Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Cygnet (немесе Aerodrome #5) – бұл өте ерекше, алғашқы канадалық ұшақ, оның қабырға тәрізді "қанаты" 3393 тетраэдрлік ұяшықтан құралған. Ол 1907 жылы доктор Александр Грэм Белл жасаған Cygnet тетраэдрлі желкенінің қозғалтқышты нұсқасы болып табылады және жаңадан құрылған Әуе эксперименттері қауымдастығымен салынған.
The Cygnet (or Aerodrome #5) was an extremely unorthodox early Canadian aircraft, with a wall like "wing" made up of 3,393 tetrahedral cells. It was a powered version of the Cygnet tetrahedral kite designed by Dr Alexander Graham Bell in 1907 and built by the newly founded Aerial Experiment Association.
Жобалау және әзірлеу
Беллдің тетраэдрлі шаяндармен жасаған тәжірибелері, үлкен жасушалардың тізімін пайдаланып, Cygnet I-ге алып келген көтергіш дене жасаудың артықшылықтарын зерттеді. 1907 жылғы 6 желтоқсанда Томас Селфридж шаянды моторлы қайықпен сүйретіп көкке көтерді, нәтижесінде 168 фут (51 метр) биіктікке жетті. Бұл Канададағы ауырдан жеңіл ұшудың алғаш рет тіркелген жағдайы болды. Адамды шаянмен көтеріп ұшуға қабілетті екені дәлелденгенімен, ол қозғалтқышты ұшуды зерттеу үшін перспективалы бағыт сияқты көрінбеді. Оны басқару қиын болды, тіпті ұшу соңында суға түсіп қирады. Келесі жылы осы жобаның кіші нұсқасы Cygnet II ретінде салынды, ол енді дөңгелекті шасси және Curtiss V 8 қозғалтқышымен жабдықталды.
Bell's experiments with tetrahedral kites had explored the advantages of utilizing great banks of cells to create a lifting body leading to the Cygnet I. On 6 December 1907, Thomas Selfridge piloted the kite as it was towed into the air behind a motorboat, eventually reaching a height of 168 ft (51 m). This was the first recorded heavier than air flight in Canada. While demonstrably able to fly as a person carrying kite, it seemed unpromising as a direction for research into powered flight. It was difficult to control, and was in fact destroyed when it hit the water at the end of the flight. The following year, a smaller copy of the design was built as the Cygnet II, now equipped with wheeled undercarriage and a Curtiss V 8 engine.
Пайдалану тарихы
1909 жылдың 22-24 ақпанында Новая Шотландияның Бадек қаласында Cygnet II ұшағын ұшыруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды. AEA Silver Dart ұшу сынақтарына дайын болғанда, қозғалтқыш Cygnet II-ден алынып, кейін қайта орнатылды. 70 ат күші бар Gnome Gamma қозғалтқышымен қайта құрастырылған Cygnet III-тің соңғы ұшуы 1912 жылдың 19 наурызында Новая Шотландияның Брас-д'Ор көлінде, Джон МакКерди басқаруымен өтті. Нәтижелер өте қанағаттандырмайтын болды, Cygnet III жерден бір-екі футқа ғана көтеріле алды, бұл көбінесе жер әсерінде қалу деп есептеледі. 17 наурыздағы соңғы сынақтан кейін тетраэдрлік ұяшықтардың құрылымы бұзылып, ұшақ жөнделмейтіндей зақымданып қалды. Осы ұшу әрекетінен кейін Cygnet II және III ұшақтары қолданудан шығарылды.
Attempts to fly the Cygnet II at Baddeck, Nova Scotia between 22 and 24 February 1909, met with failure. When the AEA Silver Dart was ready for flight testing, the engine was removed from the Cygnet II, and then returned. Rebuilt again as the Cygnet III with a more powerful 70 hp Gnome Gamma engine, its final flight was on 19 March 1912, at Bras d'Or Lake, Nova Scotia, piloted by John McCurdy. The results were highly unsatisfactory with the Cygnet III only able to lift off the ground for a foot or two, typically considered remaining in ground effect. After a final trial on 17 March, the tetrahedral cell bank failed structurally, leaving the aircraft irreparably damaged. The Cygnet II and III were abandoned following this flight attempt.