Кіріспе

Фредерик Трюби Дэвисон (7 ақпан 1896 - 14 қараша 1974) – американдық саясаткер, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы авиатор, АҚШ соғыс министрінің орынбасары, Орталық барлау агенттігінің кадрлық қызмет директоры және Америка табиғи тарих мұражайының президенті. Ол Йель университетінің «Скалл энд Бонз» құпия қоғамының мүшесі болған.

Соғыс жылдары

Дэвисон бірінші Йель бөлімшесінің негізін қалаушы болды, ол әскери-теңіз авиациялық резервтік бөлімі деп есептеледі. Ол 1916 жылы Еуропадағы соғысқа жауап ретінде бұл бөлімшені құрды. Дэвисон мен Йельдің бірнеше студенті АҚШ жақын арада соғысқа тартылып, әсіресе авиация саласында жеткіліксіз дайындықпен қалатынынан қорқып жүрді. Дэвисон анасына үкіметтің "қадағалаушысы ұйықтап жатыр" деді. Джон Хейс Хаммонд кіші және Генри Вудхауспен кеңескеннен кейін Дэвисон Йель студенттерінен он екі адамнан тұратын ұшқыштар тобын құруға шешім қабылдады. Дэвисон мен оның достары 1916 жылдың жазында Пикок Пойнттегі Дэвисон үйінде тұрып, ұшқыш Дэвид Хью МакКаллохтың көмегімен жеке авиациялық оқуларын бастады. Бұл Лонг-Айлендтегі Локаст-Вэллиде орналасқан. Дэвисон сондай-ақ әкесі Генри П. Дэвисон мен достарының бірлікке ұшақтар мен жабдықтар түрінде берген қаржылық көмегіне сүйенді. Келесі жылы Труби Дэвисон АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірлікті ресми мойындауы үшін талмай күресті, Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джозефс Дэниелспен сөйлесу үшін Вашингтонға сапарлады. Қайта-қайта бас тартуға ұшыраған Дэвисон үмітін жоғалтпады, керісінше, бірлікті әскери жағдайда оқыту және барлық мүшелерінің теңіз қанаттарын алуы үшін, Америкаға кез келген сәтте қызмет етуге дайын болуы үшін күш-жігерін күшейтті. Йель университетінің кампусына оралғаннан кейін көп ұзамай Дэвисон Нью-Йорктегі әйгілі ұшқыш және әскери қанаттарды алған үшінші адам – лейтенант Джон Х. Тауэрс екенін білді. Дэвисон онымен сөйлесуге барды, ал Тауэрс олардың ісіне көңіл бөлді және оған Даниелске кездесу туралы хат жазуын сұрады. Жауап алмағаннан кейін Дэвисон Тауэрспен қайта байланысып, онымен кездесу үшін Вашингтонға барды. Осы кездесуде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінен бірлікті Әскери-теңіз резервінің құрамына қосуға және Палм-Бичте оқуға рұқсат алды. Бес күн ішінде Дэвисон Первый Йель бөлімшесінің қалған мүшелерімен бірге Палм-Бичке, әскери-теңіз ұшқыштары ретінде оқуды жалғастыру үшін аттанды. 1917 жылдың 28 шілдесінде Дэвисон әскери қанат алу үшін ұшу сынағына дайындалды. Сынақтан аз уақыт бұрын есінен таныған Дэвисон ұша ала ма, ұша алмай ма деп ойлады, бірақ өзін жеткілікті жақсы сезінді. Ұшу кезінде ол үрейленгендіктен су ұшағының басқаруын жоғалтып, теңізге құлады, нәтижесінде ұшақ екіге бөлінді. Дэвисон Сент-Люк ауруханасына түсті, онда оның арқасы сынғанын және омыртқа миына зақым келгені анықталды. Ол он алты апта бойы сол жерде жатты. Дэвисон соғыс кезінде ешқашан шайқасқа қатыспады, бірақ бірліктің іс-қимылдарында белсенді болды және қызметі үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды.

Соғыстан кейін

Соғыстан кейін Дэвисон Йельге оралды және әріптес бөлімше мүшесі "Ди" (Артемус) Гейтспен бірге тұрып, 1919 жылы бакалавр дәрежесін аяқтады. Содан кейін Дэвисон Колумбия университетінің құқық мектебіне оқуға түсті, онда құқықтан диплом алды, және Манхэттендегі White and Case заң фирмасында жұмыс істеді. Ол 1925 жылғы 24 тамыздағы "Time" журналының мұқабасында болды.

Саяси өмір

Дэвисон соғыстан кейін Нью-Йорк штатының заң шығарушы жиналысына сайланды, онда ол ең көп еңбек ететін депутаттардың бірі ретінде беделге ие болды. 1925 жылы ол судья Элберт Г. Гэридің қолдауымен құрылған бейресми "Қылмыс комиссиясының" төрағасы болды.