Джон Фрейм: Американ дінтанушысы және теологының өмірбаяны мен еңбектері
John Frame (theologian)
Джон Фрейм – америкалық теолог, кальвинизм сарапашысы. Эпистемология, жүйелі теология, этика және Ван Тилдің ілімін зерттейді. Пікірлер мен сынды талдайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теолог және ғалым (1939 жылы туған)
American theologian and academic (born 1939)
Джон МакЭлфатрик Фрейм (8 сәуір 1939 жылы туған) – зейнеткер американдық христиан философы және кальвинистік теолог, оның еңбегі эпистемология және презуппозициялық апологетика, жүйелі теология және этика салаларында ерекше танымал. Ол Корнелиус Ван Тильдің ойларын зерттеп, сынға алған маңызды ғалымдардың бірі.
John McElphatrick Frame (born April 8, 1939) is a retired American Christian philosopher and Calvinist theologian especially noted for his work in epistemology and presuppositional apologetics, systematic theology, and ethics. He is one of the foremost interpreters and critics of the thought of Cornelius Van Til.
Басқа ғалымдармен қарым-қатынас: айтыс және сын пікірлер
Фрейм тарихи теологиялық бағыттарға сынды көзқарасымен белгілі, соның ішінде Дэвид Ф. Уэллс, Дональд Блуш, Марк Нолл, Джордж Марсден, Д. Г. Харт, Ричард Мюллер және Майкл Хортон сияқты ғалымдарды сынаған. Фреймнің сындық талдауларының ең маңыздысы – «Махеннің жауынгер балалары», алғаш рет Алистер Э. Макграт және Евангелие теологиясы: динамикалық байланыс (Патерностер Пресс, 2003) еңбегінде жарияланған. Соңғы кезде Фрейм Хортонның «Құдайсыз христиандық» кітабын да ұқсас талдаумен қарастырды. 1998 жылы ол сол кездегі кітапханашы Д. Г. Хартпен студенттер ұйымдастырған құлшылықтың реттеуші принципі тақырыбында пікір алмасты.
Frame is known for his critical view of historical modes of theology, including his criticism of such scholars as David F. Wells, Donald Bloesch, Mark Noll, George Marsden, D. G. Hart, Richard Muller, and Michael Horton. Particularly notable amongst Frame's critical analyses is "Machen's Warrior Children", originally published in Alister E. McGrath and Evangelical Theology: a Dynamic Engagement (Paternoster Press, 2003). More recently, Frame reviewed Horton's book Christless Christianity with a similar analysis. In 1998, he debated then librarian D. G. Hart in a student organized discussion of the regulative principle of worship.
Көп көзқарас эпистемологиясы
Фрейм 1987 жылы жарияланған "Құдайды тану туралы ілім" атты еңбегінде христиандық эпистемологияны жасады. Осы еңбегінде ол үш тұрғылықты немесе көп тұрғылықты деп атаған ұғымды дамытады, онда әрбір тану актісінде танушы үш нәрсемен ("тұрғылықтармен") үнемі байланыста болады: танушының өзі, танымның нысаны және танымға жетудің өлшемдері немесе критерийлері. Оның пікірінше, әр тұрғылық басқаларымен тығыз байланысты, сондықтан біреуін тану арқылы екінші екеуін де танисың. Оның шәкірті және әріптесі Верн Пойтресс осы идеяны ғылым және теология салаларында одан әрі жетілдірді. Реформациялық теолог Мередит Клайн бұл көзқарасқа сын айтып, Пойтресс пен Фреймнің көп тұрғылықтылықты Клайнның және Грег Л. Бахсеннің келісімдік теологиясы (әсіресе теономия) арақатынасына қатысты олардың пікірінше, дұрыс емес қорытындыларға әкелген тәсілмен қолданғанын түсіндірді.
Frame has elaborated a Christian epistemology in his 1987 work The Doctrine of the Knowledge of God. In this work, he develops what he calls triperspectivalism or multiperspectivalism which says that in every act of knowing, the knower is in constant contact with three things (or "perspectives") – the knowing subject himself, the object of knowledge, and the standard or criteria by which knowledge is attained. He argues that each perspective is interrelated to the others in such a fashion that, in knowing one of these, one actually knows the other two, also. His student and collaborator Vern Poythress has further developed this idea with respect to science and theology. Reformed theologian Meredith Kline wrote a critique of this view, explaining that Poythress and Frame had used multiperspectivalism in ways that had led to what he considered incorrect conclusions in regards to the relation of Kline's position and Greg L. Bahnsen's on covenant theology (more specifically theonomy).
Алдын ала болжамдар
Ван Тилдің бұрынғы студенті ретінде Фрейм христиан апологетикасының презуппозициялық мектебін қолдайды. Ол презуппозицияны былай анықтайды:
As a former student of Van Til, Frame is supporter of the presuppositionalist school of Christian apologetics. He defines a presupposition as follows:
Христиандық емес ойдағы рационализм мен иррационализм
Фрейм, ұстазы Корнелиус Ван Тильдің ойын дамыта отырып, "Құдайға арналған Апологетика" және "Корнелиус Ван Тиль: Оның ой-пікіріне талдау" атты еңбектерінде христиандық емес барлық ой-пікірді рационализм мен иррационализмнің бір-бірімен алмасуы ретінде жіктеуге болатынын айтты.
Frame, developing the thought of his mentor Cornelius Van Til, has asserted in both his Apologetics to the Glory of God and his Cornelius Van Til: An Analysis of His Thought, that all non Christian thought can be categorized as the ebb and flow of rationalism and irrationalism.
Рационализм
Осы тұрғыда Фрейм рационализмді – шекті адам санасын шындық пен жалғанның соңғы стандарты ретінде орнатуға жасалған кез келген әрекет деп анықтайды. Бұл тәуелсіз акыл-ойының қалыптасуы Құдайдың табиғатта және Киелі кітаптағы Өзін ашуын қабылдамау контекстінде жүзеге асады; рационалист, осы мағынада, адам санасы шындықты толық және түгелдей түсіндіре алады деп мәлімдейді. Бірақ Фрейм «толық түсіндірмелер» демегенде, бұл жүйелердің толық білімді іздеуін білдірмейді; керісінше, ол христиандық емес ойдың тарихының (әсіресе, оның назары Батыс философиясына шоғырланған болса да) – барлық нәрсені қамтитын жүйелер құруға жасалған түрлі әрекеттердің тарихы екенін айтады (ерекше метафизика, эпистемология және құндылықтар теориясы). Фреймнің пікірінше, шындықты түсіндіруге жасалған әрекеттердің мысалдары Платон мен Аристотельдің форма/материя дуализмінде, номиналистер мен реалистердің жалпы және жеке ұғымдардың мәртебесі жөніндегі тартысында, ал Сократтан бұрынғы философтардың «барлығы [от, су, атомдар, т.б.]» деген пікірінде кездеседі. Тағы да мысалдарға Декарттың сана/дене дуализмі, Спинозаның Құдай немесе табиғат, Лейбництің монадтар туралы ілімі, Плотиннің «Бір» және оның эманация туралы ұстанымдары, британдық эмпиристердің білім мен мүмкіндікті эмпирикалық тұрғыдан расталатын нәрсемен шектеуге тырысуы, Канттың ноумендер мен құбылыстар әлемі және Гегельдің диалектикасы жатады.
In this context Frame defines rationalism as any attempt to establish the finite human mind as the ultimate standard of truth and falsity. This establishing of the autonomous intellect occurs within the context of rejecting God's revelation of himself in both nature and the Bible; a rationalist, in this sense, states that the human mind is able to fully and exhaustively explain reality. Yet, when Frame speaks of "exhaustive explanations" he does not mean these systems seek omniscience; rather, he means that the history of non Christian thought (though, admittedly, his focus is Western philosophy) is the history of various attempts to construct systems that account for everything (a distinctive metaphysic, epistemology and value theory). According to Frame, examples of attempts to explain reality are found in Plato and Aristotle's form/matter dualism; the debate between the nominalists and the realists over the status of universals and particulars, and the "all is [fire, water, atoms,etc]" of the pre Socratics. More examples would include Descartes' mind/body dualism, Spinoza's God or nature, and Leibniz's monadology, Plotinus' "The One" and his teaching on emanation, the British empiricists' attempts to limit knowledge and possibility to that which can be empirically verified, Kant's worlds of the noumena and the phenomena, and Hegel's dialectic.
Марапаттар мен мойындау
Белхейвен колледжі 2003 жылы Фреймге құрметті дивин дәрежесін берді.
Belhaven College awarded Frame an honorary Doctor of Divinity in 2003.
Жеке өмір
Фрейм 1984 жылы Мэри Грейс Каммингске үйленді және екі ұлы мен үш келіншегі бар. 2017 жылы ол Флорида штатының Орландо қаласында тұрды.
Frame married Mary Grace Cummings in 1984, and has two sons and three stepchildren. As of 2017, he lived in Orlando, Florida.