Кіріспе

Американдық философ Уильям Торри Харрис (10 қыркүйек 1835 – 5 қараша 1909) – американдық педагог, философ және сөздік жасаушы.

Мұра мен құрмет

Харрис халықаралық деңгейде танымал болғандықтан, әртүрлі американдық және шетелдік университеттерден құрметті LL. D. ғылыми дәрежесімен марапатталды.

Құрметтер

Харрис-Стоу мемлекеттік университеті Сент-Луис қаласында Харрис және автор Харриет Бичер Стоудың есімімен аталады. 1906 жылы Карнеги қоры оған "осындай еңбегі үшін марапатталған алғашқы адам ретінде, біздің ережелеріміз рұқсат ететін ең жоғары зейнеткерлік төлемді, яғни жылына 3000 доллар табыс" берді.

Жетістіктер

Ол сондай-ақ Джонсонның Жаңа әмбебап циклопедиясының редакторының көмекшісі және Апплтонның халықаралық білім беру сериясының редакторы болды. Ол АҚШ-тың білім беру бюросын кеңейтіп, халықаралық көрмелерде АҚШ-тың көркем көрмесін ұйымдастырды. Ол Аляскаға бұғыларды әкелуді жүзеге асырды, соның арқасында жергілікті аңшылар мен аң аулаушылар басқа түрлерді жоқ қылуға асықпастан, өзге де күнкөріс табу мүмкіндігіне ие болды. Харрис ағылшын тілінің орфографиясын өзгерту арқылы ағылшын тілін үйренуді және түсінуді жеңілдету үшін 1906 жылы Эндрю Карнеги құрған «Жеңілдетілген орфографиялық кеңес» ұйымының 30 құрылтайшы мүшесінің бірі болды. «Webster's New International Dictionary» (1909) сөздігінің бас редакторы ретінде ол екіге бөлінген беттерді енгізді. Ричард Д. Мозиердің «Уильям Т. Харристің білім беру философиясы» кітабында Харрис 18 ғасырдағы механизм, ассоциационизм және утилитаризм мен 20 ғасырдағы прагматизм, экспериментализм және инструментализм арасындағы байланыс құралы екені айтылады. Уильям Торри Харрис Беконның кітапханалар үшін ақпаратты ұйымдастыру туралы бастапқы идеяларын қабылдап, 1800 жылдардың екінші жартысында АҚШ-та қолдануға бейімдеді. Уильям Харрис, Сент-Луис қоғамдық кітапхана мектебі үшін кітапхана каталогын жасаумен айналысқан, кітапханалар үшін ұйымдық жүйе құру туралы эссе жазды. Бұл Америкадағы алғашқы тәжірибе емес, бірақ ол тез арада халықаралық деңгейде танымал болды. Харрис дедуктивті иерархияны қолданып, білімнің өзара байланысына сәйкес келетін құрылымды жасады, бұл кітапхана каталогтарында оны қолдануды жеңілдетті. Харрис жалпыдан ерекшеге қарай жіктеудің практикалық қағидаларын ұсынды. Бұл қағидаларға негізгі бөлімдер, соңғы бөлімдер, қосымшалар және гибридтер кірді. Беконның тәсіліндегі қиындық – барлық білімді шектеулі жіктемеге сыйыстыру болды. Ал Харрис кішігірім бөлімдер мен тарауларда мазмұн басым, ал форма негізгі бөлімдерде «бағыттаушы принцип» болуы керек екенін ұсынды.