Кіріспе

Довердің батыс биіктіктері – Ұлыбританиядағы ең әсерлі бекіністердің бірі. Олар елді басып алудан қорғау мақсатында салынған қамалдар, нығайтылған бекіністер мен шаңқастардан құралған. Олар 18 және 19 ғасырларда қолданыстағы қорғанысты күшейту және маңызды Довер портын теңіз және құрлықтан болатын шабуылдардан қорғау үшін жасалды. 20 ғасырдың басында Довердің Батыс биіктіктері елдегі «ең мықты және ең күрделі» бекініс деп есептелді. Армия 1956–61 жылдары биіктіктен толығымен шықты, қазір ол жергілікті табиғат қорығы болып табылады.

Кіріспе

1779 жылы жоспарланған шабуылға қарсы алғашқы жер қазбалары жасалған, Англияның Довер қаласының батысындағы биік жатқан аймақ, қазір Довер Батыс биіктіктері деп аталады, 1804 жылы подполковник Уильям Твисске бұрынғы қорғанысты жаңғырту тапсырылғанда толық нығайтылды. Бұл Наполеонның Ұлыбританияға жоспарлаған шабуылына жауап ретінде жүзеге асырылған ірі бекініс бағдарламасының бір бөлігі болды. Бұл Твисс жасаған Довер қамалының бекіністерін жаңарту жұмыстарының (1794–1803) соңынан кейін орын алды.

Қалқа

Цитадель биіктіктердің батыс жағында орналасып, негізгі қорғаныс нүктесі болды. 1804 жылы «Батыс және Шығыс редубттарын» (яғни Цитадель мен Drop Redoubt) қайта жаңарту және биіктіктер бойымен жер қазу арқылы оларды байланыстыру жоспарланды. 1806 жылға қарай қайта салынған Цитадель бекініс ормен қоршалды; ортасында уақытша казармалар (үш күзет үйімен бірге) орналасты. 1809 жылы қоршау жағдайында сумен тұрақты қамтамасыз ету үшін құдық қазылды; (1860 жылы сорғы станциясы салынды). 1807 жылы бекіністердің бір бөлігі құлағаннан кейін, нығайту жұмыстарын жүргізу үшін тағы бір өтініш берілді. 1860 жылы майор Уильям Джервоа салған бомбадан қорғалған офицерлер үйі мен асханасы, Цитадель жаудың шабуылына ұшыраған жағдайда қорғанысқа қолданылу үшін жобаланды. 1890 жылдан кейін Цитадель қорғаныс қызметін тоқтатты және оның орнына ірі казарма және әскер жинау орталығы ретінде жұмыс істеді, жалпы саны 900 сарбазға дейін қосымша тұрақтар ұсынылды. 1956 жылы Цитадель Ұлыбританияның Түрмелер қызметіне берілді; ол Борстал, Жастарды ұстау орталығы және Жас қылмыскерлер мекемесі ретінде қатарынан қызмет етті. Редубттың құрылысы екі кезеңде жүзеге асты: біріншісі – 1804 жылдан 1808 жылға дейін Наполеон соғыстары кезінде, ал екіншісі – 1859 жылғы Корольдік комиссияның ұсыныстары негізінде 1859 жылдан 1864 жылға дейін.

Бірінші кезең

Drop Redoubt-тің бастапқы түрі қарапайым бесбұрыш болды, ол төбе беткейіне траншеялар қазу арқылы және оларды кірпішпен нығайту арқылы жасалған. Осылайша, Редукт – казармалары, қоймасы және артиллериясы бар берік "арал" болды. Бастапқыда мұнда 200 сарбаз орналасатын болса, 1893 жылға қарай олардың саны 90-ға дейін азайтылды. Алғашқы кезеңнің ерекшелігі – солдаттардың тұрағы – бес бомбадан қорғалған каземат. Бұл құрылыстар қимасы бойынша парабола тәрізді және минометтердің бомбаларына төтеп беру үшін қалың топырақпен жабылған. Әрбір казематтың арт жағындағы терезелер жарылыстан қорғану үшін траншеяға ашылады.

Екінші кезең

1850 жылдары Наполеон III-нің билікке келуі жаңадан шабуыл қаупін тудырды, сондай-ақ 1859 жылы Ұлыбританияның қорғанысын зерттеу үшін Корольдік комиссия құрылды. Нәтижесінде биіктіктердегі жұмыстарды көбейту қажет болды, соның ішінде Drop Redoubt нығайтылды. Қазіргі форттың төрт бұрышына капонирлер қосылды (әрқайсысы Redoubt жоғарғы жағына апаратын тас баспалдақпен), ал екеуінің қасында Солтүстік және Оңтүстік-Шығыс бағыттарында атыс жүргізуге мүмкіндік беретін оқ-дәрі сақтау бөлмелері салынды. Алғашқы оқ-дәрі қоймасы кеңейтіліп, минометтерден қорғану үшін үлкен топырақ үйірмесімен жабылды. Солтүстік бастиондар құрылысының аясында Солтүстік кіреберіс салынды, ол Drop Redoubt пен Солтүстік орталық бастион арасында орналасып, Солтүстік әскери жолы арқылы биіктіктерге қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1858 жылдан кейін капитан Эдмунд Дю Кейн жобалары бойынша Солтүстік орталық бастионның солтүстігіне (өзі қайта жаңартылып, нығайтылған) бірден "жеке бастион" салынды. (Бастиондар Солтүстік бастион бойымен мушкеттер мен артиллерияның көмегімен флангтық атыс жасауға мүмкіндік берді.) Сонымен қатар, Цитадель батысқа қарай кеңейтілді ("Батыс сыртқы құрылыстар"), жаңа қамалдар ішінде қосымша казематтық казармалар салынды. Осымен қатар, 1859 жылғы Корольдік комиссиядан кейін Солтүстік және Оңтүстік бастиондар нығайтылды, ал Солтүстік-Шығыс бастионы басқа бағытта қайта жаңартылып, Drop Redoubt пен жартастар арасындағы аумақты тиімді жапты. Сонымен қатар, Солтүстік кіреберіс қайта жаңартылып, нығайтылды (бастиондарды қайта жаңарту қажет болды); оған бұралған жолмен және арықтар арқылы көтерілетін және түсірілетін көпірлер арқылы қол жеткізілді. Бірінші (парад алаңына қарап тұрған) екі блок болды – біреуі сарбаздарға, екіншісі офицерлерге арналған; содан кейін, келесі террасада сарбаздарға арналған ұзын блок және штаб-сержанттарға арналған кішкентай блок болды; одан жоғарыда майдандық офицерлердің пәтерлері орналасқан. (Кейінірек одан ары террасаларда спорт залы мен атқоймасы салынды). Террасаларға парад алаңының сол жақ бұрышынан (жартасқа қарай) көтерілетін ұзын баспалдақтармен қол жеткізілді. Парад алаңының оң жағы офицерлер клубымен қоршалған, ал сол жағында оған қарама-қарсы орналасқан кафе (кейін "полк институты" деп аталды); парад алаңының қалған бөлігі ашық қалды (жартастан портқа ашық көрініс ашылды). Қосалқы ғимараттар кафеден жоғары және артындағы террасаларда орналастырылды (баспалдақтардың сол жағында). 1860 жылдары қосымша ғимараттар салынды, соның ішінде қосымша үйленген пәтерлер. Батыс биіктіктеріндегі казармалық тұрғын үй 1860 жылдары оңтүстік-батысқа қарай тағы бір казарма, Оңтүстік фронт казармасының салынуымен артты. Артиллериядағы технологиялық жетістіктерге байланысты осал болып саналған Grand Shaft казармаларынан айырмашылығы, Оңтүстік фронт казармасындағы тұрғын үй негізінен оңтүстік қорғаныс бастионының ішіндегі (Арчклиф фортымен бір уақытта салынған) бомбаға төзімді казематтарда салынды. Осы казематтық казармалар мен Цитадель жолы арасында үйленген пәтерлер мен қосалқы ғимараттар төбеге қарай үш сатылы террасалар сериясында салынды. Казематтық казармаларда 400 сарбазға, ал үйленген пәтерлерде 120 отбасылық сарбазға және олардың отбасына орналасуға мүмкіндік болды. Үйленген пәтерлер 20 ғасырда да пайдаланыла берді, бірақ 1912 жылы казематтар енді казарма ретінде қолданылмады, олардың орнына Корольдік гарнизондық артиллерия кеңселері орналасты. Grand Shaft казармасының батысында (Орталық жолдың арғы жағында, Солтүстік қақпаға жақын) 1860 жылдары Батыс биіктіктерінің барлық гарнизонына қызмет ету үшін бірнеше ғимарат салынды, соның ішінде гарнизондық шіркеу және мектеп. Әскери госпиталь 1804–06 жылдары оңтүстікке қарай салынған; 1860 жылдары кеңейтілген, кейіннен ол Корольдік инженерлердің штабы ретінде қызмет етті. Бұл гарнизондық ғимараттар, сондай-ақ Grand Shaft казармасы мен Оңтүстік фронт казармасы 1960 жылдары толығымен бұзылды. Сондықтан 1870 жылдары Drop Battery оңтүстік-батысқа қарай басқа қару батареясымен ауыстырылды: Сент-Мартин батареясы; оның үш қару орны болды (RML-ді орналастыруға арналған), олардың арасында оқ-дәрі сақтау қоймалары орналасқан. 1898 жылы Цитадельдің батыс сыртқы құрылысының шеткі жағында (жайттың батыс шетінде) тағы бір қару орнатылды. Ол үш 9,2 дюймдік Mark X BL зеңбірегіне арналған. Сол уақытта оңтүстікке қарай тағы бір батарея (Оңтүстік фронт батареясы) салынды, бірақ ол ұзақ өмір сүрмеді. English Heritage Redoubt-қа иелік етеді; Grand Shaft спиральді баспалдағы кеңес меншігінде және жыл сайын Western Heights Preservation Society оны ашады. Drop Redoubt-тың оңтүстігінде орналасқан Grand Shaft Bowl жаңа Ұлттық соғыс ескерткішінің орналасқан жері болып табылады, ол Біріккен Ұлттар Достастығының I және II дүниежүзілік соғыстардағы барлық қаза болғандарын есімдерімен атап көрсетеді. Grand Shaft казармасы 1965 жылы Питер Уоткинстің "Соғыс ойыны" фильміндегі ядролық шабуылдан кейінгі сахналарды түсіру үшін пайдаланылды.