылды. Француздардың шабуылдарынан қорғану үшін қамалдың арсеналына жеті зеңбірек қосылды. Ғсырдың ортасына қарай онда екі офицер мен қырық екі сарбаз орналасқан. 1850 жылдарға қарай орынға әскери қызығушылық жаңадан оянды және оны 32 артиллериялық зеңбірек орнату үшін қайта құру туралы бірнеше ұсыныстар жасалды; жоспарлар іске аспады және 16 ғасырлық тас сақшы мұнарасының болуы жау артиллериясының оқтары тиген жағдайда қауіпті сынықтарға әкелуі мүмкін екені айтылды. 1880 жылдары Саутгемптон француз шабуылына ұшырауы мүмкін екеніне қатысты алаңдаушылықтар туды, олар үшін шағын кемелер торпедалармен қаруланған. Нәтижесінде 1894 жылы Әскери министрлік қамалды жағалау күзетшілерінен қайтарып алды, Саутгемптон суының бойына үш катермен жылжытылатын бум салды. 16 ғасырлық қамал бумды қорғау үшін зеңбірек батареясын орналастыруға тым кішкентай болды, сондықтан 1895 жылы ескі қамалдың оңтүстігіне үлкен батарея салынды, онда екі және төрт 12 фунттық (5,4 кг) жылдам атуға арналған зеңбіректер және ескі қамал қабырғаларына орнатылған үш іздеу шамдары болды. Бумды екі «дельфин» деп аталатын мұнаралардан басқарылды, біреуі қамалдың жанында, екіншісі судың қарсы жағында, әрқайсысы өздерінің екі 12 фунттық жылдам атуға арналған зеңбірегімен және өз кезегінде пулеметтермен қолдау көрсетілді. Бұл қорғаныстың құрылысы нәтижесінде жақын жердегі яхта клубы шұңқырдың оңтүстік жағына көшуге мәжбүр болды. 1907 жылы Саутгемптон суының бойына жаңа, жеңіл «баспақыш» бум орнатылды, бірақ екі жыл ішінде бұл тәсіл суды жүзбелі корпустардан жасалған буммен жабу жоспарымен ауыстырылды. 1910 жылғы жоспарда соғыс кезінде қамал 10 офицер мен 154 сарбазбен гарнизонға ие болады, олардың 75-і фортта емес, жақын жерде орналастырылуы керек еді; бумды қолдаушы кемелерді басқару үшін қосымша теңіз қызметкерлері де қажет болар еді. 1913 жылы қамалдың жанында Корольдік Әскери-теңіз әуе станциясы салынды, онда Арнабойындағы Корольдік теңіз флотын қолдауға арналған он екі тәжірибелік дирижабль орналастырылды. Калшот дирижабльдер үшін өте қолайлы болды, өйткені айналасындағы сулар мен жағалау салыстырмалы түрде тыныш болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс 1914 жылы басталды, сол кезде Калшот қамалының пайдалылығы туралы әскери пікірлер айтарлықтай өзгерді. Калшоттың екі зеңбірегі келесі жылы жаңа торларды қорғау үшін алынып тасталды. Сол жылы Калшоттан 3 500 сағаттан астам ұшу орындалды, 1917 жылы 3 500 сағаттан астам және 1918 жылдың үш айында 9 000 сағаттан астам ұшу орындалды. Бембридж, Ньюхейвен, Поулгейт және Портлендте бағынышты әуе станциялары құрылды. Әуе операцияларын бақылау үшін сақшы мұнарасының үстіне кабина салынды, Касл Яхта клубы офицерлердің тамақтану орны ретінде пайдаланылды және әуе станциясы Калшот шұңқырына тарады, соның ішінде 1895 жылғы батареяны да қамтыды. Калшоттың қалған зеңбіректері алынып тасталды және, әдетте, Франциядағы майданға жіберілді. Соғыстар аралығында Калшот Корольдік әуе күштеріне берілді, RAF Calshot атанды. Ол 1918 жылдан бастап Теңіз ынтымақтастығы және әуе навигациясы мектебі ретінде пайдаланылды және 1931 жылы дирижабльдерді оқыту эскадрильясын орналастыра бастады. 1895 жылғы батарея кеңейтілген станция үшін қосымша орын жасау үшін бұзылды және шұңқыр бойында тар рельстік теміржол салынды. Қамалдың ор қазбасының бір бөлігі ұшақтарды тоқтатуға арналған паркинг жасау үшін бетонмен жабылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Калшот қамалы...

1945 ХХІ ғасыр

Соғыстан кейін Калшот әуе базасы ретінде қайта қызметке кірісті, 1948 жылғы Берлинге әуе көпіріне қатысқан Сандерленд су ұшақтарының екі эскадрильясын орналастырды, содан кейін 1953 жылы Техникалық басқармаға берілді. Саутгемптон порты басқармасы 1952 жылы қамал аумағында жағалау күзетінің мұнарасын салды, ал келесі жылы олар радар және радио жабдықтарымен жабдықталған, 1958 жылы ашылған қамалдың үстінде сигнал станциясының мұнарасын салуға кірісті. Осы кезде әскери су ұшақтары қолданудан шығып, 1961 жылы Корольдік әуе күштері станциясы жабылды. Хэмпшир округі кеңесі 1964 жылы Корольдік мүліктерден осы аумақты жалға алды; қамалдың өзі мемлекеттік қамқорлыққа берілді, ал ангарлар ойын-сауық орталығы ретінде пайдаланылды. 1971 жылы қамал жанында Корольдік ұлттық құтқару қайықтары институтының станциясы ашылды, екі жылдан кейін 130 фут (40 м) биіктіктегі жаңа жағалау күзеті мұнарасы салынды. English Heritage 1983 жылы қамалдың басқаруын өз қолына алып, оны 1914 жылғы түріне жақын көрсету үшін 20 ғасырлық қосымшаларды жойды, соның ішінде ескі сигнал станциясының мұнарасын бұзды. Аумақ әлі де келушілерге ашық және 2010 жылы 5 751 адам келді. Қамал Ұлыбритания заңдарымен ІІ* санаттағы ескерткіш және қорғалатын ескерткіш ретінде қорғалады, бірақ оның жағалаудағы орналасуы климаттың өзгеруінен туындаған эрозия немесе теңіз деңгейінің өзгеруіне осал етеді. Әуе станциясының бұрынғы ангарлары Хэмпшир округі кеңесінің демалыс орталығы ретінде әлі де қолданылуда.

Сәулет

Калшот қамалы – үш қабатты, дөңгелек нығайтылған құрылыс, ішінде сақшы мұнарасы, қақпа үйі және қоршау қабырғасы бар, көбінесе ашланған Портленд тасынан салынған. 16 ғасырда тұңғыш рет салынғанда, ол үш деңгейлі артиллерияны орналастыруға арналған: екеуі орталық мұнараның екінші қабатында және шатырында, ал үшіншісі сыртқы қоршау қабырғасында орналасқан. 1896 жылы қақпа үйі өзгертілді, оның оңтүстік жағына кірпіштен салынған қосымша ғимараттар қосылды. Қақпа үйі бастапқыда 16 қырлы аулаға апарады, оның қоршау қабырғасында 15 зеңбірек тесігі болған. Қабырға 1770 жылдары қазіргі биіктігіне дейін төмендетілді, ал 1896 жылдан бері салынған бетонды ғимарат, іздеу шамдарын орналастыруға арналған, қазір қамалдағы оңтүстік жағында созылып жатыр. Бастапқыда бұл капитан мен гарнизонды орналастыруға арналған, бірақ ол 19 және 20 ғасырларда кеңінен қайта жаңартылды. Мұнараның бірінші қабаты 20 ғасырдың басындағы казарма бөлмесі түрінде қалпына келтірілді. Мұнараның шатырында екі 12 фунттық зеңбірек орнатылған, олардың түпнұсқалық зеңбірек шкафтары бар; бұрын Корольдік теңіз күштерінің кемесінде қолданылған 12 фунттық зеңбірек қойылған. Мұнараның шатыры бастапқыда жалпақ болған, артиллерия үшін тік бұрыштармен, бірақ 1770 жылдары шатыр мен тік бұрыштар алынып тасталды.