Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің 7-ші эскадрильясының тарихы
No. 7 Squadron RAF
Ұлыбритания Корольдік Әуе Күштерінің 7-ші эскадрильясы: тарихы, бірінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі, және қазіргі қолданылуы – Chinook HC6 тікұшақтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әуе күштерінің жедел эскадрильясы
Flying squadron of the Royal Air Force
No. 7 эскадрилья – Корольдік әуе күштерінің арнайы операцияларды қолдау эскадрильясы болып табылады және Хэмпшир графтығындағы Одихам әуе базасынан Боинг Чинук HC6 тікұшақтарымен ұшып жүзеді.
No. 7 Squadron is a special operations support squadron of the Royal Air Force operates the Boeing Chinook HC6 from RAF Odiham, Hampshire.
Тәрбие және алғашқы жылдары
7-ші эскадрилья 1914 жылдың 1 мамырында Фарнборо әуежайында құрылды. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін құрылған Корольдік әуе корпусының (RFC) соңғы эскадрильясы болды, бірақ содан бері бірнеше рет таратылып, қайта құрылды, алғашқысы құрылғаннан кейін үш ай өткен соң, екіншісі 1914 жылдың 28 қыркүйегінде болды. Эскадрилья Бірінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігін бақылау және ұшып түсіру рөлінде өткізді және Ұлыбритания үстінде жау ұшағын тұңғыш рет ұшырып түсіргенге жауапты болды. 7-ші эскадрилья 1915 жылдың сәуірінде Францияға жөнелтілді, Royal Aircraft Factory R.E.5 ұшақтарымен барлау жұмыстарын жүргізіп, Vickers Gunbuses ұшақтарымен сүйемелдеді. 7-ші эскадрильяның капитаны Джон Эйдан Лидделл 1915 жылдың 31 шілдесінде Бельгиядағы барлау миссиясын жалғастырған кездегі ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Ұшақ жерден атылғаннан кейін қирап, Лидделл жамбас сүйегін сындырғанмен, ол R.E.5 ұшағын одақтас әскерлерінің қатарына жеткізіп, бақылаушысын құтқарды. Бірақ бір айдан кейін ол жараларынан көз жұмды. 1916 жылы эскадрилья B.E.2 ұшақтарымен қайта жабдықталды. B.E.2 ұшақтары 1917 жылдың шілдесінде R.E.8 ұшақтарымен ауыстырылды, соғыстың соңына дейін барлау ролін жалғастырды, 1917 жылдың жазы мен күзінде Пашендаль шайқасында Ипрде және соғыстың соңғы айларында Бельгия күштерін қолдады. Эскадрилья 1919 жылдың соңында таратылды.
No. 7 Squadron was formed at Farnborough Airfield on 1 May 1914 as the last squadron of the Royal Flying Corps (RFC) to be formed before the First World War, but has been disbanded and reformed several times since, the first being after only three months of existence, the latter as early as 28 September 1914. The squadron spent most of the First World War in observation and interception roles and was responsible for the first ever interception of an enemy aircraft over Britain. No 7 Squadron deployed to France in April 1915, flying Royal Aircraft Factory R. E.5s for reconnaissance and Vickers Gunbuses as escort fighters. Captain John Aidan Liddell of 7 Squadron won the Victoria Cross for his actions on 31 July 1915, when he continued his reconnaissance mission over Belgium after the aircraft was hit by ground fire, the aircraft being badly damaged and Liddell suffering a broken thigh. Although he successfully recovered the R. E.5 to allied lines, saving his observer, he died of his wounds a month later. The squadron re equipped with B. E.2s in 1916, The B. E.2s were replaced by R. E.8s in July 1917, continuing in the reconnaissance role for the rest of the war, operating in Ypres during the Battle of Passchendaele in the summer and autumn of 1917 and in support of Belgium forces in the closing months of the war. It disbanded at the end of 1919.
Бомбалаушы командасына
Ол 1923 жылғы 1 маусымда RAF Bircham Newton-да Vickers Vimy ұшақтарымен түнгі ауыр бомбалаушы эскадрильясы ретінде қайта құрылды, соғыс аралық кезеңде түрлі типтермен осы рөлін жалғастырды. 1924 жылғы 22 мамырда Vickers Virginia бомбалаушысын алуын бастады, бұл Virginia ұшақтарын пайдаланған алғашқы RAF эскадрильясы болды, бірақ ол соңғы Vimy ұшағынан 1927 жылғы сәуір айына дейін айырылмады. 1927 жылы Чарльз Портал басқаратын RAF Worthy Down-ға көшірілді, ол кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әуе штабының бастығы болды. Эскадрилья RAF-тің жетекші ауыр бомбалаушы эскадрильяларының бірі ретінде танылды, 1927 және 1933 жылдар аралығында Лоренс Минот еске алу бомбалау трофейін алты рет жеңіп алды және 1934 жылы 54 эскадрильямен бөлісті, орташа бомбалау қатесі 40 ярд (37 м) құрады. Осы кезде ескі Virginia ұшағы қолданудан шығып қалды және 1935 жылғы сәуірде олар заманауи Handley Page Heyford ұшақтарымен ауыстырылды, ол эскадрильямен 1935 жылы Лоренс Минот трофейін тағы да жеңіп алды. 1935 жылғы қазанда эскадрильяның бір бөлігі No. 102 эскадрильясын құру үшін бөлінді, ал қалғандары 1936 жылғы қыркүйекте RAF Finningley-ге көшірілді. 1937 жылғы сәуірде эскадрильяға төрт Vickers Wellesley ұшағы берілді, олардың негізінде жаңа эскадрилья құрылып, 76 эскадрильясы аталды. 1938 жылғы наурызда Heyford бипландары Armstrong Whitworth Whitley монопландарымен ауыстырылды. 1939 жылғы сәуірде Whitley ұшақтарын ауыстыратын Handley Page Hampden бомбалаушыларымен қайта жабдықталды. 1939 жылғы маусымда оқу эскадрильясына айналды, Hampden ұшақтарымен жабдықталған 5-ші топқа экипаждарды дайындады.
It re formed at RAF Bircham Newton on 1 June 1923 with the Vickers Vimy as a night heavy bomber squadron, continuing in this role with a succession of types through the inter war period. It started to receive the Vickers Virginia bomber on 22 May 1924, being the first RAF Squadron to operate Virginias, although it did not dispose of the last of its Vimys until April 1927. In 1927 it moved to RAF Worthy Down, commanded by Charles Portal, later to become Chief of the Air Staff during the Second World War. The squadron gained a reputation as being one of the leading RAF heavy bomber squadrons, winning the Lawrence Minot Memorial Bombing Trophy six times between 1927 and 1933 and shared in 1934 with 54 Squadron, achieving an average bombing error of 40 yards (37 m). By this time, the elderly Virginia was obsolete and in April 1935 they were replaced by the more modern Handley Page Heyford, with which the squadron won the Lawrence Minot trophy yet again in 1935. Part of the squadron was split off in October 1935 to form No. 102 Squadron, while the remainder moved to RAF Finningley in September 1936. In April 1937 the squadron received four Vickers Wellesleys to equip a flight which was again split off to form 76 Squadron. In March 1938 it replaced its Heyford biplanes with monoplanes from Armstrong Whitworth Whitley It re equipped again in April 1939, with Handley Page Hampden bombers replacing the Whitleys. In June 1939 it became a training unit, preparing crews for the Hampden equipped 5 Group.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол бомбалаушы экипаждарын даярлау үшін пайдаланыла берді және 1940 жылғы 4 сәуірде 76-шы эскадрильямен бірігіп, 16-шы Оқу-жаттығу бөлімін құрды. 1942 жылғы мамыр және маусым айларында Кельн, Эссен және Бремен қалаларына 1000 бомбалаушы ұшақпен шабуылдар жасады. Ол 1943 жылғы 12 шілдеде Lancaster ұшағымен алғашқы миссиясын орындады және Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін Pathfinder ролінде қызметін жалғастырды. 1945 жылғы 25 сәуірде Вангерогеге қарсы соңғы бомбалау миссиясын орындап, мамыр айында Нидерландтағы ашаршылықтан зардап шеккен азаматтарға азық-түлік таратты. 7-ші эскадрильяны Тайгер күштеріне қосылып, Жапонияға қарсы әуе шабуылына қатысу үшін Алыс Шығысқа жіберу жоспарланған, бірақ эскадрилья орын аударуға үлкермес бұрын соғыс аяқталды. Эскадрилья 5060 операциялық ұшуды жүзеге асырып, 165 ұшақты жоғалтты. 1982 жылғы қыркүйекте Chinook HC.1 тікұшақтарымен жабдықталды. АҚШ армиясының CH 47D стандартына балама Chinook HC.2, 1993 жылы RAF қызметіне енді. Ирактың Кувейтке басып кіргенінен кейін 7-ші эскадрилья 1991 жылы Перс шығанағына Ұлыбританияның әскерін тасымалдауға қатысты. 1994 жылғы 2 маусымда 7-ші эскадрильяның Chinook HC.2 (ZD576) тікұшағы, Белфасттан Инвернесске британдық қауіпсіздік күштерінің 25 жоғары лауазымды өкілдерін тасымалдау кезінде Кинтайр мүйісіне құлады. Барлық жолаушылар мен төрт экипаж мүшесі қаза тапты. 2001 жылғы сәуірде 7-ші эскадрилья RAF Біріккен Корольдіктің арнайы күштеріне қолдау көрсету мақсатымен Біріккен Арнайы Күштер Ұшқыш топтарына (JSFAW) қосылды. 2009 жылғы 19 тамызда "Чинук" тікұшағы Афғанстанда гранатадан зардап шегіп, төтенше қонды. 2020 жылғы наурызда эскадрилья 2000 жылы Сьерра-Леонедегі британдық әскери операцияға және 2001-2014 жылдар аралығындағы Ауғанстандағы соғысқа қатысқандығы үшін эскадрильяның туына жеңіс туларын бекіту құқығын алды.
On the outbreak of the Second World War, it continued to be used for training bomber crews, disbanding on 4 April 1940 when it merged with 76 Squadron to form No. 16 OTU. It flew on the 1000 bomber raids to Cologne, Essen and Bremen in May and June 1942. flying its first mission with the Lancaster on 12 July 1943. It continued in the Pathfinder role until the end of the war in Europe. It flew its last bomber mission on 25 April 1945 against Wangerooge, and dropped food to starving civilians in the Netherlands in May. While it was planned to fly 7 Squadron out to the Far East to join Tiger Force for air attacks against Japan, the war ended before the squadron was due to move. The squadron carried out 5,060 operational sorties with the loss of 165 aircraft. The squadron reformed in the Support Helicopter role, receiving Chinooks HC.1s in September 1982. The Chinook HC.2, equivalent to the US Army CH 47D standard, began to enter RAF service in 1993. Following the Iraqi invasion of Kuwait, 7 Squadron took part in the UK's deployment to the Gulf in 1991. On 2 June 1994, a 7 Squadron Chinook HC.2 (ZD576) crashed into the Mull of Kintyre while carrying 25 senior members of the British security forces from RAF Aldergrove, Belfast to Inverness. All passengers and the four crew were killed. In April 2001, 7 Squadron RAF became part of the Joint Special Forces Aviation Wing (JSFAW) with a role to support the United Kingdom Special Forces. On 19 August 2009, a Chinook made an emergency landing in Afghanistan after being hit by a rocket propelled grenade (RPG). In March 2020, the squadron was awarded the right to emblazon battle honours on its squadron standard, recognising its role in the British military intervention in Sierra Leone in 2000 and the War in Afghanistan between 2001 and 2014.