Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Admiralty Pier Turret немесе Dover Turret – 1882 жылы Англияның оңтүстік-шығысындағы Довер портының батыс жартасында салынған жабық броньды мұнара. Оның ішінде екі Fraser RML 16 дюймдік 80 тонналық зеңбірек орнатылған, бұл Ұлыбританияда орнатылған ең ірі зеңбіректер. 1902 жылы пайдасыз деп жарияланған, қазір портың бөлігі болып табылады және кіруге болмайды, бірақ зеңбіректер өз орнында сақталған.
The Admiralty Pier Turret, or Dover Turret, is an enclosed armoured turret built in 1882 on the western breakwater of Dover Harbour in southeast England. It contains two Fraser RML 16 inch 80 ton guns, the biggest installed in the United Kingdom. Declared obsolete in 1902, it is currently part of the port and inaccessible, though the guns remain in place.
Адмиралтействолық форт
Адмиралтействолық форт, Довер мұнарасынан ерекшеленеді, 1872 жылы Довер пирсының соңында шағын форт ретінде пирсты кеңейту және ұзарту арқылы салынды. 1872 жылдың қаңтарында бас инженер Эдвард Дрюс суға түсу қондырғылары форттың негізін дайындауға кіріскенін хабарлады, ал 1874 жылдың қаңтарында Дрюс форттың негізгі құрылысы 19 718 фунт 4 шиллинг 0 пенниге аяқталғанын мәлімдеді. Адмиралтействолық форттың қарулануы сол кездегі ең қуатты қарулар болған 25 тонналық 12 дюймдік екі зеңбірекпен жасалуы тиіс болды.
The Admiralty Pier Fort, as distinct from the Dover Turret, was commenced in 1872 as a small fort at the extremity of Dover Pier by adding a further extension and widening the pier. In January 1872 Edward Druce, the engineer in charge, reported that the diving bells had commenced preparing the foundations of the fort and in January 1874 Druce reported that the substructure of the fort had been completed at a cost of £19,718 4s 0d. The armament of the Admiralty Pier Fort was to be two 12 inch muzzle loading rifled guns of 25 tons as these guns were the most powerful available at the time.
Довер мұнарасы
1877 жылы Қорғаныс комитеті 80 тонналық зеңбіректердің жасалғанын атап өтті және Адмиралтействолық бекініске екі 80 тонналық зеңбірек орнатуды ұсынды. Корольдік зеңбірек фабрикасының бастығы 1000 ярд қашықтықта 20 дюймдік темірді тесіп өтетін қуатты зеңбірек дизайнын сұрады. Осы зеңбіректер ақырында Адмиралтействолық бекіністегі мұнараның қарулануы ретінде қолданылды. Зеңбірек жасауға 18 ай кетті және 1875 жылдың қыркүйегінде алғашқы зеңбірек дайын болды. Корольдік арсеналда сынақ оқ атып, зеңбірек "Магог" баржасына аударылып, Шоуберинесске жеткізілді. 1881 жылы Адмиралтействолық бекініс көбінесе аяқталып, зеңбіректерді қабылдауға дайын болды. Зеңбіректерді ұстайтын мұнараны Блэкволлдағы Темза темір зауыты мен кеме жасау компаниясы салды. Бұл мұнараның каркасы 7 дюймдік үш қабатты бронямен қапталған, ал олардың арасында 2 дюймдік темір және ағаш қабаттары болды. Оның салмағы екі зеңбірекпен қоса 895 тоннаны құрады және 32 роликте айналды. Темза темір зауыты мұнараның машиналарын да жасады. Төрт бу машинасы болды: оқ-дәрілерді артқа жүктеу және көтеруге арналған жүк машинасы, мұнараны айналдыруға арналған негізгі машина, алғашқы екеуінің орнына қосалқы машина және екі қазандықты сумен қамтамасыз ететін көмекші машина. 1881 жылы "Довер телеграфы" газеті мұнараның No.2 зеңбірегінің сынақтары туралы хабарлады. Бастапқыда зеңбіректерді Доверге теміржолмен тасымалдау ұсынылды, бірақ бұл тым қымбат деп есептелді, себебі басқа мақсатқа жарамсыз болатын арнайы вагон қажет болар еді. Ақырында зеңбіректерді баржамен тасымалдауға және зәкір ретінде арнайы тіреулер мен бекіткіштерді пайдалануға шешім қабылданды. Зеңбіректерді машиналардың емес, капистанның көмегімен қолмен көтерді, бұл рұқсатты Сауда кеңесі берді, бірақ зеңбіректер түсірілгеннен кейін оларды мүмкіндігінше тезірек алып тастау керек болды. Зеңбіректерді мұнараның үстіне жылжыту және содан кейін оларды вагондарға түсіру үшін жоғары жылдамдықты құрылғы жасалды. Бұл тіреулердің салмағы 100 тонна, ал жылдамдықты құрылғының салмағы 22 тоннаны құрады. Олар 1881 жылы сынақтан өтті және No.1 зеңбірек 1881 жылдың 4 желтоқсанында келді. Ол 1882 жылдың 6 қаңтарына дейін орнатылды. No.2 зеңбірек 1882 жылдың 12 мамырында жеткізілді. 1883 жылдың басында мұнара машиналары сынаққа дайын болды және сынақ шілде айына жоспарланды. Бірінші оқ 250 фунт салмақтағы зарядпен атылды. Екінші оқ 337 фунт зарядпен, ал соңында төрт жүз елу фунт ұнтақтан тұратын толық зарядпен үш рет атылды. Болжағандай, жартастар құлап түспеді, тіпті бекініс те зардап шекпеді, бірақ жақын маңдағы маяқтың бірнеше әйнектері сынды. 1884 жылы Довер мұнарасында мұнараның электр жарығы және екі зеңбіректің ату механизмімен тәжірибелер жүргізілді. 1885 жылы айлақ басының ұзындығы құрлыққа қарай кеңейтілді және оның ішінде жаңа снарядтар қоймасы, көмір бункері және жаңа патрон қоймасы салынды. 1886 жылы комитет зеңбіректердің атылуын көру үшін мұнараға жиналды. Төрт рет оқ атылды және комитет мұнараның Корольдік артиллерияға тапсыруға дайын екенін хабарлады. 1887 жылы консультативтік комитет Довер мұнарасындағы екі 80 тонналық зеңбіректердің тиімділігі журналдың ашық орналасуынан төмендегенін шешті. Су деңгейінен төмен жаңа қойма салу және бетон массасымен мұнараның іргетасының қалыңдығын арттыру ұсынылды. 1891 жылы Довер порты басқармасы айлақтың басын теңізге қарай ұзартуды және оны толқынның әсерінен тозуына байланысты дөңгелек пішін беруді қалады. 1893 жылы комитет Адмиралтействолық бекіністің журналдарын нығайту жұмыстары аяқталуға жақын екенін хабарлады.
In 1877 the Defence Committee noted that more powerful guns of 80 tons had been developed and they recommended that a turret be fitted on the Admiralty Pier Fort for two 80 ton guns. The Superintendent of the Royal Gun Factory had been asked for designs for a powerful gun for capable of penetrating 20 inches of iron at a range of 1,000 yards and it was these guns that were eventually used as armament for the turret on the Admiralty Pier Fort. The gun took 18 months to build and by September 1875 the first gun was ready. Following test firings at the Royal Arsenal the gun was hauled onto the barge Magog and taken to Shoeburyness. By 1881 Admiralty Pier Fort was mostly complete and ready to receive its guns. The turret to hold the guns was constructed by the Thames Ironworks and Shipbuilding Company of Blackwall. This turret had a frame of wrought iron clad with three layers of 7 inch armour with 2 inch layers of iron and wood between them. Its weight including the two guns was 895 tons and it revolved on 32 rollers. The Thames Ironworks also built the machinery for the turret. There were four steam engines: The loading engine for loading running back and raising the ammunition, the main engine for rotating the turret, the auxiliary engine to replace either of the first two and the donkey engine which supplied water to the two boilers. In 1881 the Dover Telegraph reported on the proof trials of the turret's No.2 gun. At first it was proposed to move the guns to Dover by rail but this was considered to be too costly as a special carriage would be needed that would be useless for anything else. Eventually it was decided to move the guns by barge and use special sheers and holdfasts as anchors. The guns were lifted by manpower with a capstan instead of by machinery, permission being granted for this by the Board of Trade on condition that it all be removed as soon as possible after the guns were landed. An overhead traveller was constructed to move the guns across to the top of the turret and then lower them onto their carriages. The sheers weighed 100 tons and the traveller weighed 22 tons. They were tested in 1881 and the No.1 gun arrived on 4 December 1881. It was in place by 6 January 1882. The No.2 gun followed on 12 May 1882. The turret machinery was ready for testing at the beginning of 1883 and the testing was arranged for July. The first shot was fired using a 250 pound charge. A second shot followed using a 337 pound charge and finally three shots were fired using a full battering charge of four hundred and fifty pounds of powder. The cliffs did not fall down as predicted, and neither did the fort itself but a couple of panes of glass were broken in the nearby lighthouse. By 1884 more experiments at Dover Turret had taken place with the electric lighting of the turret and the firing gear of the two guns. In 1885 the pier head had been extended to landward and within this a new shell store, a coal bunker and a new cartridge store were built. In 1886 the committee assembled at the turret to watch the guns being fired. Four rounds were fired and the committee reported that the turret was ready to be handed over to the Royal Artillery. In 1887 a consultative committee decided that the efficiency of the two 80 ton guns in the Dover Turret was diminished by the exposed position of the magazine. It was proposed to make a new shell store below the water line and to increase the thickness of the foundation of the turret with a mass of concrete. In 1891 the Dover Harbour Board wished to extend the pier head to the seaward and to give it a more rounded shape due to the rip tide wearing it away. In 1893 the committee reported that the works for strengthening the magazines of Admiralty Pier Fort were nearing completion.
Пирс мұнарасының батареясы
1886 жылдың мамыр айындағы есепте Адмиралтействолық пирске өздігінен қорғаныш құрылмалары жоқ екені көрсетілген. 1909 жылдың сәуір айына дейін Адмиралтействолық бекіністің мұнарасының екі жағына 6 дюймдік екі зеңбірек қойылды. Бұл құрылыс «Пирс мұнарасы батареясы» деп аталды. Ескі мұнараның астындағы оқ-дәрі сақтау қоймалары жаңа батареяға оқ-дәрілерді сақтау үшін пайдаланылды, ал оқ-дәрілерді көтеру құрылғылары әр зеңбірекке дейін төбеден өткізілді. Пирс парапетына іздеу шамдары орнатылды. Осы кезде пирс кеңейтіліп, пирске қосымша құрылыс салуға жағдай жасалды. Батареяға орнатылған зеңбіректер BL 6 дюймдік Mk VII үлгісінде болды, олардың біреуі Вулвичтен, екіншісі Оңтүстік майдан батареясынан алынған. 1909 жылдың 23 маусымында ол Корольдік артиллерияға тапсырылды. Батарея басқару пункты ескі шамшырақтың үстіне орналастырылды, ол енді қолданылмайтын, себебі Адмиралтействолық пирс соңында жаңа шамшырақ салынған еді.
A report of May 1886 stated that the Admiralty Pier had no defences of its own. Two 6 inch B. L. guns were added on top of Admiralty Pier Fort either side of the turret by April 1909. This was named as 'Pier Turret Battery'. The shell stores beneath the old turret were used to store ammunition for the new battery with shell lifts driven through the roof to each gun. Searchlights were added on the parapet of the pier. By this time the pier had been widened to allow construction of the pier extension. The guns installed in the battery were BL 6 inch Mk VIIs, one from Woolwich and one from South Front Battery. It was handed over to the Royal Artillery on 23 June 1909. A battery command post was added on top of the old lighthouse which was no longer used as a new one had been built at the end of the Admiralty Pier extension.
Кейінгі жылдары
Екі дүниежүзілік соғыстың арасында Адмиралтействолық форт батарея күзетшісінің үйіне айналды, ол әйелі мен отбасымен бірге тұрды. Оқ-дәрілер мұнараның ішінде қалды. 1920 жылы Пирс-Туррет батареясы "күту мен техникалық қызмет көрсету" статусына төмендетілді, бірақ Аумақтық армия жаттығулар үшін пайдаланды. 1944 жылдың сәуірінде батарея Ұлттық гвардия батареясы болды. Форттың тізілімінде көрсетілгендей, қарулар 1947 жылдың тамызында Вулвичке ауыстырылды. 1958 жылы Адмиралтействолық форттағы батареяның барлық ғимараттары бұзылды және екі BL 6 дюймдік орналасқан жері тазартылды. Бірі паналауға, екіншісі шағын қарау платформасына айналды. Форттың өзі және мұнара сақталды. 1987 жылы болған қатты дауылдан кейін пирс бойындағы жол жабылды және мұнараға қоғамдық қол жеткізу мүмкін болмай қалды. Мұнараның ішіндегі көптеген механизмдер алынып тасталды, бірақ қарулар мен олардың тіректері, сондай-ақ BL 6 дюймдік қаруларға арналған оқ-дәрі көтергіштерінің бөліктері сақталды. Мұнара Дувр порты басқармасының бақылауында қалады және оны қалпына келтіру немесе көрсетуге ашу жоспары жоқ. Бастапқыда батыс жартастың соңында орналасқан негізгі мұнара, 1897 жылы жартас кеңейтілгеннен кейін енді ортасында орналасқан. Оны жақын жердегі Принц Уэльс пирсінен күндіз тегін көруге болады.
Between the two World Wars the Admiralty Pier Fort was transformed into a home for the battery caretaker, who lived there with his wife and family. The guns remained in place inside the turret. In 1920 the Pier Turret Battery was reduced to "care and maintenance" but was used for drill by the Territorial Army. In April 1944 the battery became Home Guard Battery. According to the fort record book the guns were withdrawn to Woolwich in August 1947. In 1958 all of the battery buildings at Admiralty Pier Fort were demolished and the two BL 6 inch emplacements tidied. One became a shelter and the other a small viewing platform. The fort itself and the turret remained. After a severe storm in 1987 the walkway along the pier was closed and the turret became inaccessible to the public. Most of the machinery inside the turret has been removed but the guns and their carriages remain together with parts of the shell lifts for the BL 6 inch guns above. The turret remains under the control of Dover Harbour Board and there are no plans to restore it or open it to view. Originally situated at the end of the western breakwater, the main turret is now part way along, after the breakwater was extended in 1897. It can be viewed from the adjacent Prince of Wales pier for free in daylight hours.