Кіріспе
Wickes класының эсминшісі USS Rathburne (DD–113) АҚШ Әскери-теңіз күштерінде екі дүниежүзілік соғыс кезінде де қызмет етті. Ол Джон Пек Ратбунның құрметіне аталған алғашқы кеме болды.
USS Rathburne (DD–113) was a in the United States Navy during both World Wars. She was the first ship named for John Peck Rathbun.
Құрылыс және іске қосу
Ратбурн кемесі 1917 жылдың 12 шілдесінде «Уильям Крамп және ұлдары» компаниясымен (Филадельфия) салынды. Кеме 1917 жылдың 27 желтоқсанында Малинда Б. Маллдың демеушілігімен суға түсірілді. Эсминец 1918 жылдың 24 маусымында қолданысқа берілді.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында, 1918 жылдың шілдесінен қарашасына дейін, «Ратберн» Атлантика мұхитының орталық жағалауынан солтүстікке қарай Галифаксқа (Новая Шотландия) және Азор аралдарына дейін конвойлерді сүйемелдеді. 27 қарашада Нью-Йоркте соңғы конвойін аяқтағаннан кейін, ол жаңа жылға дейін сол жерде болды, содан кейін қысқы маневрлер үшін Кубаға қарай жүзіп кетті. Көктемде ол Атлант мұхитын қайтадан кесіп өтіп, мамыр және маусым айларында Бресттен операциялар жүргізді және шілдеде Нью-Йоркке оралды. Тамыз айында ол Тынық мұхиты флотына ауыстырылды. Жылдың қалған бөлігі батыс жағалаудағы операциялармен өтті, ал 1920 жылдың бірінші жартысы Пьюджет-Саундта күрделі жөндеуден өтті. Шілдеде DD 113 болып белгіленген ол, 1920 жылдың тамызынан 1921 жылдың қаңтарына дейін Вашингтон және Аляска шығанағындағы суларда круиз жасады, содан кейін Калифорния жағалауында операциялар үшін оңтүстікке қарай жылды. Шілдеде ол батысқа бет бұрып, тамыздың соңында Кавитеге жетіп, Азия флотына қосылды. Шамамен бір жылдай онда болғаннан кейін, ол 16 шілдеде Филиппиннен шығып, тамыз айында Қытай жағалауында жүзіп, 30 тамызда Нагасакиден Мидуэй, Перл-Харбор және Сан-Францискоға жол тартты. 2 қазанда Сан-Диегоға келгеннен кейін, ол 1923 жылдың 12 ақпанында қызметтен босатылып, 1930 жылға дейін резервтік флотта тұрды. 1930 жылдың 8 ақпанында қайтадан қызметке кіріскен «Ратберн» солтүстік Тынық мұхитында стратегиялық барлау, іздеу, шабуылдау және конвойлерді қорғау, сондай-ақ батыс жағалауды қорғаумен байланысты жаттығуларға қатысты. 1934 жылдың басында ол Сан-Диегодан Панама каналына және Кариб теңізіне Флоттың XV проблемасы үшін аттанды, бұл проблема каналды шабуылдау және қорғау, алдыңғы базаларды басып алу және флоттық әрекеттерді қамтыды. Шығыс жағалауындағы сапардан кейін ол күзде Сан-Диегоға оралды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екі жылдан кейін ол Батыс жағалауындағы Ұшу-дыбыс эскадрильясына ауыстырылды және 1944 жылдың басына дейін негізінен оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1944 жылдың 25 сәуірінде ол Сан-Диегодан Пуджет-Саундқа бағытталды. 20 мамырда APD 25 ретінде қайта жіктелген ол маусымда Сан-Диегоға оралды, амфибиялық жаттығудан өтті және шілдеде Гавайиге жөнелтілді. Шілде айының соңы мен тамыздың басында су астындағы бұзу командаларымен (UDT) жаттықты. 10 тамызда UDT 10 кемеге келді, ал 12 тамызда Rathburne батысқа қарай жалғасты. Соломон аралдарында репетициядан кейін Ратберн 6 қыркүйекте Пурвис шығанағынан TG 32.5 тобымен жөнелді. Алты күннен кейін ол Палауға жетіп, өзінің алғашқы жауынгерлік операциясын бастады – Пелелиу және Ангаурға шабуылдан бұрынғы бомбалау және миналарды жою операциялары. 14 қыркүйекте ол UDT 10-ды түсірді, Ангаур жағажайларына жақындағанда оларды атыспен қолдады және 15 қыркүйекте қайтадан отырғызды. Ратберн UDT 10-ды қайтадан қабылдап, UDT 8-ге атуды қайта бастады, содан кейін 16 қыркүйекте күзету жұмыстарын бастады. 19 қыркүйекте Ангаурдан шығып, Улитиге бет алды, онда UDT 10 21 қыркүйекте басталған Фалалоп және Асор жағалауларын барлады. 23 қыркүйекте атол басып алынды және Ратберн оңтүстікке, Жаңа Гвинеяға және Адмиралтействоға, Лейтеге шабуылға дайындалуға көшті. 18 қазанда APD Лейте шығанағына кірді. Келесі күні UDT 10 Пало мен Сан-Рикардо арасындағы солтүстік шабуыл аймағындағы Ред-Бич жағасына қонды. Таңертең Ратберн жауынгерлерді қорғады және түстен кейін оларды жағадан алып шықты. 20 қазанда ол қонуды қамтамасыз етті, содан кейін Дулаг жағалауында оттық қолдауды күшейтті. Келуінен кейін көп ұзамай ол солтүстік және оңтүстік көлік аймақтары арасында хабаршы және жолаушы рейстерін бастады. Келесі күні ол Суригао боғазынан өтіп, Коссол жолы, Адмиралтейство, Соломон аралдары және Жаңа Каледонияға бағытталды. Қарашаның соңында ол батысқа, Жаңа Гвинеяға қарай жүзіп кетті. Желтоқсан айында Лузонға шабуылға дайындалды. 27-сі күні Лингэен шығанағына қарай жүзіп кетті. Ол TU 77.2.1-ге, Сан-Фабианның оттық қолдау тобына тағайындалды, әуе шабуылына қарсы экранның бір бөлігі ретінде әрекет етті және 1945 жылдың 5 қаңтарында екі жау ұшағын жойды. Келесі күні Лингэен шығанағында шабуыл аймағын бомбалап жатқан үлкен кемелерді бақылап тұрды. 7 қаңтарда ол UDT 10-ды Блю-Бичке түсірді және оларды табиғи және адам жасаған кедергілерді жою үшін аймақты барлау кезінде қорғады. 8-і күні ол бомбалау жұмыстарын қайтадан бастады. 9 қаңтарда әскерлер жағаға шықты, содан кейін 11 қаңтарға дейін Ратберн оттық қолдау қызметін көлік аймағындағы патрульдермен алмастырды. 11 қаңтарда Лейтеге қарай жолға шықты, бірақ 14 күннен кейін Манилаға қарсы шабуыл кезінде қолдау көрсету үшін Лузонға оралды. 29 қаңтарда түсірілген UDT 10 Сан-Нарсисода қарсылық білдірмегенін хабарлады, бірақ Ратберн қонудан кейінге дейін аймақта қалды. 3 ақпанда Ратберн Сан-Педро шығанағына оралды, келесі күні Сайпанға қарай жүзіп кетті. Сайпаннан наурыздың басында Иво Джимаға пошта тасыды, содан кейін айдың ортасында Боньин жанартауы аймағына қайта оралды. 22 ақпанда ол осы аймақтан кетіп, Гуамға тұтқындарды тасымалдады және Окинава маңындағы қызметке дайындалды. LST 91 тобын жолға шығарып, Ратберн 18 сәуірде Керама Реттоға келді. Келесі күні ол Хагуши кемежайына ауысты және күзету және сүйемелдеу қызметін бастады. 27 сәуір кешкісінде ол Хагуши маңында патрульде болды. Күні бойы әуе шабуылы туралы ескертулер жарияланды. Сағат 22:00 шамасында оның радары сол жақтағы жау ұшағын байқады, бірақ ол тез жақындап келеді. Жылдамдықты арттыру, бағытты өзгерту және әуе шабуылына қарсы оқ ату камикадзелерді тоқтата алмады. Ол сол жақ бұрышты суға құлатты. Үш бөлімше суға батты. Аудио жабдықтары істен шықты. Алдыңғы қамалдан өрт шықты. Бірақ зардап шеккендер болған жоқ. Өрт сөндірушілер тез арада өрттерді сөндіріп, су тасқынын болдырмады. Ратберн, баяулап, Керама Реттоға бет алды. Мамыр айының ортасында уақытша жөндеу жұмыстары аяқталып, Сан-Диегоға қарай жолға шықты. 18 маусымда келген ол қайтадан эсминецке айналдырылды және 20 шілдеде DD 113 ретінде қайта жіктелді. Тамыздың ортасында жаулық тоқтаған кезде, батыс жағалауда болған Ратбернге шығыс жағалауға әрекетсіз ету үшін бұйрық берілді. 29 қыркүйекте кемеге кіріп, 16 қазанда Филадельфияға келді және 1945 жылдың 2 қарашасында қызметінен шығарылды. 28 қарашада Әскери-теңіз флотының тізімінен шығарылған ол 1946 жылдың қарашасында Филадельфиядағы Солтүстік металдар компаниясына ұсақтауға сатылды.
Марапаттар
Ратберн Екінші дүниежүзілік соғысында алты шайқас жұлдызына ие болды.
Белгілі экипаж
Эрнест Э. Эванс – болашақ «Құрмет медалі» иегері. 1933 жылы «Ратбурн» кемесінде лейтенант болып қызмет етті.