Томас Лейк Харрис: Діни ойшыл және қоғамдық тәжірибелер жетекшісі
Thomas Lake Harris
Томас Лейк Харрис – американдық дін қызметкері, ақын, рухани көшбасшы. Калифорниядағы «Жаңа Өмір Бауырластығы» коммунасын құрған. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Лейк Харрис (15 мамыр 1823 – 23 наурыз 1906) – ағылшын-американдық универсалистік пастор, спиритуалистік пайғамбар, ақын және шарап жасаушы. Харрис ең әйгілісі – Калифорния штатының Санта-Роза қаласындағы «Жаңа өмір бауырластығы» тобымен аяқталған, бірнеше қоғамдық діни тәжірибелердің жетекшісі ретінде танылады.
Thomas Lake Harris (May 15, 1823 – March 23, 1906) was an Anglo American Universalist minister, spiritualistic prophet, poet, and vintner. Harris is best remembered as the leader of a series of communal religious experiments, culminating with a group called the Brotherhood of the New Life in Santa Rosa, California.
Ерте өмір
Томас Лейк Харрис 1823 жылдың 15 мамырында Англияның Букингемширдегі Фенни Стратфорд қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы қатаң кальвинистік баптистер және өте кедей болған. Харрис бес жасқа толғанда оның ата-анасы Англиядан көшіп, Нью-Йорк штатының Утика қаласына қоныстанды. Оның анасы ол кішкентай кезінде қайтыс болды, ал Харрис 9 жасынан бастап отбасын күтіп-бағуға мәжбүр болды. Сол шіркеуде ол жас газет баспагері Хорас Грилимен танысты, ол Харристің бір уағызына қатты әсер етіп, Нью-Йорк жасөспірімдер үйін құруға көмектесу үшін Харристің қауымын ұйымдастыруға шабыттанды. Эксперимент мүлік және жеке тұлғаларға байланысты дау-жанжалдарға толы болды, және екі жылдан кейін Вирджиния коммуны тарап кетті.
Thomas Lake Harris was born May 15, 1823, at Fenny Stratford in Buckinghamshire, England. His parents were strict Calvinistic Baptists and very poor. When Harris was five years old his parents emigrated from England, settling in the town of Utica, New York. His mother died when he was still a young boy and Harris was forced by circumstances to help support the family from the age of 9. In that church he came into contact with young newspaper publisher Horace Greeley, who was so moved by one of Harris's sermons that he was inspired to organize Harris's congregation to help found the New York Juvenile Asylum. The experiment was racked by squabbling over property and personalities, and after two years the Virginia commune collapsed.
Басылымдар мен дереккөздер
Харрис А. Свинбернге арналған "Lyra triumphalis" атты кітап жариялады. Оның оқытуы эзотерикалық формада болды, бірақ бұл жыныстық қатынастардың тәртібін өзгертуге жасалған сырттай көрінбейтін әрекет деп есептелді. Харрис 40 томнан астам жинақта жариялаған өлеңдерінің көп бөлігі қазіргі кезде ғылыми-фантастикалық деп аталатын тақырыптарды қамтыды. Ол планетаралық империяларды, планеталардың бүкіл бетін жабатын императорлық қалаларды және "ежелгі астронавттар" мифін бейнеледі, онда ғарыш саяхатшылары ертедегі адамдарға ауыл шаруашылығы, технология және рухани дамуда көмектеседі. "Жол" журналының (6-том, 1892 жылғы ақпан, 346–47 беттер) В. К. Джадждың "Жаңа өмір бауырластығы" атты мақаласы жарияланды, онда "Жаңа өмір бауырластығының" Теософиялық қоғаммен ешқандай ортақ нәрсесі жоқ делінген. Джадж теософияның негізін қалаушы Елена П. Блаватскаяның ізбасары болды. Харрис шәкірттері тарапынан жасалған ресми өмірбаяны – А. А. Катберттың 1908 жылы Глазгода жарық көрген "Өмір" кітабы. Бұл кітап Харрис сектасына тән тілді қамтиды, сонымен қатар кейбір өмірлік деректер мен цитаталарды да ұсынады. Маргарет Олифанттың, оның туысы, Лоренс Олифант пен оның әйелі Элис Олифанттың (1891) өмірі туралы естеліктеріндегі Харрис туралы ақпарат ешқандай маңызды жайт бойынша күмәндалмады, ал Олифанттың "Масолламдағы" Харрис бейнесі асыра көрсетілмеген сияқты. Бірақ Харрис зор жеке сүйкімділікке, шексіз өзіне сенімге және шексіз сөз өнеріне ие болды, және соңғы кезде кейбір беделді шәкірттері оған сеніп бақты.
Harris published a book, Lyra triumphalis, dedicated to A. C. Swinburne. His teaching was esoteric in form, but has been considered a thinly veiled attempt to alter the ordering of sexual relations. A good deal of the verse published by Harris in more than 40 volumes had what we would call today science fictional themes. He depicted interplanetary empires, imperial cities entirely covering planets, and the "ancient astronaut" myth, in which space travellers help early humans with agriculture, technology and spiritual development. The Path (Vol. VI, February, 1892, pp. 346–47) printed the article "The Brotherhood of the New Life" by W. Q. Judge, which said that "The Brotherhood of the New Life" has nothing in common with the Theosophical Society. Judge was a follower of Helena P. Blavatsky, the founder of theosophy. The authoritative biography from the side of the disciples of Harris is the book Life by A. A. Cuthbert, published in Glasgow in 1908. Containing language common to Harris's sect, it also contains some biographical facts as well as quotations. The information about Harris in Memoir of the Life of Laurence Oliphant and of Alice Oliphant, his Wife (1891), by Margaret Oliphant, his cousin, has not been shaken in any important particular, and Oliphant's own portrait of Harris in Masollam is apparently unexaggerated. But Harris had much personal magnetism, unbounded self confidence, along with endless fluency, and to the last was believed in by some disciples of character and influence.