Жулия Клиффорд Лэтроп: Америкалық әлеуметтік реформатор және балалар әл-ауқатының қорғаушысы

Кіріспе

Американдық әлеуметтік реформатор (1858–1932)

Джулия Клиффорд Латроп (29 маусым 1858 – 15 сәуір 1932) – білім беру, әлеуметтік саясат және балалардың құқығы саласындағы американдық әлеуметтік реформатор. 1912–1922 жылдар аралығында АҚШ Балалар бюросының директоры қызметін атқарып, АҚШ федералдық бюросын басқарған тұңғыш әйел атанды.

Өмірбаян

Джулия Клиффорд Латроп Иллинойс штатының Рокфорд қаласында дүниеге келген. Джулияның әкесі Уильям Латроп, заңгер және Авраам Линкольннің жеке досы, Республикалық партияның құрылуына көмектесті және штаттық заң шығарушы жиналыста (1856–57) және Конгресте (1877–79) қызмет етті. Оның анасы Рокфордтағы әйелдер құқығын қорғау қозғалысында белсенді болған және Рокфорд әйелдер семинариясының тұңғыш түлектерінің қатарында болған. Латроп Рокфорд әйелдер семинариясында оқыды, онда ол Джейн Аддамс және Эллен Гейтс Старрпен танысты. Бір жылдан кейін ол Вассар колледжіне ауысып, статистика, институционалдық тарих, социология және қоғамдық ұйымдастыру салаларындағы көп салалы білімін дамытып, 1880 жылы бітірді. Содан кейін ол әкесінің заң кеңсесінде хатшы болып жұмыс істеді, кейін өзі заңды оқыды.

Чикагодағы жұмыс

1890 жылы Латроп Чикагоға көшіп, ол Джейн Аддамс, Эллен Гейтс Старр, Алзина Стивенс, Эдит Эбботт, Грейс Эбботт, Флоренс Келли, Мэри Макдауэлл, Элис Гамильтон, Софонисба Брекинридж және басқа да әлеуметтік реформаторлармен бірге Халл Хауста қызмет етті. Латроп палатаның алғашқы күндері «Платон клубы» деп аталатын талқылау тобын басқарды. Хэлл Хаустағы әйелдер Конгрессті балаларды қорғауға бағытталған заңдар қабылдауға көндіру үшін белсенді науқан жүргізді. 90-жылдардың басындағы экономикалық қиындықтар кезеңінде Латроп көмекке мұқтаж азаматтардың үйлеріне барып, отбасылардың қажеттіліктерін анықтаған ерікті зерттеуші ретінде жұмыс істеді. 1893 жылы Латроп Иллинойс штатының қайырымдылық кеңесіне алғашқы әйел мүше ретінде тағайындалды, осымен өмір бойы мемлекеттік қызмет реформасымен айналысып, кәсіби әлеуметтік жұмыскерлерді даярлауды және жұмысқа орналастыру тәртібін стандарттауды қолдады. Бұл білімді әйелдер үшін еңбек нарығын кеңейтуге, сондай-ақ прогрессивтік дәуірдегі қалалар мен елді мекендердегі әлеуметтік қызметтерді жақсартуға ықпал етті. Келесі бірнеше жылда ол мемлекеттік ауруханаларға әйел дәрігерлерді тағайындау және мемлекеттік түзету мекемелерінен психикалық ауруы бар адамдарды шығару сияқты реформаларды енгізуге көмектесті.

АҚШ-тың балалар бюросының директоры

Прогрессивті әйел реформаторларының жаңадан құрылған Балалар бюросына әйелді тағайындау туралы қысымына жауап ретінде 1912 жылы президент Уильям Тафт Латропты бюроның алғашқы басшысы етіп тағайындады. Келесі тоғыз жыл ішінде Латроп бала еңбегі, нәрестелердің және аналардың өлім-жітімі, жасөспірімдердің қылмыстары, аналарға зейнетақы төлеу және заңды емес туған балалар мәселелері бойынша зерттеулерге жетекшілік етті. Латроптың (1912–21) ( "Американың алғашқы ресми анасы" деп танылған) және оның ізбасарлары басқаратын Балалар бюросы балалардың әл-ауқатын жақсарту саясатын қана емес, оның іске асырылуын да қамтамасыз ететін әкімшілік бірлікке айналды. Реформаға ұмтылған әйелдер үшін бюроның ана мен баланың әл-ауқатына назар аударуы оларға саясатта алғаш рет рөл атқару мүмкіндігін берді – бұл мүмкіндік сайлау құқығы үшін күрескен немесе әйелдер құқықтарын қорғаған қозғалыстар оларға ұсынбаған еді. Бюро бюджетін және штаттық қызметкерлер санын кеңейтіп, нәрестелер мен аналардың өлім-жітімін азайту, балалардың денсаулығын жақсарту және мүмкіндігі шектеулі балаларға білікті күтім көрсетуді қолдау мақсатында аналыққа ғылыми тұрғыдан қарауға баса назар аударды. Латроп Балалар бюросының зерттеулерін Халл Хаустағы жұмысының тәжірибесінен үлгі алды. Бюро сонымен қатар бала еңбегін тоқтатуға да лоббилік жұмыс жүргізді. Ғылыми тіл реформалық күш-жігер үшін маңызды болды, мысалы, жұмысшы табы мен иммигранттар көп шоғырланған қалалардағы "баланы құтқару" кампанияларында орта таптың аналары нәрестелердің жоғары өлім-жітіміне бейімділігі туралы қалыптасқан сенімдермен күресті. "Қоғамдағы аналардың еңбегі". 1921 жылы Шеппард-Таунер аналар мен нәрестелерге көмек көрсету туралы заң АҚШ-тағы алғашқы федералды қаржыландырылатын әлеуметтік қамсыздандыру шарасы болды. Латроптың Халл Хаустағы тәжірибесі және қайырымдылық қорының мүшесі ретінде округтік кедейлер үйлері мен түрмелердегі балалардың жағдайы туралы бірінші қолынан білім алды. Реформалар дәуірінен бұрын жеті жастан асқан балалар ересектермен бірге түрмеге қамалды. Латроп 1899 жылы елдегі алғашқы жасөспірімдер сотын құруға көмектесті, ал Чикаго әйелдер клубы Жасөспірімдер соты комитетін құруға көмектесті (1903 жылы Латропты оның алғашқы президенті етіп сайлады), ол он бес пробациялық инспектордың жалақысын төледі және 625 Батыс Адамс көшесінде орналасқан уақытша ұстау орталығын басқарды. 1904 жылы Джулия Латроп жасөспірімдер психопатиясы институтын ұйымдастыруға көмектесті, содан кейін оның президенті болды. Институт директоры психолог Уильям А. Хили болды, ол балалардың физикалық және психикалық денсаулығын ғылыми тұрғыдан зерттеді, бұл баланың қылмыстық мінез-құлқына тек орта ғана жауапты деген сенімнен бас тартуға мүмкіндік берді. Ұлттық аналар конгресінің мүшелерімен бірге Латроп жасөспірімдер сотын ұйымдастыру үшін ұлттық деңгейде әділет заңдарын реформалаушылармен, мысалы, судья Бен Линдсимен (кейін Ұлттық қайырымдылық және түзету конферециясының жасөспірімдер соты кіші комитетінің төрағасы болған) бірлесіп жұмыс істеді.

Reacting to pressure from Progressive women reformers for the appointment of a woman for the newly created Children's Bureau, in 1912, President William Taft appointed Lathrop as the first bureau chief. Over the next nine years Lathrop directed research into child labor, infant mortality, maternal mortality, juvenile delinquency, mothers' pensions and illegitimacy. The Children's Bureau under Lathrop (1912–21) (known as "America's First Official Mother") and her successors became an administrative unit that not only created child welfare policy but also led its implementation. For reform minded women, the Bureau's focus on maternal and child welfare gave them a role in politics for the first time—something that the suffrage or women's rights movements had not offered them. The Bureau expanded its budget and personnel to focus on a scientific approach to motherhood in order to reduce infant and maternal mortality, improve child health and advocate for trained care for children with disabilities. Lathrop modeled the Children's Bureau investigations from the work she did while at Hull House. The Bureau also lobbied to abolish child labor. Scientific language became critical to the reform efforts such as the baby saving campaigns in towns with large working class and immigrant populations where the middle class maternalists battled contemporary beliefs in the inevitability of high infant mortality rates. "Mother work in the community"

In 1921 the Sheppard Towner Maternity and Infancy Act became the first federally funded social welfare measure in the United States. Lathrop's experience at the Hull House and as a Charities Board member had given her firsthand knowledge of the conditions for children in county poorhouses and jails. Prior to the reform era, children over the age of seven were imprisoned with adults. Lathrop helped found the country's first juvenile court in 1899, and the Chicago Woman's Club established the Juvenile Court Committee (electing Lathrop as its first president in 1903) to pay the salaries of fifteen probation officers and run a detention home located at 625 West Adams Street. By 1904, Julia Lathrop helped organize and then became the president of the Juvenile Psychopathic Institute. The director was psychologist William A. Healy who led scientific studies of the physical and mental health of the children, shifting away from the belief that environment alone was responsible for a child's delinquent behavior. Together with members of the National Congress of Mothers Lathrop worked to organize a juvenile court movement nationally with justice law reformers such as Judge Ben Lindsey (who later chaired the National Conference of Charities and Correction's juvenile court subcommittee).

Кейінгі өмірі

1918 жылы президент Вудро Вильсон Латропты және Грейс Эбботты балалардың әл-ауқаты жөніндегі халықаралық конференцияда АҚШ-тың өкілі ретінде жіберді. Ол жерде Латроп жаңадан құрылған Чехословакияда балаларға күтім бюросын құру мәселесінде кеңес берді. 1922 жылы Балалар бюросынан зейнетке шыққаннан кейін Латроп Иллинойс штатының Әйелдер сайлау лигасының президенті болды. Ол сонымен қатар Ұлттық психикалық денсаулық комитетін құруға да көмектесті. 1925 жылы Латроп Швейцарияда Ұлттар лигасы құрған Балалар әл-ауқаты комитетінде АҚШ-ты өкілдік етті.

Академиялық

Рокфорд университетінде жатақхана және Рокфорд қаласында Латроп атымен аталатын бастауыш мектеп бар. Калифорния штатындағы Санта-Ана қаласындағы орта мектеп те оның есімімен аталған. Вассар колледжіндегі жатақхана доктор Эдвард Латроптың құрметіне аталғанмен, ол Джулияның әкесі емес еді. Джулияның әкесі – Рокфорд, Иллинойс штатынан шыққан заңгер және (бір қысқа мерзімге) конгрессмен болған Уильям Латроп. 1938 жылы Чикаго тұрғын үй басқармасы Чикагоның солтүстік бөлігіндегі Солтүстік Орталық ауданында Джулия С. Латроп атындағы тұрғын үйлерді ашты.