Кіріспе

Ян Внук (1828 – 10 шілде 1869) – поляк діни мүсіндерді жасаушы. Ол 1860 жылдары Отто Лилиентальдың ұшуларынан бұрын желкенді (ұшақ) құрып, ұшқан деген мәлімдеме бар. Краков этнографиялық мұражайында Внук жасаған желкеннің болжамды "қайта құрауы" сақталған. Ян Внук Даброва-Тарновскаяға жақын Качёвка ауылында дүниеге келген. Ол крепостнойдың ұлы болған және формальды білім алмаған, бірақ ағаш өңдеуші ретінде тәлім алған. Жергілікті дін қызметкері, әке Станислав Моргенштерн, Внуктың жігерленуімен Краков және Одпоришоудағы шіркеулер мен зираттар үшін ағаштан және тастан мүсіндер жасаумен айналысты. Ол жасаған періштелердің қанаттары "ешқандай сұлулыққа жетімсіз" деп сипатталған. Сонымен қатар, ол механикаға бейімділігімен көзге түсіп, сол кездегі ауыл шаруашылығы машиналарын жақсартқан және ауылдық қойылымдарда ойнаған. Желкеннің замандас баяндамасы жоқ, ал Краков этнографиялық мұражайындағы реконструкция толығымен болжамға негіделген. Оның ұшуы туралы айғақтар жергілікті ауызша дәстүрге сүйенеді. Этнографиялық мұражайдың бұрынғы директоры, профессор Тадеуш Северин, Ян Внук туралы ұшу сипаттамалары бар шіркеу жазбаларын тапқанын мәлімдегенімен, олар тәуелсіз сараптамаға қолжетімді емес. Внук формальды білім алмаған, ал оның идеялары құстардың ұшуын бақылау және шеберлік дағдыларына негізделген. Ол кейбір құстардың ауа ағындарының көтерілуін пайдаланып, биіктікке көтерілетінін байқаған, соның салдарынан ұшу үшін қолайлы ауа-райын анықтаған. Ол бірнеше тәжірибелік модельдер жасады деп хабарланады. Аэродинамикалық көтеру теориясын түсінбесе де, ол құстың қанатының жоғарғы қисығын көшірген. Ол модельдерін қолмен лақтыру арқылы сынаған. 1866 жылы ол толық өлшемді желкен құрылысын бастады, оны "Лоти" (Flyer) деп атады, ол лакталған зығырмен жабылған күл ағашынан жасалған. Ол желкенін аяқтарындағы тіректерге бекітілген жіптер арқылы қанатының артқы бөлігін бұру арқылы басқара алды. Внук сол жылдың маусым айында кішкентай төбеден алғашқы қысқа басқарылатын ұшуын жасады. Бірнеше ұшудан кейін, түзетулер енгізіп, желкеннің мінез-құлқын үйренгеннен кейін, Внук өзіне сенімді болды және Одпоришоу шіркеуінің дін қызметкері, әке Станислав Моргенштерннен, шіркеу мұнарасының үстіне арнайы пандус салып, одан ұшуға рұқсат сұрады. Мұнара биікке орналасқан және төбеде салынған, бұл төмендегі аңғардан жоғары ұшуға мүмкіндік берді. 1866 және 1869 жылдар аралығында, әсіресе діни мерекелер, карнавалдар мен Жаңа жыл тойлау кезінде бірнеше қоғамдық ұшулар жасалды. 1869 жылғы 16 мамырда Австрия-Венгриядағы Одпоришоуда өткен Елуінші күн карнавалында Внук апатқа ұшырады. Оның көмекшісі Михал Совински оның өліміне қатысы бар деп хабарланды. Ол бірнеше аптадан кейін 41 жасында қайтыс болды, соңынан әйелі мен үш баласы қалды. Оның ұшу қызметі шамамен төрт жылға созылды. Егер осы ұшулар орын алған болса, олар Отто Лилиентальдың ұшуларынан 25 жыл бұрын болған. Жергілікті жерден тыс жерде белгілі болмағандықтан, Внук жасаған кез келген жетістік ауыр ұшақтың дамуына әсер етпеді.