Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі одақтас әуе күштерінің тактикалық бөлімі.
Шөл әуе күштері (DAF), сонымен қатар хронологиялық ретпен Батыс Шөлейт әуе штабы, Ливия әуе штабы, Батыс Шөлейт әуе күштері және Бірінші тактикалық әуе күштері (1TAF) деп белгілі, 1941 жылы Солтүстік Африкада RAF Орта Шығыс командованиесінің құрамындағы 204-ші топ RAF негізінде құрылған, британдық Сегізінші армияға Ось күштеріне қарсы жақыннан әуе қолдау көрсету үшін құрылған. Екінші дүниежүзілік соғыс бойында DAF Корольдік әуе күштерінен (RAF), Оңтүстік Африка әуе күштерінен (SAAF), Австралия Корольдік әуе күштерінен (RAAF), АҚШ әскери әуе күштерінен (USAAF) және басқа да одақтас әуе күштерінің эскадрильяларынан тұрды. 1941 жылдың қазан айында Батыс Шөлейт әуе күштерінде 16 эскадрилья ұшақ (тоғыз истребитель, алты орташа бомбалаушы және бір тактикалық барлау) болды және 1941 жылдың соңына қарай шамамен 1000 әскери ұшақтан тұрды. Эль-Аламейннің екінші шайқасына қарай DAF 29 эскадрильяны (оның ішінде тоғыз Оңтүстік Африка және үш АҚШ әскери күштері) ұшырып, Бостон, Балтимор және Митчелл орташа бомбалаушыларын, Hurricane, Kittyhawk, Tomahawk, Warhawk және Spitfire истребительдерін және истребитель-бомбалаушыларын пайдаланды. 1940 жылдың мамыр айының басында Митчеллді әуе вице-маршалы сэр Артур Лонгморға тапсырды. Италия 1940 жылдың маусымында соғыс жариялаған кезде Лонгмордың жоғарыда аталған төрт командада 300-ден кем емес 29 эскадрильясы болды.
Ұшақ
Ұлыбританияның әуе қорғанысы әрқашан басымдыққа ие болды, сондықтан DAF көбінесе ескі ұшақ түрлерімен жабдықталды. Бастапқыда Gloster Gladiator екіұшақты истребителі және Bristol Blenheim жеңіл бомбалаушысы сияқты қолданыстан шыққан типтермен жабдықталған DAF, сол сияқты ескірген итальяндық әуе күштеріне қарсы жақсы нәтижелер көрсетті. Ұлыбританияға тікелей қауіп сейілгеннен кейін, DAF-қа Hawker Hurricane және Douglas Boston орта бомбалаушысы сияқты жаңа типтер берілді, 1941 жылы. АҚШ-та жасалған P-40 Tomahawk/Kittyhawk ұшақтары да DAF-қа жіберілді, себебі ол әдетте жоғары биіктікте және күшті қарсылықпен жүретін еуропалық операцияларға қолайлы болмады. P-40 бастапқыда әуеде басымдық иелену үшін қолданылды, бірақ ол сондай-ақ жердегі шабуыл міссияларына бейімделді (және оған өте қолайлы екені анықталды). DAF әрқашан өзінің Axis қарсыластарынан көп болды және ұзақ қашықтықтағы кедергі келтіру және 8-ші армияға тікелей тактикалық қолдау көрсетуге бағытталды. Алайда, бұл тактиканың салдарынан Jadgdeschwader 27-нің жылдам Messerschmitt Bf 109 ұшақтары, көбінесе DAF-тің төмен биіктікте, баяу ұшатын истребительдерінен биіктік және күтпеген шабуыл артықшылығына ие болды, нәтижесінде шығын көп болды. 1942 жылы DAF тактикасын қайта ұйымдастырып, жақсырақ ұшақтар енгізді. Spitfire ұшақтары әуеде басымдық үшін қолданыла бастады, ол 1942 жылдың тамызында толыққанды қолданысқа енгізілді, бұл DAF-қа әуеде басымдыққа қол жеткізуге мүмкіндік берді. DAF, радио байланысы арқылы армия бөлімдеріне тіркелген "Алдыңғы қатардағы әуе бақылаушыларымен" байланыстырылған ұрыс бомбалаушыларын пайдалану арқылы Luftwaffe-нің тактикалық әуе қолдауы тұжырымдамасын бейімдеді. DAF бұл тұжырымдаманы жетілдіріп, әуеде шақыруды күтіп тұрған ұрыс бомбалаушыларының "кезектері" енгізді. DAF соғыс аяқталғанға дейін 8-ші армияға әуе қолдауын көрсетті, Мысыр, Ливия, Тунис, Сицилия және Италияның материгінде шайқасты. Солтүстік Африка кампаниясының соңғы кезеңінде өте табысты болған тактикалық тұжырымдамалар 1944 жылы Еуропаға басып кірген кезде одан да сәтті қолданылды.
Қызметкерлер
SAAF DAF-қа оннан астам эскадрилья ұсынды. Бұл олардың негізгі операциялар театры болды, себебі Оңтүстік Африка үкіметі әскерлерінің Африка шегінен тыс жерде жұмыс істемеуі керек деп шешті. 1941 жылдың сәуірінен 1943 жылдың мамырына дейін SAAF-тың 11 эскадрильясы шамамен 34 000 рейс жасады және 342 жау ұшағын жойғанын мәлімдеді. Австралияның үлесіне истребитель және бомбалаушы эскадрильялар кірді, соның ішінде 1940 жылдың соңында Солтүстік Африкаға келген және Еуропадағы соғыстың соңғы кезеңдеріне дейін DAF-та қызмет еткен No. 3 эскадрилья RAAF. Осы кезде 3-ші эскадрилья DAF эскадрильялары арасында ең көп қызмет еткен және ең көп ұшақ құлатқан (217 рет) эскадрилья болып есептелді. Көптеген австралиялық ұшқыштар DAF-та RAF немесе SAAF эскадрильяларымен бірге ұшты. Сонымен қатар, оккупацияланған Еуропадан келген көптеген босқындар, әсіресе поляк ұшқыштары DAF эскадрильяларында қызмет етті. No. 112 эскадрилья RAF көбінесе поляктардан құралған және 1943 жылы поляктардың жауынгерлік тобы ("Скалски циркі") No. 145 эскадрилья RAF-қа қосылды. 1942 жылдың шілдесінен бастап АҚШ-тың Таяу Шығыс әскери-әуе күштері (USAMEAF, генерал-майор Льюис Х. Бреретон) 57-ші истребитель тобы мен 12-ші бомбалау тобының USAAF қызметкерлерін DAF-тың истребитель және бомбалаушы бөлімшелеріне "байқаушылар" ретінде жіберді. Бұл, техникалық жағынан алғанда, американдық қызметкерлердің тек АҚШ бөлімшелерінде ғана қызмет етуі керек деген талапты қамтитын Арнольд-Портал-Тауэрс келісімін бұзу болды. Қыркүйек айының ортасынан бастап 57-ші FG-нің P-40 Warhawk эскадрильялары және 12-ші BG-нің B-25 эскадрильялары ресми түрде DAF бөлімшелеріне қосылды. 1942 жылдың 12 қарашасында USAMEAF таратылып, оның орнына 9-шы әуе армиясы құрылды, бірақ кейбір АҚШ бөлімшелері біраз уақытқа дейін Ұлттар Достастығының құрамында қалды. DAF-та қызмет еткен британдық және Ұлттар Достастығының қызметкерлері "Африка жұлдызы" кампаниялық медалімен марапатталды, оған "Солтүстік Африка 1942–43" лентасы бекітілді, ол ленталар ғана тағылғанда күміс розеткамен белгіленді.