Мейнхардт Шомберг: Англия, Ирландия және Португалиядағы әскери жолбасшы
Meinhardt Schomberg, 3rd Duke of Schomberg
Мейнхардт Шомберг: Англия, Голландия және Ирландиядағы әскери қолбасшы. Вильгельм III-нің қызметінде болды, Бойн шайқасында және Испан мұрагерлік соғысында басшылық етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англиялық генерал Майнхардт Шомберг, Шомбергтің 3-ші герцогы, Лайнстердің 1-ші герцогы, КГ (30 маусым 1641 – 16 шілде 1719 [Ескі стиль бойынша 5 шілде 1719]), Виллем Оранж князі және Голландия штадхолдері, кейін Англия королі III Уильямның қызметінде болған генерал. Ол франко-голланд соғысында шайқасты, содан кейін 1690 жылғы шілдеде Ирландиядағы Уильям соғысы кезінде Бойн шайқасында шешуші рөл атқарды және Испания мұрагерлігі соғысы кезінде Португалияға орналасқан британ әскерлеріне қолбасшылық етті.
English general
Meinhardt Schomberg, 3rd Duke of Schomberg, 1st Duke of Leinster, KG (30 June 1641 – 16 July 1719 [O. S. 5 July 1719]), was a general in the service of Willem, Prince of Orange and Stadtholder of Holland, later King William III of England. He fought in the Franco Dutch War, then played a crucial role at the Battle of the Boyne in July 1690 during the Williamite War in Ireland and finally commanded the British troops deployed to Portugal during the War of the Spanish Succession.
Әскери мансап
Фредерик Шомбергтің 1-ші герцогы (гугеноттардан шыққан) және Йоханна Элизабет де Шомбергтің (туған тегі Шёнберг) ұлы болып туған Майнхардт Шомберг, Португалияға ағылшын экспедициялық бригадасымен әкесіне қызмет етті және лейтенант-полковник, содан кейін полковник болып қызмет етті. Ол әкесімен бірге Ла-Рошельде қоныстанды және француз азаматы болды, 1690 жылдың 19 сәуірінде атты әскер генералы болып тағайындалды. Осы уақытта Майнхардт Шомберг шайқас кезінде Вильгельм әскерінің оң жақ қанатына қолбасшылық етті және Якобиттердің қанатына қарсы Роснарри маңындағы Роуггренджте Бойн өзенінен маңызды өтуге жетекшілік етті, бұл қақтығыстың шешуші нүктесі болды, Якобит генералы сер Нил О'Ниллдің батыл қорғанысына қарамастан. Шомберг содан кейін Дуликке қарай шегініп бара жатқан әскерлерді қуды. 1690 жылдың тамызында Лимериктің сәтсіз қоршауына қатысқаннан кейін, ол 1691 жылдың 25 сәуірінде Парламент Актісі арқылы британдық азаматтыққа ие болды. 1691 жылдың мамырынан бастап король Фландрияға сапарлаған кезде ол әскердің бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1703 жылы ол Гартер орденінің рыцары атанды және королева Анна оны Испания мұрагерлік соғысы үшін Португалияға жіберілген британдық күштердің бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол 1717 жылы аң аулау үйі ретінде Хиллингдон үйін салуға тапсырыс берді және 1719 жылдың 16 шілдесінде қайтыс болды [ескі стиль бойынша 5 шілде 1719 жыл].
Born the son of Frederick Schomberg, 1st Duke of Schomberg (who was of Huguenot descent), and Johanna Elizabeth de Schomberg (née von Schönberg), Meinhardt Schomberg joined his father in the service of the English Expeditionary brigade to Portugal and served as a lieutenant colonel and then as a colonel. He then settled in La Rochelle with his father and became a French subject. and commissioned a general of the horse on 19 April 1690. Meanwhile, Meinhardt Schomberg commanded the right wing of William's army during the battle and led the crucial crossing of the River Boyne at Roughgrange near Rosnaree on the Jacobites' flank, the turning point in the confrontation, despite a gallant defence by Sir Neil O'Neill, a Jacobite general. Schomberg then engaged in a pursuit of the retreating troops towards Duleek: and, after taking part in the abortive Siege of Limerick in August 1690, he became a British subject through naturalization by Act of Parliament on 25 April 1691. From May 1691 he was also made Commander in Chief of the Forces during the King's travels in Flanders. In 1703, he was created Knight of the Garter and Queen Anne appointed him Commander in Chief of the British forces sent to Portugal for the War of the Spanish Succession. He commissioned the construction of Hillingdon House in 1717 as his hunting lodge and died there on 16 July 1719 [O. S. 5 July 1719].